❇ @physics_ir
■کوتولههاي سفيد با همديگر دعوا مي کنند و منفجر مي شوند!■
ستاره شناسان روس حاضر در تيم مطالعاتي ستاره هاي کوتوله هاي سفيد، تصورات سنتي در باره آنها مبني بر 'آرام ترين ستاره ها' را رد کردند. آنها مي گويند که شواهد نشان مي دهد که ستاره ها هنگام دعوا با يکديگر منفجر مي شوند. بر اثر چنين انفجاري، ستاره کاملا جديدي شکل گرفت که اوايل سال جاري توسط اخترشناسان به ثبت رسيد و از محبوبيت زيادي برخوردار شده است. دانشمندان در باره اصل و نسب آن پرداختند اما فرضيه نهايي اعلام نشد. ستاره مافوق نو ' SN 2014J ' که توسط دانشجويان دانشگاه لندن کشف شد، در ماه ژانويه يک ستاره به معناي کامل و محبوب شد. اخبار مربوط به اين ستاره مدت طولاني در صفحات روزنامه ها به چشم مي خورد. ظاهر شدن اين ستاره دانشمندان را مجبور به بازنگري در بعضي از تئوري هاي اخترشناسي کرد. قبلا فرض مي شد که وقتي سوخت ستاره اي به اندازه خورشيد، براي انجام واکنش ها تمام مي شود هسته آن تا اندازه سياره زمين جمع و آرام آرام سرد مي شود. 'کوتوله'هايي که در نتيجه چنين روندهايي شکل گرفتند در زمره ستاره هاي ساکن و فاقد نيروي جنبش به حساب مي آمدند که بخودي خود نمي توانند منفجر شوند. اما تحقيقات نشان داد که ستاره هاي 'جمع شده'هنوز مي توانند'خودي نشان بدهند' و در تعامل با ستارگان ديگر منفجر شوند. دانشمندان روسيه از چند مرکز علمي مسکو از جمله انستيتوي اخترشناسي آکادمي علوم روسيه همراه دانشمندان اروپايي از انستيتوي نجوم ماکس پلانک ثابت کردند که 'کوتوله هاي سفيد' واقعا از حالت انفجاري برخوردارند. تا کنون اخترشناسان ثبوت 'شرکت'کوتوله هاي سفيد در ظاهر شدن ستاره هاي ما فوق نو را در اختيار نداشتند. نيکلاي چوگاي شرکت کننده اين پروژه و رئيس بخش ستارگان متغيير انستيتوي اخترشناسي فدراسيون روسيه در اين باره توضيح داد: ثبوت موثق مي بايست هسته راديو اکتيوي باشد که در زمان انفجار ترمو هسته اي رخ مي دهد. بر طبق تئوري موجود در زمان چنين انفجاراتي ، هيدروژن واکسيژن که در کوتوله سفيد وجود دارد بايد با نيکل راديو اکتيو ادغام شود. نيکل راديو اکتيو بايد خيلي سريع به کوبالت راديو اکتيو مبدل شود و اين ماده به مرور زمان تغيير مي کند. اينک متخصصان درصدد هستند تا بدانند کوتوله سفيد چگونه به وزن زيادي رسيده است. وزن بسيار بالاي کوتوله هاي سفيد مي تواند ناشي از جذب ستاره هاي همجوار باشد. چنين تعاملي نهايتا باعث تولد ستارگان مافوق نو مي شود.
■کوتولههاي سفيد با همديگر دعوا مي کنند و منفجر مي شوند!■
ستاره شناسان روس حاضر در تيم مطالعاتي ستاره هاي کوتوله هاي سفيد، تصورات سنتي در باره آنها مبني بر 'آرام ترين ستاره ها' را رد کردند. آنها مي گويند که شواهد نشان مي دهد که ستاره ها هنگام دعوا با يکديگر منفجر مي شوند. بر اثر چنين انفجاري، ستاره کاملا جديدي شکل گرفت که اوايل سال جاري توسط اخترشناسان به ثبت رسيد و از محبوبيت زيادي برخوردار شده است. دانشمندان در باره اصل و نسب آن پرداختند اما فرضيه نهايي اعلام نشد. ستاره مافوق نو ' SN 2014J ' که توسط دانشجويان دانشگاه لندن کشف شد، در ماه ژانويه يک ستاره به معناي کامل و محبوب شد. اخبار مربوط به اين ستاره مدت طولاني در صفحات روزنامه ها به چشم مي خورد. ظاهر شدن اين ستاره دانشمندان را مجبور به بازنگري در بعضي از تئوري هاي اخترشناسي کرد. قبلا فرض مي شد که وقتي سوخت ستاره اي به اندازه خورشيد، براي انجام واکنش ها تمام مي شود هسته آن تا اندازه سياره زمين جمع و آرام آرام سرد مي شود. 'کوتوله'هايي که در نتيجه چنين روندهايي شکل گرفتند در زمره ستاره هاي ساکن و فاقد نيروي جنبش به حساب مي آمدند که بخودي خود نمي توانند منفجر شوند. اما تحقيقات نشان داد که ستاره هاي 'جمع شده'هنوز مي توانند'خودي نشان بدهند' و در تعامل با ستارگان ديگر منفجر شوند. دانشمندان روسيه از چند مرکز علمي مسکو از جمله انستيتوي اخترشناسي آکادمي علوم روسيه همراه دانشمندان اروپايي از انستيتوي نجوم ماکس پلانک ثابت کردند که 'کوتوله هاي سفيد' واقعا از حالت انفجاري برخوردارند. تا کنون اخترشناسان ثبوت 'شرکت'کوتوله هاي سفيد در ظاهر شدن ستاره هاي ما فوق نو را در اختيار نداشتند. نيکلاي چوگاي شرکت کننده اين پروژه و رئيس بخش ستارگان متغيير انستيتوي اخترشناسي فدراسيون روسيه در اين باره توضيح داد: ثبوت موثق مي بايست هسته راديو اکتيوي باشد که در زمان انفجار ترمو هسته اي رخ مي دهد. بر طبق تئوري موجود در زمان چنين انفجاراتي ، هيدروژن واکسيژن که در کوتوله سفيد وجود دارد بايد با نيکل راديو اکتيو ادغام شود. نيکل راديو اکتيو بايد خيلي سريع به کوبالت راديو اکتيو مبدل شود و اين ماده به مرور زمان تغيير مي کند. اينک متخصصان درصدد هستند تا بدانند کوتوله سفيد چگونه به وزن زيادي رسيده است. وزن بسيار بالاي کوتوله هاي سفيد مي تواند ناشي از جذب ستاره هاي همجوار باشد. چنين تعاملي نهايتا باعث تولد ستارگان مافوق نو مي شود.
