هفته‌نامه تجارت‌فردا – Telegram
هفته‌نامه تجارت‌فردا
14.4K subscribers
3.31K photos
275 videos
823 files
3.2K links
کانال رسمی هفته نامه تجارت فردا

صاحب امتیاز: شرکت دنیای اقتصاد تابان
مدیر مسئول: علیرضا بختیاری
سردبیر: محمد طاهری

سایت:
Www.Tejaratefarda.com
Download Telegram
Forwarded from اقتصادنیوز
🔻تراستی‌ها چه کسانی هستند و پاتوق‌شان کجاست؟ | تبعات حضور تراستی‌ها در اقتصاد ایران | علت‌العلل تمام این مصائب، تحریم‌ها هستند

🔹اطلاعات دقیقی در مورد هویت افراد یا گروه‌هایی که به‌عنوان «تراستی‌ها» معروف‌اند، وجود ندارد؛برخی می‌گویند اصطلاح «تراستی» معمولاً به افراد یا نهادهایی اشاره دارد که به‌صورت غیررسمی یا پشت پرده، وظیفه نقل‌وانتقال پولی و ارزی را در شرایط تحریم بر عهده دارند

🔹برخی هم بر این باورند که تراستی‌ها، صرافی‌ها یا افرادی هستند که در فرآیند دور زدن تحریم‌ها نقش اساسی دارند

🔹به زبان ساده می‌توانیم بگوییم یعنی این افراد از پول‌هایی که متعلق به خودشان نیست و عمدتاً مربوط به نقل‌وانتقال درآمدهای نفتی است، منفعت می‌برند

🔹واقعیت این است که اگر تراستی‌ها نبودند، نمی‌شد پول حاصل از فروش نفت، فرآورده‌های پتروشیمی و دیگر کالاها را دریافت کرد

🔹تراستی‌ها در ابعاد متفاوت می‌توانند سیستم‌های کلان اقتصادی کشورمان را تحت‌‌تاثیر قرار دهند. برخی از منابع بر این باورند که تراستی‌ها در پاتوق‌هایی دور هم جمع می‌شوند و به گپ و گفت‌ می‌پردازند|هفته نامه تجارت فردا

⬅️ مشروح گزارش

@EghtesadNews_com
7
⭕️برادر ترس
چرا در سرمایه‌گذاری، ابهام بدتر از ریسک عمل می‌کند؟

✍️نیما صبوری / نویسنده نشریه

🔸در مباحث مالی به‌طور کلی پذیرفته شده است که عدم‌قطعیت، سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهد. منظور از عدم‌قطعیت شرایطی است که در آن متغیرهای مهم سیاستی آینده (همانند تعرفه‌ها یا نرخ‌های مالیات) مشخص نباشند.

🔸در این رابطه با دو مفهوم «ریسک» و «ابهام»، به ظاهر شبیه هم، روبه‌رو هستیم. به نظر می‌رسد این تجربه شهودی درست باشد که شرایط همراه با «ابهام»، نامطمئن‌تر از شرایط همراه با «ریسک» است، زیرا در ریسک، اگرچه نتیجه نامعلوم، اما مقدار مورد انتظار نتیجه مشخص است. درحالی‌که در ابهام، با مجموعه‌ای از مقادیر مورد انتظار ممکن روبه‌رو هستیم.

🔸در این‌باره چهار اقتصاددان به نام‌های کارولین فلمر و جفری هیل از دانشگاه کلمبیای آمریکا، توماس گیروکس از دانشگاه ای‌تی‌اچ زوریخ سوئیس و مارچلا لوچتا از دانشگاه کافوسکاری ونیز ایتالیا، در مطالعه‌ای که به‌تازگی (نوامبر 2025) در انجمن ملی تحقیقات اقتصادی آمریکا منتشر کردند، نشان می‌دهد در شرایط نسبتاً عمومی، ابهام بیشتر از ریسک، مانع سرمایه‌گذاری می‌شود. مقاله نشان می‌دهد همواره فرصت‌های سرمایه‌گذاری‌ وجود دارند که در حالت ابهام رد می‌شوند، اما در حالت ریسک، پذیرفته می‌شوند.

