خوشگل‌ترین دسته گل دنیارو‌ داشتم.

برای واقعی خونمونو میخوام
دیگه کار نه.

کاش حداقل فردا شنبه نبود.

در کسری از ثانیه هم دلم می‌خواد بمیرم هم دلم نمی‌خواد. آدمیزاد از کار و خواسته‌ی خودشم درست حسابی سر در نمیاره.

کاش می‌دونستم این حس ناکافی بودن کی قراره دست از سرم برداره.

از دستت عصبانی‌ام ولی دیگه داد نمیز‌نم. همه‌جور غری زدم که بشنوی. خوبه. مثل همیشه کری. تند تند گریه می‌کنم. فشرده. چون وقت ندارم، حالم همینطور. سریع‌تر گریه رو سرهمبندی می‌کنم و وعده به خودم میدم برای فردا.
صفحه‌ی چهل‌و پنج جزوه مینویسم «گریه» برای امروز کافیه. ولی ببین خیلی نفهمی. این‌و جدی میگم.

وا چه ملیح.💘

بوست می‌کنم خانمی💕🤏🏻

عزیزکم، غم هیچوقت کهنه نمی‌شه، فقط یاد می‌گیری چطور باهاش زندگی کنی؛ انگار زخمی باشه و بدونی دیگه نباید بهش دست بزنی.

برای بار هزارم این رو گوش بدیم.

تنها کسی که زورم بهش میرسه
خودمم.

کاش زانوی غم بودم، هرشب تو بغلت.

در حال حاضر بنظرم شیر گرم نجاته.