سکوت تبریز، دلتنگی آورست

اینجا یکی از خروجی های بازار بزرگ #تبریز به طرف دارایی است. ورودی های اصلی، بازار امیر، تیمچه های بزرگ، همچون مظفریه، همه بسته اند!

حتی روزهای تاسوعا-عاشورا، اینجا نَفَس می کِشد. لیکن، امروز، نَفَس ها در سینه حبس گردیده. رد پای رهگذران متعجب و متحیر، با سایه شان محو می شود.

سرما در بیرون از دالان های بازار بیداد می کند. تعدادی از بازاریان در گوشه و کنار دورهمی تشکیل داده اند!
گپ و گفت تا آن اندازه نیست که روزهای نشاط بازار بود. خنده های ساده و حقیقی و بی ریا؛ شوخی های مردانه چند همسایه و همصنف، احوالپرسی های مرسوم، آلله سنه توکّول! امروز دیگر به گوشم نرسید.

سکوت و سرما و نبود جمعیت، کرکره های پایین، درهای چوبی بزرگ، نگاههای غریب و حسرت برانگیز عابران؛ همه و همه، یک چیز را بیان می کردند:
چرا چُنین شده؟ چه خواهدشد؟ چرا کسی فریادرس نیست؟ مقامات و مسوولان، چرا فکر اساسی نمی کنند؟ مردم و بازاریان-حتی آن حاملان بار که روزی شان در رونقِ همین بازار جور می شد-، چرا باید بلاتکلیف بمانند؟!

سکوت تبریز، دلتنگی آورست و سرمایش متفاوت!

. . . ؛ ✍
علی آرغین
ظهرنوشت/ ۱۸ دی ۱۴۰۴


⏭ Metam
✅ @pishroaz

آینده ایران از منظر روانشناسی سیاسی، تاریخ تطبیقی و تجربهٔ ملتها

در تحلیل آیندهٔ سیاسی ایران، قاطبه‌ی مردم دنبال یک «فرد» جایگزین است. وقتی صحبت از خرد جمعی می‌شود، توده‌ی عادی می‌گویند ما شاه، لیدر یا رهبری می‌خواهیم که دنباله‌روی کنیم. می‌گویند: «رهبر شما کو؟». اول باید دید، آیا یک «فرد» می‌تواند سرنوشت یک ملت را با خوشبختی گره بزند یا نه. گرایش برای بازگشت اقتدارگرایی کهنه بیشتر از سر کینه‌توزی و لجبازی نهفته در دل مردمی که رنج تبعیض، اختلاس، فقر و گرانی وحشتناک را به شکل فاجعه‌باری تجربه می‌کنند شکل گرفته یا انتخابی آگاهانه است.

بحث روی انتخاب نظام یا فرد احتمالی برای هر جامعه با چشم‌اندازهای سعادت یک ملت با اتکا به پتانسیلهای اجتماعی، حافظهٔ تاریخی و نیازهای روانی انجام می‌گیرد. در سطح جوامع جهانی در دوره‌های بحران، توده مردم گاهی به‌جای انتخاب آگاهانه، به سمت نمادهای تاریخی، چهره‌های آشنا یا روایتهای ساده‌سازی‌ شده متمایل شده‌اند؛ حتی اگر آن چهره‌ها از نظر مدیریتی، تخصصی یا اخلاقی محل پرسش باشند. این پدیده در روانشناسی سیاسی به عنوان «بازگشت به پدرِِ ازدست‌ رفته» شناخته می‌شود؛ نوعی واکنش جمعی برای فرار از بی‌ثباتی.

در روانشناسی تحلیلی و اندیشهٔ یونگی، «پدر» فقط یک «فرد» نیست، بلکه نماد نظم، اقتدار، کنترل و سلسله مراتب است. در دوره‌های بحران، جوامع دچار اضطراب جمعی می‌شوند و بخشی از مردم به جای پذیرش پیچیدگی و مسئولیت، به دنبال یک «پدرِ مقتدر» می‌گردند تا بار تصمیم‌گیری و تلاش برای توسعه را از دوششان بردارد؛ این زمانی بیشتر جلوه‌گر می‌شود که مسئولیت‌پذیری، مطالعه، تحلیل و دیدگاه انتقادی در جامعه متداول نباشد که نیست (میانگین مطالعه‌ی ما رقم فاجعه‌بار چهار دقیقه در روز است!). در سطح سیاسی، این میل می‌تواند به شکل نوستالژی برای رژیمهای اقتدارگرا، رهبران کاریزماتیک یا خاندانهای سابق ظاهر شود؛ چیزی که در تحلیلهای «روانشناسی توده‌ها» و بررسی جذابیت فاشیسم و اقتدارگرایی هم دیده شده است.

تجربهٔ تاریخی قرن بیست-بیست‌ویک نشان داده که این «بازگشت به پدر» در عصر مدرن اغلب یا شکست می‌خورد، یا موقت و پرهزینه است. در اروپای شرقی و مناطق پساشوروی از جمله تجربه سال ۲۰۰۰ لهستان، تجربه ویکتور اوربان در مجارستان، تجربه گرجستان، تجربه برزیل و آرژانتین جملگی در بازگشت رهبر، تلاش برای اسطوره‌سازی از گذشته و بازگرداندن چهره‌های اقتدارگرای قدیمی یا نمادهای آنها، در بسیاری موارد با مقاومت نسلهای جدید، تنوع هویتی و مطالبات دموکراتیک برخورد کرده است. اینک در کشور ما نیز، جامعه چندقومیتی ایران آگاهتر و متکثرتر شده است و شانس موفقیت یک «پدرِ واحدِ نجاتبخش» کمتر می‌شود.

