از آدم هایی که علم یه چیزی رو دارن و اون رو صادقانه نشر میدن خوشم میاد.

جورجینا تو یه مصاحبه گفته بود، زمانی که تو فروشگاه گوچی مشغول به کار بودم شیفتم تموم شده بود که همکارم تماس گرفت باهام اگه میشه نیم ساعت بیشتر بمون کاری برام پیش اومده یکم دیرتر میام
و تو همون تایم کریس میره فروشگاه و جیو رو میبینه.

این دقیقا خود سرنوشته!نه؟

گاهی وقتا شانس هم ممکنه برای هممون یه جاهایی اتفاق بیوفته یا افتاده باشه اما ما ساده از کنارش میگذریم یا متوجه وقوع اون اتفاق نمیشیم.
یا باید اونقدر واضح باشه که متوجه بشیم.

🌯فِلافِل

دلم یه سفر میخواد که یادم بره گوشی دارم.

ازلحاظ روحی به همه چی نیازدارم.

من تصوری از روزهایِ بی استرس ندارم.

زندگی شهرنشینی سرتا پا استرسه،کاش غار نشین بودم.

تنوع زندگی بالاست از غمی به غمِ دیگر.

اینکه از بعضی چیزا فقط اصطلاحش به ما رسیده چندان جالب نیست
اونکه نمیزاره آب تو دلت تکون بخوره من کو مثلا؟

ریشه همه دلسوزی ها تویِ قلبه و گاها هیچ ربطی به وظیفه تونداره.

دیگه فهمیدین که انسان ذاتا تنهاست یا هنوز شک دارین؟

چه قُدرت و صبر و پشتکاری تو همین یه ذَره جمله اس، دیدی تونستم؟

پَرت شدم وسطِ اتفاقاتی که جُز رنج برای من چیزی نداشت.

ترکیبِ هِجده سالگیم و عقل الانم رو باهم میخوام.

یه روزم میشینی بخاطر تمامِ غصه های الکی که خورده بودی غصه میخوری.

فعلا مهم نیست چقدر خسته و داغونم باید وانمود کنم قوی ام ، حالم خوبه و ادامه بدم.