🔸تجزیه‌وتحلیل‌های این مقاله حول تامین مالی سبز، به‌ویژه در حوزه حفاظت از تنوع زیستی و کاهش گازهای گلخانه‌ای بسط داده شده است. در مقاله دیگری که لوچتا و هیل (2025) درباره ابهام مقرراتی در سرمایه‌گذاری‌های سبز نوشتند، نشان دادند اگر ابهام بازدهی هر دو گزینه سرمایه‌گذاری را تحت تاثیر قرار دهد و اثر آنها در جهت‌های مخالف باشد، ابهام می‌تواند سرمایه‌گذاری روی گزینه سبز را تشویق کند.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
👍42
⭕️مدح مارکس
آیزایا برلین چه تحلیلی درباره اندیشه مارکس دارد؟

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
👍61
دو کتاب «دنیای‌اقتصاد» در دست اقتصاددان آمریکایی

والتر بلاک، اقتصاددان لیبرتارین اهل آمریکا و چهره شناخته‌شده مکتب اقتصادی اتریشی است. او دکترای خود را با راهنمایی گری بکر، نوبلیست اقتصاد، از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. بلاک هم‌اکنون کرسی استادی دانشگاه لویولا در نیواورلئان را در اختیار دارد و بیشتر شهرت خود را به واسطه نگارش کتاب «دفاع از غیرقابل دفاع» به دست آورده است.

بلاک از دوستان نزدیک موری روتبارد بوده و تاثیر فکری روتبارد بر او و نظراتش را به وضوح می‌توان دید. این اقتصاددان، بر ترجمه فارسی سه کتاب «اخلاق آزادی»، «فردگرایی و فلسفه علوم اجتماعی» و «برای آزادی نوین؛ مانیفست لیبرتارین» از موری روتبارد مقدمه اختصاصی نوشته است. دو کتاب نخست از سوی انتشارات دنیای اقتصاد به چاپ رسیده و کتاب سوم نیز در دست انتشار است.

اگر تمایل دارید به کتاب‌های ما دسترسی پیدا کنید، راهنمای خرید از کتابفروشی دنیای‌اقتصاد را مطالعه کنید.
10👎5👏1
چرا دولت نتوانست دست مفت‌برها را از بودجه کوتاه کند؟

🔹سهم مردم از کیک بودجه سال ۱۴۰۵ به حداقل رسیده و با کاهش نقش نفت، بار اصلی تامین منابع بر دوش مالیات‌ها و سایر درآمدهای غیرنفتی افتاده است.

🔹انگار زور دولت به مفت‌برهای بودجه نرسیده که در نتیجه، فشار اصلی کاهش درآمدهای دولت را مردم باید تحمل کنند.

آیا اراده‌ای برای پایان بخشیدن به مفت‌خوری از منابع عمومی وجود دارد؟


#تجارت_فردا
@tejaratefarda
9👍6👎1😢1
هفته‌نامه تجارت‌فردا
چرا دولت نتوانست دست مفت‌برها را از بودجه کوتاه کند؟ 🔹سهم مردم از کیک بودجه سال ۱۴۰۵ به حداقل رسیده و با کاهش نقش نفت، بار اصلی تامین منابع بر دوش مالیات‌ها و سایر درآمدهای غیرنفتی افتاده است. 🔹انگار زور دولت به مفت‌برهای بودجه نرسیده که در نتیجه، فشار…
روایت‌ها و خرده‌روایت‌های اقتصاد ایران

