وقتی نشستی خونتون و مشغول عشق و حالی که یهو زنگ در خونه رو میزنن و اون فامیل رو مخه با بچه های رو مخش میریزن تو خونتون<

وقتی یك روز عینک نمیزنی و چشمت میخواد منفجر شه<

وقتی وسط بحثِ جدی خنده‌ت میگیره<

وقتی وسط مجلس ختم یاد خاطره خنده دار میوفتی<

وقتی باهاشون حرف میزنی اما میزنن تو ذوقت و بعدا هی بهت میگن چرا انقد ساکتی و از اتاقت نمیای بیرون<

وقتی میخوان هر چیزی که خودشون نتونستن به زور به تو تحمیل کنن<

وقتی با بقیه لاس میزنه<

وقتی با حرفاشون نابودت میکنن و براشون سواله چرا انقدر تغییر کردی<

وقتی مقصر اونه اما جوری رفتار میکنه انگار بی‌گناه ترینه<

وقتی میزنه به سرت موهاتو چتری کنی،اما اونجوری که فکرمیکنی خوب پیش نمیره<

وقتی میخوای باشی براشون و کمکشون کنی ولی نمی‌خوان و بعد میگن تو هیچوقت نبودی<

وقتی چیزی که بخاطرش خیلی ذوق داشتی کنسل میشه<

وقتی به علایق و سبک مورد علاقه فیلمت توهین میکنن<

وقتی انقدر از زمانی که باهم حرف میزدین میگذره که دیگه نمیدونی چجوری باهاش حرف بزنی<

وقتی دقیقا موقعی که از درون نابودی باید تظاهر کنی حالت خوبه<

وقتی میخوان عکس بچگیت رو نشون بدن اما تو تنفر داری نسبت بهش<

وقتی داری از دوست صمیمیت متنفر میشی<

وقتی با کاراش باعث میشه احساس معذب بودن داشته باشی<

وقتی کلی کار می‌کنی اما به چشم کسی نمیاد<

وقتی تمام تلاشتو واسه رابطه میکنی اما طرفت آدم اشتباهیه<

وقتی ارزش زیبایی و زیبا بودن انیمه رو نمیفهمن میگن این نقاشیا چین نگاه میکنی<