☕️ physics cafe – Telegram
☕️ physics cafe
114 subscribers
139 photos
101 videos
45 files
320 links
🔰حلقه مطالعاتی نیایش🔰

🔹️نشانی کانال ما در ایتا :
https://eitaa.com/physicscafe

🔹️نشانی کانال پشتیبان کتب و جزوات و نشریات و مقالات :
https://news.1rj.ru/str/physicxcafe1
Download Telegram
سیاهچاله ها چگونه تبخیر می‌شوند

زمان لازم برای مطالعه: ۲ دقیقه

برای درک فرایند بخار شدن سیاهچاله باید مفهوم تولید و نابودی زوج و میدانهای کوانتمی، همچنین نسبیت، قانون پایستگی و تونل زنی کوانتمی رو بدونیم. این مفاهیم در پست‌های قبلی بررسی شده‌اند.
گفتیم مفهوم خلاء در فیزیک به معنی خلاء مطلق نیست و همواره ذره و پاد ذره در حال تولید و نابودی هستند. برای جدا کردن اونها به نیرو یا میدانهای بسیار قویِ گرانشی یا اکتریکی نیاز هست.
مثلا در اثر شوینگر، اگه زوج ذره‌ی الکترون-پوزیترون تحت میدان الکتریکی شدید یک خازن با اختلاف پتانسیلی از مرتبه‌ی بالاتر از ۱۰۰ میلیارد ولت قرار بگیره، با یک احتمالی از هم جدا میشند و بواسطه‌ی نیروی الکتریکی به سمت قطبهای مثبت و منفی حرکت میکنند. قانون پایستگی حاکم بر مکانیزم استخراج در اینجا علاوه بر پایستگی انرژی، پایستگی بار هم هست. بار الکتریکی کل همواره ثابته و برابر صفره. روشنه از اثر شوینگر نمیشه ذرات غیر بار دار استخراج کرد.

نیروی دیگه نیروی گرانش بود، اگه نیروی گرانش به اندازه‌ی کافی بزرگ باشه میتونه ذره و پاد ذره رو از هم جدا کنه. تنها جاییکه چنین نیروی گرانشی داره، سیاهچاله هست و محل استخراج ذرات، افق سیاهچاله هست، یعنی جایی که نور نمیتونه از اون فرار کنه.
اما چه اتفاقی میافته. اگه روی سطح افق، ذره و پادذره (مثلا فوتون و پادذره‌ی اون که باز فوتون هست) تولید بشه. با وجود اینکه احتمالش خیلی کم هست، ممکنه به واسطه‌ی تونل زنی کوانتمی یکی از ذرات از سد پتانسیل گرانشی فرار کنه. از اونجایی که فوتونِ فرار کرده از دید ما (ناظر بیرون سیاهچاله) انرژی مثبت داره طبق قانون پایستگی، فوتون دوم باید انرژی منفی داشته باشه و به سمت داخل سیاهچاله حرکت کنه. به تعبیر دیگه، اگه یک ذره با انرژی یا جرم m (اصلا مهم نیست باردار باشه یا خنثی) از افق سیاهچاله فرار کرد، حتما ذره‌‌ی دوم به جرم m- به درون سیاهچاله سقوط میکنه. اضافه شدن یک جرم منفی به سیاهچاله، معادل کم شدن همون مقدار جرم از سیاهچاله هست. به این ترتیب طبق نسبیت عام ناظر بیرون همیشه یک تابش گرمایی از سطح افق مشاهده میکنه و فکر میکنه سیاهچاله دائما در حال از دست دادن جرم و یا به اصطلاح تبخیر شدن هست.

اگه شما داخل یک ماهواره به سمت زمین سقوط آزاد کنید، وزن شما صفره. با توجه به این، به نظر شما ناظری که داره به درون سیاهچاله سقوط آزاد میکنه، تابش رو چطوری میبینه؟‌

@Astroprint🔭🐾

#سیاهچاله #فیزیک #اخترفیزیک #تابش_هاوکینگ

رسانه:
https://news.1rj.ru/str/astroprint_media/17
2
🔰 اثر کاسیمیر (Casimir Effect)

🔹یک پدیده فیزیکی در کوانتوم است که به‌ویژه در فضاهای خلاء مشاهده می‌شود.

