📍

وقتی با استاد راهنما به مشکل خوردیم، چی کار کنیم؟ 🤝

رابطه با استاد راهنما همیشه ساده نیست، ولی قابل مدیریت و بهبودیه.
برای حل اختلافات، این ۳ قدم رو دنبال کن:

1. خودآزمایی و بازنگری شرایط 🤔

آیا انتظاراتت واقع‌بینانه‌ست؟

به تعهداتت عمل کردی؟ (گزارش به‌موقع، آمادگی جلسات، توجه به راهنمایی‌ها)

مشکل دقیقاً چیه؟ علمی، ارتباطی یا سوءتفاهم؟

2. گفتگوی شفاف و محترمانه 💬

زمان مناسب برای صحبت پیدا کن؛ وقتی استاد درگیر یا تو عصبی هستی، نه.

مشکلات رو مشخص و با مثال آماده کن.

با «من» شروع کن، نه «شما»: («من احساس می‌کنم...»)

تمرکزت رو بذار روی مسئله، نه شخصیت استاد.

شنونده باش و دیدگاه استاد رو هم درک کن.

راه‌حل پیشنهاد بده: جلسات منظم‌تر، ایمیل،...

توافقات رو مکتوب کن (ایمیل خلاصه جلسه).

3. اگه گفتگو نتیجه نداد... 🪜

با اساتید مشاور، مدیر گروه یا دانشجویان باسابقه مشورت کن.

از مسیرهای رسمی دانشگاه (شکایت، داوری) استفاده کن.

در صورت لزوم، تغییر استاد راهنما؛ ولی فقط به‌عنوان آخرین گزینه و با مشورت.

✅ نکات پیشگیری:

انتظارات رو از اول شفاف کنید.

حرفه‌ای و مسئولیت‌پذیر باشید.

انعطاف‌پذیر باشید.

مستندسازی فراموش نشه.

در بیشتر موارد، یه گفتگوی صادقانه و محترمانه می‌تونه مشکل رو حل کنه. اما اگه نشد، کمک گرفتن حق شماست. مسیر پژوهش باید با کمترین تنش و بیشترین یادگیری طی بشه ✨

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📍

شبکه‌سازی برای پژوهشگران درونگرا: بدون دشواری، همکار علمی پیدا کن 🤝🧠

اگه از جمع‌های شلوغ خوشت نمیاد اما دنبال همکار پژوهشی هستی، نگران نباش. لازم نیست برونگرا باشی! راه‌های ساده‌تر و مؤثرتری هم هست:

1. تمرکز روی کیفیت ارتباطات:
به‌جای صحبت با صد نفر، با چند نفر گفتگوهای عمیق‌تر داشته باش. از توانایی گوش‌دادن و دقتت استفاده کن.

2. استفاده از دنیای آنلاین:
از توییتر، لینکدین یا ریسرچ‌گیت استفاده کن. یه ایمیل محترمانه و هوشمندانه هم می‌تونه آغاز یه همکاری خوب باشه.

3. مسیرهای غیرمستقیم ولی مؤثر:
مثل داوری مقاله، نوشتن مقاله مروری یا معرفی از طرف استاد راهنما. این‌ها خیلی وقتا دروازه همکاری‌های حرفه‌ای هستن.

4. حضور هوشمند در رویدادها:
قبل از کنفرانس، برنامه‌ریزی کن. افراد خاصی رو در نظر بگیر و تو موقعیت‌های خلوت‌تر باهاشون گفتگو کن. بعداً هم ارتباط رو پیگیری کن.

5. خودت باش و صبور:
تظاهر نکن! با صداقت و آرامش، شبکه‌سازی رو به‌مرور ادامه بده. اعتماد واقعی، زمان‌بره اما موندگاره.

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📍

چطور به سوالات سخت و چالشی حضار پاسخ بدیم؟ 🎤💡

تصور کن ارائه‌ت رو تموم کردی و حالا وقت پرسش و پاسخ رسیده. یهو یه سوال سخت یا انتقادی می‌پرسن. اولین واکنش چیه؟ استرس؟ یا اعتماد به نفس؟

✅ جواب درست دادن به این سوالات، می‌تونه نشونه‌ی تسلط، بلوغ علمی و مهارت ارتباطی شما باشه.

۱. آرامش، کلید ماجراست
🔹 قبل از پاسخ، یه مکث کوتاه کن و نفس عمیق بکش.
🔹 گارد نگیر؛ سوال درباره‌ی کارته، نه شخصیتت.
🔹 زبان بدنتو کنترل کن: نه اخم، نه دست‌به‌سینه. یه لبخند کوچیک و تماس چشمی کافیه.

۲. مطمئن شو که سوال رو درست فهمیدی
🔹 با دقت گوش بده و اگه لازمه سوال رو بازگو کن.
🔹 این کار هم به خودت فرصت فکر کردن می‌ده، هم نشون می‌ده با دقت گوش دادی.

۳. تشکر کن—حتی برای سوالات سخت
🔹 «ممنون از سوال خوبتون» ساده‌ست ولی اثرگذار.
🔹 اگه نکته‌ی خوبی تو سوال بود، بهش اشاره کن.

۴. صادق و مختصر جواب بده
🔹 اگه جواب رو بلدی، مستقیم و واضح بگو.
🔹 اگه نمی‌دونی، بگو: «این موضوع خارج از حیطه‌ی مطالعمه.»
🔹 از داده‌ها و شواهد خودت استفاده کن.

۵. با سوالات انتقادی، حرفه‌ای برخورد کن
🔹 حمله‌ی شخصی تلقی نکن؛ احساساتت رو کنترل کن.
🔹 اگه با نقد موافقی، تایید کن. اگه مخالفی، محترمانه و مستدل توضیح بده.
🔹 بحث رو به سمت راه‌حل یا نقطه‌ی مشترک هدایت کن.

۶. «نمی‌دانم» گفتن هم یه مهارته
🔹 صادق باش و با اعتمادبه‌نفس بگو: «الان نمی‌دونم، ولی بررسی می‌کنم.»
🔹 اگه شرایط مناسبه، می‌تونی بپرسی: «کسی از دوستان در این مورد نظری داره؟»

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📍

⚠️ تابوشکن باش!

