تفاوت‌های فرهنگی در محیط کار

@selfgap

اگر تفاوت‌های فرهنگی در محیط کار نادیده گرفته شوند، باعث قضاوت و برداشت اشتباه افراد از هم می‌شود که استیصال و سرخوردگی به بار میاره. یا شاید باعث بشه به کرات مجبور به انجام کارهایی بشیم که درست و منصفانه نمی‌‌دونیم.
قدم اول مدیریت تفاوت‌های فرهنگی، آگاه شدن به این تفاوت‌هاست. من بطور لیست‌وار جاهایی که تفاوت‌ فرهنگی می‌تونه باعث برداشت اشتباه بشه رو اینجا نام می‌برم.
۱. نحوه حضور سر کار (ساعت، لباس پوشیدن، و غیره)
۲. سلام کردن. (معرفی خود، استقبال و غیره)
۳. کار گروهی
۴. ارتباط (گفتاری، نوشتاری، فیزیکی)
۵. بازخورد دادن (تشویق و انتقاد)
۶. مذاکره یا بحث و گفتگو در جلسات
۷. ارتباط فرد با کار از نظر هویتی
۸. سلسله‌مراتب

در مورد این موارد بیشتر حرف خواهیم زد. اگر سوال یا نظری دارید حتما برام بنویسید.

#selfgap

#تفاوت_فرهنگی #فرهنگ_کاری #کار #مدیریت_بین_فرهنگی #مدیریت_بین_الملل #روابط_کاری #ارتباطات #مشاوره_شغلی #کارآفرینی #سلف_گپ
#selfgap #intercultural #communication #interculturalmanagement

@iranknowledge_institute

🖥️وبینار خانم رعنا جلالی، مشاور شغلی و مدرس مهارت‌های حرفه‌ای در شرکت Pegasus GmbH برلین، با موضوع "فرسودگی کاری یا سندروم برن‌اوت و راه‌های پیشگیری و مقابله با آن" برگزار می‌شود.

⏰زمان برگزاری: سه‌شنبه 10تیر 1399، ساعت 15:00 تا 17:00

💡برای کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در این وبینار به وبسایت موسسه مراجعه کنید.

https://bit.ly/30ExDyb


💌 از تمامی اساتید، دانشجویان و نیز مدیران، کارفرمایان و رؤسای مجموعه‌های مختلف، کارآفرینان، کارمندان و افرادی که به نوعی درگیر فرسودگی کاری بوده یا ممکن است با آن مواجه شوند، دعوت به عمل می‌آید در این وبینار شرکت کنند.

@iranknowledge_institute

ریشه تفاوت‌های فرهنگی
@selfgap

رفتار فردی که در مناسبت‌های کاری روبروی ما نشسته، براساس پیشینه اون فرد شکل گرفته. پیشینه افراد رو می‌تونیم به سه قسمت تقسیم کنیم: کشوری که درش به دنیا اومدند، خانواده‌ای که درش بزرگ شدند، و سازمانی که درش کار می‌کنند. همه این محیط‌ها بر رفتار فرد اثرگذارند. در مناسبت‌های کاری معمولن از پیشینه خانوادگی افراد اطلاعی نداریم و بنابراین هیچ‌وقت نمی‌تونیم رفتار طرف مقابل رو صددرصد پیش‌بینی کنیم یا صددرصد مطمئن باشیم که منظورش رو درست و کامل متوجه شدیم.
البته که باید در مورد فرهنگ کشور و سازمان تاجایی که می‌تونیم اطلاعات بدست بیاریم و به تفاوت‌هاش با پیشینه خودمون آگاه بشیم تا به تفسیر درست‌تری از رفتار و گفتار طرف مقابل برسیم.
اما در عین حال باید بپذیریم که برداشت‌های مختلفی از گفتار و رفتار ما میشه، و اینکه برداشت ما از رفتار و گفتار افراد هم لزومن درست و دقیق نیست.
حالا که این اصل رو پذیرفتیم، باید روش‌هایی رو بکار ببریم که مطمئن باشیم ریسک انتقال پیام نادرست رو تا جای ممکن کم میکنه.

