این یافته، که جریان اسپنی از STM گشتاور موردنیاز برای تغییر نظم مغناطیسی را از حالت درجه 2 (C2) به درجه 4 (C4) تأمین میکند، خود یافتهای جدید و دور از انتظار است. اما پژوهشگران با استفاده از STM برای اندازهگیری ویژگیهای الکترونی سطحSr2VO3FeAs در دماهای مختلف و قطبشهای متفاوت جریان اسپین، چیزهای بیشتری آموختند. برای مثال، وقتی سر پروبSTM در جاهای مختلف سطح قرار میگرفت، آنها چگالی الکترونی حالتها را شناسایی کردند که مستلزم اندازهگیری جریان تونلی میان سطح و سر پروب، به صورت تابعی از ولتاژ میان آنها بود. Choi و همکارانش، با مقایسه ویژگیها در این طیف الکترونی STM با مدلها، دریافتند که گاف ابررسانا، که معیاری برای قدرت زوجهای کوپر در ابررسانا است، در نواحی با الگوی C4 کوچکتر از گاف ابررسانا در نواحی C2 است. بنابراین، جمعبندی آنان چنین شد که مغناطیس C4 ابررسانایی را از بین میبرد.
یافتن این رابطه مستقیم میان ابررسانایی و مغناطیس، برای کسانی که به دنبال یافتن توضیحی برای ابررساناهای دمای بالا هستند، خبری هیجانانگیز است. اما باید خاطرنشان کرد کهChoi و همکارانش نظم پادفرومغناطیس یا ابررسانایی را مستقیماً مشاهده نکردند. اثبات قطعی پادفرومغناطیس بودن، مستلزم اندازهگیری تغییرات اسپین با دقت اتمی است. به همین صورت، برای تأیید آنکه طیف الکترونی STM، که Choi و همکارانش به دست آوردند، واقعاً به گاف ابررسانایی حساس است، یک نفر باید به طور مستقیم اندازه گاف را مورد بررسی و مطالعه قرار دهد. این کار را میتوان با یک نوع STM اصلاح شده که سر پروب آن ابررسانا است، انجام داد [8].
با دانستن دقیق ماهیتهای نظم مغناطیسی و نظم ابررسانایی، اثراتی را که Choi و همکارانش مشاهده کردند، میتواند تمامی انواع وسایل و آزمایشها را به ذهن متبادر کند، نه فقط آنهایی که به واقع قابل انجام است. برای مثال، یک ایده عملی میتواند کنترل و تنظیم جریان اسپین برای «نوشتن» اطلاعات روی اشیائی در ابعاد نانو است، که در آن از جریان برای چرخاندن یک ناحیه مغناطیسی از یک حالت نظم به حالتی دیگر، یا برای خاموش و روشن کردن ابررسانایی استفاده میشود. کاربرد دیگر میتواند استفاده از جریان برای ایجاد ناحیه کوچک مغناطیسی ولی غیرابررسانا، در ماده است که این ماده میتواند دو ناحیه ابررسانا را به طور ضعیف به یکدیگر بچسباند. از چنین مجموعهای میتوان برای ساخت وسایل الکترونیکی ابررسانای قابل تغییر بهره برد. در حوزه فیزیک بنیادی، توانایی کنترل مکانی مغناطیس و ابررسانایی با یک STM، که Choi و همکارانش نشان دادند، میتواند به پژوهشگران برای مطالعه این فازهایی که سازشناپذیر به نظر میرسند و نحوه حضور هم زمان آنها در پینیکتیدهای آهن کمک کند. و احتمالاً این گونه اندازهگیریها به ما خواهد گفت که تا چه حد مغناطیس (در صورت وجود) عنصری ضروری در ابررسانایی دمای بالا است.
این مقاله در نشریه Physical Review Letters منتشر شده است.