✍️ محمد طاهری/ سردبیر

🔹 تصور کنید در سالنی نشسته‌اید و بودجه ۱۴۰۵ برای شما به نمایش درمی‌آید. نمایش با سکوتی سنگین آغاز می‌شود؛ سکوتی شبیه لحظه‌ای که پرده تالار سنگلج بالا می‌رود و مرشد، با ضرب یادگار مرحوم هادی اسلامی، ریتمی آشنا و دلهره‌آور را تکرار می‌کند. اعداد ردیف شده‌اند، ستون‌ها مرتب‌اند و جداول، ظاهری منظم دارند، اما پشت این نظم ظاهری، روایتی آشنا نهفته است؛ دولتی که بیش از درآمد و منابع واقعی، بدهی دارد و امیدش به آینده‌ای نامعلوم است. بودجه ۱۴۰۵ روایت تکرار شده سال‌های قبل است؛ روایتی از کسری بزرگ، درآمدهای مشکوک و هزینه‌هایی که نه می‌شود حذفشان کرد و نه می‌شود تأمینشان کرد.
برای سال آینده، دولت باز هم روی درآمدهایی حساب کرده که تحققشان در اختیارش نیست؛ فروش نفت در سایه تحریم، مالیات‌ستانی از بخش‌خصوصی ورشکسته که نفسش به شماره افتاده و واگذاری دارایی‌هایی که یا مشتری ندارند یا قبلاً فروخته شده‌اند. در سوی دیگر، هزینه‌ها ردیف شده‌اند. حقوق، یارانه‌ها، بازپرداخت بدهی‌ها و هزینه‌هایی که هر سال بزرگ‌تر می‌شوند. فاصله میان این دو، همان شکافی است که اسمش را کسری بودجه گذاشته‌اند و در بودجه ۱۴۰۵، عمیق‌تر و خطرناک‌تر از قبل به نظر می‌رسد. پایان این روایت از پیش معلوم است. وقتی منابع واقعی کافی نیست، دولت به راه‌حل‌های همیشگی پناه می‌برد؛ استقراض پنهان، فشار بر بانک‌ها و درنهایت خلق پول. اینجاست که بودجه از یک سند اداری، به یک عامل مستقیم تجاوز به زندگی مردم تبدیل می‌شود. تورم، ترجمه روزمره بودجه ۱۴۰۵ برای جامعه است. تورمی که نه ناگهانی، بلکه فرساینده است و آرام‌آرام سطح زندگی را پایین می‌کشد.

🔹 در دل روایت اصلی اقتصاد ایران، خرده‌روایت‌هایی هم شکل می‌گیرند. فروشنده‌ای را تصور کنید که هر صبح زود مغازه کوچکش را باز می‌کند، اما بی‌ثباتی آزارش می‌دهد و شوک‌های ارزی امانش را بریده‌اند. دخلش با خرجش نمی‌خواند و بودجه ۱۴۰۵ برای او به معنای افزایش مالیات، بالا رفتن قیمت مواد اولیه و کاهش قدرت خرید مشتریان است. هر روز که می‌گذرد، سهم اجاره، مالیات و هزینه‌ها از درآمدش بیشتر می‌شود و سهم زندگی کمتر. او احساس می‌کند که هر روز فقیرتر می‌شود.
کارگری را به یاد بیاورید که فقر در خانواده‌اش موروثی شده. پدرش فقیر بوده، او هم فقیر است و فرزندانش هم فقیر خواهند ماند. مادری که کودکی معلول را هر روز به دوش می‌کشد تا دارویش را پیدا کند. پیرمردی که حقوق بازنشستگی‌اش کفاف زندگی‌اش را نمی‌دهد و خانم کارمندی را تصور کنید که حقوقش روی کاغذ افزایش یافته، اما در واقعیت، همان حقوق هم کفاف زندگی‌اش را نمی‌دهد. افزایش حقوق در بودجه، زیر سایه تورم، به یک شوخی تلخ تبدیل شده است. میلیون‌ها نفر کارمند و بازنشسته دولتی، هر ماه فهرستی از هزینه‌ها را خط می‌زنند؛ اول تفریح، بعد فرهنگ، بعد آموزش، بعد غذا و بعد درمان. بودجه ۱۴۰۵ برای این افراد داستان حذف تدریجی زندگی است، نه یک‌باره، بلکه ذره‌ذره. بازنشسته‌ای را تصور کنید که سال‌ها کار کرده و حالا مستمری‌اش حتی هزینه داروهایش را هم پوشش نمی‌دهد. بودجه وعده حمایت می‌دهد، اما تورم همان حمایت اندک را می‌بلعد. او قربانی همان مالیات تورمی است که در هیچ سطری از بودجه نوشته نشده، اما در زندگی‌اش هر روز حضور دارد.
جوانی که تازه وارد بازار کار شده، با بودجه ۱۴۰۵ آینده‌اش را مبهم‌تر از قبل می‌بیند. اشتغال وعده داده می‌شود، اما سرمایه‌گذاری واقعی شکل نمی‌گیرد. تورم، نااطمینانی و رکود، تصمیم‌های بلندمدت را ناممکن کرده‌اند. ازدواج، خانه، پس‌انداز و حتی ماندن در کشور، همه به سوالات بی‌پاسخ تبدیل شده‌اند. این خرده‌روایت‌ها در کنار هم، نشان می‌دهند که بودجه ۱۴۰۵ فقط یک متن رسمی نیست؛ یک روایت جمعی است از فقیر شدن مستمر. روایتی که در آن، سیاستمداران برای بقای خود، هزینه را به جامعه منتقل می‌کنند و جامعه، بی‌آنکه صدایی در تنظیم داستان داشته باشد، بار آن را به دوش می‌کشد. داستان بودجه ۱۴۰۵، داستان ادامه یک تراژدی است. روایت اصلی، حرکت به سوی بحرانی عمیق‌تر است و خرده‌روایت‌ها، زندگی‌هایی هستند که زیر این حرکت، آرام‌آرام محو می‌شوند. این داستان ممکن است با یک شوک بزرگ و شاید هم با تداوم فرسایش به پایان برسد؛ پایانی که هنوز نوشته نشده، اما نشانه‌هایش در زندگی روزمره مردم کاملاً پیداست.