🆔 @physics_ir
عبور غيرمنتظره يک سيارک از نزديکي زمين
يک سيارک در عبوري غيرمنتظره، روز دوشنبه (17 اسفند ماه) از فاصله کمي از زمين گذشت. دانشمندان زمان اين عبور را براي روز سهشنبه (18 اسفند) پيشبيني کرده بودند. سيارک نزديک زمين 2013 TX68 در ساعت 13:42 به وقت گرينويچ از فاصله چهار ميليون کيلومتري زمين عبور کرد. محققان مرکز سياره کوچک در کمبريج اندازه قطر اين جسم را بين 17 ا 54 کيلومتر تعيين کردهاند. براي درک بهتر فاصله، ماه در متوسط فاصله 384 هزار و 500 کيلومتري زمين گردش ميکند. دانشمندان تصور ميکردند که 2013 TX68 در روز سهشنبه از کنار زمين عبور کند اما ملاقات زودهنگام خيلي تکان دهنده نبود. مدار اين سيارک بطور دقيق شناخته نشده، از اين ترديدهاي زيادي در پيشبيني مسير پروازي آن وجود دارد. براي مثال، محققان ابتدا تصور ميکردند که اين رويارويي در روز شنبه (15 اسفند) رخ بدهد اما بعد اين تاريخ به روز سهشنبه تغيير پيدا کرد و در نهايت روز دوشنبه رخ داد. همچنين محدوده فواصل عبور نزديک اين جسم، بين 24 هزار تا پنج ميليون کيلومتر تخمين زده شده بود. با اين وجود، در هر کدام از اين فواصل هيچ خطري زمين را تهديد نميکند. اين سيارک که هر 780 روز يکبار به دور خورشيد ميگردد، حداقل تا يک قرن آينده براي زمين خطري ايجاد نخواهد کرد. سيارک 2013 TX68 در اکتبر 2013 توسط ستارهشناسان با تلسکوپ تحقيقات آسمان کاتالينا کشف شده است.
عبور غيرمنتظره يک سيارک از نزديکي زمين
يک سيارک در عبوري غيرمنتظره، روز دوشنبه (17 اسفند ماه) از فاصله کمي از زمين گذشت. دانشمندان زمان اين عبور را براي روز سهشنبه (18 اسفند) پيشبيني کرده بودند. سيارک نزديک زمين 2013 TX68 در ساعت 13:42 به وقت گرينويچ از فاصله چهار ميليون کيلومتري زمين عبور کرد. محققان مرکز سياره کوچک در کمبريج اندازه قطر اين جسم را بين 17 ا 54 کيلومتر تعيين کردهاند. براي درک بهتر فاصله، ماه در متوسط فاصله 384 هزار و 500 کيلومتري زمين گردش ميکند. دانشمندان تصور ميکردند که 2013 TX68 در روز سهشنبه از کنار زمين عبور کند اما ملاقات زودهنگام خيلي تکان دهنده نبود. مدار اين سيارک بطور دقيق شناخته نشده، از اين ترديدهاي زيادي در پيشبيني مسير پروازي آن وجود دارد. براي مثال، محققان ابتدا تصور ميکردند که اين رويارويي در روز شنبه (15 اسفند) رخ بدهد اما بعد اين تاريخ به روز سهشنبه تغيير پيدا کرد و در نهايت روز دوشنبه رخ داد. همچنين محدوده فواصل عبور نزديک اين جسم، بين 24 هزار تا پنج ميليون کيلومتر تخمين زده شده بود. با اين وجود، در هر کدام از اين فواصل هيچ خطري زمين را تهديد نميکند. اين سيارک که هر 780 روز يکبار به دور خورشيد ميگردد، حداقل تا يک قرن آينده براي زمين خطري ايجاد نخواهد کرد. سيارک 2013 TX68 در اکتبر 2013 توسط ستارهشناسان با تلسکوپ تحقيقات آسمان کاتالينا کشف شده است.
■حداقل اتلاف فوتونی در لیزر دو بعدی با ساختار نانو■
. @physics_ir
پژوهشگران با مطالعهی یک لیزر غشائی حاوی سوراخهایی با اندازه نانومتر، چگونگی کمینه کردن اتلاف فوتونها را بررسی کردهاند.
@physics_ir
جلوهی رنگارنگ بالهای پروانه، پرهای طاووس و عقیق به علت ساختارهای نانومقیاس آنهاست که بر نور منتشر شونده تاثیر میگذارد. این ساختارها که پژوهشگران در دههی 1980 به آنها لقب «کریستال فوتونی» دادند، در آزمایشگاه شبیه سازی شده و اساس لیزرهایی را تشکیل دادند که طول موج قابل تنظیم دارند. اکنون یک تیم تحقیقاتی به طور تجربی و نظری نشان دادهاند که چگونه هم رنگ و هم عملکرد لیزر کریستال فوتونی با طول کاواک تغییر میکند، نتیجهی شگفت انگیزی که با لیزرهای متداول تفاوت دارد. این یافتهها راه را برای استفاده از لیزرهای فوق کوچک به عنوان منبع نور در مدارهای مجتمع هموار میکند.
