هنوز انتظار داشتم کسی از راه برسد و حال مرا خوب کند، اما آن روز صبح متوجه شدم که قرار نیست کسی بیاید، نه مادرم، نه پدرم و نه حتی شاهزاده‌ی رویاهایم سوار بر اسبی سفید!

پندِ امشب: «اونقدر قوی باشید که از پس دوست داشته نشدن بربیاید.»

کاش آدم یه سری چیزارو هیچوقت نمی‌دونست.

یکی دیگه از سیلی هایی که بزرگسالی بهت میزنه اینه که میبینی بعضیا اونقدر که دوسشون داری دوست داشتنی نیستن...

I don't get disappointed anymore, Im just like oh again? Ok lol

نمی‌دونم تسکین بخش می‌تونه باشه یا نه ولی ببین اکثر ما اولویت کسی نیستیم، خیلی وقت‌ها حتی اولویت خودمون هم نیستیم.

برای بار نمیدونم چندم، دوست داشتن یه مجموعه رفتاره، یه جمله نیست.

تابستون واقعا برای سه ماه، زیادی گرمه، کاش یه ماهه جم میشد و می‌رفت.