نویسنده: Dirk van der Marelاستاد تمام فیزیک دانشکده فیزیک ماده چگال دانشگاه ژنو از سال 2003 است. وی دکترای خود را در سال 1985 از دانشگاه گرونینگن گرفت. بعد از پژوهش پسادکترا در آزمایشگاههای تحقیقاتی فیلیپس، برای استادیار شدن به دانشگاه دلفت رفت و در سال 1992 استاد تمام دانشگاه گرونینگن شد. او یکی از دانشمندان موسسه ماکس پلانک در اشتوتگارت و دانشگاه استنفورد است که افراد میتوانند با وی ملاقات کنند. علایق پژوهشی او طیفسنجی اپتیکی و ویژگیهای الکترونی سامانههای الکترونی است که به شدت به یکدیگر همبسته هستند. در سال 2016 وی جایزه فرانک ایزاکسون APS را برای اثرات اپتیکی در جامدات دریافت کرد.
منبع: Order on Command
مراجع:
1. L. Berger, “Emission of Spin Waves by a Magnetic Multilayer Traversed by a Current,” Phys. Rev. B 54, 9353 (1996); J. C. Slonczewski, “Current-Driven Excitation of Magnetic Multilayers,” J. Magn. Magn. Mater. 159, 1 (1996).
2. M. Tsoi, A. G. M. Jansen, J. Bass, W.-C. Chiang, M. Seck, V. Tsoi, and P. Wyder, “Excitation of a Magnetic Multilayer by an Electric Current,” Phys. Rev. Lett. 80, 4281 (1998); E. B. Myers, D. C. Ralph, J. A. Katine, R. N. Louie, and R. A. Buhrman, “Current-Induced Switching of Domains in Magnetic Multilayer Devices,” Science 285, 867 (1999); J. A. Katine, F. J. Albert, R. A. Buhrman, E. B. Myers, and D. C. Ralph, “Current-Driven Magnetization Reversal and Spin-Wave Excitations in Co/Cu/Co Pillars,” Phys. Rev. Lett. 84, 3149 (2000).
یافتن این رابطه مستقیم میان ابررسانایی و مغناطیس، برای کسانی که به دنبال یافتن توضیحی برای ابررساناهای دمای بالا هستند، خبری هیجانانگیز است. اما باید خاطرنشان کرد کهChoi و همکارانش نظم پادفرومغناطیس یا ابررسانایی را مستقیماً مشاهده نکردند. اثبات قطعی پادفرومغناطیس بودن، مستلزم اندازهگیری تغییرات اسپین با دقت اتمی است. به همین صورت، برای تأیید آنکه طیف الکترونی STM، که Choi و همکارانش به دست آوردند، واقعاً به گاف ابررسانایی حساس است، یک نفر باید به طور مستقیم اندازه گاف را مورد بررسی و مطالعه قرار دهد. این کار را میتوان با یک نوع STM اصلاح شده که سر پروب آن ابررسانا است، انجام داد [8].
با دانستن دقیق ماهیتهای نظم مغناطیسی و نظم ابررسانایی، اثراتی را که Choi و همکارانش مشاهده کردند، میتواند تمامی انواع وسایل و آزمایشها را به ذهن متبادر کند، نه فقط آنهایی که به واقع قابل انجام است. برای مثال، یک ایده عملی میتواند کنترل و تنظیم جریان اسپین برای «نوشتن» اطلاعات روی اشیائی در ابعاد نانو است، که در آن از جریان برای چرخاندن یک ناحیه مغناطیسی از یک حالت نظم به حالتی دیگر، یا برای خاموش و روشن کردن ابررسانایی استفاده میشود. کاربرد دیگر میتواند استفاده از جریان برای ایجاد ناحیه کوچک مغناطیسی ولی غیرابررسانا، در ماده است که این ماده میتواند دو ناحیه ابررسانا را به طور ضعیف به یکدیگر بچسباند. از چنین مجموعهای میتوان برای ساخت وسایل الکترونیکی ابررسانای قابل تغییر بهره برد. در حوزه فیزیک بنیادی، توانایی کنترل مکانی مغناطیس و ابررسانایی با یک STM، که Choi و همکارانش نشان دادند، میتواند به پژوهشگران برای مطالعه این فازهایی که سازشناپذیر به نظر میرسند و نحوه حضور هم زمان آنها در پینیکتیدهای آهن کمک کند. و احتمالاً این گونه اندازهگیریها به ما خواهد گفت که تا چه حد مغناطیس (در صورت وجود) عنصری ضروری در ابررسانایی دمای بالا است.
این مقاله در نشریه Physical Review Letters منتشر شده است.