@physics_ir
جِسپر مورک Jesper Mork و گروه او در دانشگاه فنی دانمارک، با ایجاد چیدمانی از سوراخهایی با اندازهی نانو در لایهای از فسفید ایندیوم یک لیزر دو بعدی فوتونیک کریستال ساختهاند. با جا انداختن 1 تا 20 سوراخ از یک ردیف چیدمان، محققان نقصهایی به صورت کاواک ایجاد کردند که به طور موضعی نور فروسرخ را به دام میاندازد. آنها نشان دادند که نور درون کاواک تا 30 مرتبه آهستهتر از درون خلاء حرکت خواهد کرد.
@physics_ir
مورک و همکاران او، مشاهده کردند که هرچه کاواکها بزرگتر باشند فرکانس نور در کریستال فوتونیکشان کمتر خواهد شد. گروه با تحلیل اثرات نور کم سرعت و مدل سازی اتلاف آینهها- به علت بازتاب جزئی فوتونها در هر سر کاواک- و همچنین اتلاف حاصل از بینظمی- ناشی از نقص ساختاری- متوجه شد که تلفات به ازاء کاواکهایی با طول 8 تا 9 سوراخ کمینه خواهد شد. چنین نتیجهای بر خلاف لیزرهای معمولی است که درآنها همیشه کاواکهای بزرگتر اتلاف کمتری دارند.
این تحقیق در Physical Review Letters به چاپ رسیده است.
منبع
Not Too Short, Not Too Long
. @physics_ir
پژوهشگران با مطالعهی یک لیزر غشائی حاوی سوراخهایی با اندازه نانومتر، چگونگی کمینه کردن اتلاف فوتونها را بررسی کردهاند.
@physics_ir
جلوهی رنگارنگ بالهای پروانه، پرهای طاووس و عقیق به علت ساختارهای نانومقیاس آنهاست که بر نور منتشر شونده تاثیر میگذارد. این ساختارها که پژوهشگران در دههی 1980 به آنها لقب «کریستال فوتونی» دادند، در آزمایشگاه شبیه سازی شده و اساس لیزرهایی را تشکیل دادند که طول موج قابل تنظیم دارند. اکنون یک تیم تحقیقاتی به طور تجربی و نظری نشان دادهاند که چگونه هم رنگ و هم عملکرد لیزر کریستال فوتونی با طول کاواک تغییر میکند، نتیجهی شگفت انگیزی که با لیزرهای متداول تفاوت دارد. این یافتهها راه را برای استفاده از لیزرهای فوق کوچک به عنوان منبع نور در مدارهای مجتمع هموار میکند.
@physics_ir
جِسپر مورک Jesper Mork و گروه او در دانشگاه فنی دانمارک، با ایجاد چیدمانی از سوراخهایی با اندازهی نانو در لایهای از فسفید ایندیوم یک لیزر دو بعدی فوتونیک کریستال ساختهاند. با جا انداختن 1 تا 20 سوراخ از یک ردیف چیدمان، محققان نقصهایی به صورت کاواک ایجاد کردند که به طور موضعی نور فروسرخ را به دام میاندازد. آنها نشان دادند که نور درون کاواک تا 30 مرتبه آهستهتر از درون خلاء حرکت خواهد کرد.
@physics_ir
مورک و همکاران او، مشاهده کردند که هرچه کاواکها بزرگتر باشند فرکانس نور در کریستال فوتونیکشان کمتر خواهد شد. گروه با تحلیل اثرات نور کم سرعت و مدل سازی اتلاف آینهها- به علت بازتاب جزئی فوتونها در هر سر کاواک- و همچنین اتلاف حاصل از بینظمی- ناشی از نقص ساختاری- متوجه شد که تلفات به ازاء کاواکهایی با طول 8 تا 9 سوراخ کمینه خواهد شد. چنین نتیجهای بر خلاف لیزرهای معمولی است که درآنها همیشه کاواکهای بزرگتر اتلاف کمتری دارند.
این تحقیق در Physical Review Letters به چاپ رسیده است.
منبع
Not Too Short, Not Too Long
آلبرت اینیشتین در 14 مارس 1879 چشم به جهان گشود. او درکودکی " به گفته ی خودش " هوش چندانی نداشته اما تفکر ژرف او در طبیعت و عطش پایانی ناپذیر او در یادگیری، وی را به یکی از بزرگترین فیزیکدانان قرن بیستم و شاید طول تاریخ بدل کرد. امسال، در صدمین سالگرد نسبیت عام اینیشتین امواج گرانشی در لایگو کشف شدند که مهر تایید دیگری بر نسبیت عام بود.امروز روز بزرگی برای دوست داران فیزیک است چرا که امروز سالگرد تولد "پدر نسبیت"، آلبرت اینیشتین، است.
.
🎉🎊🎇🎆Happy birthday #EINSTEIN !
.
@physics_ir
#پیج_علمی_فیزیک_ایران #اینیشتین #زادروز #نسبیت #لایگو #گرانش
.
🎉🎊🎇🎆Happy birthday #EINSTEIN !
.
@physics_ir
#پیج_علمی_فیزیک_ایران #اینیشتین #زادروز #نسبیت #لایگو #گرانش
آلبرت اینیشتن از کودکی علاقه داشت تا دلیل اتفاقات اطراف خود را بداند. به گفته ی خودش در زمان کودکی عاشق قطب نمایی شده بود که پدرش به او هدیه داده بود. او همیشه از خودش می پرسید که چرا همیشه عقربه در راستای شمال و جنوب قرار میگیرد. جواب هایی که به او داده بودند چیزی بیش از اینکه نیرویی باعث اینکار میشود نبود و کسی نمی دانست که این نیرو از کجا سرچشمه میگیرد. او همچنان با فکر خویش بزرگ شد. ذهن آلبرت فراتر از این بود که کسی بتواند به سادگی به سوالاتش پاسخ دهد.