🔹چشم‌ها را باز کنید و به نمودارها و جدول‌ها بنگرید. به ستون‌های فروریخته درآمدها و ستون‌های برافراشته هزینه‌ها. به انگل‌های مفت‌خوری که چند دهه دستشان در کاسه مردم بوده و حالا در اوج گرفتاری سیاسی و اجتماعی، حاضر نمی‌شوند حتی به خاطر بقای خود، دست از مفت‌بری بردارند.

خانم‌ها و آقایان؛ این است بودجه 1405.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
👍197
Forwarded from اکوایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 ماجرای جالب از جلسه با وزیر اقتصاد؛ تکنوکرات‌ها از ترس چه چیزی حرف‌ گوش‌کن شدند؟

▫️علی اصغر سعیدی:

▫️در واقع در دهه 50 تکنوکرات‌ها به مدیرانی «حرف‌گوش‌کن» تبدیل شدند. در این میان نباید از نقش هویدا غافل شد؛ هرچند که همواره میان عالیخانی و هویدا نوعی نبرد و اختلاف‌نظر برقرار بود.

▫️هوشنگ انصاری -وزیر وقت اقتصاد- دستور داد تا تمامی صاحبان صنایع نساجی و فلزی را جمع کنند. اما او با لحنی تحکمی گفت: «تا زمانی که قیمت‌ها را کاهش ندهید، حق خروج از این جلسه را ندارید.»

▫️برای درک عمیق‌تر از پشت‌پرده تقابل تکنوکرات‌ها با نهاد قدرت در عصر پهلوی، مشروح میزگرد جنجالی با حضور علی‌اصغر سعیدی، جامعه‌شناس، محمد قوچانی و محمد طاهری، روزنامه‌نگار را در سایت اکوایران ببینید.

📺 @ecoiran_webtv
8👍2
اقتصاد ایران و نهادها


📚 کتاب «اقتصاد ایران و نهادها» نوشته آزاده خرمی‌مقدم، پژوهشگر اقتصاد، تلاشی تاریخی و تحلیلی برای فهم ریشه‌های توسعه‌نیافتگی ایران است؛ کتابی که به‌جای تمرکز بر سیاست‌های مقطعی یا عوامل صرفاً فنی، به سراغ بنیان‌های نهادی و الگوهای ذهنی حاکم بر جامعه ایرانی می‌رود.

📚 این کتاب یک مطالعه تاریخی–اقتصادی است و با بهره‌گیری از چارچوب نظری «اقتصاد نهادی جدید»، مسیر تحولات نهادی ایران را در یکی از اثرگذارترین دوره‌های پس از اسلام، یعنی عصر صفوی، واکاوی می‌کند.

