خیابونا راه میری همه چیز خیلی سنگینه
قیمت ها، احساسات، بغض ها، اون نوشته های پاک شده تک تک دیوار ها، امید و ارزو های زیر خیابونا، دود آتیشی که همه رو کور کرد
بوی خون تک تک افراد و بچه های بیگناه که اینجا بودن رو میشه احساس کرد

خام مباش و مخور نان حرام از تفنگ
آنچه به خون شسته ای جان عزیز من است

دلم روی دستانم جان میدهد و دریاها اشک میریزم

چه جوانانی، بسیاریشان هنوز صورت عشق را بر سینه نفشرده‌اند