در عصر انفجار اطلاعات و هوش مصنوعی، مشروعیت سیاسی دیگر فقط با نام خانوادگی، اسطورهٔ گذشته یا کاریزمای رسانه‌ای که عمدتا حول رسانه‌های پان‌ایرانیستی و تمامیت‌خواه می‌چرخد، ساخته نمی‌شود؛ بلکه نیازمند برنامه، شفافیت، پاسخگویی و احترام به تنوع هویتی است. در چنین شرایطی، بازگشت به یک چهرهٔ فاقد تخصص، فاقد برنامهٔ روشن و با کارنامهٔ تاریخی مسئله‌دار که با کشتار بالغ بر سی هزار نفر آذربایجانی در زمان فرقه دموکرات عجین شده است و سایر تبعیضهای سیستماتیک با مهره‌چینیهای غرب، بیشتر شبیه واکنش روانیِ نوستالژیک است تا راه حل سیاسی پایدار.

تجربهٔ تبعیض، سرکوب فرهنگی یا حذف هویتی در قبال آذربایجان، کردها، اعراب، بلوچها، لر و ... تکلیف ماجرا را بیشتر مشخص می‌کند. سیستم حکومتی پهلوی که خود با کودتای انگلیسی سر کار آمد مبتنی بر سرکوب فرهنگی، سانترالیزم و توتالیتاریسم پارسی بود. این گروهها به دلیل حافظهٔ تاریخی فعال، نسبت به بازتولید ساختارهای متمرکز و چهره‌های مرتبط با گذشته حساسیت بیشتری دارند. در چنین شرایطی، محبوبیت یک فرد نه بر اساس کاریزما یا برنامه، بلکه بر اساس تطابق او با خواستهای هویتی و عدالتخواهانهٔ گروهها سنجیده می‌شود.

در اصل شهروندان مملکت برای نیل به سعادت، با حق تعیین سرنوشت، تقویت نهادهای مدنی، آموزش سیاسی، مطالبهٔ حقوق زبانی و فرهنگی، و مشارکت فعال در ساختارهای تصمیم‌گیری نیاز وافر خواهند داشت. راه سعادت آذربایجان از مسیر بیداری هویتی، آگاهی تاریخی، و مطالبه‌گری سازمان‌یافته گذر خواهد کرد؛ نه واکنش احساسی و نه تکیه بر چهره‌ها. آیندهٔ آذربایجان تنها زمانی روشن خواهد بود که مردمش با هوشیاری، تحلیل انتقادی و گامهای آگاهانه مسیر خود را انتخاب کنند، نه با تکرار الگوهای گذشته.

✍ایلقار موذن‌زاده
🗓۱۴۰۴/۱۰/۱۸
⏭ Metam
✅ @pishroaz

 آزربايجان و تورکها از شعار راهبردی خود کوتاه نخواهند آمد 

اعتراض به وضعیت فعلی اقتصادی،سیاسی و اجتماعی جغرافیای ایران حق انسانی هرشهروند و خواسته های انسانی تعریف شده در تمامی منشورهای داخلی و بین المللی مشروعیت کاملا پذیرفته شده ای است .
آزربايجان با سلسله ی پالانی دشمن خونی و پدرکشتگی ابدی دارند ، شاید برای بعضی ها جای تعجب داشته باشد که مگر رضا ربع پالانی چه جنایتی در حق آزربايجان و تورکها انجام داده که مستوجب عقوبت است ؟ یا جنایت پدرانش چه ربطی به اودارد؟ با واقعیت‌ها و فاکتهای مستند باید استدلال آورد و آن هم اینست که پدر بزرگ ایشان با کمک انگلیس از یک اسطبل داربودن برای سفارتخانه  هلند یک آن در مدت کوتاه به سریر پادشاهی ایران رسید و با بازیچه شدن دست ماسونها و فراموشخانه ها داخلی پان پارس با تمام قدرت علیه ملل و اتنیکهای این جغرافیا گردید و در آزربايجان از نابودی و انهدام بناهای تاریخی تورک ، قلب و عوض کردن نام‌های مناطق جغرافیایی تا کشتار جنبش آزادی خواهی و قتل های دست جمعی فروگذار نبود و پدر ایشان محمد رضا پالانی هم راه پالانی اول را پیمود و بزرگترین جنایت علیه تورکان آزربايجانی را  در آذر ۱۳۲۵ انجام داد و دهها هزار نفر را قتل و عام نمود و صدها هزاران نفر را زندانی و تبعید مادام العمر کرد و الان هم ورثه آنها یعنی رضا ربع پالانی نه تنها از اعمال پدرانش تبری و اعلام انزجار نمی‌کند بلکه در هر زمان آن را تایید کرده و مضافا تاکید می‌کند که در صورت گرفتن قدرت در جغرافیای فعلی ایران تورکها را با کشتار محو خواهم نمود و بدین‌گونه او هم یک جانی است و هرکس از او حمایت کند لاجرم شریک اعمال این خاندان و دشمن خونی تورک حساب می‌شود. 
در این بین تورکها بدون تعویض این شعار راهبردی و یا تفسیر دیگر از آن توسط هرکس همان را در هر اعتراض و تجمعی سرخواهند داد و "آزربايجان شرفدی _پهلوی بیشرفدی " حمله به نماد هر ستمگری که در حق تورکها ظلم کرده باشند است و شعار منحوس" رضا شاه_روحت شاد " از دهان هرکس نفی حق خونخواهی تورکها است و محکوم نکردن این جنایات از سوی هر حاکمیتی منجمله جمهوری اسلامی شراکت در تمامی جنایات یکصدسال اخیر علیه تورکها محسوب می‌شود و شعار علیه خاندان پالانی دقیقا اتاق فکری پان ایرانشهری ها را می‌لرزاند و گام بلند برای نیل به اهداف والای حرکت ملی است .