یعنی چی؟ یعنی جرات کنیم و به سراغ موضوعات، ایده‌ها، و سوالاتی بریم که شاید بقیه ازش فرار می‌کنن یا حتی فکر کردن بهش رو هم «نشدنی» یا «اشتباه» می‌دونن!

چرا باید تابوشکن باشیم؟ (مخصوصاً تو علم و پژوهش) 🤔💡

• کشف ناشناخته‌ها: علم با سوالات جسورانه پیشرفت می‌کنه. اگه گالیله از به چالش کشیدن این باور که «زمین مرکز عالمه» می‌ترسید، یا اگه پاستور به «تولید خودبه‌خودی میکروب‌ها» شک نمی‌کرد، الان دنیای ما خیلی متفاوت بود. تابوشکنی یعنی رفتن به سراغ اون گوشه‌های تاریک و ناشناخته علم که شاید کلید حل بزرگترین مشکلات بشریت اونجا پنهان شده باشه.

• نوآوری واقعی: خلاقیت واقعی اغلب از شکستن قواعد و هنجارهای موجود شروع میشه. اگه می‌خواید یه کار واقعاً «جدید» و «تأثیرگذار» انجام بدید، باید جرئت کنید و از مسیرهای تکراری و امتحان‌شده فاصله بگیرید.

• حل مشکلات پیچیده: خیلی از مشکلات بزرگ دنیای امروز (از بیماری‌های صعب‌العلاج گرفته تا بحران‌های زیست‌محیطی) با راه‌حل‌های ساده و مرسوم حل نمیشن. نیاز به تفکر رادیکال و ایده‌های تابوشکنانه دارن.

چطور می‌تونیم یه تابوشکن خوب باشیم (بدون اینکه کار دست خودمون بدیم!)؟ 😅🚧
تابوشکنی به معنی هرج و مرج یا زیر پا گذاشتن بی‌دلیل اصول نیست. بلکه یعنی:

📌 اول، اصول رو خوب یاد بگیرید: برای اینکه بتونید یه قاعده رو به درستی بشکنید، اول باید اون قاعده رو کامل بشناسید. یه جراح ماهر قبل از اینکه یه تکنیک جدید و انقلابی رو امتحان کنه، سال‌ها اصول جراحی کلاسیک رو تمرین کرده.

📌 سوالات «چرا که نه؟» بپرسید: به جای اینکه بگید «نمیشه»، بپرسید «چرا نمیشه؟» یا «اگه اینجوری بشه چی؟». این سوالات ذهن رو به چالش می‌کشن.

📌 از نگاه متفاوت نترسید: اگه همه دارن به یه سمت نگاه می‌کنن، شما جرئت کنید و به سمت دیگه نگاه کنید. شاید چیزی رو ببینید که بقیه ندیدن.

📌 ریسک‌پذیر باشید (اما حساب‌شده): تابوشکنی همیشه با عدم قطعیت و ریسک همراهه. باید آماده باشید که شاید ایده‌تون جواب نده یا با مخالفت روبرو بشه. اما این ریسک باید بر اساس تحلیل و دانش باشه، نه فقط احساسات.

📌 داده‌ها و شواهد، بهترین مدرک شما هستن: حتی جسورانه‌ترین ایده‌ها هم اگه با شواهد محکم پشتیبانی نشن، فقط در حد یه «فکر عجیب» باقی می‌مونن. برای تابوشکنی در علم، باید بتونید با داده‌های قوی از ایده‌تون دفاع کنید.

📌 به اخلاق پایبند باشید: تابوشکنی نباید به قیمت زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی باشه. مثلاً در علوم پزشکی، شکستن تابوهای درمانی نباید به سلامت بیماران آسیب بزنه.

تابوشکنی در عمل: چند مثال از دنیای خودمون (علوم پزشکی و پرستاری) 🩺

به چالش کشیدن پروتکل‌های درمانی قدیمی: آیا همیشه «همین بوده و همین خواهد بود» درسته؟ شاید یه روش مراقبتی یا درمانی جدید وجود داشته باشه که خیلی بهتر از روش‌های فعلی باشه، ولی چون کسی جرئت نکرده امتحانش کنه، هنوز کشف نشده.

توجه به نیازهای نادیده گرفته شده بیماران: آیا گروه‌های خاصی از بیماران هستن که نیازهاشون تو سیستم درمانی فعلی دیده نمیشه؟ (مثلاً سلامت روان در بیماران مزمن، یا نیازهای معنوی بیمارانی که در مراحل آخر زندگی هستن). پرداختن به این موضوعات می‌تونه یه جور تابوشکنی باشه.

استفاده از تکنولوژی‌های جدید به شکل‌های خلاقانه: چطور میشه از هوش مصنوعی، واقعیت مجازی، یا اپلیکیشن‌های موبایل برای حل مشکلات قدیمی سلامت استفاده کرد؟

حرف آخر: جسارت، موتور پیشرفت 🚀
بچه‌ها، دنیای علم به ذهن‌های کنجکاو، جسور و تابوشکن نیاز داره. کسایی که از سوال پرسیدن، از به چالش کشیدن وضع موجود، و از ارائه راه‌حل‌های نوآورانه نترسن. شما به عنوان نسل آینده پژوهشگران و متخصصان سلامت، این قدرت رو دارید که مرزهای دانش رو جابجا کنید و تأثیرات بزرگی بذارید.

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

ایران، فدای اشک و خنده‌ی تو 🇮🇷🖤

اهدای خون، هدیه‌ای ارزشمند برای نجات جان انسان‌ها. ❤️
📍روابط عمومی کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی

🆔️ @Arums_src_germi

🆔 https://news.1rj.ru/str/src_germi

عید غدیر، روز تکمیل دین و اعلام ولایت. 🌟 عید مبارک.