@selfgap

#مدیریت_بین_فرهنگی #سلف_گپ #فرهنگ_کاری #مشاوره_شغلی
#interculturalmanagement

مادری
@selfgap

ده هفته پیش در چنین روزی دخترمون به دنیا اومد. رسم زمانه متاسفانه همزمان با تولد دخترم، عزیزی رو ازمون گرفت. من و همسرم در کنار شادی عمیق والد شدن، غم عمیقی رو هم تجربه کردیم. شاهد شروع شکوهمند و پایان ناباورانه زندگی بودیم و حالا که روزهای پرتلاطم رو پشت سر گذاشتیم آدم‌های دیگری هستیم.
من نزدیک به چهار ماهه که همه زمان و فکر و انرژیم متمرکز بر خانواده است. حتی چند روز، حتی چند ساعت هم به کار فکر نکردم. خیلی‌ها این مدت ازم پرسیدن که نمی‌ترسی از اینکه عقب بمونی؟ جا بمونی؟ از اینکه دنیا به پیش بره و تو ثابت در یک نقطه ایستاده باشی؟
جوابم به همه‌شون خیلی روشن و ساده بود: نه. نمی‌ترسم. چیزی رو از دست نمی‌‌دم؟ معلومه که از دست می‌دم. معلومه که مسیر قبلی زندگیم متوقف شده. ولی من متوقف نشدم. من یک جای دیگه دارم پیش میرم و تجربه‌های تازه بدست میارم.

@selfgap

#سلف_گپ #مادر_شاغل #مرخصی_زایمان #مرخصی_زایمان_زنان_شاغل #تجربه #تجربه_مادری #مادری

به مناسبت روز جهانی زن

@selfgap

۸ مارس را به هیچ زنی تبریک نگویید.
۸ مارس روز یادآوری نابرابری‌هاست.
۸ مارس روز زیر سوال بردن نقش‌های کلیشه‌ای همسر و مادر و خواهر و دختر بودن است.
۸ مارس روز کند و کاو کردن در ذهن خود است. روز پاسخ دادن به این سوال که آیا من هیچ‌گاه خودم را به خاطر زن بودنم محدود کرده‌ام؟ آیا من هیچ‌گاه حق کسی را به خاطر زن بودنش نادیده گرفته‌ام؟ کسی را به خاطر زن بودنش به چیزی (مثل بدنش، یا نقش مادری و همسریش) تقلیل داده‌ام؟
۸ مارس روز جشن گرفتن نیست. روز تفکر و پرسشگری از خود است. روز مطالبه‌گری از جامعه است.
۸ مارس را به هیچ‌ زنی تبریک نگویید.
.

@selfgap

#selfgap #زن #روز_جهانی_زن #برابری_جنسیتی #حقوق_زنان #۸مارس

مصاحبه کوتاهم با مدرسه تجارت ESSEC به مناسبت روز جهانی زن.

@selfgap


https://www.essec.edu/en/news/womenofessecsmib-interview-rana-jalali-smib-alumna/

روز جهانی زن

@selfgap

همیشه اولین‌ها خوب در یاد آدم می‌مانند. اولین زن پناهنده‌ای که برای مشاوره در اتاق کوچک و ساده کمپ روبروی من نشست مریم بود. مریم یک زن جوان یمنی بود که همیشه با دختر دو ساله‌اش در جلسات حاضر می‌شد. وقتی شوهرش در جنگ کشته شد او به همراه پسری سه ساله و درحالیکه دخترش را باردار بود از یمن گریخت. هفته‌ها و ماه‌ها و سال‌ها طول کشید تا از کشورهای مختلف عبور کند و بتواند در این کمپ روبروی من بنشیند. مریم پرتلاش و صبور بود. از اینکه مدام بین ادارات مختلف به دنبال کاغذبازی‌های بروکراتیک آلمان در رفت و آمد باشد شکایتی نمی‌کرد. نا امید نمی‌شد. خسته نمی‌شد. مریم سال‌ها بود که هرروز و هرشب می‌دوید تا بتواند خود و خانواده‌اش را از ته چاه به روی زمین برساند. چاهی که اسمش جنگ بود.