📚 نویسنده از همان ابتدا فرضیه اصلی خود را با صراحت مطرح می‌کند: توسعه، پیش از آن‌که به فناوری یا سیاست‌های اقتصادی وابسته باشد، ریشه در نهادها و الگوهای ذهنی کنشگران اجتماعی دارد؛ نهادهایی که قواعد بازی اقتصادی و انگیزه‌های رفتاری را شکل می‌دهند.

📚 بر این اساس، برای فهم تفاوت عملکرد جوامع در مسیر توسعه، مطالعه تاریخ و شناسایی مسیر نهادی آن‌ها اجتناب‌ناپذیر است. ایران، با پیشینه تاریخی طولانی، حامل نهادهایی است که به‌جای تقویت توسعه پایدار، در بسیاری موارد مانع آن شده‌اند.

📚 پرسش محوری کتاب نیز دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود: چرا ایران، با وجود شکوفایی اقتصادی در دوره شاه عباس اول و ارتباطات گسترده با جهان غرب، نتوانست وارد مسیر صنعتی‌شدن و شکل‌گیری سرمایه‌داری شود، در حالی که اروپا در همان زمان به آستانه انقلاب صنعتی رسید؟

📚 کتاب نشان می‌دهد که مسیر نهادی ایران صفوی، به‌جای «چرخه فضیلت»، در چارچوب یک «چرخه رذیلت» عمل کرده است؛ چرخه‌ای که پیامدهای آن تا امروز نیز در ساختار اقتصادی و اجتماعی ایران قابل مشاهده است.

📚 در این چرخه، نهادهای غیررسمی به‌ویژه باور به قدرت مطلق شاه و الگوهای ذهنی حاکم، انگیزه‌های رفتاری را به سمتی سوق می‌داد که امکان شکل‌گیری قواعد رسمی کارآمد، امنیت حقوق مالکیت و انباشت سرمایه مولد فراهم نشود.

📚 قدرت محدود مردم در برابر رفتار خودکامه پادشاهان، به شکل‌گیری بوروکراسی‌ای انجامید که با هزینه‌های معاملاتی بالا و ناامنی حقوق مالکیت همراه بود. در چنین فضایی، تشکل‌ها و انجمن‌های بازرگانی نه قادر به تبادل مؤثر اطلاعات بودند و نه توان تضمین قراردادهای بلندمدت و مبادلات غیرشخصی را داشتند.

📚 کتاب تأکید می‌کند که ناکامی ایران در دستیابی به توسعه اقتصادی، نه امری تصادفی، بلکه پیامد منطقی مسیر نهادی‌ای بوده است که در طول زمان تثبیت شده بود.

📚 کتاب با طرح دوباره پرسش بنیادین توسعه‌نیافتگی ایران، این پیام را منتقل می‌کند که اگرچه تاریخ تغییرپذیر نیست، اما با شناخت دقیق ریشه‌های نهادی، می‌توان مسیر آینده را اصلاح کرد؛ هشداری جدی که اصلاح نهادی را مقدم بر هر نوع اصلاح اقتصادی دیگر می‌نشاند.

📚 «اقتصاد ایران و نهادها» در 90 صفحه توسط انتشارات «دنیای اقتصاد» با قیمت 70 هزار تومان منتشر شده است. معرفی صوتی این کتاب را با صدای «پریا شهبازی» از همکاران بخش آنلاین «دنیای اقتصاد» می‌شنوید.

📚برای تهیه کتاب‌های انتشارات دنیای اقتصاد به کانال تلگرامی آن به آدرس @eco_philo_book و برای تهیه این کتاب به اینجا مراجعه کنید.

✔️کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
👍32
Forwarded from اکوایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 قربانیان اصلی نظام رانتی چه افرادی هستند؟/جایگزینی رانت به‌جای خلق ارزش در ایران

▫️تصور می‌شود که ایران بر دریایی از ثروت نشسته است؛ اما در ادبیات اقتصادی ثروت به معنی خلق ارزش است.

