به خوابیدن تا لنگ ظهر 10/10 می‌دم.

سعی نکن با حرف متقاعدم کنی وقتی رفتارت چیز دیگه‌ای رو می‌گه.

از شمع فوت کردن خوشم میاد، انگاری که آدم یک کار خیلی بزرگ‌ بامزه کرده.

آسمون خوشگله، موزیکم خوبه و هوا خنکه و آره، زندگی اونقدراهم بد نیست.

آدم‌های ناز رو کنارم نگه می‌دارم. زندگی به اندازه کافی سخته، نمی‌خوام دور و برم کسی باشه که اوضاع رو بدتر کنه.

ینی چی که یه روز می‌تونم از ماشینم استفاده کنم، یه روز نمی‌تونم. اه

شهر و زندگی رو آدم‌ها و دوستی‌ها و ارتباطات جالب‌تر می‌کنن، خاطره‌ها و تجربه‌های رندوم و بامزه، گپ‌ زدنا، قدم زنا، احساسات و درد و غم‌های مشترک حتی، خوش‌حالی و خنده و موسیقی‌ای که کنار هم گوش می‌دن، بارونی که باهم نگاش می‌کنن. همه‌ی اینا باعث میشه مطمئن شم زنده‌ام و دارم زندگی می‌کنم.