اما چرا وی نابغه شناخته شد؟
شاید سرنخی برای نبوغ وی این باشد که او میتوانست به جای ریاضیات محض، برحسب تصاویر فیزیکی بیاندیشد به تصاویری مانند قطار های متحرک یا ساعت های کش آمده! در سال 1902 دوست آلبرت ترتیب آنرا داد که اینیشتین به عنوان کارمند در دفتر ثبت اختراعات سویس مشغول شود ولی آلبرت جوان با این شغل دون پایه بزرگترین انقلاب تاریخ مدرن را راه انداخت. به نظر اینیشتین که با نیوتون نیز هم عقیده بود باید به فیزیک اندیشید ریاضیات بعدا می آیند البته یک نظریه باید به اندازه ای ساده باشد تا یک کودک نیز قادر به فهم آن باشد و شما چیزی را یاد نگرفته ای تا اینکه آنرا به توانید به یک کودک آموزش دهید!
این تصویر فیزیکی اینیشتین که از شانزده سالگی در ذهن وی نقش بسته بود یعنی اگر کسی از باریکه ی نور جلو بزند چه میشود؟ پایه ساز نظریه ی بزرگ فیزیکی وی یعنی نسبیت شد.
به زعم نیوتون شما میتوانستید از نور جلو بزنید چون چیز خاصی درباره ی سرعت نور نبود. یعنی باریکه ی نور زمانی که شما از آن سبقت میگیرید،باید ساکن بماند. اما آلبرت پی برد که هیچکس هرگز موجی از نور را ندیده است که ساکن باشد،یعنی مانند موجی منجمد.بنابراین نظریه نیوتون معقول نبود.
@physics_ir
@iotaph
سرانجام، به عنوان دانشجوی کالجی در زوریخ که معادله ی ماکسول را مطالعه می کرد،پاسخ را یافت! در میان این جستجو ها آلبرت اینیشتین پاسخ پرسش بچگی اش را فهمید: شما هرگز نمی توانید با باریکه ی نور مسابقه دهید،چون همیشه با سرعت ثابت از شما دور میشود،حالا هرچقدر هم که تند بروید.
همه ی انسان ها مساوی به دنیا می آیند آلبرت حتی در دوران مدرسه به عنوان گیج ترین فرد مدرسه شناخته شده بود تا حدی که او را میخواستند از مدرسه اخراج کنند. ولی او فراتر از اینها فکر میکرد تا اینکه به جواب نهایی خود رسید. هرکسی میتواند در جستجوی علت حوادث اطراف خویش باشد تا به جواب برسد پس برای شناخت علل نیاز ندارید تا نابغه باشید فقط کافیست تا فکر کنید. شاید اینیشتین بعدی الان در حال تفکر باشد!
#پیج_علمی_فیزیک_ایران #اینیشتین #نابغه #نسبیت
اما چرا وی نابغه شناخته شد؟
شاید سرنخی برای نبوغ وی این باشد که او میتوانست به جای ریاضیات محض، برحسب تصاویر فیزیکی بیاندیشد به تصاویری مانند قطار های متحرک یا ساعت های کش آمده! در سال 1902 دوست آلبرت ترتیب آنرا داد که اینیشتین به عنوان کارمند در دفتر ثبت اختراعات سویس مشغول شود ولی آلبرت جوان با این شغل دون پایه بزرگترین انقلاب تاریخ مدرن را راه انداخت. به نظر اینیشتین که با نیوتون نیز هم عقیده بود باید به فیزیک اندیشید ریاضیات بعدا می آیند البته یک نظریه باید به اندازه ای ساده باشد تا یک کودک نیز قادر به فهم آن باشد و شما چیزی را یاد نگرفته ای تا اینکه آنرا به توانید به یک کودک آموزش دهید!
این تصویر فیزیکی اینیشتین که از شانزده سالگی در ذهن وی نقش بسته بود یعنی اگر کسی از باریکه ی نور جلو بزند چه میشود؟ پایه ساز نظریه ی بزرگ فیزیکی وی یعنی نسبیت شد.
به زعم نیوتون شما میتوانستید از نور جلو بزنید چون چیز خاصی درباره ی سرعت نور نبود. یعنی باریکه ی نور زمانی که شما از آن سبقت میگیرید،باید ساکن بماند. اما آلبرت پی برد که هیچکس هرگز موجی از نور را ندیده است که ساکن باشد،یعنی مانند موجی منجمد.بنابراین نظریه نیوتون معقول نبود.
@physics_ir
@iotaph
سرانجام، به عنوان دانشجوی کالجی در زوریخ که معادله ی ماکسول را مطالعه می کرد،پاسخ را یافت! در میان این جستجو ها آلبرت اینیشتین پاسخ پرسش بچگی اش را فهمید: شما هرگز نمی توانید با باریکه ی نور مسابقه دهید،چون همیشه با سرعت ثابت از شما دور میشود،حالا هرچقدر هم که تند بروید.
همه ی انسان ها مساوی به دنیا می آیند آلبرت حتی در دوران مدرسه به عنوان گیج ترین فرد مدرسه شناخته شده بود تا حدی که او را میخواستند از مدرسه اخراج کنند. ولی او فراتر از اینها فکر میکرد تا اینکه به جواب نهایی خود رسید. هرکسی میتواند در جستجوی علت حوادث اطراف خویش باشد تا به جواب برسد پس برای شناخت علل نیاز ندارید تا نابغه باشید فقط کافیست تا فکر کنید. شاید اینیشتین بعدی الان در حال تفکر باشد!
#پیج_علمی_فیزیک_ایران #اینیشتین #نابغه #نسبیت
جدول انفجار در مقابل ابر قارچی, نمایش تفاوت مبان انفجار ۲۲ کیلوتن فت من و ۱۵ مگاتن کستل براو - @physics_ir
همارز تیانتی روشی برای ارزیابی میزان انرژی آزاد شده در اثر انفجار است. یک تن تیانتی برابر با ۴.۱۸۴ گیگا ژول است که در اثر انفجار یک تن ترینیتروتولوئن آزاد میگردد.