نویسنده: Dirk van der Marelاستاد تمام فیزیک دانشکده فیزیک ماده چگال دانشگاه ژنو از سال 2003 است. وی دکترای خود را در سال 1985 از دانشگاه گرونینگن گرفت. بعد از پژوهش پسادکترا در آزمایشگاههای تحقیقاتی فیلیپس، برای استادیار شدن به دانشگاه دلفت رفت و در سال 1992 استاد تمام دانشگاه گرونینگن شد. او یکی از دانشمندان موسسه ماکس پلانک در اشتوتگارت و دانشگاه استنفورد است که افراد میتوانند با وی ملاقات کنند. علایق پژوهشی او طیفسنجی اپتیکی و ویژگیهای الکترونی سامانههای الکترونی است که به شدت به یکدیگر همبسته هستند. در سال 2016 وی جایزه فرانک ایزاکسون APS را برای اثرات اپتیکی در جامدات دریافت کرد.
منبع: Order on Command
مراجع:
1. L. Berger, “Emission of Spin Waves by a Magnetic Multilayer Traversed by a Current,” Phys. Rev. B 54, 9353 (1996); J. C. Slonczewski, “Current-Driven Excitation of Magnetic Multilayers,” J. Magn. Magn. Mater. 159, 1 (1996).
2. M. Tsoi, A. G. M. Jansen, J. Bass, W.-C. Chiang, M. Seck, V. Tsoi, and P. Wyder, “Excitation of a Magnetic Multilayer by an Electric Current,” Phys. Rev. Lett. 80, 4281 (1998); E. B. Myers, D. C. Ralph, J. A. Katine, R. N. Louie, and R. A. Buhrman, “Current-Induced Switching of Domains in Magnetic Multilayer Devices,” Science 285, 867 (1999); J. A. Katine, F. J. Albert, R. A. Buhrman, E. B. Myers, and D. C. Ralph, “Current-Driven Magnetization Reversal and Spin-Wave Excitations in Co/Cu/Co Pillars,” Phys. Rev. Lett. 84, 3149 (2000).
رایانههای کوانتومی با دسترسی-آزاد در ژاپن جامه عمل به خود پوشیدند
سامانهای اپتیکی، برای حل مسائل بهینهسازی ترکیبی به صورت آنلاین در دسترس افراد قرار گرفته است. این سامانه که QNN (شبکه عصبی کوانتومی) نام دارد،توسط موسسه انفورماتیک ملی ژاپن، یا همان مرکز تلگراف و تلفن نیپون (NTT) و دانشگاه توکیو ابداع شده است. @physics_ir
مسائل بهینهسازی ترکیبی، مسائلی هستند که تعداد بسیاری جواب قابل قبول دارند که باید بهترینشان مشخص شود. مثالی آشنا در این زمینه «مساله فروشنده دورهگرد» است که فرد تمایل دارد از کوتاهترین مسیر ممکن به چندین مقصد سفر کند. این گونه مسائل در گستره وسیعی از کارهای بشر، از برنامهریزی برای اقدامات پزشکی در بیمارستان گرفته تا به حداکثر رساندن عملکرد سامانهای پیچیده نظیر فضاپیما دیده میشود.@physics_ir
چرخش و چرخش@physics_ir
QNN از حلقهای 1 کیلومتری از فیبر نوری تشکیل شده است که دارای تقویتکننده حساس به فاز (PSA) و آرایه دروازهای برنامهپذیر میدانی (FPGA یا field-programmable gate array) میباشد. اطلاعات در 2000 نوسانگر پارامتری نوری (OPOها) کدگذاری میشود که پالسهای نوری هستند که میتوانند در هر یک از دو حالت قطبش (0 و π) قرار بگیرند. این OPPها همانند بیتهای کوانتومی (یا کیوبیتها) که به داخل حلقه تزریق شدهاند، عمل میکنند. FPGA به صورت متوالی جفتهای OPOرا اندازهگیری میکند و بعد از آن میتواند OPOها را به گونهای تنظیم کند که مساله دلخواه بهینهسازی ترکیبی را حل کند. این فرایند آن قدر تکرار میشود که OPOها 1000 بار در حلقه دور میزنند و در هر بار عبور به وسیله PSA تقویت میشوند. این فرایند OPOها را به شکل خاصی از حالتهای صفر و π درمیآورد که در نهایت به صورت جواب مساله خوانده میشود. @physics_ir
QNN رایانه کوانتومی عمومی نیست که قادر به پرداختن به گستره وسیعی از مسائل باشد، بلکه تنها به منظور بهینهسازی سامانههای قابل توضیح با مدل آیزینگ طراحی شده است. در همه این سامانهها جزئی وجود دارد که میتواند یکی از دو مقدار صفر یا π را بگیرد و تنها با همسایههایش برهمکنش دارد. اگرچه این کار، کاربرد و سودمندی QNN را محدود کرده است، اما مدل آیزینگ برای توضیح بازه وسیعی از پدیدهها در فیزیک و ماورا قابل اعمال است. @physics_ir
دسترسی به این سامانه از طریق ابرQNN انجام میشود که در آن از کاربران جدید خواسته میشود حساب کاربری ایجاد کنند.