مریم بعد از سال‌ها تلاش همان پرستار ساده‌ای شد که ده سال قبل بود. کسی بخاطر این جایگاه برای مریم کف نمی‌زند. هیچ کس مدال افتخار بر سینه‌اش سنجاق نمی‌کند. اما من هر وقت به زنان مستقل و قوی فکر می‌کنم اول از همه چهره مریم در ذهنم نقش می‌بندد، زنی مستقل و قوی و بی هیاهو.
امسال درحالی از روز جهانی زن می‌نویسیم که از شروع جنگ در اوکراین هنوز دو هفته هم نگذشته است. امسال نمی‌توانم از روز جهانی زن بنویسم و از مریم ننویسم؛ از مریم و مریم‌هایی که هر روز در قعر چاه جنگ پرتاب می‌شوند. امسال نمی‌توانم از روز جهانی زن بنویسم و از زنان و دخترانی که به ناچار در افغانستان زیر پرچم طالبان اسیر شده‌اند ننویسم. ای کاش دنیا جای قشنگتری بود برای همه‌مان: زن، مرد و کودک.

@selfgap


#روزجهانی_زن #روز_جهانی_زن #جنگ #زنان_در_جنگ #زنان_افغانستان #حکومت_طالبان #زنان #زنان‌_قوی #زنان_مستقل #سلفگپ
#internationalwomensday
#selfgap

روز جهانی کار و کارگر


@selfgap



بعنوان یک مربی شغلی، در چنین روزی مطالبه من دسترسی همه افراد به مربی شغلی در فازهای مختلف زندگیشان است. چرا که معتقدم حق همه افراد است که برای امرار معاش به کاری مشغول باشند که هم استعداد و توانایی‌هایشان را به خوبی شکوفا سازد و هم‌‌ با ارزش‌هایشان هم‌خوانی داشته باشد. کاری که بتواند منشا احساس خوشبختی در زندگی باشد.

چه در نوجوانی و برای انتخاب رشته، چه در بازه‌های پنج ساله یا ده ساله بعد از ورود به بازار کار افراد باید بتوانند مجالی به خود داده و در شغل و کاری که دارند تاملی بکنند. تا به اثراتی که نوع شغل و کارشان دارد آگاه شوند؛ چه اثراتی که بر احساس خوشبختی خودشان دارد، چه تاثیراتی که بر مشتریان و محیط زیست می‌گذارد. که در این دومی هرچند مسئولیت بزرگتر بر عهده دولت‌ها و کارفرمایان است، اما من و شما هم به اندازه خودمان در انتخاب کسب و کاری که برایش کار می‌کنیم مسئولیم.

فراموش نکنیم که به هر شغلی که مشغول باشیم رد پایی بر ما و روانمان می‌گذارد، که بعد از ده سال، بیست سال، سی‌سال کار آدمی که هستیم را تا حد زیادی شکل می‌دهد. پس هرچه بهتر رصد کنیم که کجاییم و چه می‌کنیم، در نهایت از انسانی که هستیم خشنودتر خواهیم بود.


@selfgap



#روزکارگر #روز_کارگر #روز_جهانی_کارگر #خوشبختی #مربی_شغلی #انتخاب #مشاوره #مشاوره_شغلی #سلفگپ #مطالبات
#selfgap

