تصویر پست مربوط به ییانیه شورای عالی نظام پزشکی کشور در مطالبه تأمین امنیت کادر سلامت است که خواستار "حمایت و احترام حداکثری" برای کادر درمان شده است.

این شورا در بیانیه، «نسبت به امنیت جانی، روانی و شغلی کادر خدوم سلامت» ابراز نگرانی کرده اما موردی از ناامنی را ذکر نکرده، هیچ اقدامی را محکوم نکرده و خواستار بررسی یا شفافیت درباره‌ی حادثه‌ای هم نشده است.

https://irimc.org/news/id/52124

@Scientometric

📢 بیانیه هیأت‌مدیره انجمن علمی طب اورژانس ایران


ریاست محترم جمهوری
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان،

ریاست محترم سازمان نظام پزشکی کشور
جناب آقای دکتر محمد رئیس زاده،


با سلام و احترام

بدین‌وسیله هیأت مدیره انجمن علمی طب اورژانس ایران بر خود لازم می‌داند نگرانی عمیق خود را نسبت به بازداشت پزشکان و سایر کادر درمان، از جمله دو تن از همکاران متخصص طب اورژانس اقای دکتر بابک پورامین و خانم دکتر گلنار نراقی را به استحضار حضرتعالی برساند.

کمک به مجروحین، پیش از آنکه یک وظیفه حرفه‌ای باشد، یک وظیفه انسانی است. در اخلاق پزشکی، اصلی بنیادین و جهان‌شمول وجود دارد که بیان می‌دارد:
Doctor treats the patient, not the crime
پزشک، بیمار را درمان می‌کند، نه جرم را. پزشک قاضی، ضابط یا سیاست‌مدار نیست؛ وظیفه او صرفاً حفظ جان انسان‌ها بدون هرگونه تبعیض بر اساس عقیده، گرایش، هویت، یا نقش فرد در حادثه است.

بر اساس ماده ۲ قانون مجازات مربوط به خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی، عدم ارائه خدمت درمانی خود جرم محسوب می‌شود. بدین معنا که کادر درمان در وضعیتی متناقض قرار گرفته‌اند: اگر درمان نکنند، مجرم‌اند؛ و اگر درمان کنند، با خطر بازداشت و تنبیه مواجه می‌شوند. در این شرایط سخت و دشوار، متخصصین طب اورژانس در خطوط مقدم خدمت‌رسانی هستند.


بر این اساس، هیأت مدیره انجمن علمی طب اورژانس ایران، خواستار آزادی فوری این دو همکار گرامی و کلیه پزشکان و کادردرمان است که در راستای عمل به وظیفه حرفه‌ای خود بازداشت شده‌اند. صیانت از شأن و امنیت شغلی کادر درمان، وظیفه‌ای ملی و فراتر از مسئولیت یک نهاد یا صنف خاص است.
با امید به اینکه در دولت جناب‌عالی، عدالت، عقلانیت و حرمت حرفه پزشکی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
با احترام،

هیأت مدیره انجمن علمی طب اورژانس ایران


(انجمن علمی طب اورژانس ایران)
@ISEMCHANNEL

مقاله‌ی جدیدی با عنوان "فراخوان به همه دانشمندان: از همکاران ایرانی خود حمایت کنید" در مجله Nature منتشر شده است:

پژوهشگران ایرانی در شرایط دشواری قرار دارند. آن‌هایی که در ایران هستند با دستمزدهای پایین، تورم بالا، بی‌ثباتی اجتماعی‌ و سیاسی، سوءمدیریت منابع، فشار و سرکوب از سوی حاکمیت و تحریم‌های بین‌المللی طولانی‌مدت مواجه‌اند.

هزینه‌های بالا حضور در کنفرانس‌های علمی را دشوار کرده و مشکلات دریافت ویزا نیز مانعی جدی است. ناپایداری اینترنت، قطعی‌های مکرر برق و عدم دسترسی به منابع علمی، همکاری‌های پژوهشی را به خطر می‌اندازد. پژوهشگران همچنین با انزوا و گاهی با برخورد های تبعیض‌آمیز از سوی جامعه بین‌المللی مواجه می‌شوند. برای کسانی هم که خارج از ایران کار می‌کنند، رفت‌وآمد به ایران حتی با داشتن ویرا یا تابعیت دوگانه با خطر همراه است.
تنش‌های اخیر این وضعیت را بیش از پیش تشدید کرده است. دانشمندان که در شوک و نگرانی به سر می‌برند، خشونت علیه غیرنظامیان را محکوم کرده‌اند.

پژوهش علمی نیازمند تمرکز، آرامش ذهنی و ثبات است. چیزهایی که در این روزها کمیاب شده‌اند.

جامعه بین‌المللی پژوهشی می‌تواند از همکاران ایرانی حمایت کند: پیامی بفرستید و نشان دهید که فراموش نشده‌اند. اگر سیاست‌های موسسه شما اجازه می‌دهد، بکوشید با پژوهشگران داخل ایران همکاری کنید. همکاری‌های بین‌المللی به ظرفیت‌سازی کمک می‌کند، جامعه مدنی را تقویت می‌کند و امکان مواجهه با چالش‌های ساختاری و سیستمیک را فراهممی ‌آورد.

برای مشارکت در دیپلماسی علمی نیازی نیست سیاستمدار باشید. منتظر ابتکار ها و طرح‌های بزرگ نمانید تا پل‌ها ساخته شوند. در این مقطع، پژوهشگران ایرانی بیش از هر زمان دیگری به اقدامات محبت آمیز نیاز دارند. همبستگی خود را نشان دهید.

این مقاله Correspondence کوتاه به قلم محمد حسینی، از دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن آمریکا نوشته شده است.

دسترسی به مقاله: لینک

@Sceientometric