🔸 این اثر نتیجه تغییرات فشار انرژی کوانتومی در خلاء است و به‌طور خاص به نیرویی اشاره دارد که بین دو جسم نزدیک به هم در فضای خلاء به وجود می‌آید.

🔹 اثر کاسیمیر در سال ۱۹۴۸ توسط فیزیکدان هلندی هانس کاسیمیر کشف شد. او متوجه شد که اگر دو جسم رسانا یا فلزی در فاصله بسیار کمی از هم در فضای خلاء قرار گیرند، نیرویی میان آن‌ها به وجود می‌آید که این نیرو به طور معمول به دلیل اثرات کوانتومی میدان‌های الکترومغناطیسی است.

توضیح فنی اثر کاسیمیر:

🔻 در فضاهای خلاء، میدان‌های الکترومغناطیسی به‌طور طبیعی نوساناتی دارند. در حقیقت، میدان‌ها همیشه در حال نوسان‌اند، حتی اگر هیچ جسمی در آنجا نباشد (این نوسانات به‌طور کوانتومی ایجاد می‌شوند).

🔻 در نزدیکی دو سطح فلزی که بسیار نزدیک به هم قرار دارند، این نوسانات محدود می‌شوند و تعداد خاصی از حالت‌ها و فرکانس‌های میدان‌های الکترومغناطیسی می‌توانند در فضای بین دو سطح وجود داشته باشند.

🔻 در نتیجه، انرژی میدان‌های الکترومغناطیسی در فضای بین این دو سطح کمتر از فضای بیرونی آن‌ها است، و این تفاوت در انرژی باعث به وجود آمدن نیرویی به‌سمت داخل (یعنی به هم نزدیک کردن) می‌شود.

🔻 این نیروی جذبی که از تفاوت انرژی در داخل و خارج این دو سطح ناشی می‌شود، همان اثر کاسیمیر است.

🔅 ویژگی‌های اثر کاسیمیر:

🔺 نیروی جذبی ضعیف: اثر کاسیمیر تنها زمانی قابل مشاهده است که دو جسم در فاصله‌ای بسیار نزدیک از هم قرار گیرند، به‌طور معمول در مقیاس‌های نانو یا میکرو.
🔺 وابستگی به فاصله: شدت این نیرو بستگی زیادی به فاصله بین دو سطح دارد. هرچه این فاصله کمتر باشد، نیروی جذبی قوی‌تر می‌شود.

💢 اثر کازیمیر را می‌توان با استفاده از مکانیسم‌های ریاضی انتگرال‌های عملکردی نظریه میدان کوانتومی نیز محاسبه کرد.

💢 اگرچه چنین محاسباتی بطور قابل توجهی انتزاعی‌تر است و بنابراین درک آن دشوار است.علاوه بر این،آن‌ها را می‌توان فقط برای ساده‌ترین هندسه‌ها انجام داد.

💢 با این حال،فرمالیسم نظریه میدان کوانتومی روشن می‌کند که جمع ارزش انتظار خلاء به معنای مشخص جمع‌آوری شده به اصطلاح «ذرات مجازی» است.
🔗Source
--------------------------------------------------
☕️physics cafe
🔥32
#حل_مسئله
#ریاضی_فیزیک #مکانیک_کوانتومی

🔏 نشان دهید:

(r×∇).(r×∇)Ψ = r²∇²Ψ - r²∂²Ψ/∂r² - 2r∂Ψ/∂r

🛠ابزار لازم:

🔸اتحاد : A.∇)r = A)
🔸چرخه: A.(B×C) = C.(A×B) = B.(C×A)

⚠️بدانید و آگاه باشید که راه سعادت در این سوال، توجه در یک نکته ساده است.

⚠️دوستانی که با کوانتوم آشنا هستند، لطفا در دستگاه کروی حل نفرمائید🙂 دست به قلم بشید و بدون رفتن در دستگاه مختصات خاصی، اثبات کنید.

📚مبانی فیزیک ریاضیاتی
👤صدری حسنی
🗣دکتر محمدهادی هادی‌زاده و دکتر محسن سربیشه‌ای
📍انتشارات نشر دانشگاهی

☕️physics cafe
1
#دفترچه_خاطرات

دکتر قدسی و ما ادراک ما دکتر قدسی !!!

