رفتم حموم اومدم با مامانم یه صحبتی کردم الان حالم بهتره.

سلام عزیز مقصد دورم.
اکنون که قلم به جوهر می‌زنم، زمستان دستانش را دور تنم حلقه کرده است. سرمایی به شدت وهم آور مرا در خود جای داده. اما تو کجای این زمینی؟ بگو آسمان منت برف روی سرت نهاده؟ اینجا که هیچ چیز نیست، نه برفی، نه درختی که سفید پوش باشد. همه جا انگار متروکه است، سرما و باد هجوم می‌آورند و همه جا را سکوت در بر گرفته. تو حرف هایم را خوب می‌فهمی.. از تصاویر چنلت پیداست اهل تخیلی. من هم همینطور. من نیز مانند تو از فیلم ها . سکانس ها عکس می‌گیرم، عادت قشنگی است. باعث می‌شود انگار لحظه هارا ماندگار می‌کنم و اگر گاهی در عکس ها گم شوم. گذر ساعت را حس نخواهم کرد. پس شاید باهم تفاهم داشته باشیم یا نظرات مشابه. به هرحال برایت در زمستان پیش رو خوشحالی و امید و آرزو می‌طلبم. می‌خواهم خوب درس بخوانی و موفق شوی. حتی اگر نشد هم می‌دانم تلاش هایت بیهوده نخواهد بود. به گمانم اولین نامه ای است که از من میگیری بابونه جانم. اما گشتن در چنلی که داشتی بسیار قشنگ بود. در ماجراجویی قشنگی شرکت کردم و از تو نیز سپاسگزارم که مقصد نامه ام بودی.

[ چنلت فوق العاده قشنگ بودد، کلی گشتم، لیست کتاب هات رو خوندم و یه سری کتاب مشترک هم خونده بودیم. از این خوشحال شدم که مثل من از فیلم هات اسکرین میگیری. به هرحال زمستون خوبی رو آرزو میکنم ✨💙]

https://news.1rj.ru/str/squirrelmindset

سلام بر بانوی گذشته های دورِ نزدیک؛

‌با خود تأملی کرده، پی بردم که حیف می‌باشد نامه‌ای به این زیبایی بی پاسخ بماند.
‌زین پس، مینویسم، تا بماند به یادگار، یا تا بشود جرقه ای برای آشنایی.

‌اینجا هم سرد است، سرمای دلتنگی و دوری از خانواده، سرمای سختی و زندگی مستقل. لیکن خود را در گرمای محبت دوستان پوشانده‌ام، و یاد گذشته‌ی شیرین گرمای بیشتری به من هدیه می‌دهد.
‌کاش اینجا بودی تا این گرمای دلنشین را با شما سهیم شوم، یا اگر شود، کلش را به شما دهم تا دگر سرما گزند به شما نزند.

گفتی برفی از طرف آسمان، دوباره به یادم آمد که چقدر دلتنگ هستم. تنها نیستم، نه. دلتنگ؟ بله، قطعا. دلتنگی هم حسی نیست که به این راحتی رود، پس امیدوارم شما دلتنگ نباشی.
‌وقتی میگویی آنجا متروکه است، متوجه میشوم که تنهایی. تنهایی انتظار می‌آورد، دلتنگی می‌آورد، غم و ناراحتی می‌آورد، پس اکنون دلم خواست تا دوستت شوم، تا دگر باره اطرافت متروکه نباشد،غم زده و عاری از صدا نباشد.

‌اهل تخیل؟ نه دوست عزیز. من الهه‌ی هپروت هستم. کلا در دنیای شما زیبایان زندگی نمیکنم که بتوانی بگویی واقع بین باشم یا اهل تخیل.
‌ولی دوست دار ماندگار هستم. ابدیت. اینکه هیچ چیزی از بین نرود. قدر لحظه هارا میدانم،حتی آن لحظه هایی که غم داشته‌ام، عصبی بودم، یا احساسات و افکار منفی داشته‌ام، تجربه ای بوده که مطمئنم شما هم داشتی، و باور دارم می‌گذرد.
‌درست است که سخت؛ اما در آخر خواهد گذشت. پس لحظاتی که در آن زندگی میکنیم را دوست بدار ای بانو، که زندگی زیباست و دوست داشتنی.

‌در آخر من نیز برایت آرزو موفقیت می‌کنم، برایت آرزوی شادی می‌کنم، آرزوی جاودانگی و آرزوی دوست داشته شدن.
امیدوار هستم که به هر چه دوست داری و دلت خواهد، خواهی رسید.

‌از نامه زیبا و قلمت قشنگ تر از نور شما بسیار خرسند شدم و من بیشتر از شما سپاس گزارم، بانوی کلاسیک قصر تخیلات.

با احترام و عشق،
آپاندیس.

[نظرتون راجع به کانالم به شدت خوشحالم کرد(نه بابا کی گریه میکنه؟ من که نیستم قطعا.) کانال شما هم به شدت زیباست و بسیار لذت بردم، میبرم، و خواهم برد. خیلی خیلی از این شباهت هامون خوشحال شدم و امیدوارم بتونیم دوست های خوبی باشیم. مانا و جاودان باشید، و امیدوارم زمستونی به سفیدی و پاکی برف و خوشی آدم‌برفی داشته باشید☃️✨]

آخ که چه خوابی رفتم.

دیشب دیر خوابیدم صبح نزدیک بود خوابم ببره سر کلاس...
بعد... آره.
بعد کلاس اومدم کتابخونه قسمت سالن مطالعش موکت پهن کردن
وای که چه خوب بود
گرم، نرم، ساکت.
تا همین ربع ساعت پیش خواب بودم مشتی

اگر بی تفاوت و اسون بگذری از چیزی که داره سر وطنت و مردمت میاد تو شرف نداری

من بی تفاوت نیستم.
فقط از بحث های سیاسی، اقتصادی.. یا هر چیز دیگری که به دولت نربوط شود بیزارم
فرار میکنم
بحث نمیکنم.

مردم حق دارند، نگرانند، ناراحتند و کاملا حق دارند. بهشان حق میدهم...
در سکوت زندگی کردن را بلدم، بیزاری از بحث را بلدم... پس بخاطر همین چیز دیگری جز آن نمیگویم

داره برف میاد

فردا تعطیل شد

یه دونه؟

... الان متوجهش شدم....
پس...
پس یعنی چند تاشو داشتن یعنی...