✍️دکتر رضا تبریزلی 

⏭ Metam
✅ @pishroaz

گليم‌لى-گئديم‌لى يول، نسيل‌لرين،
اؤلمز عابيده‌سی، امانتی‌دير.
تاپدانماق اينسانين شرفسيزليیى،
تاپدانماق يوللارين، لياقتی‌دير...

شاهمار اکبرزاده

شکیل:حامد حضوری

#پهلوی
#سلطنت_طلب
@Raviyik
⏭ Metam
✅ @pishroaz

هم اکنون وضعیت هوای تبریز؛ میدان آذربایجان

⏭ Metam
✅ @pishroaz

معترضم و در عین حال وطن پرستم

حق گرفتنی است، من عضوی کوچکی از ملت بزرگ ایران؛ از دیار آذربایجان سرافراز از حق و حقوق شهروندی ام نمی گذرم، شدیدا به بی کفایتی ها، بی مدیریتی ها، ناکارآمدی ها، ناعدالتی های اقتصادی و اجتماعی اعتراض دارم؛ مجلس، دولت و کل حاکمیت را در این رابطه که هر کدام نسبت به نقشی که در تصمیم گیری ها، قانونگذاری ها، اجرائیات، نظارت بر امور و مبارزه با فساد دارند، مسئول می دانم و هر کدام در این نابسمانی ها؛ بویژه مشکلات اقتصادی و معیشتی و بعضا اتخاذ سیاست های غلط  در حیطه اختیارات، حتی خارج از اختیارات و وظایف شان می باشد، سهیم هستند و باید پاسخگو باشند.
اما، شخصا حاضر نیستم برای احقاق حق خود در کنار رضا پهلوی، صهیونیست ها و  آمریکایی ها و سایر جنایتکارانِ جهانی و بدخواهان ملت ایران قرار بگیرم.

✍سلیمان علیزاده
فعال اجتماعی

⏭ Metam
✅ @pishroaz

‍ 🔴خدا به داد ملت برسد !

🖌عیسی نظری

▪️مرحوم شریعتی تعریف می کرد که در مشهد ، معلمی داشته اند که تمام توجه اش پسر اراسته ای
بود و بقیه انگار در کلاس نبوده اند !
روزی صبر همه به سر رسید و تمامی  دانش آموزان به سوی معلم روی آوردند که آقا معلم ، این چه وضعیت است ؟
تو همه آن دانش آموز اراسته و زیبا رو را می نوازی؟
بقیه هم محصل این کلاس هستند ، به انها اصلا نگاهی هم نمی کنی !
شریعتی می گفت :
معلم با کمال متانت  جواب داد :
بچه ها من به سفارش ختمی مرتبت حضرت محمد عمل می کنم ! پیامبر ما فرموده همنام مرا بنوازید،  اسم این دانش آموز محمد است ، توجه و نوازش من از این بابت است !
▪️مرحوم شریعتی می گفت :
در آن کلاس فرد دیگری بود که اتفاقا نام او هم محمد بود ، فقط چوپور ، آبله  گون ، ودو بودو  و  نه وریم بود ! گفتیم :
استاد نام این  نگونبخت هم محمد است ،از اول سال یکبار هم توی روی اش نگاه نکردی ؟
جواب داد :
بچه ها تمام مستحبات را که من نباید انجام بدهم ، خوب او را هم شما بنوازید !
حکایت ما هم شبیه است به آنچه شریعتی می گفت !
اگر یک نفر غیر ، دیگری به عنوان هویت ، علیه من مطلبی بنویسد و یا بگوید و یا مقامی  بلند مرتبه ، صاحب عظمت و شوکت خزعبلاتی  ببافد  ، منهم قد می افرازم و او را می نوازم ، اما وقتی یک خودی ، هله هله
اگر زاده یکان باشد ، یا اهل اورمیه ، دست وبالم می افتد!
و این نقص در من آنچنان قوی و بزرگ شده که به امر متعالی شبیه شده است !
در این موارد تنها و  بی سلاح ، فقط می گویم که تمام مستحبات را که من نباید انجام دهم ، او را هم شما بنوازید !
وقتی فکر می کنم ، این نکنه یک امر متعالی نباشد و نقصی  باشد !
من زاده یکان علیا هستم ، ده سال در آنجا شیره زمین را مکیده ام ، تمام رنج های من در آن سرزمین گذشته است ، رنج هائی که انسانیت انسان  را شکل می دهد !
▪️من بزرگ شده اورمیه هستم ، تمامی رنج هائی که یکان بر من بار کرده بود ، اورمیه از دوش ام بر داشته است و من در این شهردرد های خودم را به فراموشی سپردم  !
من نسبت به این دو مکان  حساسیتی بس متعالی دارم !
باری پاسخ دوستان سرزمینی را چنین ردیف کنم ، در عمرم از جمهوری اسلامی ایران طرفداری نکرده ام ، الا که طرف مردم را گرفته ام و اگر مصالح و منافع ایندو ، روی هم افتاده باشد ، طبیعی است از جمهوری اسلامی هم دفاع کرده ام
و همچنین در سی سال قضاوت طبق
وظیفه حافظ وضعیت موجود بوده ام ،
طبیعی است که این حفظ وضع موجود ،شامل جمهوری اسلامی هم بوده است !
اما این طرفداری هرگز به ضرر مردم نبوده است  .
من مطابق خوشایند مردم نمی نویسم ، من به مورد نیاز مردم می پردازم !
▪️آمریکا در نظر دارد که کشور های بزرگ منطقه را به کشور های کوچک تبدیل کند و آنها را به جان هم بیاندازد !
مثل لیبی -سوریه - عراق و این کشور ها هنوز آغاز فلاکت منطقه است ، ترامپ و بخش وابسته مردم ایران و تورکیه به او ،در آرزوی نبود یک سیستم منسجم که در مواقع بحرانی  و در حملات آمریکا به این کشور ها ، نیروی کافی برای مقابله موجود نباشد ، آمریکا صریح در تورکیه دست به اقدام زد و با مقابله دو حزب آک پارتی و
میلیتچی های تورکیه ، مفتضحانه شکست خورده و نیرو های وابسته اش منهزم شدند !
▪️الان برای امتحان در کشور ما فعال شده است ، او می داند ، مردم از دولت و حکومت مایوس و  نومید هستند ،
چون بی اراده ترین دولت تاریخ ایران بر ما حکومت می کند !
خودش می گوید که بودجه اصلی مملکت را مافیا ها ، بنیاد های بی ثمر چهل هفت ساله،و پیر مردانی که قادر به معرفی خود نیستند ولی هر کدام سی چهل شغل دولتی و نیمه دولتی دارند و بی ثمر کل بودجه مملکت را می بلعند ، ولی با دست های خود
به آنان یومیه می دهد !
صد رحمت به دزد ها ، چون برای دزدی خود به هر حال ریسک می کنند ، زحمت می کشند !
اینها زحمت نمی کشند ، پول های میلیاردی ملت را می گیرند و بلافاصله به زاده های خود در غرب می رسانند ! به همین سادگی !
همه انها هم جلوی چشمشان،  هر روز خدا ول هستند !
اگر یک جمله هم به هر یک از اینها ، از سعید طوسی تا طبری و از ...تا.....،  بر زبان بیاوری ، قدرت های نیابتی این اعجوبه ها ،دنبال پرونده سازی می افتند ، نشد ، تهدید
می کنند .
▪️من به صراحت گفته ام ، اولین رهبر انقلاب ۱۳۵۷ شاه ایران و ساواک وی بود !
الان هم اعلام می کنم اگر خدای نکرده بر سر دولت و حکومت قانونی بلائی  بیاید ، صریح می گویم رهبران این واقعه ، سران این مملکت هستند !
من در طول پنجاه سالی که می خوانم و می بینم ، هیچ دولت و حکومتی ، اینچنین دیوانه وار علیه موجودیت خود اقدام نمی کند !
خدا به داد این ملت برسد !