اولین برخورد من با ایشون زمانی بود که خیلی خسته و کوفته درحال بازگشت از سلف بودم، که در کنار شمشادهای بلند حاشیه بلوار علوم، سه نفر(دکتر قدسی، دکتر روشن و دکتر عباسی) از یک ماشین پیاده شدند. خیلی بی‌دلیل یکی از اون اشخاص یک نگاه اندر سفیهی به ما انداخت و سرش چرخوند و سرگرم با افراد اطرافش شد و رفت. حقیقتا چند ثانیه اول، در همون جایی که بودم میخکوب شدم. اشتباهی کرده بودم؟ من بد نگاه کردم؟ کاری کرده بودم که برازنده یک دانشجو نبوده؟ نکنه اساتید دانشگاه هم مثل دبیران دبیرستان، در هنگام استراحت بین دو کلاس سفره دلشون و باز می‌کنند و تا می‌تونن بد دانشجویان و بازگو می‌کنند؟ اصلا اگر اینطوره، مثلا اساتید ترم الانم(ترم یک) درباره من چه‌چیزهایی به بقیه گفتن؟ از ته دل آرزو کردم که ان‌شاءالله دیگه به همچین آدمی برخورد نکنم.
بعد از گذشت سه ماه از ترم و پایان عجیبش و با شروع ترم جدید(ترم دوم)، وارد کلاس یک ساختمان شیمی شدم.
بخاطر شلوغی جمعیت مجبور شدم در ردیف‌های ته کلاس بشینم. منتظر بودم.
2😁2
از سر ناچاری پچ پچ های دانشجویان دیگر را می‌شنیدم که می‌گفتن درس فیزیک پایه دو، اولین پاشنه آشیل دانشجوهای فیزیک است. ناگهان آن یکی می‌گفت تازه شنیدی که استادش کیه؟ این یکی با قیافه تعجب برانگیز و کاملا مصنوعی پاسخ می‌داد:(نه). و تازه آن یکی شروع می‌کرد به گفتن. خوب که دل ما رو خالی کردن و نزدیک بود اشک ما رو در بیارن، همه ایستادند. مثل اینکه استاد وارد شده بود. به تبعیت از دیگران، منم بلند شدم تا برای اولین بار چهره استاد درس فیزیک دو را ببینیم و ... دیدم آنچه که (در آن لحظه فکر می‌کردم) ای کاش هیچوقت نمی‌دیدم. همان شخص بود. با یک لبخندی که معلوم بود از ته دل هست و اصلا مزه ساختگی‌بودن نمی‌داد، شروع به سخن‌گفتن کرد. اینکه اسمش احمد و فامیلش قدسی، فقط یک دونه میانترم میگره و حوصله تصحیح ورقه‌های ما رو نداره، از سر علاقه دوست داره همیشه لباس آستین‌کوتاه بپوشه و دیگه کسی در این باره نباید سوال کنه(آخه چرا باید برای دانشجو سوال بشه که برای چی استادش همیشه آستین کوتاه می‌پوشه؟)، هر کسی هم دیر سر کلاس بیاد باید شیرینی بخره بیاره و سر این موضوع شوخی نداره و ...

بماند که از اون کلاس نزدیک پنجاه و پنج نفر، حدود چهل و اندی نفر درس و افتادن، اما هیچگاه این خاطره از ذهنم پاک نمیشه. اینکه واقعا انسان‌ها موجودات پیچیده‌ای هستند و می‌تونن خود واقعی‌شون و در اعماق وجودشون مخفی کنند. تا الان نزدیک به شش ترم، از ارتباط نزدیک و خوبی که با این استاد داشتم می‌گذره، واقعا اعتراف می‌کنم یکی از دلگرمی‌های یک دانشجو کارشناسی فیزیک دانشگاه فردوسی مشهد، این آدمه.
دلسوز، پایه‌ی کارهای فوق برنامه، دارای کتاب‌های فراوان برای دزدیدن و یک راهنمای خیلی خوب برای ادامه مسیر
و
قبول دارم!!!
شاید بعضی وقت‌ها درک کردن بعضی از رفتارهاش سخت باشه، ولی به مرور زمان هر چقدر خودتون در اتمسفر فیزیک تنفس کنید، درک خواهید کرد. انگاری این عجیب بودنه خاصیت این رشته است. مثلا بشخصه خودم، داشتم به نقطه‌ای میرسیدم که خانواده فکر می‌کردن افسرده و دیوونه شدم. خدا رو شکر بروز بیرونی این احوالات و مدیریت کردم، وگرنه الان در بیمارستان ابن‌سینا مشغول خوردن قرص‌های قبل خوابم می‌بودم.(خیلی در گوشی بخوام بهتون بگم، آدم نرمال توی این رشته موفق نمیشه)

