وقتی یک جواب عالی براش داری اما طرف مامانته<

وقتی اونقدر بی‌‌حافظه‌ای که در لحظه کاری که میخواستی انجام بدی رو یادت میره<

وقتی مامانت،عصبانیت از بابات رو سر تو خالی میکنه و هرچی دلش خواست بهت میگه بدون اینکه به آسیب هایی که میبینی توجه کنه<

وقتی داری میبینی که دیگه فرصتی برات نمونده<

وقتی یکی بهت یه چیزی میگه و تو جوابش رو بعدا یادت میاد و خودخوری میکنی که چرا جوابشو ندادی<

وقتی تازه با یکی دوست شده و فراموشت می‌کنه<

وقتی یادش رفته اونموقع که حالش بد بود کی پیشش موند<

وقتی از بیخوابی دیگه نمیتونی رو پاهات بایستی<

وقتی حرفاتو با منظور بد برداشت می‌کنه<

وقتی همیشه احساساتت نادیده گرفته میشن<

وقتی دوسش داری و میدونی نمیتونین باهم باشین<

وقتی نه توان ادامه دادن داری و نه جرعت تموم کردن<

وقتی ازش خوشت میاد اما اون تورو دوست خودش می‌دونه<

وقتی دلت میخواد باهاش دوست شی اما رابطه اجتماعیت<

وقتی پیویتو بعد دوروز سین میزنه درصورتی که تو چنلش پلاسه<

وقتی مدام درحال غر زدنه<

وقتی زندگیت کاملا با چیزی که تو بچگیات آرزو داشتی فرق داره<

وقتی فکر میکنی باهم صمیمی‌اید ولی اون این فکر رو نمیکنه<

وقتی با کاراش داره اعتمادی که نسبت بهش داشتی رو از بین میبره<

وقتی همه‌جا برف اومده بجز شهرخودتون<

وقتی مهم‌ترین فرد زندگیت بخاطر کسی که تازه باهاش آشنا شده دیگه باهات مثل قبل نیست<