⏭ Metam
✅ @pishroaz

اختلالات اینترنت در ایران به بالاترین حد خود در طول هفته جاری رسیده است


🔴طبق داده‌های نت بلاکس، از ساعت 18:45 دقیقه خاموشی اینترنت در ایران اغاز شده...
⏭ Metam
✅ @pishroaz

🎥 جولان گروهک تروریستی و تجزیه‌طلب کومله در تلویزیون موساد، شبکه اسرائیلی اینترنشنال!

اعتراف صریح گروهک تروریستی کومله:
🔺از مدت‌ها پیش برای این روزها برنامه‌ریزی کردیم، جلسات مختلف گذاشتیم و سرانجام به میدان آمدیم!

⏭ Metam
✅ @pishroaz

یدیعوت آحارونت:

🔹اسرائیل از طریق کانال‌های مخفی و آشکار پیام‌هایی به ایران منتقل کرده است مبنی بر اینکه قصدی برای تشدید تنش ندارد و اسرائیل قصد بهره‌برداری از وضعیت فعلی و حمله به ایران را ندارد.

🔹این پیام‌ها از طریق آمریکا، روسیه و کشورهای اروپایی منتقل شد، اما پاسخ ایران یکسان بود: تهران صریحاً اعلام کرد که به اسرائیل اعتماد ندارد و از دیدگاه خود آن را دروغگو می‌داند.

🔹این پیام‌ها به دلیل نگرانی از سوءمحاسبه در ایران ارسال شدند


⏭ Metam
✅ @pishroaz

رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین:
🔹یکی از تراستی ها 6 روز به بانک مرکزی ارز نداد دلار از 110 هزار تومان به 150 هزار تومان رسید.

⏭ Metam
✅ @pishroaz

بسم الله الرحمن الرحیم
پنجشنبه:۱۴۰۴/۱۰/۱۸

تبریزمکتبی،میللی‌مکتب۸۳
(تبریزین و آذربایجانین تورک‌ایسلام مکتبی)
هویّت‌اندیشی، عصیانی علیه خویشتن وارونه خویش

دکتر عبدالغفار بدیع

زیرکی را گفتم:«این احوال بین!»خندید و گفت: «صعب‌روزی، بوالعجب‌کاری، پریشان‌عالمی»

۱
هله قلبیمیزده خاطیره ایزی،
هله آیریلیغین نم‌لیدی گؤزو،
هله کی، سئویریک بیر-بیریمیزی،
باشقا بیریسینی سئوه بیلمزسن..‌.

*
ایل کئچیر، عؤمورده خاطیره قالیر،
باهار گوللریمیز قؤنچه‌ده سولور.
هله کی، گؤزلرین منی آختاریر،
باشقا بیری‌سینی سئوه بیلمزسن.
*
آخار گؤزوموزون یاشی قوروماز،
دئییردیک بو ایلقار پئیمان پوزولماز
بئله سئوه-سئوه آیریلماق اولماز،
باشقا بیری‌سینی سئوه بیلمزسن.
✍نوصرت کسمنلی


۱
✍"آذربایجان شرفدی، پهلوی بی شرفدی"؛ استراتژی و خطّ سوم حرکت ملت تورکان آذربایجان و ایران در این برهه است. به تعبیر نصرت کسمنلی اوزگه سین سئوه بیلمزسن. یک هویّت‌اندیش در درجه نخست اعتراض و عصیانی علیه خویشتن بدلی و وارونه(ترسه) خویش انجام‌می‌دهد تا اجنبی لانه‌کرده در اندرون خویش را بیرون‌کند. البته مثل هر شهروندی می‌توان نسبت به گرانی و تورم و کوچکی سفره معترض بود و از دولت و حاکمیّت انتظار حلّ داشت. زیرا نان مقدّم بر ایمان است: نقل‌کرده‌اند در نیشابور قحطی سختی پدیدآمد. مردم به تنگنا افتادند و نزد عارفی رفتند و گفتند: دعاکن، اسم اعظم را بخوان تا خداوند این بلا را برطرف‌کند.آن بزرگوار پاسخ داد:اسمِ اعظم را آورده‌اید؟ گفتند: نه، ما از شما می‌خواهیم اسم اعظم را بخوانید. گفت اسم اعظم همین نان است.تا وقتی نان از سفره مردم برداشته‌شود، دعا به آسمان نمی‌رسد.اگر نان به دست گرسنه نرسد، هر ذکری بی‌اثر است.
آدمی اول حریص نان بود
زان که قوت نان ستون جان بود