📍روابط عمومی کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی

🆔️ @Arums_src_germi

🆔 https://news.1rj.ru/str/src_germi

🌿 تکنیک 1-2-3-4-5 برای آرام‌سازی فوری ذهن و بدن

📌 مبتنی بر اصول Grounding – تمرکز روی زمان حال با حواس پنج‌گانه

💡 روش اجرا (در هر موقعیت: در خانه، پناهگاه، بیمارستان، کنار مصدوم…)
با صدای آهسته یا توی ذهنت، این مراحل رو طی کن:

🔹 1 » نگاه کن: پنج چیز را ببین
به اطرافت نگاه کن و پنج چیزی که میبینی نام ببر.
مثلاً:
دیوار سفید
دست مصدوم
چراغ بالای سر
در بسته
کتابچه جیبی

🔹 2 » لمس کن: چهار چیز را حس کن
چهار چیزی که با بدن یا پوستت لمس میکنی، حس کن و نام ببر.
مثلاً:
کف دستم روی شلوار
کف زمین زیر پا
پارچه روپوش
نبض زیر انگشت

🔹 3 » بشنو: سه صدایی که میشنوی
گوش بده و سه صدای اطراف رو بشناس.
مثلاً:
صدای نفس خودم
صدای موشک از دور
صدای قدم زدن پرستار

🔹 4 » بو کن: دو بویی که حس میکنی
دو بویی که اطرافت هست رو پیدا کن.
مثلاً:
بوی الکل
بوی هوای مرطوب
(اگر بویی حس نمی‌کنی، نفس عمیق بکش و ادامه بده)

🔹 5 » بچش: یک طعمی که در دهانت هست
به مزه دهنت توجه کن. مثلاً:
طعم آب
طعم بزاق
یا حتی "هیچ مزه‌ای" » این هم یک احساسه

✅ چرا این تکنیک جواب میده؟
مغز انسان در بحران وارد حالت «فلایت یا فریز» میشه.
تکنیک 1-2-3-4-5، مغز رو از مسیر اضطراب به مسیر شناخت حسی هدایت میکنه.
باعث بازگشت به لحظه حال میشه.
ضربان قلب رو کاهش میده و تنفس رو تنظیم میکنه.

📍 چه زمانی استفاده کنیم؟
در لحظه اضطراب
بعد از دیدن صحنه ناگوار (آسیب یا مرگ)
هنگام انتظار برای رسیدن به منطقه امن
قبل از خواب یا بعد از بیداری ناگهانی با ترس

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

⚠️ مواجهه با جنگ روانی: سپر هوشیاری و تاب‌آوری ملی ⚠️

در شرایط فعلی، جدای از تهدیدات نظامی، با جنگ روانی دشمن روبروییم. این جنگ پنهان، ساختار روانی و اجتماعی ملت را هدف می‌گیرد و توجه به این بُعد از اهمیت بسزایی برخوردار است.

📌 ابعاد تخریب روانی: چرا دشمن روح و روان ما را نشانه می‌گیرد؟ 🤔💡

جنگ روانی با تکنیک‌های زیر، ذهن و روان ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد:

• هدف‌گیری سیستم‌های استرس: با بمباران اطلاعات اضطراب‌آور، مغز ما را در حالت "اضطراب مزمن" نگه می‌دارد. این وضعیت، توانایی ما برای تفکر منطقی و تصمیم‌گیری را فلج می‌کند.

• مهندسی بی‌اعتمادی: با انتشار اطلاعات گمراه‌کننده و دروغین، دشمن تلاش می‌کند اعتماد ما به نهادها، رسانه‌ها و حتی یکدیگر را از بین ببرد و "نارضایتی عمومی" ایجاد کند.

• ایجاد سردرگمی اطلاعاتی: در میان حجم زیاد اطلاعات (درست و غلط)، دشمن با روایت‌های متناقض، ما را در تشخیص حقیقت دچار مشکل می‌کند و به "فلج تحلیلی" می‌کشاند.

• تضعیف سرمایه اجتماعی: با دامن زدن به اختلافات و القای حس ناامیدی، جنگ روانی همبستگی و اعتماد (سرمایه اجتماعی) ما را نابود کرده و "تاب‌آوری جمعی" را کاهش می‌دهد.

📌 چرا تخریب روانی، اولویت دشمن است؟ 🎯

• صدمات پایدارتر از تخریب فیزیکی: در حالی که زیرساخت‌ها قابل بازسازی‌اند، آسیب‌های روانی عمیق مانند PTSD، اضطراب و از بین رفتن اعتماد، سال‌ها باقی می‌مانند و جبران این "سرمایه انسانی" بسیار دشوارتر و پرهزینه‌تر است.

• فلج کردن اراده و توسعه: ملتی که از نظر روانی تحلیل رود، اراده‌ای برای مقاومت، برنامه‌ریزی، تولید و توسعه نخواهد داشت.

• تولید "عوامل خودتخریب‌گر": وقتی ترس و ناامیدی اوج می‌گیرد، افراد ناخواسته با انتشار اخبار منفی و شایعات، به ابزاری برای گسترش تخریب روانی دشمن تبدیل می‌شوند.

• هزینه-اثربخشی بالا: جنگ روانی با صرف کمترین منابع، بیشترین آسیب را به روحیه و انسجام جامعه وارد می‌کند.

📌 راهبردهای مقابله: سپر هوشیاری و تاب‌آوری 🛡️

پیروزی در این جنگ، نیازمند هوشیاری فردی، سواد اطلاعاتی و تقویت سرمایه اجتماعی است:

• تقویت سواد رسانه‌ای: هر خبری را بدون تحلیل نپذیرید. منبع و شواهد را بررسی کنید. به دنبال الگوهای پروپاگاندا (مثل تحریک احساسات) باشید تا "فیلتر اطلاعاتی" خود را قوی کنید.

• مدیریت هیجانات و تاب‌آوری فردی: با تکنیک‌های تنفسی و ذهن‌آگاهی، اضطراب را مدیریت کنید. حفظ روتین‌های روزانه و جستجوی حمایت حرفه‌ای سلامت روان، به تعادل روانی کمک می‌کند.