یک مگاتن تیانتی معادل ۴.۱۸۴ پتاژول انرژی است. کیلوتن و مگاتن تیانتی یکاهایی هستند که به صورت سنتی برای ارزیابی انرژی خروجی از انفجار به کار برده میشدند با وجودی که تیانتی قدرت انفجار قویی ندارد و دینامیت ۶۰ درصد قدر بیشتری نسبت به تیانتی دارد که انرژی آزاد شده توسط دینامیت حدود ۷.۵ مگاژول بر کیلوگرم هست در مقابل ۴.۱۸۴ مگاژول بر کیلوگرم که تیانتی آزاد میکند. از این یکا برای سنجش انرژی آزاد شده بر اثر فعالیتهای اتمی هسته یا سطح سیارهها و ستارهها نیز استفاده میشود.
@physics_ir
◾بمبهای معمول بین کمتر از یک تن تا پدر همه بمبها که ۴۴ تن هست قدرت انفجار دارند.
◾مقیاس کوچک، در سال ۱۹۸۵ ایالات متحده برای شبیه سازی انفجار اتمی ۴ کیلوتن تیانتی (۱۷ تراژول) بزرگترین انفجار برنامه ریزی شده تاریخ کره زمین را توسط ۴۴۰۰ تن آنفو انجام داد.
◾در تاریخ ۶ اوت ۱۹۴۵ بمب اتمی با قدرت ۱۵ کیلوتن تیانتی (۶۳ تراژول) بر روی شهر هیروشیما انداخت و مهمات جنگی اتمی ذخیره شده آمریکا حدود ۰٫۳ کیلوتن تیانتی (۱٫۳ تراژول) تا ۱٫۲ مگاتن تیانتی (۵٫۰ پتاژول) است.
◾در دوران جنگ سرد ایالات متحده آمریکا به بمب هیدروژنیای با قدرت ۲۵ مگاتن تیانتی (۱۰۰ پتاژول) رسید و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به بمب اتمیای با نام مستعار بمب تزار دست یافت که دارای قدرت آزمایش شدهٔ ۵۰ مگاتن تیانتی (۲۱۰ پتاژول) بود و حداکثر تا ۱۰۰ مگاتن تیانتی (۴۲۰ پتاژول) قابل افزایش بود.
یک مگاتن تیانتی معادل ۴.۱۸۴ پتاژول انرژی است. کیلوتن و مگاتن تیانتی یکاهایی هستند که به صورت سنتی برای ارزیابی انرژی خروجی از انفجار به کار برده میشدند با وجودی که تیانتی قدرت انفجار قویی ندارد و دینامیت ۶۰ درصد قدر بیشتری نسبت به تیانتی دارد که انرژی آزاد شده توسط دینامیت حدود ۷.۵ مگاژول بر کیلوگرم هست در مقابل ۴.۱۸۴ مگاژول بر کیلوگرم که تیانتی آزاد میکند. از این یکا برای سنجش انرژی آزاد شده بر اثر فعالیتهای اتمی هسته یا سطح سیارهها و ستارهها نیز استفاده میشود.
@physics_ir
◾بمبهای معمول بین کمتر از یک تن تا پدر همه بمبها که ۴۴ تن هست قدرت انفجار دارند.
◾مقیاس کوچک، در سال ۱۹۸۵ ایالات متحده برای شبیه سازی انفجار اتمی ۴ کیلوتن تیانتی (۱۷ تراژول) بزرگترین انفجار برنامه ریزی شده تاریخ کره زمین را توسط ۴۴۰۰ تن آنفو انجام داد.
◾در تاریخ ۶ اوت ۱۹۴۵ بمب اتمی با قدرت ۱۵ کیلوتن تیانتی (۶۳ تراژول) بر روی شهر هیروشیما انداخت و مهمات جنگی اتمی ذخیره شده آمریکا حدود ۰٫۳ کیلوتن تیانتی (۱٫۳ تراژول) تا ۱٫۲ مگاتن تیانتی (۵٫۰ پتاژول) است.
◾در دوران جنگ سرد ایالات متحده آمریکا به بمب هیدروژنیای با قدرت ۲۵ مگاتن تیانتی (۱۰۰ پتاژول) رسید و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به بمب اتمیای با نام مستعار بمب تزار دست یافت که دارای قدرت آزمایش شدهٔ ۵۰ مگاتن تیانتی (۲۱۰ پتاژول) بود و حداکثر تا ۱۰۰ مگاتن تیانتی (۴۲۰ پتاژول) قابل افزایش بود.
◾پیوست◾
ترینیتروتولوئن یا تیانتی (TNT) یا تروتیل یک مرکب هیدروکربن معطر بلوری و زرد رنگ است که در ۳۵۴ درجه کلوین ذوب میشود. تیانتی ماده منفجره است که سرعت انفجار آن ۷۰۲۸ متر در ثانیه میباشد و در بسیاری از ترکیبات انفجاری بکار میرود. تیانتی بهوسیله نیتراسیون تولوئن C6H5CH3 تهیه میشود و فرمول شیمیایی آن (CH3(NO2)C6H2) و نام آیوپاک آن 2,4,6 Trinitromethylbenzene است.
تری نیترو تولوئن کریستالهای سوزنی شکل زرد کمرنگی است که میتواند در یک فضای بی هوا (خلاء) تقطیر شود. تیانتی در آب بسختی قابل حل است؛ بیشتر در اتر و استون، بنزین و پیریدین حل میشود. به دلیل پائین بودن نقطه ذوب تیانتی در ۳۵/۸۰ درجه سانتیگراد میتوان آنرا در آب گرمکن ذوب کرد و به آن شکل داد. تیانتی سمی است و تماس آن با پوست میتواند تولید آلرژی و واکنش انفعالی شدید تولید کند، این واکنش شدید پوست را به رنگ زرد متمایل به نارنجی در میآورد.