ان‌شاءالله در آینده اگر فرصت کردم، خاطرات مشترک این دانشجوی مجنون -در طول این چند ترم- با این استاد عجیبش و روایت خواهم کرد.

نیمه‌شب پائیزی آرامی داشته باشید.🌘

پ.ن:
تصویر خاطره‌انگیز استاد و دانشجوی مجنون،
مزار جناب عطار نیشابوری
👍93👌3😁2🔥1
1404-08-13-FUM-QuantumTuesday.png
529.9 KB
سمینار تخصصی در زمینه علوم و فناوری کوانتومی
(سخنرانی حضوری و در دو جلسه از مبانی تا پیشرفته برگزار می‌شود)

سخنران: دکتر فرشته شاه‌بیگی

عنوان: نامساوی بل

زمان: سه‌شنبه، سیزدهم آبان 1404،
جلسه اول: ساعت 12 ظهر،
جلسه دوم: ساعت 4 عصر،

مکان: اتاق 1 دانشکده علوم

[شرکت برای علاقمندان آزاد است]

وبگاه علوم و فناوری کوانتومی دانشگاه فردوسی مشهد: https://qst.um.ac.ir
3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به مِـهر و عاطفه یِ مادرانه محتاجم
به روضه خوانی و آه شبانه محتاجم

👤حسین ایمانی

#فاطمیه
☕️physics cafe
💔115
100
🤔5💯2🍾2🤡1🌚1😐1
double_pendulum_comparison.gif
2.3 MB
دوستان یک سوال
بنظرتون این شبیه‌سازی خوب و واضحی از یک سیستم آشوبناک هست و از کار دراومده؟
(امان از دست دکتر جاویدان)
رتبه ای هرگز ندیدم
بهتر از افتادگی،

هرکه خود را کم ز ما میداند
از ما بهتر است

👤صائب تبریزی
☕️physics cafe
6
Forwarded from مخزن
Relativity.PDF
2.8 MB
📚نسبیت: خاص و عام
👤یوسف ثبوتی
📌دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
6🙏1😍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چند صائب سر به زانو در غم زلفش نهم؟
‏عاقبت مغز مرا فکر پریشان می‌خورد

👤صائب تبریزی

#رکیذ
☕️physics cafe
💔31🗿1
#پارادوکس_اولبرز

💢چرا آسمان شب تاریک است؟

• این سوال در ابتدا سال‌ها پیش توسط تعدادی از افراد (کپلر، هالی → ژان دو چسو → هاینریش اولبرس [۱۸۲۳]) مطرح شد. پاسخ به این سوال ساده است، اما معلوم می‌شود که چیزهای عمیقی در مورد جهان به ما می‌گوید.

🔹فرضیات:

1⃣جهان تغییرناپذیر و از نظر اندازه نامتناهی است (یا حداقل به معنایی که در زیر تعریف می‌کنیم، بزرگ است)

2⃣ستارگان به طور یکنواخت جهان را پر می‌کنند.

3⃣هر ستاره درخشندگی یکسانی دارد L

4⃣قانون عکس مجذور برقرار است، یعنی شار انرژی از یک ستاره (جریان انرژی در ثانیه بر واحد سطح) با رابطه f = L / (4π D^ 2 ) داده می‌شود. در اینجا L درخشندگی ذاتی ستاره و D فاصله آن از ماست.

• پوسته‌ای از ستارگان با ضخامت T و شعاع R را در نظر بگیرید.