• پرورش سرمایه اجتماعی و همبستگی: با خانواده، دوستان و همکاران ارتباط موثر برقرار کنید. همدلی و مشارکت در فعالیت‌های جمعی، پادزهری قوی در برابر تفرقه و بی‌اعتمادی است.

• تمرکز بر "دایره نفوذ": به جای نگرانی درباره آنچه نمی‌توانید کنترل کنید، روی آمادگی شخصی، کمک به اطرافیان و وظایف روزمره متمرکز شوید. این کار حس کنترل را تقویت می‌کند.

• "نظارت بر خود": به الگوهای فکری منفی خود توجه کنید و آگاهانه برای تغییر آن‌ها تلاش کنید.

📌 حرف آخر: هوشیاری، تاب‌آوری فردی و تقویت همبستگی جمعی، سپر ما در برابر حملات روانی دشمن است. در این نبرد، اراده جمعی و انسجام ملی، قوی‌ترین سلاح ماست.

ـ تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📍 توی این شرایط، منِ دانشجو، منِ پژوهشگر، منِ ایرانی چی‌کار می‌تونم بکنم؟

سلام دوستان 👋🏻، این روزها ممکنه خیلی از ماها با خودمون فکر کنیم: "من توی این شرایط، بین این همه اتفاق، دقیقاً چی‌کار می‌تونم بکنم؟" ممکنه حس کنیم دست‌هامون بسته‌ست یا کار خاصی ازمون برنمیاد. اما این درست نیست! هر کدوم از ما، تو جایگاه خودمون، قدرت تغییر و تأثیرگذاری رو داریم. بیاید ببینیم چطور می‌تونیم این قدرت رو فعال کنیم:

📌 تو به‌عنوان "دانشجو": آینده‌ساز و هوشیار

شاید فکر کنی فقط باید اخبار رو دنبال کنی، اما تو الان یه سرمایه ملی هستی، یه نیروی فعال و هوشمند:

• روی درس و تخصصت متمرکز باش (حتی بیشتر از قبل): شاید بگی چه ربطی داره؟ اما باور کن، قوی‌ترین ابزار یه کشور توی شرایط سخت، نیروی متخصص و باسوادشه. علوم مرتبط با بهداشت و درمان، بسیار حیاتی هستن. تو با یادگیری عمیق و جدی‌تر درس‌هات، داری خودت رو برای کمک‌های بزرگ‌تر در آینده آماده می‌کنی. دانش تو، آینده این کشوره.

• سواد رسانه‌ای‌ات رو تقویت کن: تو خط مقدم مقابله با جنگ روانی هستی! هر شایعه یا خبر تأیید نشده‌ای رو باور نکن و پخش نکن. قبل از هر فوروارد، مکث کن و از خودت بپرس: این خبر از کجا اومده؟ منبعش معتبره؟ چه حسی بهم می‌ده؟ تو می‌تونی جلوی انتشار ناامیدی و تفرقه رو بگیری.

• آرامشت رو حفظ کن و به بقیه هم آرامش بده: اضطراب و ترس مسریه، اما آرامش و امید هم همینطور! با کنترل اضطراب خودت (از طریق تنفس عمیق، مطالعه، صحبت با عزیزان)، داری یه سپر محافظتی برای خودت و اطرافیانت می‌سازی. یه کادر درمان، حتی بدون روپوش سفید هم، می‌تونه منبع آرامش باشه.

• به پروتکل‌های ایمنی مسلط باش: دانش تخصصی تو در مورد کمک‌های اولیه، مدیریت بحران و بهداشت، الان از نون شب واجب‌تره. هم برای خودت، هم برای خانواده و همسایه‌هات.

📌 تو به‌عنوان "پژوهشگر": راه‌حل‌ساز و خلاق

حتی تو دل بحران، ذهن پژوهشگر نباید خاموش بشه. اتفاقاً همین وقتاست که نیاز به راه‌حل‌های جدید و خلاقانه داریم:

• چالش‌های جدید رو شناسایی کن: همین الان چه نیازهایی تو حوزه سلامت و بهداشت اضطراری داریم که راه‌حل براش نیست؟ مثلاً چطور می‌شه با امکانات کم، سلامت روان مردم تو رو حفظ کرد؟ چطور میشه سیستم کمک‌رسانی رو سریع‌تر کرد؟ این‌ها می‌تونن موضوعات کوچک اما کاربردی برای پروژه‌های پژوهشی دانشجویی باشن.

• ایده‌های نوآورانه رو ثبت کن: شاید همین الان یه فکر کوچیک به ذهنت برسه که بتونه یه مشکل بزرگ رو تو شرایط اضطراری حل کنه. این ایده می‌تونه یه اپلیکیشن ساده باشه، یه راهکار برای بهداشت، یا حتی یه روش جدید برای آموزش کمک‌های اولیه به مردم عادی. یادداشتشون کن و با کمیته تحقیقات دانشکده در میون بذار.

• داده‌های خام رو جمع‌آوری کن (با رعایت اخلاق و محرمانگی): مشاهده‌هات تو از اتفاقات (مثلاً واکنش مردم به اخبار، نیازهای روانی، نحوه کمک‌رسانی) می‌تونه داده‌های ارزشمندی برای تحقیقات آینده باشه. این داده‌ها کمک می‌کنن تا آماده‌تر باشیم.

• مقالات مرتبط رو مرور کن: مطالعه مقالات و پژوهش‌های انجام شده در مورد مدیریت بحران، روانشناسی فوریت‌ها، و نقش کادر درمان در شرایط مشابه گذشته، دید تو رو بازتر می‌کنه و ایده‌های جدیدی بهت می‌ده.

📌 تو به‌عنوان "ایرانی": همبسته و امیدآفرین

فراتر از نقش‌های دانشجویی و پژوهشی، تو یک شهروند ایرانی هستی با مسئولیت‌های اجتماعی بزرگ:

• با بقیه همدلی کن و حامی باش: تو این شرایط، همه نیاز به حمایت روحی دارن. یه کلمه دلگرم‌کننده، یه گوش شنوا، یا حتی یه لبخند، می‌تونه بار سنگینی رو از دوش کسی برداره. حس "ما با هم هستیم" قوی‌ترین سلاح ما در برابر تفرقه دشمنه.

