وقتی مامانت صدات میزنه و ده بارم بگی بله جوابتو نمیده<

وقتی یاد کسی میوفتی که همیشه باهم حرف می‌زدید و الان حتی نمیدونی کجاست<

وقتی منطق خانواده اینجوریه که چون امروز بیرون رفتی فردا نمیتونی بری<

وقتی منطق خانواده اینجوریه که چون امروز بهت خوش گذشت فردا نباید شاد باشی<

وقتی اشتباهی دستت میخوره به پیوی‌ای که نمی‌خواستی سین بزنی<

وقتی تو جمعشون جوری رفتار میکنن انگار وجود نداری<

وقتی میخوای با همکلاسی هات حرف بزنی اما همه موضوعاتشون با جنس مخالف تموم میشه<

وقتی منشا مشکلات اعتماد بنفست خانوادتن<

وقتی وسط بحث مهم نمیتونی خندتو کنترل کنی<

وقتی تمام تلاشتو برای نگه داشتن رابطه میکنی اما اون یکی دیگه رو ترجیح میده<

وقتی اونی که به امیدش آنلاین میشدی دیگه نیست<

وقتی با هر آدم جدیدی هم که آشنا میشی بازم دلتنگش هستی<

وقتی هر خاطره خوبی که داری اون کنارت بوده اما دیگه نیست<

وقتی خانوادت"بچه مردم"رو میزنن تو سرت<

وقتی به گوشیت گیر میدن درصورتی که خودشون بیشتر از تو باهاش کار میکنن<

وقتی برای دیس کردنت،از گذشته‌ات استفاده می‌کنه<

وقتی افکارِ ناکافی بودنت نمیزارن روی چیزی تمرکز کنی<

وقتی اورثینک نمیزاره روی چیزی تمرکز کنی<

وقتی سعی میکنی تو اتاقت آرامش داشته باشی که صدای دعوا زیاد میشه<

وقتی متوجه نمیشه که نباید رفاقت و رابطه رو باهم قاطی کنه<

وقتی تنها کسی که درنهایت برات میمونه،جیشه<