۲

✍تورکان با تغییر حاکمیّت و جایگزین‌کردن آن با یک حاکمیت ایرانشهری دیگر شدیدا مخالف و نگران هستند. البته آمریکا و اسرائیل و تمامیّت غرب و حتی روسیه در هیچ شرایطی حاضر نیستند حاکمیّت و سیستم تماما به دست تورکان بیفتد. اعتراضات بیشتر توسط ایرانشهریها خصوصا شعوبیان سلطنت‌طلب‌ و تلویزیون اینترنشنال هدایت‌می‌شود، معترضان یا گرسنگانند یا رانت‌خوار. اگر قرارباشد تورکان وارد میدان اعتراضات شوند باید با شعار آزربایجان شرفدی و پهلوی بی‌شرف‌دی وارد اعتراضات شوند مثلا در مقابل فراخوان‌های سلطنت‌طلب‌ها در تبریز باید شعار ضدّپهلوی داده‌شود زیرا تورکان با پهلوی پدرکشتگی‌ها دارند هنوز غصب حاکمیّت قاجار و پیمان‌شکنی و قتل عام فرقه و مراسم کتاب سوزان و تخریب مواریث تورک و... را فراموش‌نکرده‌اند. سلطنت‌طلبان ایرانشهری سر مار فتنه در ایران هستند.


۳

✍کار ترامپ قابل دفاع نیست اما مادرو هم قابل دفاع نیست مادرو با دمکراسی روی کار آمده‌بود، اما به دمکراسی خیانت‌کرد. اگر اینها واقعا سیاست‌مدار بودند هزاران راه برای مبارزه وجوددارد اما اینها مافیا را با عدالت اشتباه‌گرفته‌اند دمکراسی خودشان‌ را دور زدند. وقتی قدرت را بدست‌می‌گیرند گودزیلایی گشته و مردم را می‌خورند.
آدمی‌خوارند اغلب مردمان
از سلام علّیکشان کم جو امان

۴

✍تورکان و عرب‌های مسلمان ایران باید به حمایت از دکتر پزشکیان دوام معناداربخشند زیرا در این یک سال و اندی با انواع بحران‌ها و ترورها و جنگ‌ها و اعتراض‌ها و سنگ‌اندازی‌ها و ‌...خدمات و حسناتی داشته‌است:

۱.عدم اجرای قوانین بی‌قاعده و بی‌حکمت نمایندگان کم پایگاه

۲.نزدن هیچ امضایی علیه تورکان و آذربایجان و اعراب و حاشیه‌نشین‌ها.

۳.عذرخواهی شجاعانه از مردم و گفتن نمی دانم

۴.حذف رانت و دلار ارز ترجیحی که برکاتش را در تخلیه شهرها و رونقی روستاها و کشاورزی و دامداری بعدها می‌توان‌دید.


۵. اگر جلو جنگ را نمی‌تواند بگیرد جنگ افروزی نمی‌کند.

۶. اگر فیلترینگ تلگرام و... را نمی‌تواند بردارد فیلترینگی جدید ایجادنمی‌کند.

۷. به سرعت برق و باد نیروگاه‌های خورشیدی می‌سازد تا برق‌ها دیگر قطع نشود.

۸. اتوبان‌ها و جاده‌ها خصوصا خطوط ریلی را بهسازی می‌کند.

۹. بانک‌های بدهکار را منحل‌می‌کند.

۱۰. دولت را با حذف بیش از ۱۰۰ نهاد و شوراهای موازی کوچک‌می‌کند.

۱۱. ارقام بودجه و بودجه برخی نهادهای بی‌خاصیّت پرمصرف را افشاء‌می‌کند‌.

۱۲.حرکت نادروار در اخراج بیش از یک میلیون تبعه غیرمجاز از کشور.

۱۳. اجرانکردن طرح حجاب اجباری،

۱۴.توسعه همکاری با کشورهای همسایه مخصوصا تورکان و عرب‌ها

۱۵.کمک به مناطق آزاد و روانی تجارت مرزی،

۱۶. ایجاد مدارس و انگیزه در خیرین مدرسه ساز، ساخت بیش از ۱۲۰۰۰کلاس جدید در مناطق محروم،

۱۷. ایجاد وفاق نسبی در حاکمیّت و از همه اینها بالاتر صداقت و راستگویی و بیان حقایق و شفافیّت در گفتار و کردار.

حالا که قیمت‌ها را با دول همسایه(تورکیه) متناسب کردیم وقت آن است درآمدها و حقوق‌ها را هم با آنها متناسب‌کنیم.

⏭ Metam
✅ @pishroaz

✳️ *جریان ناسیونالیسم: ناسازگاری با روح زمانه و واقعیت‌های مدرن*

🖊️ *مسعد سلیتی*
وکیل دادگستری

جریان ناسیونالیسم، با سابقه‌ای پر از چالش‌های تاریخی که اغلب به حکمرانی‌های فاشیستی و ضدبشری منجر شده، در آینده‌ای متزلزل و ناسازگار با روندهای جهانی و داخلی ایران قرار دارد. تحلیل علمی و منطقی تجربیات بشری نشان می‌دهد که این ایدئولوژی، هرچند در گذشته برای ایجاد وحدت ملی به کار گرفته شده، غالباً به ابزارهایی برای استبداد، سرکوب، تبعیض و نقض حقوق بشر تبدیل گردیده است.