• داوطلب شو (اگر شرایط فراهم بود): اگر تو منطقه‌ای هستی که امکانش هست و نهادهای مربوطه فراخوان دادن، با رعایت نکات ایمنی و در حد توانت، می‌تونی داوطلبانه کمک کنی. (این مورد باید حتماً با هماهنگی و مجوزهای لازم باشه).

• از قهرمانان و کادر درمان حمایت کن: کادر درمان، نیروهای امدادی و امنیتی، الان تو خط مقدمن. یه تشکر ساده، یه دعا، یا حتی رعایت نکات ایمنی که کار اون‌ها رو کمتر می‌کنه، می‌تونه حمایت بزرگی باشه.

• امید رو زنده نگه دار: شاید ساده به نظر بیاد، ولی امید قدرتی جادوییه. با تمرکز بر اتفاقات مثبت (هرچند کوچک)، با حرف‌های امیدبخش، و با نشون دادن اراده به آینده بهتر، داری در بزرگ‌ترین جنگ (جنگ روانی) پیروز می‌شی.

📌 حرف آخر: تو یک مهره اصلی هستی 🚀

دوستان، هیچ کدوم از ما تنها نیستیم و هیچ کدوممون دست و پامون بسته نیست. هر کدوم از ما، با دانش، با هوشیاری، با همدلی و با اراده‌مون، می‌تونیم یه تأثیر بزرگ و مثبت داشته باشیم. این روزها شاید سخت باشه، اما با هم، قوی‌تر می‌مونیم و از این روزها هم عبور می‌کنیم.

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

در دلِ این مرز پر گهر، امنیت و درمان، دو روی یک سکه‌اند. یکی قامت می‌افرازد به بلندای میهن، دیگری جان می‌بخشد به رگ‌های این سرزمین.
اینجا، پرستار و سرباز، هر دو هم‌پیمانند؛ یکی با عشق زخم‌ها را مرهم می‌نهد و دیگری با غیرت از مرزها پاسداری می‌کند. دوشادوش هم، پرچم ایران را در آغوش می‌کشند؛ نمادی از جان‌هایی که بی‌منت فدای این خاک می‌شوند تا چرخه‌ی زندگی در میهن همیشه جاری باشد.

پاینده باد ایران و ایرانی 🇮🇷

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

پدر، ستون استوار خانواده و نماد محبت و فداکاری. 💙 روزت مبارک.
📍روابط عمومی کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی

🆔️ @Arums_src_germi

🆔 https://news.1rj.ru/str/src_germi

پزشکی که به «ایده ممنوعه» خود ایمان داشت: داستان میخکوب‌کننده دکتر فورسمان 🩺❤️‍🔥🏆

بریم برای شنیدن داستان یکی از جسورترین پزشکان تاریخ. کسی که برای اثبات یه ایده انقلابی، نه تنها جون خودش رو به خطر انداخت، بلکه قوانین بیمارستان رو هم زیر پا گذاشت و در نهایت، دنیای پزشکی قلب رو برای همیشه تغییر داد ✨

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📍

سال ۱۹۲۹، آلمان: یک ایده ممنوعه 🚫💡
دکتر ورنر فورسمان، یه جراح ۲۴ ساله و تازه‌کار آلمانی، یه ایده عجیب تو سرش داشت. اون زمان، برای رسوندن دارو به قلب یا بررسی داخل قلب، هیچ راه مستقیمی وجود نداشت و خیلی از بیمارای قلبی بدون درمان می‌مردن. فورسمان فکر می‌کرد که میشه یه لوله باریک (کاتتر) رو از طریق یکی از رگ‌های بازو، مستقیماً تا داخل قلب فرستاد.
وقتی ایده‌اش رو با رئیس بیمارستان مطرح کرد، با مخالفت شدید روبرو شد.

شبی که تاریخ پزشکی قلب، پنهانی نوشته شد 🌙🤫
اما فورسمان دست‌بردار نبود. اون به ایده‌اش ایمان داشت. پس یه شب، یواشکی و با کمک یه پرستار که به سختی راضیش کرده بود، تصمیم گرفت آزمایش رو روی خودش انجام بده!

نقشه جسورانه: از پرستار خواست که رگ بازوش رو بشکافه. فورسمان یه کاتتر ادراری (بله، درست شنیدید، کاتتر ادراری!) رو به طول ۶۵ سانتی‌متر، به آرامی از رگ بازوی چپش وارد بدنش کرد.

لحظات نفس‌گیر: پرستار که از ترس رنگش پریده بود، سعی کرد متوقفش کنه، اما فورسمان مصمم بود. اون کاتتر رو با دقت و فقط با حس لامسه خودش، به سمت قلبش هدایت می‌کرد. هر لحظه ممکن بود رگ پاره بشه، عفونت وارد خون بشه، یا حتی قلبش از کار بیفته!

اثبات با اشعه ایکس: وقتی حس کرد کاتتر به نزدیکی قلبش رسیده، با همون کاتتر تو دستش، خودش رو به بخش رادیولوژی رسوند (چند طبقه اون‌ورتر) و از تکنیسین خواست که از قفسه سینه‌اش عکس بگیره. تصویر اشعه ایکس، میخکوب‌کننده بود: نوک کاتتر دقیقاً داخل دهلیز راست قلبش قرار داشت! 🤯

نتیجه؟ اخراج، تمسخر، و سپس... جایزه نوبل! 🏅🤦‍♂️
اولش هیچکس باورش نشد! خیلی‌ها مسخره‌اش کردن و گفتن این کار یه جراح جویای نامه. از بیمارستان اخراجش کردن و مجبور شد برای مدتی جراحی قلب رو کنار بذاره.
اما فورسمان تسلیم نشد. اون یافته‌هاش رو منتشر کرد و کم‌کم، دانشمندای دیگه تو دنیا، با احتیاط شروع به تکرار و توسعه روش اون کردن.
سال‌ها بعد، در سال ۱۹۵۶، آکادمی نوبل بالاخره به اهمیت کار فورسمان پی برد و اون به همراه دو دانشمند دیگه که روش کاتتریزاسیون قلبی رو توسعه داده بودن، برنده جایزه نوبل پزشکی شد🫀
اون دیوانگیِ یک شبه، تبدیل به یکی از پایه‌های اصلی تشخیص و درمان بیماری‌های قلبی در دنیای امروز شده بود. روشی که امروزه برای آنژیوگرافی، آنژیوپلاستی، و خیلی از جراحی‌های قلبی دیگه به طور روتین استفاده میشه، مدیون جسارت باورنکردنی این پزشک و پرستار بود.