نویسنده: همیش جانستون (Hamish Johnston) ویراستار نشریه physicsworld.com.
منبع: Open-access quantum computer goes live in Japan
سامانهای اپتیکی، برای حل مسائل بهینهسازی ترکیبی به صورت آنلاین در دسترس افراد قرار گرفته است. این سامانه که QNN (شبکه عصبی کوانتومی) نام دارد،توسط موسسه انفورماتیک ملی ژاپن، یا همان مرکز تلگراف و تلفن نیپون (NTT) و دانشگاه توکیو ابداع شده است. @physics_ir
مسائل بهینهسازی ترکیبی، مسائلی هستند که تعداد بسیاری جواب قابل قبول دارند که باید بهترینشان مشخص شود. مثالی آشنا در این زمینه «مساله فروشنده دورهگرد» است که فرد تمایل دارد از کوتاهترین مسیر ممکن به چندین مقصد سفر کند. این گونه مسائل در گستره وسیعی از کارهای بشر، از برنامهریزی برای اقدامات پزشکی در بیمارستان گرفته تا به حداکثر رساندن عملکرد سامانهای پیچیده نظیر فضاپیما دیده میشود.@physics_ir
چرخش و چرخش@physics_ir
QNN از حلقهای 1 کیلومتری از فیبر نوری تشکیل شده است که دارای تقویتکننده حساس به فاز (PSA) و آرایه دروازهای برنامهپذیر میدانی (FPGA یا field-programmable gate array) میباشد. اطلاعات در 2000 نوسانگر پارامتری نوری (OPOها) کدگذاری میشود که پالسهای نوری هستند که میتوانند در هر یک از دو حالت قطبش (0 و π) قرار بگیرند. این OPPها همانند بیتهای کوانتومی (یا کیوبیتها) که به داخل حلقه تزریق شدهاند، عمل میکنند. FPGA به صورت متوالی جفتهای OPOرا اندازهگیری میکند و بعد از آن میتواند OPOها را به گونهای تنظیم کند که مساله دلخواه بهینهسازی ترکیبی را حل کند. این فرایند آن قدر تکرار میشود که OPOها 1000 بار در حلقه دور میزنند و در هر بار عبور به وسیله PSA تقویت میشوند. این فرایند OPOها را به شکل خاصی از حالتهای صفر و π درمیآورد که در نهایت به صورت جواب مساله خوانده میشود. @physics_ir
QNN رایانه کوانتومی عمومی نیست که قادر به پرداختن به گستره وسیعی از مسائل باشد، بلکه تنها به منظور بهینهسازی سامانههای قابل توضیح با مدل آیزینگ طراحی شده است. در همه این سامانهها جزئی وجود دارد که میتواند یکی از دو مقدار صفر یا π را بگیرد و تنها با همسایههایش برهمکنش دارد. اگرچه این کار، کاربرد و سودمندی QNN را محدود کرده است، اما مدل آیزینگ برای توضیح بازه وسیعی از پدیدهها در فیزیک و ماورا قابل اعمال است. @physics_ir
دسترسی به این سامانه از طریق ابرQNN انجام میشود که در آن از کاربران جدید خواسته میشود حساب کاربری ایجاد کنند.
نویسنده: همیش جانستون (Hamish Johnston) ویراستار نشریه physicsworld.com.