در عصر مدرن، که با جهانی‌سازی، تنوع فرهنگی، صلح‌طلبی و تقاضای دموکراسی مشخص می‌شود، ناسیونالیسم افراطی توسط جوامع بین‌المللی طرد شده و با واقعیت‌های کشورهای چندفرهنگی و دموکراتیک همخوانی ندارد. این جریان، به جای ترویج همکاری جهانی و حقوق برابر، بر مرزها، نژاد، زبان ،تاریخ و هویت‌های انحصاری تمرکز دارد که اغلب به تعارضات داخلی و خارجی دامن می‌زند.

جوامع مدرن، با تأکید بر انسان گرایی و حقوق بشر، شهروندی، لیبرالیسم برابری و پلورالیسم ، ناسیونالیسم را به عنوان الگویی منسوخ می‌بینند که نمی‌تواند با این ارزش ها و تنوع فکری ، فرهنگی و قومی همزیستی کند. تجربیات تاریخی در ایران پهلوی ، عراق صدام ، اسد سوریه یا آلمان نازی یا ایتالیای فاشیستی، که به دیکتاتوری ، سرکوب ، تبعیض ، جنگ و نسل‌کشی انجامید، گواه این است که چنین حکمرانی‌هایی نه تنها توسط جهانیان محکوم می‌شوند، بلکه به انزوا و فروپاشی داخلی می‌انجامند.

در دنیای امروز، کشورهایی که به سمت ناسیونالیسم شیفت کرده‌اند، اغلب با کاهش سرمایه‌گذاری خارجی، افزایش مهاجرت نخبگان و نارضایتی عمومی مواجه هستند، زیرا این ایدئولوژی با روح زمانه – که بر کرامت انسانی، همکاری، پایداری و برابری تأکید دارد – ناسازگار است.

در ایران، ناسیونالیسم حتی متزلزل‌تر به نظر می‌رسد، زیرا این جریان غالباً با پادشاهی‌خواهی و تمایل به بازگشت به دوران پهلوی گره خورده است، دورانی که با باستان‌گرایی افراطی، دیکتاتوری ، عدم پایبندی به حقوق بشر و آزادی های اساسی ، سرکوب احزاب و تنوع سیاسی و یکسان سازی فرهنگی همراه بود. تحلیل منطقی نشان می‌دهد که چنین گفتمانی، که بر حاکمیت مجدد دیکتاتوری، استبداد، سرکوب حقوق و آزادی های شهروندان و تبعیض علیه اقلیت‌ها تأکید دارد، نمی‌تواند حمایت گسترده ایرانیان آزادی‌خواه را جلب کند.

آینده این جریان در ایران، بر اساس روندهای جاری، به سمت حاشیه‌نشینی می‌رود، زیرا با اندیشه‌های آزادی‌خواهانه، گروه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی و تنوع سیاسی و قومی همخوانی ندارد.

شهروندان ایرانی، که بیش از پیش به سمت انسان گرایی و حقوق بشر ، شهروندی ، لیبرالیسم ، تکثرگرایی ، برابری ، حقوق زنان ، سکولاریسم و دموکراسی به عنوان بک منظومه فکری واحد و منسجم گرایش یافته‌اند، ناسیونالیسم را به عنوان بازگشت به گذشته تاریک می‌بینند که حقوق بشر را نقض می‌کند و تبعیض را نهادینه می‌سازد. در مقابل، این ایدئولوژی نمی‌تواند الگویی پایدار ارائه دهد، زیرا با واقعیت‌های یک جامعه متنوع و صلح‌طلب ایرانی سازگار نیست.
در نتیجه، آینده ناسیونالیسم، با توجه به سابقه ضدبشری و فاشیستی آن، غیرقابل پذیرش برای عموم ایرانیان است و نمی‌تواند با روح زمانه مدرن همخوانی داشته باشد.

شهروندان ایرانی باید به سمت گفتمان‌ های جایگزین مانند جریان انسان‌گرای شهروندی، که با محوریت انسان و شهروند و با مبانی فکری انسان گرایی و حقوق بشر ، شهروندی ، آزادی تکثرگرایی ، برابری ، سکولاریسم ،حقوق زنان ، هویت شهروندی و مشارکت مدنی حرکت کنند که آینده‌ای روشن‌تر ترسیم می‌کند و شهروندان ایرانی را به سوی پیشرفت جامعه ای آزاد ، عادلانه ، مرفه و پایدار هدایت نمایند.

⏭ Metam
✅ @pishroaz

🔴 پزشکیان و جسارت تغییر
🖋 عظیم حسن‌زاده

✅ من کارنامه دولت پزشکیان را تا این لحظه از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی موفق ارزیابی می‌کنم. پزشکیان همان کسی است که از ترس مرگ خودکشی نکرده است.


🔗 در پاسخ به دوستانی که معتقدند:

الف) دولت این کار را از سر اجبار و نبود درآمد ارزی انجام داده است.

ب) دوم این سیاست بسیار دیر است و کار از کار گذشته است.

📌 فرض بگیریم دولت این کار را انجام نمی‌داد و اندک ارز موجود را به شیوه‌ی سابق در اختیار واردکنندگان و صادرکنندگان قرار می‌داد:

۱. اثر اصابت ارز ترجیحی بر تورم ۳۰ درصد است یعنی ۷۰ درصد حیف و میل همین اندک منابع ارزی به نفع سوداگران اقتصادی

۲. رئیس‌جمهور به دروغ می‌گفت همه چیز گل و بلبل است و شعارهای آخرالزمانی می‌گفت و برای پوشش همان حیف و میل ۷۰ درصدی مدام پول چاپ می‌کرد و تورم ونزوئلایی را بر مملکت (شما بخوانید عموم ملت و بویژه قشر حقوق‌بگیر) تحمیل می‌کرد.

