وقتی دقیقا موقعی که از درون نابودی باید تظاهر کنی حالت خوبه<

وقتی میخوان عکس بچگیت رو نشون بدن اما تو تنفر داری نسبت بهش<

وقتی داری از دوست صمیمیت متنفر میشی<

وقتی با کاراش باعث میشه احساس معذب بودن داشته باشی<

وقتی کلی کار می‌کنی اما به چشم کسی نمیاد<

وقتی تمام تلاشتو واسه رابطه میکنی اما طرفت آدم اشتباهیه<

وقتی ارزش زیبایی و زیبا بودن انیمه رو نمیفهمن میگن این نقاشیا چین نگاه میکنی<

وقتی میدونن حالت خوب نیست و بیشتر بهت گیر میدن و حالتو بدتر میکنن<

وقتی وسط دعوا از بغض میزنی زیر گریه<

وقتی یادم میوفته کمتر از ۱ماه دیگه قراره آدمای تاکسیک و رو مخ مدرسه رو تحمل کنم<

وقتی اونا بهت صدمه زدن اما جوری رفتار میکنن که انگار تو بهشون صدمه زدی<

وقتی یکی مرزها رو به بهونه‌ی عصبانی بودن رد میکنه<

وقتی سریال موردعلاقه‌ـت تموم میشه و دیگه نمیتونی چیزی مثل اون پیدا کنی<

وقتی اونا مقصرن ولی انتظار دارن تو عذرخواهی کنی<

وقتی اون هم برات مثل بقیه میشه<

وقتی خودشون باعث شدن شخصیت احساسی‌ای نداشته باشی و الان بهت میگن بی احساس<

وقتی بی دلیل یهو میان گوشی‌رو از دستت میگیرن و بهت نمیدن<

وقتی میفهمی سال دیگه تابستونی برات وجود نداره چون باید برای کنکور درس بخونی<

وقتی بخاطر فشاری ک بهت وارد شده بیخودی(عصبی)میخندی و فکر میکنن بیخیالی و برات مهم نیست و درواقع فشار بیشتری رو با حرفاشون بهت وارد میکنن<

وقتی بدون اجازه به وسایل‌ـت دست می‌زنن<

وقتی اونقدر غرور داره که فکرمیکنه چخبره<