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

🟡 مقاله‌ای که به بازتاب تجربیات و یافته‌های دکتر فورسمان در زمینه کاتتریزاسیون قلب اختصاص دارد، بخشی از روایت را از زبان خود وی بازگو می‌کند:

«در هنگام عبور کاتتر، تنها احساس یک گرمای خفیف داشتم که از لغزیدن آن در امتداد دیوارهٔ ورید حاصل می‌شد؛ احساسی که به گرمایی شباهت داشت که هنگام تزریق وریدی کلرید کلسیم در بدن ایجاد می‌شود. در دفعات مکرر عبور کاتتر، اغلب با نوعی انسداد جزئی در ناحیهٔ فوقانی ورید ساب‌کلاوین برخورد می‌کردم؛ در چنین لحظاتی، نوعی احساس گرمای خاص در پشت استخوان ترقوه و در قاعدهٔ گردن تجربه می‌نمودم، که با تحریک تنهٔ عصب واگ، سرفه‌ای خفیف اما تحریک‌کننده نیز هم‌زمان بروز می‌کرد.»

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

"وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ" (سوره آل عمران، آیه ۱۳۹)

ما پیام‌های شما عزیزان در خصوص وقایع اخیر و فضای نگرانی موجود را دریافت کرده و عمیقاً شرایط شما را درک می‌کنیم.
با این حال، یکی از هدف‌های اصلی دشمنان ما ایجاد جنگ روانی و مختل کردن آرامش و فعالیت‌های عادی جامعه است. ما اجازه نخواهیم داد که آن‌ها به این هدف شوم خود برسند. به همین دلیل، فعالیت‌های عادی کانال تلگرام کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی ادامه خواهد داشت.
از شما دوستان عزیز نیز خواهشمندیم که درگیر این جنگ روانی نشده و با حفظ آرامش، به فعالیت‌های خود ادامه دهید. ما به لطف خداوند، قطعاً پیروز خواهیم شد و نیازی به سستی و اندوه نیست.
با آرزوی آرامش و موفقیت 🤍

- تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

چرا بعضی‌ها بعد از ساعت ۱۲ شب، تازه ذهنشون گل می‌کنه؟ 🦉🌙✨

شاید شما هم شنیده باشید یا حتی خودتون تجربه کرده باشید که بعضی وقتا، درست وقتی که همه جا ساکته و شهر خوابیده، یهو بهترین ایده‌ها به ذهنتون میرسه، یا یه مسئله‌ای که تمام روز درگیرش بودید، مثل آب خوردن حل میشه. تیم تولید محتوایِ خودتون هم اعتراف کرده که نیمی از ایده‌های محتوای کانال، نصف‌شب‌ها جرقه می‌زنن. 😄

اما آیا این فقط یه حس شخصیه یا دلیل علمی هم داره ⁉️

📍

چرا شب‌ها خلاق‌تر می‌شویم؟ 🧠🔬

کاهش فعالیت قشر پیش‌پیشانی (Prefrontal Cortex): فیلتر منطق ضعیف‌تر می‌شود!
قشر پیش‌پیشانی مغز ما، مسئول تفکر منطقی، برنامه‌ریزی، و تصمیم‌گیریه. در طول روز، این بخش خیلی فعاله و مثل یه فیلتر، جلوی ایده‌های خیلی عجیب و غریب یا «غیرمنطقی» رو می‌گیره. اما وقتی خسته میشیم (مثلاً آخر شب)، فعالیت این بخش یه کم کمتر میشه. این «ضعیف شدن فیلتر منطق» باعث میشه ایده‌هایی که شاید در طول روز به نظرمون مسخره میومدن، حالا شانس بیشتری برای بروز پیدا کنن و اتصالات جدید و خلاقانه‌ای تو ذهنمون شکل بگیره!
پس اگه دنبال ایده‌های بکر و «خارج از چارچوب» هستید، شاید کار کردن تو ساعاتی که ذهنتون کمتر درگیر قید و بندهای منطقیه، مفید باشه.

سکوت و کاهش محرک‌های محیطی: 🤫🌌
وقتی سروصدای دنیا کم میشه، صدای درونتون رو بهتر می‌شنوید!
در طول روز، ما با هزاران محرک محیطی (صدا، نور، نوتیفیکیشن گوشی، حرف زدن با دیگران) بمباران میشیم. این باعث میشه تمرکز کردن روی یه موضوع خاص یا فکر کردن عمیق، سخت بشه. شب‌ها، با کم شدن این محرک‌ها، ذهن ما فضای آروم‌تری برای پرسه زدن، رویاپردازی، و ایده‌پردازی پیدا می‌کنه.
اگه نیاز به تمرکز عمیق برای حل یه مسئله پیچیده یا نوشتن یه بخش مهم از مقاله‌تون دارید، شاید سکوت و آرامش شب براتون معجزه کنه.

