وقتی مامانت صدات می‌کنه و اون لحظه‌ همه بگایی هات یادت میوفته<

وقتی بلاخره تصمیم میگیری از اتاقت بیای بیرون و خانوادت شروع میکنن به دعوا کردن باهات<

وقتی بلاخره خشمم فروکش میشه و متوجه میشم همچیز تقصیر من بوده<

وقتی دنبال بهونه واسه پیام دادنی<

وقتی دلت برای حرف زدن باهاش مثل قبل تنگ شده<

وقتی با ذوق چیزیو تعریف میکنی اما ایگنورت میکنن<

وقتی نمیخوای بمیری اما دلیلی هم برای ادامه زندگی نداری<

وقتی بین دوستیای سه نفره اونی که ایگنور میشه تویی<

وقتی خودت هم میدونی همیشه انتخاب دومی<

وقتی میبینم همسن و سالام دارن از دوران نوجوانی‌شون لذت میبرن درحالی که من فقط میخوابم،سریال میبینم و آهنگ گوش میدم<

وقتی میگی فراموشش کردی اما اون موقع که دلت براش تنگ میشه<

وقتی میدونی داره دروغ میگه اما نمیتونی بگی چجوری فهمیدی<

وقتی اونی که همیشه باهاش حرف میزدی رو الان فقط تو سین استوریات میبینیش<

وقتی دوباره برمیگردی به اون نقطه تاریک زندگیت که تلاش میکردی ازش بیرون بیای<

وقتی از یک رویای بی نقص بیدار میشی و متوجه میشی فقط خواب بود و هیچی واقعی نیست<

وقتی دوستات باهم میرن بیرون اما بهت نمیگن<

وقتی میبینی بخاطر کی ولت کرده<

وقتی که متوجه میشی با دوست صمیمیت،صمیمیت قبلا رو نداری<

وقتی میبینی دوستت داره درد میکشه اما کاری ازت ساخته نیست<

وقتی تازه با دونفر اشنا میشه و کاملا فراموشت می‌کنه<

وقتی به جایی میرسی اونی که جاش تو قلبت بود الان تخماته<