چرا فقط شعار زن، زندگی، آزادی

@selfgap

حجاب اجباری، پوشش تحمیل شده به چهل ملیون زن ایرانی، نماد سرکوب سیستماتیک زنان توسط نظام جمهوری اسلامی است. در پی قتل مهسا امینی توسط گشت ارشاد زنان بسیاری روسری‌هایشان را در خیابان به آتش کشیدند تا به حکومت بفهمانند که دیگر به این سرکوب تن نمی‌دهند. زنان و مردان زیادی به خیابان‌ها آمده و شعار زن زندگی آزادی سر دادند. شعاری که اولین بار در جنبش عدالت خواهی زنان کرد ترکیه سرداده شده بود. در پی قتل زن جوان کرد به دست پلیس، چه شعاری گویاتر از زن زندگی آزادی می‌شد سر داد؟
تقریبا ده روز بعد از شروع این جنبش، که به نام جنبش آزادی خواهی زنان ایران شناخته می‌شود، عده‌ای شعار مرد میهن آبادی را در کنار زن زندگی آزادی قرار دادند، که با مناسبات این جنبش به هیچ وجه هماهنگی ندارد و به نظر می‌رسد توسط گروهی ساخته شده است که از در مرکز بودن زنان وحشت دارند.
هنوز همه ما جنبش black lives matter را به خاطر داریم که در پی قتل یک مرد سیاه پوست توسط پلیس امریکا شکل گرفت. آنجا هم عده‌ای به جای همراه شدن با جنبش، شعار all lives matter سر می‌دادند. اما اعتقاد عمومی بر این بود که به پا خواستن برای حقوق سیاهپوستان به معنای نادیده‌گرفتن تبعیض علیه نژادهای دیگر نیست. و اگر هر انسانی تبعیض و سرکوب را به هر نوعی تجربه کرده باشد، پرشورتر کنار هر جنبش آزادی خواهی می‌ایستد و با آن هم صدا می‌شود و سعی نمی‌کند بلندگو را از دست گروهی که پس از سال‌ها سرکوب، صدایی پیدا کرده است قاپ بزند و نوحه خودش را بخواند. 

محدودیت‌ها و محرومیت‌های زن ایرانی در جمهوری اسلامی آنقدر زیاد است که زن را رسما به شهروند درجه دو تبدیل کرده است. امروز، بعد از چهل و چند سال برای اولین بار فریاد اعتراض به این زن ستیزیِ آشکار و مستمر از جان همه ایران برخواسته است. پیش از این، اعتراضات به  تبعیض علیه زنان فقط از زبان برخی شنیده می‌شد و جامعه هر بار با این بهانه که مشکلات مهمتری برای اعتراض وجود دارد از همراهی این اقلیت سر باز می‌زد. قتل مهسا امینی چشم همه‌مان را به این ظلم و سرکوب باز کرد و جنبشی مترقی جهت احیای حقوق سلب شده زنان در ایران به راه افتاد.
این اولین بار است که زن و مرد، محجبه و غیرمحجبه، پیر و جوان، شعار زن زندگی آزادی سر می‌دهند. حداقل این یک بار را با سعه صدر، به زنان گوش کنیم و با آنها هم صدا شویم و همراه بمانیم. و نه با جا دادن کلمه مرد در شعار، نه با بالا بردن عکس زنان محجبه، و نه به هیچ بهانه دیگری صدایشان را قطع نکنیم و تا روزی که هشتگ مهسا امینی میزنیم، شعار زن زندگی آزادی سر دهیم.

@selfgap

#مهسا_امینی 

زندگی در سایه انقلاب

@selfgap

زندگی همیشه جریان داشته است، در سایه جنگ، در سایه کرونا، و این روزها هم در سایه انقلاب. ظاهرا یکی از قوانین نانوشته زندگی وقتی که در میانه‌ی واقعه‌ای بزرگ و سهمگین جریان دارد، پنهان کردن آن است. در برابر آزادگیِ مبارزان و شکوهِ انقلاب، در برابر ویرانگری و بی‌رحمی جنگ، در برابر درماندگیِ بشر در مقابل پاندمی، زندگی حقیر می‌نماید. سنگینی سوگ‌های پشت هم، گاهی ما را از زنده بودن خود شرمسار می‌کند، چه برسد به زندگی کردن. نه سفره هفت‌سین می‌چینیم و نه شب چله می‌گیریم. تولدمان را شاید پنهانی در کنار تنی چند از افراد مورد اعتمادمان در حالی جشن می‌گیریم که خودمان را موظف می‌دانیم بارها بر زبان بیاوریم که دل و دماغ نداریم و دلمان خون است.
اما پاره‌های این زندگیِ زیر چرخ روزگار خرد شده، با سماجت تمام خودشان را در روزمره‌هایمان جا می‌کنند. چرا که ما هنوز زنده‌ایم. از این تکه‌های نور در میانه سیاهی نه با کسی حرف می‌زنیم و نه در هیچ صفحه مجازی مدرکی از آن منتشر می‌کنیم که حرف فقط حرف انقلاب است و پست، فقط به خون‌خواهی و فراخوان.