تغییر ریتم شبانه‌روزی (Circadian Rhythm) و هورمون‌ها: 😴☀️
بدن ما یه ساعت درونی داره که روی همه‌چیزمون تأثیر میذاره، از جمله خلاقیت!
بعضی از افراد به طور طبیعی «جغد شب» هستن و سطح انرژی و تمرکزشون تو ساعات پایانی شب به اوج میرسه. این موضوع می‌تونه با ریتم شبانه‌روزی و ترشح هورمون‌هایی مثل کورتیزول (هورمون استرس که صبح‌ها بیشتره) و ملاتونین (هورمون خواب) مرتبط باشه. برای این افراد، شب واقعاً بهترین زمان برای کارهای فکریه.
سعی کنید ساعت اوج بهره‌وری و خلاقیت خودتون رو پیدا کنید. لازم نیست همه مثل هم باشن. اگه شما هم جزو جغدهای شب هستید، از این ویژگی به نفع خودتون استفاده کنید.

ارتباط با ناخودآگاه و حالت «جریان» (Flow State): 🌊
بهترین ایده‌ها گاهی از اعماق ناخودآگاه ما بیرون میان!
وقتی ما خیلی خسته نیستیم ولی در عین حال خیلی هم هوشیار و درگیر منطق روزمره نیستیم (مثل حالت آرامش قبل از خواب)، دسترسی به بخش ناخودآگاه ذهن راحت‌تر میشه. ناخودآگاه ما پر از ایده‌ها، خاطرات، و اتصالات پنهانه. همچنین، در این ساعات، راحت‌تر میشه وارد حالت «جریان» یا «غرقگی» شد؛ یعنی اون حالتی که کاملاً روی یه کار تمرکز می‌کنیم و گذر زمان رو حس نمی‌کنیم. این حالت برای خلاقیت فوق‌العاده است.
اگه قبل از خواب یه مسئله پژوهشی رو تو ذهنتون مرور کنید، شاید صبح با یه راه‌حل جدید از خواب بیدار بشید! (این همون کاریه که ناخودآگاهتون تو شب براتون انجام داده).

چطور از این «خلاقیت شبانه» به طور سالم و موثر استفاده کنیم؟ 💡🛠️
📌به بدنتون گوش بدید: اگه واقعاً شب‌ها انرژی و تمرکز بیشتری دارید، ازش استفاده کنید. اما اگه فقط دارید با بی‌خوابی و خستگی می‌جنگید، این کار نتیجه عکس میده. خواب کافی برای خلاقیت ضروریه!
📌محیط مناسبی فراهم کنید: نور ملایم، سکوت، و دور بودن از چیزایی که حواستون رو پرت می‌کنه (مثل گوشی، مگر اینکه برای کارتون لازم باشه)
📌یه دفترچه کنار دستتون باشه: حتی کنار تختخوابتون! گاهی بهترین ایده‌ها درست قبل از خواب یا نصف شب به ذهنتون میرسه. سریع یادداشتشون کنید تا فردا یادتون نره.
📌زیاده‌روی نکنید: شب‌بیداری مداوم می‌تونه به سلامتتون آسیب بزنه. تعادل رو حفظ کنید.
📌فشار نیارید: اگه یه شب هیچ ایده‌ای به ذهنتون نرسید، اشکالی نداره. خلاقیت مثل موج دریاست، گاهی میاد، گاهی میره.

چه شما جزو «چکاوک‌های سحرخیز» باشید چه «جغدهای شب‌زنده‌دار»، مهم اینه که ریتم بدن و ذهن خودتون رو بشناسید و از لحظاتی که بیشترین خلاقیت و تمرکز رو دارید، به بهترین شکل استفاده کنید.

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📱 راهنمای جامع پیام دادن به استاد راهنما

بچه‌ها، دیده‌بانِ تیزبینِ کمیته تحقیقات گرمی، وقتی داشته فضای مجازی رو رصد می‌کرده تا دغدغه‌های شما رو پیدا کنه، به یه مشکل خیلی رایج و مهم برخورده: «چطور به استاد راهنما پیام بدیم که هم حرفه‌ای باشه، هم جواب بگیریم، و هم خدای نکرده سوءتفاهمی پیش نیاد؟» 🤔 استاد راهنما که همیشه در دسترس نیست و سرش شلوغه، پس پیام دادن بهش یه سری فوت و فن داره که اگه بلد نباشیم، ممکنه به جای کمک، کار رو خراب‌تر کنیم!

📌 قبل از ارسال پیام: آیا واقعاً لازمه پیام بدم؟ 🤷🏻‍♂️
اولین سوالی که باید از خودتون بپرسید اینه که «آیا این سوال یا مشکل اونقدر فوری و مهمه که باید مستقیماً به استاد پیام بدم؟» شاید جواب سوالتون تو ایمیل‌های قبلی، جزوه‌ها، یا حتی با یه سرچ ساده تو گوگل پیدا بشه. احترام به وقت استاد، از همین‌جا شروع میشه!
حالا اگر که واجب بود پست بعدی رو بخونید...

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

قوانین طلایی پیام دادن به استاد از سلام تا خداحافظی ✨

«سلام» معجزه می‌کنه، حتی تو پیامک 👋
فکر کنید یه نفر یهو بهتون پیام بده: «هی فلانی، اون فایل رو بفرست!» چه حسی پیدا می‌کنید؟
• پیام رو حتماً با یه سلام و یه عنوان احترام‌آمیز شروع کنید (مثلاً: «سلام خانم دکتر/آقای دکتر فلانی» یا «سلام استاد وقتتون بخیر»). این نشون‌دهنده ادب و حرفه‌ای بودن شماست.

معرفی کامل و شفاف: 👤
استاد راهنمای شما، احتمالاً دانشجوهای زیادی داره و شاید شماره همه رو هم سیو نکرده باشه (یا اسم کوچیکتون رو یادش رفته باشه!).
• حتماً خودتون رو کامل معرفی کنید: اسم و فامیل، مقطع تحصیلی، و اگه لازمه، موضوع کلی پایان‌نامه‌تون یا کلاسی که باهاشون دارید. (مثلاً: «من فلانی هستم، دانشجوی ارشد پرستاری، در مورد پایان‌نامه مربوط به مراقبت از بیماران دیابتی مزاحمتون میشم.»)