1⃣شار انرژی از یک ستاره در پوسته توسط رابطه زیر داده می‌شود.

f = L / (4π R2 )

2⃣با بررسی شکل، اگر در واحد حجم پوسته n ستاره وجود داشته باشد، تعداد کل ستاره‌ها در هر پوسته برابر است با
N = n x حجم = n x 4 π R 2 x T

3⃣مقدار کل شاری که از پوسته دریافت می‌کنیم برابر است با
F = f x N = L x n x T

🔸 یک نتیجه ساده و زیبا (و جالب).

نکته کلیدی این است که میزان نوری که از پوسته دریافت می‌کنیم به فاصله پوسته بستگی ندارد. ما همان مقدار نوری را که از پوسته‌های دور دریافت می‌کنیم از پوسته‌های نزدیک نیز دریافت می‌کنیم. هوممممم. بنابراین، اگر میلیون‌ها پوسته از این نوع در جهان وجود داشته باشد، ما به سادگی سهم ۱ پوسته را در میلیون ضرب می‌کنیم تا کل انرژی دریافتی از جهان را به دست آوریم. علاوه بر این، ما باید این نور را همیشه، حتی در شب، ببینیم، زیرا پوسته‌ها کاملاً ما را احاطه کرده‌اند. این نوع استدلال منجر به پارادوکس اولبرز شد.

• نمای دیگر :

🔹راه دیگر برای فکر کردن به این مسئله، مقایسه روشنایی آسمان شب با روشنایی سطح خورشید است.
🔹ما می‌دانیم که سطح خورشید در دمای ۵۸۰۰ کلوین می‌تابد و آسمان شب به طور قابل توجهی کم‌نورتر است. برای درک اینکه چرا این یک پارادوکس است، موارد زیر را در نظر بگیرید:

1⃣یک ستاره (مانند خورشید) با شعاع R * مساحتی به اندازه ... را پوشش می‌دهد.
A = πR² .

2⃣کسری از مساحت سطح کره‌ای به شعاع r که توسط چنین ستاره‌ای پوشانده شده است، برابر است با:

کسر =π R² / (4 π r² ) = [R/2r]² .

3⃣کسر کل پوسته که توسط تمام ستاره‌های موجود در پوسته پوشانده شده است، کسر حاصل از یک ستاره ضربدر تعداد کل ستاره‌ها است،
[R/2r]² x [ n x 4 π r² x T ]
به طوری که
کسری از پوسته پوشیده شده تقریباً
5 x 10 -16 x n x T.
می‌باشد.

(در اینجا، من چگالی ستاره‌ای n را به عنوان تعداد ستاره‌ها در هر پارسک مکعب و ضخامت پوسته را بر حسب پارسک اندازه‌گیری کردم. به یاد داشته باشید که ۱ پارسک = ۳.۲۶ سال نوری. این واحدها مناسب هستند زیرا در کهکشان ما، تقریباً ۱ ستاره در هر پارسک مکعب وجود دارد و میانگین فاصله بین ستارگان در حدود ۱ پارسک است.)

🔹کسری از پوسته که توسط ستاره‌های درون پوسته مسدود شده است، به شعاع پوسته (فاصله پوسته از ما) بستگی ندارد → پارادوکس اولبرز اگر جهان به اندازه کافی بزرگ باشد.


🔰حل پارادوکس اولبرز

• خب، راه حل چیست؟
حتماً یک (یا چند) مورد از فرضیات اولیه اشتباه است، یا اینکه برخی از قوانین فیزیک در نظر گرفته نشده‌اند.

🔸احتمالات:

1⃣انسداد توسط گرد و غبار → ستارگان دوردست مسدود شده و کم‌نورتر به نظر می‌رسند. معلوم می‌شود که این روش جواب نمی‌دهد زیرا گرد و غبار، اگر انرژی جذب کند، گرم شده و انرژی را دوباره تابش می‌کند. این بدان معناست که جهان همچنان با همان مقدار تابش پر خواهد شد، به عبارت دیگر، گرد و غبار صرفاً به عنوان یک واسطه عمل می‌کند.

2⃣انبساط جهان ۱ → انتقال به سرخ فوتون‌ها → W(مشاهده شده) بزرگتر از W(گسیل شده) است → ما فوتون‌های با انرژی کمتر از آنچه توسط ستارگان دور تولید می‌شود را جذب می‌کنیم.

