امشب یه پیشی کوچولوعه زد قدش باهام. خیلی بامزه بود.

شب سعی می‌کنی با غمت کنار بیای و صبح که بیدار میشی با یه غم جدید روبرو میشی.

چه زشت که در انتهای روز یکی نیست یه لیوان چای دستمون بده و ماچمون کنه برای تاب اوری آنچه گذشت.

زندگی کلا چیز پایداری نیست اما بعضی از آدم‌ها ارزشش رو دارن.

رنگ طوسی خیلی جالبه، اگه می‌تونستم رنگ باشم دلم می‌خواست طیفی از طوسی باشم.

میویی بگوی و بگذر.

قلب تو آسمونه.

کافیه یه ذره حالم بد باشه تا به بهونه اون واسه هرچی که اذیتم می‌کنه اشک بریزم.

مغموم.

گاهی دلم میخواد اون آدم خوش شانسی باشم که از چیزی که بدست آورده متعجب باشه و تا مدت ها باورش نشه. اما متاسفانه یا خوشبختانه هرچی بدست آوردم واسش کونم پاره شده و به سادگی باورش کردم.

هرروزی که حالم با خودم خوبه و با خودم حال می‌‌کنم خوشگلترم.