@physics_ir
آنفو (ANFO)، مخلوط نیترات آمونیوم (AN) و بنزین یا نفت است. این مخلوط، یک ماده منفجره است. نیترات آمونیوم خود یک ماده منفجره است. اما بسبب کم بودن حساسیت، با آن مخلوط آنفو را میسازند تا بر حساسیت آن بیفزایند.
#تی_ان_تی #آمونیوم #انفجار #منفجره
ترینیتروتولوئن یا تیانتی (TNT) یا تروتیل یک مرکب هیدروکربن معطر بلوری و زرد رنگ است که در ۳۵۴ درجه کلوین ذوب میشود. تیانتی ماده منفجره است که سرعت انفجار آن ۷۰۲۸ متر در ثانیه میباشد و در بسیاری از ترکیبات انفجاری بکار میرود. تیانتی بهوسیله نیتراسیون تولوئن C6H5CH3 تهیه میشود و فرمول شیمیایی آن (CH3(NO2)C6H2) و نام آیوپاک آن 2,4,6 Trinitromethylbenzene است.
تری نیترو تولوئن کریستالهای سوزنی شکل زرد کمرنگی است که میتواند در یک فضای بی هوا (خلاء) تقطیر شود. تیانتی در آب بسختی قابل حل است؛ بیشتر در اتر و استون، بنزین و پیریدین حل میشود. به دلیل پائین بودن نقطه ذوب تیانتی در ۳۵/۸۰ درجه سانتیگراد میتوان آنرا در آب گرمکن ذوب کرد و به آن شکل داد. تیانتی سمی است و تماس آن با پوست میتواند تولید آلرژی و واکنش انفعالی شدید تولید کند، این واکنش شدید پوست را به رنگ زرد متمایل به نارنجی در میآورد.
@physics_ir
آنفو (ANFO)، مخلوط نیترات آمونیوم (AN) و بنزین یا نفت است. این مخلوط، یک ماده منفجره است. نیترات آمونیوم خود یک ماده منفجره است. اما بسبب کم بودن حساسیت، با آن مخلوط آنفو را میسازند تا بر حساسیت آن بیفزایند.
#تی_ان_تی #آمونیوم #انفجار #منفجره
Forwarded from مجله نجوم
@nojummag🔭
ساعت زمین برای اولین بار در سال 2008 در سیدنی استرالیا توسط Leo Burnett و صندوق جهانی طبیعت (wwf) برگزار شد.
هدف از آن، جلب افکار عمومی به گرمایش زمین با استفاده از خاموشی المانهای مهم شهر بود. در اولین سال اجرای آن، نزدیک به 2.2 میلیون نفر در آن شرکت کردند و چراغهای غیر ضروری خود را خاموش کردند.
بدنبال این حرکت شهرهای دیگر دنیا نیز به این رویداد پیوستند.
@nojummag🔭
امسال نیز شهرهای زیادی در ایران در جهت کنترل گرمایش زمین، المانهای خود را خاموش می کنند.
حفاظت از کره زمین بعنوان تنها سیاره قابل زیستی که تا به حال در عالم شناخته ایم وظیفه همگان است؛ هر چند شاید روزی فرا برسد که با مشارکت بیشتر مردم و مسئولین شانس دیدن ستارگان بیشتری برای شهرنشینان در این رویداد جهانی فراهم آید.
@nojummag🔭
وعده ما امروز 29 اسفند ساعت 20:30 تا 21:30
در این ساعت کمتر از وسایل برقی استفاده می کنیم و چراغ ها را خاموش می کنیم.
شهرداری تهران نیز در کنار پل طبیعت برنامه ویژه ای را ترتیب داده است.
@nojummag🔭
ساعت زمین برای اولین بار در سال 2008 در سیدنی استرالیا توسط Leo Burnett و صندوق جهانی طبیعت (wwf) برگزار شد.
هدف از آن، جلب افکار عمومی به گرمایش زمین با استفاده از خاموشی المانهای مهم شهر بود. در اولین سال اجرای آن، نزدیک به 2.2 میلیون نفر در آن شرکت کردند و چراغهای غیر ضروری خود را خاموش کردند.
بدنبال این حرکت شهرهای دیگر دنیا نیز به این رویداد پیوستند.
@nojummag🔭
امسال نیز شهرهای زیادی در ایران در جهت کنترل گرمایش زمین، المانهای خود را خاموش می کنند.
حفاظت از کره زمین بعنوان تنها سیاره قابل زیستی که تا به حال در عالم شناخته ایم وظیفه همگان است؛ هر چند شاید روزی فرا برسد که با مشارکت بیشتر مردم و مسئولین شانس دیدن ستارگان بیشتری برای شهرنشینان در این رویداد جهانی فراهم آید.
@nojummag🔭
وعده ما امروز 29 اسفند ساعت 20:30 تا 21:30
در این ساعت کمتر از وسایل برقی استفاده می کنیم و چراغ ها را خاموش می کنیم.
شهرداری تهران نیز در کنار پل طبیعت برنامه ویژه ای را ترتیب داده است.
@nojummag🔭
این ثانیه ها، آخرین لحظاتی است که از سال 1394 میگذرانیم. امسال باوجود جنگ ها و اتفاقات آزار دهنده، برای جامعه ی علمی بخصوص برای جامعه ی علمی فیزیک، سالی پربار بود. خبر کشف امواج گرانشی که راه جدیدی برای مطالعه ی رازهای طبیعت است، برای همه ی دوستداران فیزیک خبری بسیار خوش حال کننده بود. امیدوارم در سال آینده خبرهای بسیاری از پیشرفت علم بشنویم.
امیدواریم که سال آینده سالی سرشار از صلح و آرامش و برکت برای همه ی عزیزان باشد.
#سال_نو_مبارک
ادمین #پیج_علمی_فیزیک_ایران
@physics_ir
.
.
