⭕️ دانشگاه خمینی شهر اصفهان
۱ آبان

⭕️ دانشگاه رازی کرمانشاه
۱ آبان

⭕️ سنندج
تظاهرات دانش‌آموزی
۱ آبان

⭕️ دانشگاه خمینی شهر اصفهان
۱ آبان

⭕️ دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
اعتراض به حضور رئیس دانشگاه تهران در سالن ابن خلدون
۱ آبان

⭕️ دانشگاه علامه طباطبایی تهران
۱ آبان

⭕️ دانشگاه یاسوج
۱ آبان

⭕️ دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
۱ آبان

⭕️ دانشگاه آزاد جهرم
۱ آبان

⭕️ دانشگاه آزاد هرمزگان بندرعباس
۱ آبان

⭕️ سنندج
۱ آبان

⭕️ بندرعباس، چهارراه فاطمیه
۱ آبان

⭕️ تنکابن
۱ آبان

⭕️ دزفول
۱ آبان

⭕️ کرج
۱ آبان

⭕️ قزوین
آتش زدن عکس خامنه‌ای

⭕️ تهران، سعادت آباد
طنین شعارهای مرگ بردیکتاتور
۱ آبان

⭕️ شادمان تهران
مرگ بر دیکتاتور
۱ آبان

⭕️ سنندج
بستن خیابان ‌های اتوبان با روشن کردن آتش توسط جوانان دلیر
۱ آبان

اعتصاب، بزرگ‌ترین اسلحه‌ی جامعه روی پیشانی دیکتاتورها
اعتصاب به معنای دست از کار کشیدن به قصد رساندن پیامی اعتراضی است. کاری که تقریبا در تمام کشورهای دموکراتیک جهان رواج دارد و اقشار مختلف زمان پایمال شدن حقوقشان با اعتصاب، اعتراض خود را نشان می‌دهند. در حکومت‌های توتالیتر و حکومت‌های دیکتاتوری اما، ساز و کار اعتصاب کاملا متفاوت است. در حکومت‌های دیکتاتوری به دلیل سرکوب شدید برای سال‌ها و شاید دهه‌ها اجازه‌ی هیچگونه اعتصابی به مردم داده نمی‌شود و اعتصاب از طریق پروپاگاندای این حکومت‌ها به شکل اقدامی بسیار دشوار و ناشدنی نشان داده می‌شود. در حکومت‌های توتالیتر از هرگونه اتحاد بین آحاد مردم جلوگیری می‌شود، غافل از اینکه همه‌ی مردم به دلیل ظلم سیستماتیکی که به آن‌ها می‌شود عذاب می‌کشند و این عذاب مشترک روزی عامل اتحاد آن‌ها خواهد شد.

اعتصاب در تاریخ نوین ایران نیز نقش پررنگی را ایفا کرده است. نقشی که جمهوری اسلامی از ترس تکرار شدنش دهه‌ها سعی کرد آن‌ را مخفی کند و نادیده‌اش بگیرد. اعتصابات در انقلاب ۵۷ با اعتصاب مطبوعات آغاز شد و ظرف چند ماه حکومت پهلوی را فلج کرد. با این حال اعتصابات در آن عصر با عصر حاضر تفاوت‌های بسیاری داشت، برای مثال در دوره‌ی پهلوی حقوق تمام کارگران صنایع علی‌رغم دست زدن به اعتصاب تمام و کمال پرداخت می‌شد و آن‌ها دغدغه‌ی گرسنگی را نداشتند. همچنین در آن دوره صنایع زمانی دست به اعتصاب زدند که تمامی اقشار جامعه در اعتصاب کامل بودند. در عصر حاضر اما شاهد آن هستیم که تک‌تک اقشاری که دست به اعتصاب می‌زنند از لحاظ مالی تحت فشار شدید قرار می‌گیرند و از طرفی در اقدامی بزرگ و فداکارانه، صنایع زودتر از تقریبا تمام اقشار جامعه دست به اعتصاب زده‌اند، اعتصابی که حتی اگر با اعتصاب سایر اقشار همراه نشود هم در درازمدت کمر حکومت را خواهد شکست.