زندگی واقعا عجیبه.

عاشق صحبت‌های دخترونم. فلانی اینجوری گفت، این اینجوری شد، اینو یادته فلان جور شد. یعنی میمیرم برای این صحبت‌های دخترونه. هرجا و توی هر شرایطی تمام انرژیم رو میذارم برای این صحبت‌ها.

.

وارد ماه October شدیم، وقت fell in love شدنه.

خستم اما می‌گذره مگه نه؟، قبلیا هم گذشت.

دلم می‌خواد بشینم یه گوشه و گریه کنم، برای واقعی خستم.

باید یک راه حلی برای بی‌بغل بودن پیدا کنم. اینجوری نمیشه.

این جمله " خوبم ولی بیشتر از یکبار بپرسی میزنم زیر گریه" هم منم.
: متواری

چرا بغل فروشی وجود نداره؟ من دلم بغل میخواد. از کجا یه دو کیلو بغل بخرم؟

کله‌ام خراب.

دلم تا لنگ ظهر خوابیدن رو می‌خواد.

باید همون تا لنگ ظهر می‌خوابیدم.

اینکه بزرگسالی حتی اجازه نمیده بابت مریض بودن بخوابم خونه ناراحتم می‌کنه.

اینکه باید خودم زندگیمو سر و سامون بدم خودش یه معضل جداست.