دوستان عزیز جهت حمایت از کانال صفحه، این کانال رو به دوستانشون معرفی کنند.
باتشکر
امیدواریم که سال آینده سالی سرشار از صلح و آرامش و برکت برای همه ی عزیزان باشد.
#سال_نو_مبارک
ادمین #پیج_علمی_فیزیک_ایران
@physics_ir
.
.
دوستان عزیز جهت حمایت از کانال صفحه، این کانال رو به دوستانشون معرفی کنند.
باتشکر
Forwarded from Iota
ماموریت میان ستاره ای؛
شاید برای رسیدن به نزدیکترین ستاره (پروکسیمای قنطروس) چندین سال با سرعت نور به طول بیانجامد اما داستان کاوشگر ویجر در این باره اندکی متفاوت است.
ویجر 1 در پنجم دسامبر سال 1977 توسط آژانس فضایی آمریکا ،ناسا، جهت کاوش سیارههای مشتری، کیوان، اورانوس و نپتون، و فضای ژرفتر عازم فضا شد. این کاوشگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۹ به نزدیک ترین فاصله خود نسبت به مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال دادههایی بسیار ارزشمند و بنیادین از این سیاره به زمین ، بسوی سیاره زحل پیش رفت و پس از گذشتن از این سیاره در 12 نوامبر 1980 برخلاف بقیه ی کاوشگرها عازم یک سفر میان ستاره ای در خارج از منظومه ی شمسی گشت.۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳ (۲۲ شهریور ۱۳۹۲) ناسا رسماً خروج وویجر ۱ از منظومه شمسی را تایید کرد.
ویجر 2 در در تاریخ ۲۵ آگوست۱۹۷۷ جهت تکمیل ماموریت دوست خود ، ویجر 1، برای بررسی و کاوش دقیق تر سیارات گازی منظومه ی شمسی عازم فضا شد. ویجر 2 پس از گذر از سیاره مشتری و زحل به ترتیب در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۷۹ و ۲۵ آگوست ۱۹۸۱ خود را به سیاره اورانوس در۲۴ ژانویه ۱۹۸۶ رساند و پس از عبور از سیاره نپتون در ۲۵ آگوست سال ۱۹۸۹ همانند ویجر۱ سفر خود را بسوی ژرفای فضا در پیش گرفت.
جرم کاوشگر ویجر 1 ، 722 کیلوگرم می باشد و هر دو کاوشگر ویجر از نوعی پیل هستهای تحت عنوان ترمو الکتریک با بهرهگیری از پلوتونیم ۲۳۸ انرژی مورد نیاز خود را تامین میکنند.ماده ی پرتوزا قبلا در کاوشگرهای فضایی بکار رفته است. ولی مقدار آن نسبتا کم بوده، و به آن اندازه قوی نبوده که بتواند در پیشران سفینه مورد استفاده قرار گیرد.ماده ی پرتوزا فقط انرژی بکار انداختن دستگاههای کاوشگر را فراهم می کرد. دستگاهی، گرمای حاصل از واپاشی پلوتونیم ۲۳۸ را در کاوشگر به برق تبدیل می کند، که جریان برای بکار انداختن همه ی تجهیزات برقی است. پلوتونیم به آهستگی، با طی زمان زیادی، واپاشیده می شود، و کم وزن است. دستگاه تعبیه شده در فضاپیما با تبدیل گرمای حاصل از واپاشی پرتوزای دی اکسید پلوتونیوم ۲۳۸ برق تولید می کند.
@physics_ir
به کمک اطلاعات این دو کاوشگر دانشمندان توانستند به شواهدی دال بر وجود فعالیتهای آتشفشانی (شبیه ساختارهای زمینی) در یکی از ماههای مشتری به نام «آیو»(Io)، و همچنین آب فشانهای یخی در بزرگترین ماه نپتون یعنی تریتون (Triton) پیببرند. همچنین این دو به بررسی قمر های سیارات گازی ، میدان مغناطیسی و جاذبه آنها، محاسبه دقیق گرانش و همچنین حلقههای زحل و اورانوس پرداختند.دانشمندان با در نظر گرفتن دادههای ارسالی توسط ویجرها توانستند جرم و چگالی بیش از ۱۷ قمر را محاسبه نمایند و همچنین ساختارهای بنیادی اجزای تشکیل دهنده جوّ رقیق و اسرارآمیز یکی از ماههای زحل به نام تیتان را تعیین نمایند. این دادهها سه دهه بعد در ماموریت فضایی کاسینی-هویگنس تکمیل شد.
اما بخش مهمتر این ماموریت لوحی طلایی است که در هردو کاوشگر قرار داده شده است.اندیشه قرار دادن پیامهایی برای موجودات هوشمند فرازمینی نخستین بار توسط "اریک بورگس" مطرح شد. سپس کارل ساگان، ستارهشناس و اخترشیمیدان مشهور آمریکایی و از پیشگامان روشهای برقراری ارتباط با موجودات هوشمند فرازمینی، از این ایده به شدت استقبال کرد.
سرانجام ناسا با این طرح موافقت کرد و سه هفته به وی فرصت داد تا پلاکی را طراحی کند. ساگان با همکاری فرانک دریک پلاک را طراحی کردند؛ البته طراحی هنری این پلاک را همسر کارل سیگان - لیندا سالزمن- انجام داد!
فرستنده و گیرندههای رادیویی و همچنین سایر ابزارآلات پژوهشی دو کاوشگر «ویجر» تا سال ۲۰۰۰ میلادی به خوبی فعال بود.اما به مراتب با زیاد شدن فاصله آنها با سیاره زمین، این امواج باید برای رسیدن به زمین مدت زمان بسیاری را طی کنند. به همین دلیل در طی این فاصله دچار افت کیفیت میشوند و به صورت پالسهای بسیار ضعیف در زمین دریافت میشوند. این دو کاوشگر تا زمانی که درگیر گرانش ستاره یا سیاره یا جرمی آسمانی نشود به سفر #میان_ستاره ای خود ادامه خواهند داد.