هر پیام، یک سوال (یا حداکثر دوتا مرتبط): لطفاً رگباری نپرسید! 🎯
تجربه تلخ نشون داده که وقتی چندتا سوال رو تو یه پیام از استاد می‌پرسید، چه اتفاقی میفته؟
• استاد احتمالاً فقط به آخرین سوالتون جواب میده، یا اگه خیلی با حوصله باشه، به یکی دوتا! بقیه سوالاتتون هم تو هیاهوی پیام‌های دیگه گم میشه. پس سعی کنید هر پیام، متمرکز روی یک موضوع اصلی باشه. اگه چندتا سوال نامرتبط دارید، تو پیام‌های جداگانه و با فاصله زمانی مناسب بپرسید (یا بهتر از اون، تو جلسه حضوری مطرح کنید).

مختصر و مفید، مثل یه چکیده خوب ✍️
سوال یا مطلبتون رو تا حد امکان کوتاه، واضح، و بدون حاشیه‌رفتن بیان کنید. استادا معمولاً وقت کمی برای خوندن پیام‌های طولانی دارن. اگه نیاز به توضیح مفصل هست، شاید ایمیل گزینه بهتری باشه یا درخواست جلسه حضوری.

لحن محترمانه، حتی وقتی گله دارید 🙏
پیامک یا پیام‌های متنی، لحن و احساسات رو خوب منتقل نمی‌کنن و خیلی راحت ممکنه سوءتفاهم ایجاد بشه.
• همیشه مودب باشید. از کلمات و عبارات محترمانه استفاده کنید. اگه از چیزی ناراحتید یا مشکلی پیش اومده، با آرامش و به صورت منطقی مطرحش کنید، نه با گله و شکایت یا لحن طلبکارانه. یادتون باشه، «احترام، احترام میاره».

زمان ارسال پیام: «تایم اداری» بهترین دوست شماست ⏰
نصف شب وقت خوبیه برای ایده‌پردازی، نه برای پیام دادن به استاد! 😉
• سعی کنید تو ساعات اداری (مثلاً ۹ صبح تا ۲ بعد از ظهر) و در روزهای کاری پیام بدید. اگه مجبورید خارج از این ساعت‌ها پیام بدید، حتماً اولش عذرخواهی کنید. پیام دادن آخر شب یا اول صبح روز تعطیل، معمولاً کار حرفه‌ای نیست.

صبر، صبر، و باز هم صبر (ارسال پیام‌های پشت سر هم ممنوع): ⏳🚫
استاد جواب نمیده؟ دنیا به آخر نرسیده!
• اگه استاد بلافاصله جواب نداد، لطفاً پشت سر هم پیام ندید یا زنگ نزنید! استادها معمولاً سرشون خیلی شلوغه. حداقل یکی دو روز کاری صبر کنید. اگه بعد از این مدت جوابی نگرفتید، می‌تونید یه پیام یادآوری کوتاه و محترمانه بفرستید.
• متن پیشنهادی برای یادآوری (بعد از دو روز): «سلام استاد، وقتتون بخیر. خواستم در مورد پیامی که دو روز پیش در خصوص [موضوع پیام قبلی] خدمتتون ارسال کرده بودم، یادآوری کنم. ممنون میشم اگر فرصت کردید، راهنمایی بفرمایید.»

اگه قراره تماس تلفنی بگیرید، اول هماهنگ کنید 📞🗓️
هیچ‌وقت سرزده به استاد زنگ نزنید (مگر اینکه خودشون گفته باشن مشکلی نیست). اول یه پیام بدید و بپرسید چه زمانی برای تماس تلفنی کوتاه در مورد فلان موضوع مناسب هست. (مثلاً: «سلام استاد، فلانی هستم. آیا امکانش هست چند دقیقه کوتاه با شما در مورد [موضوع] تلفنی صحبت کنم؟ چه زمانی رو مناسب می‌دونید؟»)

گزارش کار کامل و در یک پیام (اگه قراره گزارش بدید): 📑
اگه استاد ازتون خواسته گزارش پیشرفت کارتون رو بدید، سعی کنید تمام اطلاعات لازم رو به صورت خلاصه، منظم، و در یک پیام (یا یک فایل پیوست) ارسال کنید. از فرستادن اطلاعات تیکه تیکه و پراکنده خودداری کنید.

هماهنگی با «سبک کاری» استاد: 🔄
هر استادی یه سبک ارتباطی خاص داره. بعضی‌ها ایمیل رو ترجیح میدن، بعضی‌ها پیام‌رسان. بعضی‌ها سریع جواب میدن، بعضی‌ها با تأخیر. سعی کنید سبک کاری استاد خودتون رو بشناسید و خودتون رو باهاش هماهنگ کنید. این کار جلوی خیلی از دلخوری‌ها رو می‌گیره.

و در نهایت: تشکر یادتون نره! 😊🙏
وقتی استاد وقت گذاشت و به سوالتون جواب داد یا راهنمایی کرد، حتماً ازش تشکر کنید. یه «ممنونم از راهنمایی‌تون استاد» ساده، می‌تونه تأثیر خیلی خوبی داشته باشه.

بچه‌ها، ارتباط موثر یه مهارته که با تمرین و رعایت همین نکات ساده، می‌تونید توش حرفه‌ای بشید. یادتون باشه، هدف از این ارتباط، پیشرفت کار پژوهشی شما و یادگیری بیشتره.

- تیم تولید محتوای کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری گرمی 🌱

📍 دوستان، همه ما می‌دونیم که استاد راهنما مثل یک فانوس دریایی در مسیر پرچالش پژوهش برای ما عمل می‌کنه. نقش ایشون فقط امضا کردن چندتا برگه یا راهنمایی‌های خشک علمی نیست. یک استاد راهنمای ایده‌آل، می‌تونه الهام‌بخش، مشوق، و حتی یک مربی زندگی برای دانشجو باشه. بیایید چندتا از اون نقش‌ها رو که شاید کمتر بهشون پرداخته شده، ولی تأثیر فوق‌العاده‌ای در رشد ما دارن، با هم مرور کنیم:

- پست بعدی...