اما زندگی کردن، به معنای عادی سازی نیست. زندگی کردن فراموشی نیست، آن هم در انقلابِ زن، زندگی، آزادی که از روز اولِ آن همه با هم فریاد زندگی سر داده‌ایم. زندگی را تعطیل کردن، خیانت به انقلابی است که مبارزانش وصیت می‌کنند که در سوگشان برقصیم. با تعطیل کردن زندگی، پیش از آنکه کشته شویم خودمان در قبر دراز کشیده و دست از زندگی می‌شوریم. زندگی کردن در دوران انقلاب، شجاعت می‌خواهد. برخاستن از آن قبر، و مثل یک آدم زنده، رستوران رفتن و مهمانی دادن و شاد بودن، قدرت می‌خواهد. بیایید تا جایی که توان داریم، زندگی را معطل نگذاریم به بهانه انقلاب. بیایید ارزش‌های انقلابمان را با تمام وجود، تا جایی که زورمان می‌رسد زندگی کنیم.
بیایید رنگ زندگی بپاشیم بر چهره سخت و سنگین انقلاب، هرچند با دلی به رنگ خون، که انقلابمان، انقلاب زندگی است.

@selfgap


#زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #انقلاب_۱۴۰۱ #زندگی #سلفگپ

روز جهانی زن

@selfgap


هر سال در روز جهانی زن خودم و شما را دعوت می‌کردم که به جای تبریک گفتن به زنان، با تبعیضات آشکار و نهانی که برعلیه آنها وجود دارد آشنا شده و به نقشی که خودمان می‌توانیم برای حرکت به سمت برابری ایفا کنیم بیاندیشیم.
امروز، شش ماه پس از شروع انقلاب زن، زندگی، آزادی، نه تنها همه ما هر روز به این نابرابری‌ها می‌اندیشیم، بلکه بسیاری از ما متناسب با شرایط، ظرفیت و شجاعت خود، در راه شناخت و رفع این تبعیضات به مبارزه‌ برخاسته‌ایم. در این میان زنان و مردان دلیری تا پای جان به شعار زن، زندگی، آزادی متعهد ماندند و آغازگر انقلابی شدند که نوید برابری و آزادی می‌دهد. انقلابی که نه تنها در خیابان‌، که در درون تک‌تک ما در جریان است و فارغ از دیر یا زود پیروزی سیاسی، دستاوردهای فرهنگی زیادی برایمان داشته و خواهد داشت.

امسال می‌خواهم برخلاف سال‌های گذشته، روز جهانی زن را جشن بگیرم و این روز را به شما، و تمام کسانی که برای آزادی و رفع تبعیض علیه زنان اندیشه،  گفتگو و مبارزه می‌کنند تبریک بگویم؛ چرا که سفر مبارکی را آغاز کرده‌ایم. سفری که هرچند طولانی، اما ما را به درک عمیق‌تر، گفتگوی بیشتر و تحول مثبت نزدیک‌تر می‌کند.

روز جهانی زن مبارک.