منبع: Open-access quantum computer goes live in Japan
اگر کسی احساس کند که هرگز در زندگی دچار اشتباه نشده
این بدان معنی است که هرگز به دنبال چیزهای تازه در زندگیش نبوده است
آلبرت انيشتين
@physics_ir
این بدان معنی است که هرگز به دنبال چیزهای تازه در زندگیش نبوده است
آلبرت انيشتين
@physics_ir
نور همانطور که می دانیم از ذراتی به نام فوتون تشکیل شده است که این فوتون ها در یک شرایط خاص نظیر عبور از توده ی گاز اتمی با هم ترکیب شده و مولکول هایی از جنس فوتون را بوجود آورند. با ایجاد پولاریتون ریدبرگ در گاز های اتمی توسط فوتون های نور، این پولاریتون ها با عبور از توده ی گازی مانع برانگیختگی فوتون ها می شوند و در نهایت پولاریتون ها با فوتون ها ترکیب شده و مولکول های نوری را بوجود می آورند.
@physics_ir
مقادیر فاز مولکول های دو تایی و سه تایی فوتون ها با میزان برهم کنش جذب رابطه دارد. فوتون های موجود در مولکول نوری بسیار در هم تنیده هستند که این ویژگی کاربرد بسیاری در سیستم های اطلاعات کوانتمی دارد. @physics_ir
مولکول ها از سه فوتون تشکیل شده اند که توسط فیزیک پیشگان در آمریکا ساخته شدند. ترکیب سه تایی فوتون ها با تاباندن پرتو لیزر به گاز های اتمی بوجود آمده اند که محققان عقیده بر این دارند که این روش می تواند در تولید فوتون های درهم تنیده در سیستم های اطلاعات کوانتمی بسیار مؤثر باشد. در حالت معمولی فوتون ها هیچگاه با یکدیگر برهم کنشی ندارند و بدیهی است که ساختار های مولکولی سه فوتونی نیز تشکیل نمی دهند. اما در سال 2013 میکائیل لوکین از دانشگاه هاروارد و ولادان ولتیک در انستیتوی تحقیقاتی ماساچوست توانستند یک جفت الکترون را با تاباندن پرتو لیزر به گاز اتمی که در دمای بسیار پایینی قرار داشت، به هم بچسبانند و اکنون آنها توانسته اند همین عمل را بر روی سه فوتون نیز انجام دهند.
انتشار پولاریتون ها: روش آنها به این صورت بود که نور یک پولاریتون ریدبرگ در گاز اتمی بوجود می آورد. این یک حالت شبه ذره ای می باشد که الکترون های برانگیخته توسط چندین اتم به اشتراک گذاشته می شود. این پولاریتون ها در داخل گاز ها همانند یک فوتون دارای جرم، به آهستگی حرکت می کنند. هنگامی که پولاریتون ها در توده ی گازی منتشر می شوند، دوباره تبدیل به نور می شوند. وجود پولاریتون ریدبرگ از برانگیختگی فوتون های مجاور جلوگیری می کند که به آن مسدود کننده ی ریدبرگ می گویند. در شرایط خاص، پدیده شکست که در توده ی گازی اطراف پولاریتون های ریدبرگ ایجاد می شود، موجب ترکیب شدن فوتون ها با پولاریتون ها می شود که این موجب ایجاد برهم کنش بین فوتون ها و در نتیجه اینجاد مولکول نور خواهد شد. این یک برهم کنش جذب ما بین فوتون ها می باشد که مولکول های نور را تشکیل می دهد. در آزمایش اخیر که توسط یک گروه تحقیقاتی زیر نظر وولتیک و لوکین انجام گرفت، دسته های دوتایی و سه تایی فوتون ها که در گاز اتمی منتشر می گردند، رصد و بررسی می شدند به جای آنکه انتشار تک فوتون ها را در گاز اتمی بررسی کنند که طبیعتا مولکول نور را نمی توانند تشکیل دهند. آنها همچنین فاز مولکول های دوتایی و سه تایی فوتون را اندازه گیری کردند و به این نتیجه رسیدند که با برهم کنش جذب رابطه دارد. آنها همچنین با اندازه گیری فاز به این نتیجه رسیدند که مولکول های سه تایی فوتون ها بیش از مولکول های دوتایی آنها مقید می باشد. @physics_ir
فوتون های موجود در مولکول های نور، بسیار درهم تنیده می باشند، که این ویژگی برای ساخت سیستم های اطلاعات کوانتمی بسیار مفید می باشد. این گروه تحقیقاتی، اکنون بر روی چگونگی ایجاد برهم کنش های دفع ما بین فوتون ها فعالیت می کند. به عقیده ی وولتیک، این موضوع در تولید شبکه های کریستالی کمک فراوانی می کند.