▫️وقتی کسی که در نظام حکمرانی بالا رفته و دیگران از او انتظار دارند که به آنها سهم بدهد، این فرایند از افراد کوچک منبع توزیع رانت می‌سازد که در انتها منجر به خم‌شدن گردن‌های راست و ذلیل‌شدن آدم‌های عزیز می‌شود.

▫️برای درک چگونگی تبدیل رانت به جریان اصلی اقتصاد و مشاهده کامل این تحلیل ساختاری، گفت‌و‌گوی فرهاد نیلی، اقتصاددان را در وب‌سایت اکوایران تماشا کنید.

📺 @ecoiran_webtv
5
⭕️نابرابری پنهان
آیا پرداخت نقدی یارانه سوخت می‌تواند نابرابری اقتصادی را کاهش دهد؟

✍️حامد وحیدی / نویسنده نشریه

🔸این مقاله نشان می‌دهد که اصلاح یارانه‌های سوخت، اگر به‌درستی طراحی و اجرا شود، می‌تواند از سیاستی پرهزینه و نابرابر به ابزاری قدرتمند برای کاهش نابرابری تبدیل شود. شواهد تجربی مبتنی بر تجربه ایران به‌روشنی تایید می‌کنند که جایگزینی یارانه‌های قیمتی با پرداخت‌های نقدی نه‌تنها از منظر نظری، بلکه در عمل نیز اثر بازتوزیعی معناداری دارد.

🔸کاهش حدود هشت‌درصدی ضریب جینی مخارج در ازای انتقال روزانه یک دلار به‌ازای هر نفر، عددی است که به‌خوبی ظرفیت این سیاست را برای بهبود عدالت اجتماعی نشان می‌دهد. نکته مهم آن است که این اثر عمدتاً از پوشش همگانی پرداخت‌ها و مصرف انرژی پایین‌تر خانوارهای کم‌درآمد ناشی می‌شود، نه از عوامل بیرونی مانند تحریم‌ها یا شوک‌های خارجی. درعین‌حال، تجربه ایران هشدار روشنی نیز به همراه دارد.

🔸تورم بالا و مداوم می‌تواند به‌سرعت ارزش واقعی پرداخت‌های نقدی را تضعیف کند و دستاوردهای بازتوزیعی اصلاحات را از بین ببرد. بنابراین، پرداخت نقدی صرفاً اقدام مقطعی نیست، بلکه نیازمند سازوکارهای نهادی همانند تعدیل دوره‌ای یا شاخص‌بندی با تورم است که اثرات آن در طول زمان حفظ شود. بدون چنین تمهیداتی، اصلاح یارانه‌ها ممکن است در کوتاه‌مدت موفق به نظر برسد، اما در میان‌مدت و بلندمدت به بازگشت نابرابری منجر شود.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
3👍1
⭕️برگزیدگان FEE
چرا این کتاب‌ها برای درک اقتصاد امروز مهم هستند؟

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
4👍1
Forwarded from اقتصادنیوز
🔻لایحه بودجه 1405؛ روایت کسری‌ بزرگ و درآمدهای مشکوک | چرا دولت نتوانست دست مفت‌برها را از بودجه کوتاه کند؟

محمد طاهری، روزنامه نگار و سردبیر هفته نامه تجارت فردا، در سرمقاله این شماره نوشت:

🔹بودجه ۱۴۰۵ روایت تکرار شده سال‌های قبل است؛ روایتی از کسری بزرگ، درآمدهای مشکوک و هزینه‌هایی که نه می‌شود حذفشان کرد و نه می‌شود تأمینشان کرد.

🔹برای سال آینده، دولت باز هم روی درآمدهایی حساب کرده که تحققشان در اختیارش نیست؛ فروش نفت در سایه تحریم، مالیات‌ستانی از بخش‌خصوصی ورشکسته که نفسش به شماره افتاده؛ در سوی دیگر، هزینه‌ها ردیف شده‌اند. حقوق، یارانه‌ها، بازپرداخت بدهی‌ها و هزینه‌هایی که هر سال بزرگ‌تر می‌شوند

🔹بودجه ۱۴۰۵ فقط یک متن رسمی نیست؛ یک روایت جمعی است از فقیر شدن مستمر.