@selfgap

#زن_زندگی_آزادی
#روز_جهانی_زن

تعادل کار و زندگی

@selfgap

با صفای عزیزم گفتگویی در مورد تعادل کار و زندگی داشتیم. از شما دعوت می‌کنم اگر این گفتگو را تماشا کردید و از آن استفاده کردید، نظر، تجربه شخصی و یا سوالتان را در کامنت‌ها برای ما بنویسید.
Work-Life Balance

I was proudly invited by dear Safa to their Fransform webinars to talk about work life balance.
You can watch our conversation in youtube. If you benefited from it, please share your comments, inputs, or questions under the video in the comments.
#تعادل #کار_زندگی
#worklifebalance #balance #selfgap #transform
https://youtu.be/kczgzaWBWdE

به بهانه یک خداحافظی

همکار عزیزم، منفرد، در آستانه هفتاد و پنج سالگی تیممان را ترک می‌کند. به او گفتم که من هم دلم می‌خواهد ساعات کمتری در این پروژه کار کنم، اما هنوز جسارت استعفا دادن را پیدا نکرده‌ام. که می‌ترسم این زمان اضافه، میان روزمرگی‌هایم گم شود.
لبخند زد و گفت هرگز چیزی در این دنیا گم نمی‌شود‌. گفت من تمام عمر، برای تصمیم‌گیری فقط به صدای درونم گوش کرده‌ام. فقط کاری را کرده‌ام که از صمیم قلب می‌خواستم و فقط به مدتی که هنوز می‌خواستم.
حالا در هفتاد و پنج سالگی می‌توانم به تو بگویم که نگران بعدش نباش. آدم راه خودش را پیدا می‌کند. تو راه خودت را پیدا می‌کنی. به خودت اعتماد کن.

@selfgap

سفر، در بازگشت اتفاق می‌افتد.
.
دورانی بود که اصرار بی‌موردی در حفظ روتین‌های زندگیم به هنگام سفر داشتم. و وقتی از سفر بر می‌گشتم به خودم می‌بالیدم که با چنگ و دندان لااقل بخشی از روتین‌هایم را حفظ کرده‌ام. ایمیل‌های کاری مهم را جواب داده‌ام و آب و هوای شهری که ازش دور بودم را هر روز چک کرده‌ام. خام بودم. هیچ فضیلتی در حفظ ارتباط با محیط کار و همکارها به وقت مرخصی نیست.
حالا چند سالیست که بزرگترین فضیلت سفر برایم اتفاقا در کنده شدن است. کنده شدنِ تمام و کمال از هر چیزی که شبیه به زندگی روزمره‌ام باشد.

و معجزه، نه در شهر مقصد، که بعد از برگشت به خانه اتفاق می‌افتد. آن وقت است که یک بار دیگر در زندگی روزمره‌ای که برای خودم ساخته بودم جا می‌گیرم و از نو، هر عادت و وظیفه را ارزیابی می‌کنم و پرونده برخی را همانطور بسته نگه می‌دارم و عادت‌های جدیدی که همیشه تصور می‌کردم فرصتی برایشان ندارم وارد زندگیم می‌کنم. و اینطور است که در بازگشت از هر سفر، آدمِ دیگری می‌شوم.

#فاصله #فاصله_با_کار #روزمره #روزمرگی #سفر #سلفگپ

بازگشت به خود

@selfgap

به وقت مراقبه ذهنِ فرار به کرات از حالا و اینجا می‌گریزد. هر بار متوجه این گریز می‌شوم با صبوری او را به خود باز می‌خوانم.
مدتی است که در ارتباط با دیگران هم به همان سیاق مراقبه، وقتی متوجه می‌شوم که تمرکز اصلیم بر تغییر رفتار و گفتار و احساس آنهاست، تمرکزم را بر آنچه که در کنترل و مسئولیت خودم است برمی‌گردانم.

راه زیادی در پیش است، هم در مراقبه و هم در تنها صاحبِ خود بودن.

@selfgap

Invitation to my new program: Writing for FUN!

A 4-week online group program starting from 1. September.

If you are curious, drop me a line.

تفریح با کلمات، یک دوره چهار هفته‌ای است که از اول سپتامبر هر جمعه بصورت آنلاین برگزار می‌شود.