3⃣انبساط جهان ۲ → تصور کنید که ستاره (کهکشان) در هر ثانیه ۱ فوتون تولید می‌کند. اگر هیچ حرکت نسبی بین ستاره و ما وجود نداشته باشد، ما نیز شاهد عبور فوتون‌ها (انرژی) با همان سرعت (→ درخشندگی یکسان) خواهیم بود. با این حال، اگر ستاره از ما دور شود، شاهد عبور فوتون‌ها با سرعتی کمتر از ۱ فوتون در ثانیه خواهیم بود. این بدان معناست که انرژی با سرعت کمتری به زمین می‌رسد → درخشندگی کمتری.

اثرات قبلی باعث می‌شوند که اجرام دور در یک جهان در حال انبساط، درخشندگی ظاهری داشته باشند که سریع‌تر از قانون عکس مجذور کاهش می‌یابد. این امر سهم لایه‌های دور را کاهش می‌دهد. اثرات جهان در حال انبساط تا حدودی پارادوکس اولبرز را توضیح می‌دهد.

1/2
☕️ physics cafe
#پارادوکس_اولبرز 💢چرا آسمان شب تاریک است؟ • این سوال در ابتدا سال‌ها پیش توسط تعدادی از افراد (کپلر، هالی → ژان دو چسو → هاینریش اولبرس [۱۸۲۳]) مطرح شد. پاسخ به این سوال ساده است، اما معلوم می‌شود که چیزهای عمیقی در مورد جهان به ما می‌گوید. 🔹فرضیات: 1⃣جهان…
🔹 یک پوسته از ستاره‌ها کسری برابر با ۵ ضربدر ۱۰ به توان منفی ۱۶ ضربدر n ضربدر T از آسمان را می‌پوشاند.

🔸بنابراین، برای اینکه آسمان شب به روشنی یک ستاره باشد، می‌خواهیم کاری کنیم که ستاره‌ها بیشتر آسمان قابل مشاهده را بپوشانند.

🔹 این به این معنی است که ۵ ضربدر ۱۰ به توان منفی ۱۶ ضربدر n ضربدر T ضربدر تعداد پوسته‌ها ~ ۱.

• برای محاسبه تعداد پوسته‌ها، توجه می‌کنیم که تقریباً در هر پارسک مکعب در کهکشان ما ۱ ستاره وجود دارد → میانگین فاصله بین ستارگان در کهکشان ما (ضخامت پوسته، T) حدود ۱ پارسک است.

→ تعداد پوسته‌ها ~ ۱ / [ ۵ × ۱۰ ^-۱۶ ] ~ ۲ × ۱۰ ^۱۵

از آنجا که هر پوسته تقریباً ۱ پارسک ضخامت دارد، جهان باید حداقل شعاعی برابر با ۲ × ۱۰۱۵ پارسک داشته باشد.
(به یاد بیاورید که ۱ پارسک = ۳.۳ سال نوری است و بنابراین جهان باید حداقل ۶.۶ × ۱۰۱۵ سال نوری اندازه داشته باشد تا آسمان شب به روشنی سطح خورشید باشد.)


جهان کنونی حدود ۱۳.۷ میلیارد سال قدمت دارد و بنابراین اندازه قابل مشاهده آن حدود ۱۳.۷ میلیارد سال نوری است. این مقدار بسیار کمتر از مقدار مورد نیاز برای ایجاد پارادوکس اولبرز است. این واقعیت که جهان سن محدودی دارد، توضیح اصلی پارادوکس اولبرز است.

📌جالب است که با پرسیدن و پاسخ دادن به این سوال به ظاهر پیش پا افتاده که «چرا آسمان شب تاریک است؟» می‌توان استنباط کرد که جهان در حال انبساط است و جهان سن محدودی دارد (یا حداقل ستارگان و کهکشان‌ها سن محدودی دارند)

🔗 University of Oregon

2/2

☕️physics cafe
همه آرام گرفتند و
شب از نیمه گذشت؛
آنچه در خواب نشد،
چشم من و فکر تو بود...

#نحیط
☕️physics cafe
7🗿2
☕️فیزیک با طعم چای

🌙🔭 سفر علمی و تفریحی دانشجویی

یک تجربه فراموش‌نشدنی با ترکیب رصد آسمان شب، اکوتوریسم و آشنایی با فرهنگ و تاریخ

🏛این‌بار مقصد ما یکی از خاص‌ترین بناهای تاریخی ایران است: برج رادکان؛ جایی که علم و معماری در کنار هم معنا پیدا می‌کنند.