این تحقیقات در science به طور کامل شرح داده شده است. @physics_ir
نویسنده: هامیش جانسون، ویراستار وبسایت Physicsworld می باشد.
منبع: Three Photons Bind Together to Make a Molecule of light
@physics_ir
مقادیر فاز مولکول های دو تایی و سه تایی فوتون ها با میزان برهم کنش جذب رابطه دارد. فوتون های موجود در مولکول نوری بسیار در هم تنیده هستند که این ویژگی کاربرد بسیاری در سیستم های اطلاعات کوانتمی دارد. @physics_ir
مولکول ها از سه فوتون تشکیل شده اند که توسط فیزیک پیشگان در آمریکا ساخته شدند. ترکیب سه تایی فوتون ها با تاباندن پرتو لیزر به گاز های اتمی بوجود آمده اند که محققان عقیده بر این دارند که این روش می تواند در تولید فوتون های درهم تنیده در سیستم های اطلاعات کوانتمی بسیار مؤثر باشد. در حالت معمولی فوتون ها هیچگاه با یکدیگر برهم کنشی ندارند و بدیهی است که ساختار های مولکولی سه فوتونی نیز تشکیل نمی دهند. اما در سال 2013 میکائیل لوکین از دانشگاه هاروارد و ولادان ولتیک در انستیتوی تحقیقاتی ماساچوست توانستند یک جفت الکترون را با تاباندن پرتو لیزر به گاز اتمی که در دمای بسیار پایینی قرار داشت، به هم بچسبانند و اکنون آنها توانسته اند همین عمل را بر روی سه فوتون نیز انجام دهند.
انتشار پولاریتون ها: روش آنها به این صورت بود که نور یک پولاریتون ریدبرگ در گاز اتمی بوجود می آورد. این یک حالت شبه ذره ای می باشد که الکترون های برانگیخته توسط چندین اتم به اشتراک گذاشته می شود. این پولاریتون ها در داخل گاز ها همانند یک فوتون دارای جرم، به آهستگی حرکت می کنند. هنگامی که پولاریتون ها در توده ی گازی منتشر می شوند، دوباره تبدیل به نور می شوند. وجود پولاریتون ریدبرگ از برانگیختگی فوتون های مجاور جلوگیری می کند که به آن مسدود کننده ی ریدبرگ می گویند. در شرایط خاص، پدیده شکست که در توده ی گازی اطراف پولاریتون های ریدبرگ ایجاد می شود، موجب ترکیب شدن فوتون ها با پولاریتون ها می شود که این موجب ایجاد برهم کنش بین فوتون ها و در نتیجه اینجاد مولکول نور خواهد شد. این یک برهم کنش جذب ما بین فوتون ها می باشد که مولکول های نور را تشکیل می دهد. در آزمایش اخیر که توسط یک گروه تحقیقاتی زیر نظر وولتیک و لوکین انجام گرفت، دسته های دوتایی و سه تایی فوتون ها که در گاز اتمی منتشر می گردند، رصد و بررسی می شدند به جای آنکه انتشار تک فوتون ها را در گاز اتمی بررسی کنند که طبیعتا مولکول نور را نمی توانند تشکیل دهند. آنها همچنین فاز مولکول های دوتایی و سه تایی فوتون را اندازه گیری کردند و به این نتیجه رسیدند که با برهم کنش جذب رابطه دارد. آنها همچنین با اندازه گیری فاز به این نتیجه رسیدند که مولکول های سه تایی فوتون ها بیش از مولکول های دوتایی آنها مقید می باشد. @physics_ir
فوتون های موجود در مولکول های نور، بسیار درهم تنیده می باشند، که این ویژگی برای ساخت سیستم های اطلاعات کوانتمی بسیار مفید می باشد. این گروه تحقیقاتی، اکنون بر روی چگونگی ایجاد برهم کنش های دفع ما بین فوتون ها فعالیت می کند. به عقیده ی وولتیک، این موضوع در تولید شبکه های کریستالی کمک فراوانی می کند.