کنار هم می‌نویسیم و بازی می‌کنم و گپ می‌زنیم.

اگر نه تنها با کلمات، بلکه با پروژه‌های شخصی و کاری هم بشود تفریح کرد، زندگی چه شکلی پیدا می‌کند؟

اگر کنجکاو شدید، با من تماس بگیرید تا حرف بزنیم.


#groupcoaching #groupwriting #ranacareercoaching #coaching

Selfcare

اگر در زندگی مراقب موجود عزیزی بوده‌ باشیم، از دوست و خانواده گرفته تا حیوان خانگی و گل و گیاه، خوب می‌دانیم که مراقب بودن و دوست داشتن چه معنایی دارد.
من وقتی کسی را دوست دارم، همیشه زمانی برای نشستن و شنیدن، شفقتی برای قضاوت نکردن، و قدرتی برای هم‌دلی و جرئت‌دادن به او پیدا می‌کنم.

خودمراقبتی برای من، یعنی قفلِ این منبع مهر و نرم‌دلی را برای خودم هم باز کنم.

#سلفگپ #خودمراقبتی #اتصال #گفتگو

از زندگی

@selfgap


بعنوان یک coach، تلاشم بر اینه که دستمو دراز کنم و به اون تصویر زیبای دوردست اشاره کنم. تصویری که اگر تا الان نگاهش نکردیم، دلیل بر نبودنش نیست. تصویر جایی که آرزوهای محالمون رو زندگی می‌کنیم. جایی که هرچند ازش دوریم، ولی می‌تونیم به سمتش حرکت کنیم. شاید خیلی زودتر و راحت‌تر از اونکه فکر کنیم بهش برسیم. شاید هیچ‌وقت هم نتونیم بهش برسیم یا اصلا دیگه نخوایم که برسیم. شاید وسط راه تصویر دیگه‌ای ببینیم و تصمیم بگیریم به سمت اون حرکت کنیم.

نتیجه مهم نیست. مهم دیدن جاییه که وجود داره. مهم حرکت کردنه، زنده بودنه.


@selfgap

Webinar: Land your dream job!

شرکت در این وبینار، تجربه کاریابی شما را متحول خواهد کرد.


فرم ثبت‌نام:
https://forms.gle/UJ7REsLAtku94NV78


@selfgap

ویدئوی کوتاه و توضیحات در مورد وبینار:
Land your dream job

https://www.instagram.com/reel/CzvhP2XtaEi/?igshid=N2ViNmM2MDRjNw==

زندگی، جشن بی‌پایان


@selfgap


از چالش‌های کار در پاییز و زمستان برای خیلی‌ها سرماخوردگی‌های پی‌درپی است. اگر بچه داشته باشی، مریضی بچه هم اضافه می‌شود. علاوه بر آن، مریضی مربی‌های مهدکودک، که گاهی منجر به تعطیلی کامل مهد هم می‌شود.

جور کردن شرایط شرکت کردن در جشن کریسمس شرکت، امسال برای من باوجود همه اینها، آسان نبود. اما در دودوتا چهارتای من، جشن گرفتن مهم بود. اتفاقا حالا که وقت کم است و استرس زیاد، جشن گرفتن مهمتر هم هست. کنار همه کارهایی که می‌کنیم و لیست کارهایی که باید تمام کنیم، اگر خوش‌گذراندن جایی نداشته باشد، بازنده‌ایم.

زندگی قرار نیست سرسختانه و سختگیرانه گاز بدهد و ما را زیر چرخ‌هایش له کند، هر از گاهی هم ترمز بگیرد تا ما خوشی هم بگذرانیم. ما باید خوش‌گذراندن را کنار همان دویدن تمرین کنیم و یادبگیریم. درنهایت، چیزی که دست ما را می‌گیرد همین زندگی پراسترس بی‌حساب و کتاب است. هر کاری می‌خواهیم برای خودمان بکنیم، باید همینجا بکنیم. بعدا وجود ندارد.


@selfgap