در این برنامه:
• مشاهده‌ی آسمان شب با تلسکوپ 🔭
• آشنایی با آسمان و نجوم در محیطی واقعی🪐
• گشت‌وگذار با حال‌وهوای اکوتوریسم و بوم‌گردی
• تجربه‌ی فضایی صمیمانه و علمی همراه با دوستان و اساتید

📅 زمان‌بندی برنامه:
👩‍🎓 ویژه بانوان: پنج‌شنبه ۶ آذرماه
👨‍🎓 ویژه آقایان: پنج‌شنبه ۱۳ آذرماه
ساعت برگزاری: ۱۴ تا ۲۴

📍 محل حرکت و بازگشت: روبه‌روی دانشکده‌ی علوم
📌 مقصد: برج تاریخی رادکان

💳 هزینه ثبت‌نام: ۱۰۰,۰۰۰ تومان
شماره کارت برای پرداخت:
۵۸۹۲ - ۱۰۱۶ - ۴۸۰۵ - ۴۰۵۰
سرکار خانم نرگس لطفی

📨 بعد از پرداخت، رسید را برای @N_L2360 ارسال کنید، تا در کانال مربوطه عضو شوید.

⚠️ ظرفیت محدود است؛ در ثبت‌نام تعلل نکنید!
🌌 آماده‌اید برای یک شب پرستاره و علمی؟

#فیزیک_با_طعم_چای
#اردوی_علمی

🆔https://news.1rj.ru/str/chayophysicsfum
🆔https://news.1rj.ru/str/physicscafe1
🆔https://news.1rj.ru/str/scifum
🔥7👎4👍2
نقاشی رنگ و روغن با عنوان 《 آلِ نبی 》 تقدیم به پیشگاه با عظمت مولی الموحدین امام المتقین، آقا امیر المومنین علی علیه السلام

قَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَةُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَةُ وَ أُخْلِسَتِ الزَّهْرَاءُ»
(اکنون امانت به صاحبش بازگشت و پس گرفته شد، و زهرا از دست من رفت).

📎 دریافت نسخه با کیفیت اثر آلِ نبی


#آل_نبی

📱  @roholamin_atelie
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔113😭2
#پیشنهادی_برای_خواندن
#تکه_کتاب

🔰حدود هزار سال پیش، ابوریحان بیرونی شعاع زمین را با دقت حدود ده درصد حساب کرد.

🔹روشی که ابوریحان برای محاسبه شعاع زمین به کار برد روش اختلاف منظر نام دارد. روش اختلاف منظر به این صورت است که اگر از دو نقطه متفاوت به نقطه سومی نگاه کنیم، با فرضِ آگاهی از فاصله بین دو نقطه مشاهده، و همین طور داشتن زاویه خط دید با خط واصل بین دو نقطه میتوان فاصله میان نقطه سوم و دو نقطه دیگر را محاسبه کرد.
•بزرگ بودن خط واصل برای موفقیت آمیز بودن این روش اهمیت زیادی دارد.

🔸 ابوریحان بیرونی سفر معروفی به هند انجام می‌دهد و در این سفر پیوسته مشاهدات فیزیکی و نجومی انجام می‌دهد. با استفاده از همین داده ها ابوریحان موفق میشود شعاع انحنای زمین را اندازه بگیرد.

🔹برای این منظور ابوریحان کوهی را پیدا می‌کند که در کنار دریا قرار داشت. از طریق روش اختلاف ارتفاع کوه را محاسبه کرد.(در شکل ۶ آن را با h نشان داده‌ایم.) سپس از دریا به عنوان سطح افق استفاده کرد. در نهایت چون سطح کره زمین سطح آب دریا و ارتفاع از سطح دریا با اندازه‌گیری زاویه‌ی α که در شکل مشخص شده است، شعاع زمین R را با استفاده از رابطه زیر به دست آورد.

cos α = R/(R+h)

📚در جست و جوی فهم کیهان
👥بهرام مشحون و شانت باغرام
📌انتشارات نشرنو
☕️physics cafe
👍4🤔1