باید همون تا لنگ ظهر می‌خوابیدم.

اینکه بزرگسالی حتی اجازه نمیده بابت مریض بودن بخوابم خونه ناراحتم می‌کنه.

اینکه باید خودم زندگیمو سر و سامون بدم خودش یه معضل جداست.

می‌خوام موهام رو مشکیه مشکی کنم.

دلم برای یه ادمایی که تنگ میشه که کاش به جاش خودم رو از پنجره بندازم پایین.

روز دختره و من هنوزم دختر خوشگله‌ی کسی نیستم.

هر حرفی گفتن نداره.
هر حسی ابراز نداره!

‏یه چیزی بگو که نگهم داره. یه کاری کن که از دستت نرم.

نمی‌دونم دلم دقیقا چه مدل و چه رنگ مویی می‌خواد.

ینی چی که می‌تونی بدون من دووم بیاری؟ مسخره.

جدی از ارتباطات انسانی خسته‌‌ام، کاش پیشی بودم.

می‌گم قلبم شکسته، میگه قلب برای شکستنه. درست میگه. اصلش همینه اصلا.

کار کار کار.