محتوای لوح طلایی و اجزای این کاوشگر ها در پیوست این پست موجود است.
#ویجر #کاوشگر #فضا #پیج_علمی_فیزیک_ایران
شاید برای رسیدن به نزدیکترین ستاره (پروکسیمای قنطروس) چندین سال با سرعت نور به طول بیانجامد اما داستان کاوشگر ویجر در این باره اندکی متفاوت است.
ویجر 1 در پنجم دسامبر سال 1977 توسط آژانس فضایی آمریکا ،ناسا، جهت کاوش سیارههای مشتری، کیوان، اورانوس و نپتون، و فضای ژرفتر عازم فضا شد. این کاوشگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۹ به نزدیک ترین فاصله خود نسبت به مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال دادههایی بسیار ارزشمند و بنیادین از این سیاره به زمین ، بسوی سیاره زحل پیش رفت و پس از گذشتن از این سیاره در 12 نوامبر 1980 برخلاف بقیه ی کاوشگرها عازم یک سفر میان ستاره ای در خارج از منظومه ی شمسی گشت.۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳ (۲۲ شهریور ۱۳۹۲) ناسا رسماً خروج وویجر ۱ از منظومه شمسی را تایید کرد.
ویجر 2 در در تاریخ ۲۵ آگوست۱۹۷۷ جهت تکمیل ماموریت دوست خود ، ویجر 1، برای بررسی و کاوش دقیق تر سیارات گازی منظومه ی شمسی عازم فضا شد. ویجر 2 پس از گذر از سیاره مشتری و زحل به ترتیب در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۷۹ و ۲۵ آگوست ۱۹۸۱ خود را به سیاره اورانوس در۲۴ ژانویه ۱۹۸۶ رساند و پس از عبور از سیاره نپتون در ۲۵ آگوست سال ۱۹۸۹ همانند ویجر۱ سفر خود را بسوی ژرفای فضا در پیش گرفت.
جرم کاوشگر ویجر 1 ، 722 کیلوگرم می باشد و هر دو کاوشگر ویجر از نوعی پیل هستهای تحت عنوان ترمو الکتریک با بهرهگیری از پلوتونیم ۲۳۸ انرژی مورد نیاز خود را تامین میکنند.ماده ی پرتوزا قبلا در کاوشگرهای فضایی بکار رفته است. ولی مقدار آن نسبتا کم بوده، و به آن اندازه قوی نبوده که بتواند در پیشران سفینه مورد استفاده قرار گیرد.ماده ی پرتوزا فقط انرژی بکار انداختن دستگاههای کاوشگر را فراهم می کرد. دستگاهی، گرمای حاصل از واپاشی پلوتونیم ۲۳۸ را در کاوشگر به برق تبدیل می کند، که جریان برای بکار انداختن همه ی تجهیزات برقی است. پلوتونیم به آهستگی، با طی زمان زیادی، واپاشیده می شود، و کم وزن است. دستگاه تعبیه شده در فضاپیما با تبدیل گرمای حاصل از واپاشی پرتوزای دی اکسید پلوتونیوم ۲۳۸ برق تولید می کند.
@physics_ir
به کمک اطلاعات این دو کاوشگر دانشمندان توانستند به شواهدی دال بر وجود فعالیتهای آتشفشانی (شبیه ساختارهای زمینی) در یکی از ماههای مشتری به نام «آیو»(Io)، و همچنین آب فشانهای یخی در بزرگترین ماه نپتون یعنی تریتون (Triton) پیببرند. همچنین این دو به بررسی قمر های سیارات گازی ، میدان مغناطیسی و جاذبه آنها، محاسبه دقیق گرانش و همچنین حلقههای زحل و اورانوس پرداختند.دانشمندان با در نظر گرفتن دادههای ارسالی توسط ویجرها توانستند جرم و چگالی بیش از ۱۷ قمر را محاسبه نمایند و همچنین ساختارهای بنیادی اجزای تشکیل دهنده جوّ رقیق و اسرارآمیز یکی از ماههای زحل به نام تیتان را تعیین نمایند. این دادهها سه دهه بعد در ماموریت فضایی کاسینی-هویگنس تکمیل شد.
اما بخش مهمتر این ماموریت لوحی طلایی است که در هردو کاوشگر قرار داده شده است.اندیشه قرار دادن پیامهایی برای موجودات هوشمند فرازمینی نخستین بار توسط "اریک بورگس" مطرح شد. سپس کارل ساگان، ستارهشناس و اخترشیمیدان مشهور آمریکایی و از پیشگامان روشهای برقراری ارتباط با موجودات هوشمند فرازمینی، از این ایده به شدت استقبال کرد.
سرانجام ناسا با این طرح موافقت کرد و سه هفته به وی فرصت داد تا پلاکی را طراحی کند. ساگان با همکاری فرانک دریک پلاک را طراحی کردند؛ البته طراحی هنری این پلاک را همسر کارل سیگان - لیندا سالزمن- انجام داد!
فرستنده و گیرندههای رادیویی و همچنین سایر ابزارآلات پژوهشی دو کاوشگر «ویجر» تا سال ۲۰۰۰ میلادی به خوبی فعال بود.اما به مراتب با زیاد شدن فاصله آنها با سیاره زمین، این امواج باید برای رسیدن به زمین مدت زمان بسیاری را طی کنند. به همین دلیل در طی این فاصله دچار افت کیفیت میشوند و به صورت پالسهای بسیار ضعیف در زمین دریافت میشوند. این دو کاوشگر تا زمانی که درگیر گرانش ستاره یا سیاره یا جرمی آسمانی نشود به سفر #میان_ستاره ای خود ادامه خواهند داد.
محتوای لوح طلایی و اجزای این کاوشگر ها در پیوست این پست موجود است.
#ویجر #کاوشگر #فضا #پیج_علمی_فیزیک_ایران