وقتی داری تموم تلاشتو میکنی تا زنده بمونی و بهت میگن مگه داری چیکار میکنی<

وقتی دوست صمیمیت رابطه چندماهش رو به دوستیه چندسالتون ترجیح میده<

وقتی روزی که مدرسه نمیری زودتر از بقیه روزا بیدار میشی<

وقتی میخوای باهاش حرف بزنی اما نمیدونی چی بگی<

وقتی هیچ چیزی دیگه حس قبل رو نداره<

وقتی خانواده نمیفهمن نمره‌‌ت پیش خدا مهم‌تر از نمره امتحاناته<

وقتی بدون اهمیت به حالت فقط انتظار نمره خوب دارن<

وقتی بی‌هدف فقط داری به نفس کشیدن ادامه میدی<

وقتی لطف‌هات تبدیل به وظیفه‌ت شدن<

وقتی میخوای خودتو قانع کنی داستان اصلا جوری که فکرمیکنی نیست<

وقتی اونی که خیلی برات عزیز بود از چشمت میوفته<

وقتی به بی‌اهمیت ترین افراد زیادی اهمیت دادی<

وقتی تنها راهی که باهاش میتونی درس بخونی شیاف کردنه<

وقتی امتحان داری و با عذاب وجدان به دیدن سریالت ادامه میدی<

وقتی همیشه باید درحال راضی نگه داشتن بقیه باشی<

وقتی یک چیز فان میگی و مامانت ازش پند درمیاره<

وقتی با کسی دوست میشه که میدونه طرف بدتو میگفت<

وقتی با کسی دوست شده که پیشت بدشو میگفت<

وقتی از "دوست صمیمیمه"به"اره میشناسمش"تبدیل شده<

وقتی درس خوندی اما برگه که به دستت میرسه حتی اسمت هم یادت میره<

وقتی یکم میری درس بخونی اما هرکاری میکنی جز درس خوندن<