این تحقیقات در science به طور کامل شرح داده شده است. @physics_ir
نویسنده: هامیش جانسون، ویراستار وبسایت Physicsworld می باشد.
منبع: Three Photons Bind Together to Make a Molecule of light
تاریخ علم. 19 مارس ولادت فردریک کوری
.
فردریک ژولیو کوری
#فیزیکدان و#شیمیدان برجستهٔ فرانسوی بود که در سال ۱۹۳۵ به اتفاق همسرش #ایرن ژولیو کوری موفق به دریافت جایزهٔ #نوبل شیمی شد.
@physics_ir
✅۱۹۳۴ درگذشت مادرهمسر (ماری کوری در چهارم ژوئیه بر اثر ابتلا به سرطان خون درگذشت)
✅۱۹۳۴ کشف رادیواکتیویته مصنوعی
✅۱۹۳۵ دریافت جایزۀ نوبل شیمی به همراه همسرش
.
فردریک ژولیو کوری
#فیزیکدان و#شیمیدان برجستهٔ فرانسوی بود که در سال ۱۹۳۵ به اتفاق همسرش #ایرن ژولیو کوری موفق به دریافت جایزهٔ #نوبل شیمی شد.
@physics_ir
✅۱۹۳۴ درگذشت مادرهمسر (ماری کوری در چهارم ژوئیه بر اثر ابتلا به سرطان خون درگذشت)
✅۱۹۳۴ کشف رادیواکتیویته مصنوعی
✅۱۹۳۵ دریافت جایزۀ نوبل شیمی به همراه همسرش
@physics_ir
سالروز درگذشت نیوتن
.
سِر ایزاک #نیوتن زاده ۲۵ دسامبر ۱۶۴۲ – درگذشته ۲۰ مارس ۱۷۲۷) #فیزیکدان، #ریاضیدان، #ستارهشناس، #فیلسوف و شهروند انگلستان بودهاست.
سالروز درگذشت نیوتن
.
سِر ایزاک #نیوتن زاده ۲۵ دسامبر ۱۶۴۲ – درگذشته ۲۰ مارس ۱۷۲۷) #فیزیکدان، #ریاضیدان، #ستارهشناس، #فیلسوف و شهروند انگلستان بودهاست.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سال نو مبارک. @physics_ir
ايام مي آيند تا بر شما مبارك شوند، مبارك شماييد(از مقالات #شمس تبريزي)
@physics_ir
این هم یه مدل #فرکتال
.
.
ايام مي آيند تا بر شما مبارك شوند، مبارك شماييد(از مقالات #شمس تبريزي)
@physics_ir
این هم یه مدل #فرکتال
.
.
@physics_ir
اصل طرد پائولی
.
هیچ دو فرمیون مشابهی یافت نمیشود که که تمام اعداد کوانتومی آنها یکسان باشد.
@physics_ir
یک حالت پادمتقارن دو ذره ای نشان داده میشود به صورتی که یک حالت در حالت ایکس ودیگری در حالت ایگری است.
.
.
#پاولی #کوانتوم #اصل_طرد_پاولی #فرمیون #فیزیک
اصل طرد پائولی
.
هیچ دو فرمیون مشابهی یافت نمیشود که که تمام اعداد کوانتومی آنها یکسان باشد.
@physics_ir
یک حالت پادمتقارن دو ذره ای نشان داده میشود به صورتی که یک حالت در حالت ایکس ودیگری در حالت ایگری است.
.
.
#پاولی #کوانتوم #اصل_طرد_پاولی #فرمیون #فیزیک
John William Draper
.
به کانال بپیوندید. @physics_ir
.
