به عنوان یه خالق مشلوقات توقع‌ام از زندگی بیش‌تر از این حرفا بود.

من نشستم فکر کردم و فهمیدم مشکل از من نیست. ذاتاً آدم به این نازی اصلا نمی‌تونه مشکل باشه یا ایجادش کنه.

من اینقدر نازم که عزیزم برو گریه کن که منو نداری.

فردارو هم دووم بیاریم که پسفردا خواب و خواب و خواب.

دیروز خوشگل بودم.

الان چه وقت از خواب پریدن بود اخه!

یه روز میای سراغم که خیلی وقته از میو کردن افتادم.

من نمی‌گم کاش زندگی هیچ مشکلی نداشته باشه، می‌گم کاش حداقل یه بغل برای پناه بردن از دست مشکلات اون گوشه موشه‌های باشه، زندگی رو قابل تحملش کنه.