POV – Telegram
وقتی با ذوق آهنگ موردعلاقتو میزاری اما کسی توجه نمی‌کنه<
وقتی از صفحه چتتون شات میگیری و اشتباهی برای خودش میفرستی<
وقتی نمیتونین غیبت کنین چون سوژه پیشتونه<
وقتی فقط هر موقع که کسی رو دور خودش نداره میاد پیشت<
وقتی ادمای فیک جدید جای ادمای قبلی رو براش میگیرن<
وقتی یک جواب عالی براش داری اما طرف مامانته<
وقتی اونقدر بی‌‌حافظه‌ای که در لحظه کاری که میخواستی انجام بدی رو یادت میره<
وقتی مامانت،عصبانیت از بابات رو سر تو خالی میکنه و هرچی دلش خواست بهت میگه بدون اینکه به آسیب هایی که میبینی توجه کنه<
وقتی داری میبینی که دیگه فرصتی برات نمونده<
وقتی یکی بهت یه چیزی میگه و تو جوابش رو بعدا یادت میاد و خودخوری میکنی که چرا جوابشو ندادی<
وقتی تازه با یکی دوست شده و فراموشت می‌کنه<
وقتی یادش رفته اونموقع که حالش بد بود کی پیشش موند<
وقتی از بیخوابی دیگه نمیتونی رو پاهات بایستی<
وقتی حرفاتو با منظور بد برداشت می‌کنه<
وقتی همیشه احساساتت نادیده گرفته میشن<
وقتی دوسش داری و میدونی نمیتونین باهم باشین<
وقتی نه توان ادامه دادن داری و نه جرعت تموم کردن<
وقتی ازش خوشت میاد اما اون تورو دوست خودش می‌دونه<
وقتی دلت میخواد باهاش دوست شی اما رابطه اجتماعیت<
وقتی پیویتو بعد دوروز سین میزنه درصورتی که تو چنلش پلاسه<
POV
وقتی مدام درحال ایراد گرفتنه<
وقتی مدام درحال غر زدنه<