۳. مدام تقصیرات را به گردن دولت‌های قبلی و دولت‌های متخاصم می‌انداخت و با گفتار درمانی به یک شخصیت کارتونی غیرقابل اعتماد تبدیل می‌شد.

📌 با این وضعیت که تشریح شد؛ نظرات دوستان منتقد برآورده می‌شد؟ دولت عقلانی‌ترین تصمیم را برای یک وضعیت پیچیده گرفته است و برماست بجای آویختن از ایده‌های کلی و آخرالزمانی که با زدن دکمه‌ای مملکت گل و بلبل می‌شود؛ خواستار ادامه‌ی این اصلاحات در ابعاد سیاسی و مدنی باشیم.

🍀 خداوند همه ما را از گزند بدخواهان در امان دارد؛ انشالله

🆔@AzimHassanzadeh
⏭ Metam
✅ @pishroaz

شعار وئریلیب اردبیلده
(آذربایجان شرفدی، پهلوی بی شرفدی)
kitab_evi_bitik
⏭ Metam
✅ @pishroaz

♦️سیاستِ بی‌بدن؛
خوانشی بدیویی از پادشاهی پروازی
ص۱

✍رامیز قلی‌نژاد
کارشناس رسانه و ارتباطات

در فلسفه‌ی آلن بدیو، سیاست واقعی تنها زمانی رخ می‌دهد که یک «روی‌داد» (Event) ظهور کند و سوژه‌ئی پدید آید که به آن روی‌داد وفادار بماند. این وفاداری نه یک موضع‌گیری زبانی یا اخلاقی، بل‌که تصمیمی وجودی‌ست: پذیرش خطر، تعلیق امنیت و زیستن در پی‌آمدهای نامعلوم امکانی که هنوز تضمین نشده است. (بدیو, هستی و روی‌داد، ۱۹۸۸).

از نظر بدیو، سیاست دقیقاً از جائی آغاز می‌شود که سوژه حاضر می‌شود از وضعیت تثبیت‌شده‌ی خود منفک شود و به نام ناممکن عمل کند.

اگر این دال نظری را نقطه‌ی شروع قرار دهیم، می‌توان نگاهی دقیق‌تر به سخنان رضا پهلوی در گفت‌وگو با پاتریک بت‑دیوید  انداخت. جائی که در پاسخ به سوالی درباره‌ی بازگشت و انتقال خانواده به ایران، پاسخی حیرت‌انگیز می‌دهد. او می‌گوید:«به شرایط بسته‌گی دارد»! و سپس ادامه می‌دهد: « شما همچنان اين سوال را می‌پرسید كه آيا قرار است خانواده‌ام را به آن‌جا (منظورش ایران است!) برگردانم يا نه. و من واقعا اين را مى‌بينم كه مى‌توانيم رفت‌وآمد داشته باشيم؛ لازم نيست ما در یک مكان ميخ شده‌باشيم! ما نمى‌توانيم از اين موضوع [زنده‌گی و رفاه آمریکا] بگذريم زيرا صادقانه بگویم زنده‌گى من در چهل‌سال گذشته اين‌جا در آمريكا بوده، بچه‌های من اين‌جا زنده‌گى مى‌كنند، دوستانم اين‌جا زنده‌گى مى‌كنند، همه‌ی كسانى كه مى‌شناسم اين‌جا هستند؛ اگر قرار باشد برگردم، به چی برگردم؟»

در سطحی آشکار، سخنان رضا پهلوی از ترجیح رفاه، امنیت و ثبات زنده‌گی در آمریکا برای خانواده‌ئی‌ست که آن‌جا بزرگ شده و ریشه دوانده است. البته این انتخابی شخصی و قابل احترام است؛ اما کنش سیاسی _آن‌جا که ادعای ره‌بری یک مملکت برای گذار از وضعی موجود (هرچه که باشد) به وضعی موعود (که مهم است چه باشد) مطرح می‌شود_ دست‌کم در معنای بدیویی آن، نه با نیت‌ها، احساسات و عواطف شخصی و خانواده‌گی بل‌که با نسبت سوژه (سیاست‌مداری که خود را منجی معرفی می‌کند) با خطر و امکان سنجیده می‌شود. آن‌چه اهمیت دارد چیزی‌ست که گوینده از زیستن در آن طفره می‌رود؛ «آن‌جا»؛ نه حتا با نام عزیز ایران!

بدیو، سیاست را نه مدیریت وضع موجود، بل‌که گسست از آن می‌داند؛ سیاست زمانی معنا پیدا می‌کند که سوژه‌ئی به روی‌داد وفادار بماند و این وفاداری را در سطح زنده‌گی، بدن و انتخاب‌های پرهزینه تثبیت کند. (بدیو, فراسیاست, ۱۹۹۸) از این منظر، سیاست همواره با خطر گره خورده است؛ با خطرِ زیستن در امکانی که هنوز شکل نگرفته و هیچ تضمینی برای موفقیت‌اش در آینده متصور نیست.

در این چارچوب، تأکید رضا پهلوی بر این‌که خانواده‌اش «این‌جا» زندگی می‌کنند، این‌جا را دوست دارند، دوستان‌شان این‌جاست و «می‌توانیم برویم و برگردیم»، صرفاً گزاره‌هائی زنده‌گی‌نامه‌ای نیستند. این جملات نشانه‌ی نوعی چسبنده‌گی به وضعیت‌اند. گفتاری سیاسی‌ که داعیه‌ی دگرگونی دارد، در سطح زیستْ‌جهان همچنان به منطق رفاه تثبیت‌شده، امنیت لیبرال و امکان بازگشت بی‌هزینه وفادار می‌ماند؛ همان چیزی که بدیو از آن به‌عنوان «وفاداری به وضعیت» یاد می‌کند.