جان #ویلیام #درپر (5 مه 1811 - 4 ژانویه 1882) دانشمند انگلیسی، آمریکایی، فیلسوف، پزشک، #شیمیدان، #مورخ و عکاس بود. او با گرفتن اولین عکس روشن از یک چهره زن (40-1839) و اولین عکس دقیق ماه در سال 1840 به اعتبار رسید. او همچنین اولین رئیس انجمن شیمی آمریکایی (1876-77) و بنیانگذار دانشکده پزشکی دانشگاه
@physics_ir
نیویورک. یکی از کتابهای درپر، تاریخچه مناقشه بین دین و علم، رساله تعارض را مطرح کرد که خصومت ذاتی را در رابطه بین دین و علم پیشنهاد می کردکه به طور گسترده خواند و به چندین زبان ترجمه شد. پسرش، هنری دراپر و نوه او، آنتونیای موری، اخترشناس بودند، خواهر کوچکترش، کارلوتا موری، دیرینه شناس بود، و پسر بزرگش جان کریستوفر دراپر، شیمیدان بود.
.
@physics_ir
.
#John #William #Draper
#chemist
#moon
.
به کانال بپیوندید. @physics_ir
.
جان #ویلیام #درپر (5 مه 1811 - 4 ژانویه 1882) دانشمند انگلیسی، آمریکایی، فیلسوف، پزشک، #شیمیدان، #مورخ و عکاس بود. او با گرفتن اولین عکس روشن از یک چهره زن (40-1839) و اولین عکس دقیق ماه در سال 1840 به اعتبار رسید. او همچنین اولین رئیس انجمن شیمی آمریکایی (1876-77) و بنیانگذار دانشکده پزشکی دانشگاه
@physics_ir
نیویورک. یکی از کتابهای درپر، تاریخچه مناقشه بین دین و علم، رساله تعارض را مطرح کرد که خصومت ذاتی را در رابطه بین دین و علم پیشنهاد می کردکه به طور گسترده خواند و به چندین زبان ترجمه شد. پسرش، هنری دراپر و نوه او، آنتونیای موری، اخترشناس بودند، خواهر کوچکترش، کارلوتا موری، دیرینه شناس بود، و پسر بزرگش جان کریستوفر دراپر، شیمیدان بود.
.
@physics_ir
.
#John #William #Draper
#chemist
#moon
@physics_ir
آلکساندر ادمون #بکرل (زاده ۲۴ مارس ۱۸۲۰ درگذشته ۱۱ مه ۱۸۹۱) یک دانشمند در زمینه #فیزیک اهل فرانسه بود.
وی پسر آنتوان سزار بکرل و پدر #آنری بکرل (فیزیکدان فرانسوی و یکی از کاشفان پدیدهٔ #پرتوزایی بود. وی در پاریس و در خانوادهای اهل علم زاده شد. تحصیلات خود را در پلیتکنیک این شهرو مدرسهٔ «پلها و راهها» به پایان رساند. در سال ۱۸۹۲ به کرسی استادی در موزهٔ ملّی تاریخ طبیعی پاریس انتخاب شد؛ او سوّمین نفر از خانوادهٔ بکرل بود که به این سمت برگزیده میشد. در سال ۱۸۹۴ مهندس ارشد وزارت راه و پل شد. ) بود.
@physics_ir
او به خاطر کشف اثر #فوتوولتاییک در سال ۱۸۳۹، که اساس کارکرد #سلول خورشیدی است، شهرت یافت.
.
@physics_ir
آلکساندر ادمون #بکرل (زاده ۲۴ مارس ۱۸۲۰ درگذشته ۱۱ مه ۱۸۹۱) یک دانشمند در زمینه #فیزیک اهل فرانسه بود.
وی پسر آنتوان سزار بکرل و پدر #آنری بکرل (فیزیکدان فرانسوی و یکی از کاشفان پدیدهٔ #پرتوزایی بود. وی در پاریس و در خانوادهای اهل علم زاده شد. تحصیلات خود را در پلیتکنیک این شهرو مدرسهٔ «پلها و راهها» به پایان رساند. در سال ۱۸۹۲ به کرسی استادی در موزهٔ ملّی تاریخ طبیعی پاریس انتخاب شد؛ او سوّمین نفر از خانوادهٔ بکرل بود که به این سمت برگزیده میشد. در سال ۱۸۹۴ مهندس ارشد وزارت راه و پل شد. ) بود.
@physics_ir
او به خاطر کشف اثر #فوتوولتاییک در سال ۱۸۳۹، که اساس کارکرد #سلول خورشیدی است، شهرت یافت.
.
@physics_ir