نکته‌ی ظریف اما تعیین‌کننده، نحوه‌ی اشاره به «ایران» است. حذف نام و جای‌گزینی آن با تعبیر سرد و غیرشخصیِ «آن‌جا» در لایه‌خوانی متن، اتفاقی نیست. در منطق بدیویی، «نام‌بردن لحظه‌ئی‌ست که حقیقت وارد زبان می‌شود»؛ لحظه‌ئی که یک مکان، از ابژه‌ی مدیریت به میدان امکان بدل می‌شود. حذف نام، نشانه‌ی حذف امکان است. ایران در این گفتار، نه میدان حقیقت، بل‌که فضائی مسأله‌دار، پرخطر و اساساً نازیستنی تصویر می‌شود؛ جائی که باید از دور با آن مواجه شد؛ چیزی شبیه دورکاری، مدیر یا استاد پروازی!

از همین‌جا تناقض مرکزی رخ می‌نماید: وعده‌ی رفاه و آزادی‌ که چنان نامطمئن است که حتا وعده‌دهنده و خانواده‌‌اش حاضر نیستند در آن زیست کنند. مسأله این نیست که چرا کسی رفاه آمریکا را به زنده‌گی در ایران ترجیح می‌دهد؛ این انتخاب در سطح فردی کاملا قابل فهم است. مسأله این است که آینده‌ئی که به‌عنوان افق سیاسی ترسیم می‌شود، هنوز به سطح «ایمان عملی» نرسیده است. رضا پهلوی نه تنها وضع موجود «آن‌جا» را لایق و شایسته‌ی زیستن برای خود و خانواده‌اش نمی‌داند، بل‌که امیدی هم به به‌بود آن در آینده _که قرار است خودش براساس وعده‌های‌اش بسازد_ ندارد!

بدیو تصریح می‌کند که «حقیقت سیاسی تنها زمانی قوام می‌یابد که سوژه حاضر باشد در آن‌چه می‌گوید زنده‌گی کند، نه فقط آن را وعده دهد.» (بدیو, اخلاق: رساله‌ئی در ادارک شر, ۱۹۹۳)


ادامه دارد.👇👇👇

#سیاست
#آلن_بدیو
#رضا_پهلوی
#رامیز_قلی‌نژاد
@NewHasanMohaddesi
⏭ Metam
✅ @pishroaz

♦️سیاستِ بی‌بدن؛
خوانشی بدیویی از پادشاهی پروازی
ص۲

✍رامیز قلی‌نژاد
کارشناس رسانه و ارتباطات


این تعلیق را می‌توان با رجوع به سنت‌های دیگر نیز روشن‌تر کرد. ماکس وبر، در تمایز میان «اخلاق اعتقاد» و «اخلاق مسؤولیت»، نشان می‌دهد که «کنش سیاسی واقعی، مستلزم پذیرش پی‌آمدهای عینی تصمیم‌هاست» (وبر، حرفه و رسالت سیاست‌مدار, ۱۹۱۹) سیاستی که پی‌آمدهایش به «آن‌جا» حواله داده می‌شود، اما زنده‌گی کنش‌گرش در «این‌جا» ایمن و آسوده است، در وضعیتی معلق میان این دو اخلاق باقی می‌ماند.

آنتونیو گرامشی، فیلسوف مارکسیست تأکید می‌کند که «رهبری سیاسی بدون زنده‌گی مشترک با مردمی که قرار است نماینده‌گی شوند، به هژمونی نمی‌انجامد» (گرامشی, نامه‌های زندان, ۱۹۲۹-۱۹۳۵). حتا میشل فوکو، با پیوندزدن قدرت به بدن، یادآور می‌شود که «سیاست جائی آغاز می‌شود که بدن‌ها در معرض خطر قرار می‌گیرند و زنده‌گی روزمره به میدان منازعه بدل می‌شود.» (فوکو, مراقبت و تنبیه, ۱۹۷۵) سیاستی که بدن را از خطر معاف می‌کند، سیاستی بی‌بدن است.

این خوانش _با حفظ حق آزادی انتقاد از رضاپهلوی به‌عنوان یک کنش‌گر سیاسی_  نه داوری اخلاقی‌ست و نه حمله‌ی شخصی. مسأله «حق داشتن» یا «حق‌نداشتن» برای انتخاب محل زنده‌گی نیست؛ مسأله این است که گفتاری سیاسی‌ که وعده‌ی دگرگونی می‌دهد اما خود را از زیستن در امکان آن معاف می‌کند، ناخواسته اعتراف می‌کند که به آینده‌ئی که ترسیم می‌کند ایمان ندارد؛ امیدی که بیان می‌شود، اما میلی به زیستن در آن  وجود ندارد.

این ناامیدی و میل افراطی به ادعاها برای نجات ایران با الگوی ارتجاعی و زیست‌شده‌ی تاریخی استبداد پاد‌شاهی، تاحدی‌ست که او در اقدامی عجیب و در میانه‌ی جنبش اعتراضی مردمِ «آن‌جا»، مترقی‌ترین شعار تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران را از صفحه‌ی اینستاگرام خود پاک می‌کند‌: «زن، زنده‌گی، آزادی»

اقدامی که آشکارا می‌گوید او در بهترین شرایط، نسخه‌ئی کاریکاتوری از محمدرضا پهلوی خواهد بود که تاریخ نشان داد به هیچ‌یک از عناصر مترقی آن شعار شورانگیز باور نداشت: نه به زن، نه به زنده‌گی و نه به آزادی!

#سیاست
#آلن_بدیو
#رضا_پهلوی
#رامیز_قلی‌نژاد
@NewHasanMohaddesi
⏭ Metam
✅ @pishroaz