🔹چشم‌ها را باز کنید و به نمودارها و جدول‌ها بنگرید. به ستون‌های فروریخته درآمدها و ستون‌های برافراشته هزینه‌ها. به انگل‌های مفت‌خوری که چند دهه دستشان در کاسه مردم بوده و حالا در اوج گرفتاری سیاسی و اجتماعی، حاضر نمی‌شوند حتی به خاطر بقای خود، دست از مفت‌بری بردارند.

🔹خانم‌ها و آقایان؛ این است بودجه 1405

⬅️ متن کامل

@EghtesadNews_com
👍94
⭕️نقض غرض
بررسی تعهد ارزی در گفت‌وگو با محمدمهدی بهکیش

✍️مریم رحیمی / نویسنده نشریه

🔸بعد از اینکه خبر گم شدن ده‌ها میلیارد دلار ارز حاصل از صادرات منتشر شد، افکار عمومی و رسانه‌ها از کارت‌های بازرگانی یک‌بارمصرف سخن گفتند. حال آنکه کمتر کسی به این مسئله پرداخت که سخت‌گیری‌های سیاست‌گذار و قوانین پیچیده صادراتی منجر شده که صادرکنندگان واقعی دچار گرفتاری‌های گوناگون شوند و افراد سودجو نیز از شرایط ایجادشده سوءاستفاده کنند.

🔸در واقع سیاست‌گذاری که قصد داشت ارز ناشی از صادرات را به هر قیمتی که هست به داخل بازگرداند، نمی‌دانست چگونه در حال نقض غرض اولیه است. برخوردهای امنیتی با فعالان اقتصادی و از پیش مجرم شمردن آنها، منجر شده هزینه صادرات برای صادرکنندگان چنان بالا رود که از پس اداره امور کسب‌وکار برنیایند.

🔸در مقابل، بگیروببندهای سخت‌گیرانه زمین بازی تجارت را عوض کرده است؛ یعنی اگر تا پیش از این، تنها برخی افراد مشخص دست به اقدامات غیرقانونی می‌زدند، قوانین سخت‌گیرانه گاهی حتی مقیدترین فعالان اقتصادی به قانون را دست‌کم وسوسه می‌کند به فکر دور زدن قوانین و بخش‌نامه‌های خلق‌الساعه دولتی بیفتند.

🔸دکتر محمدمهدی بهکیش، اقتصاددان، در گفت‌وگویی توضیح می‌دهد که چرا اساساً الزام صادرکنندگان به بازگشت ارز صحیح نیست. جان کلام این گفت‌وگو هم آن است که چنانچه سیاست‌گذار محیط مساعد کسب‌وکار را ایجاد کند، سرمایه‌گذاران خواهان بازگشت ارز و سرمایه‌گذاری در داخل هستند.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
👍72
Forwarded from اکوایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 تیتر یک | داستان یک فروپاشی

🎙نسخه صوتی

▫️در تیتر یک امروز یکشنبه 14 دی ۱۴۰۴ ببینید:

00:57 بازارهای مالی | گزارش بازارها

07:01 اقتصاد کلان | سبد معیشتی اکوایران برای آذر 1404

11:51 هوش مصنوعی | چرا ۲۰۲۶ نقطه عطف هوش مصنوعی در کسب‌وکارهاست؟

18:06 بازارهای جهانی | اثر اتفاقات ونزوئلا بر بازار جهانی نفت

22:26 تجارت فردا| تله بودجه

26:10 اقتصاد کلان | میراث چاوز و مادورو برای ونزوئلا

31:35 صمت | بودجه ۱۴۰۵؛ فشار هزینه‌ها و نااطمینانی پیش‌روی صنعت

▫️تیتر یک پنجره روزانه به اقتصاد ایران و جهان

#تیتر_یک
📺 @ecoiran_webtv
2
⭕️غول خفته
چشم‌انداز رمزارزها در میزگرد نیما نامداری، امیرحسین خالقی و سهند حمزه‌ئی

✍️رضا طهماسبی / دبیر تحریریه

🔸جذابیت رمزارزها یا کریپتوکارنسی‌ها در بازارهای جهانی رو‌به افزایش است؛ بازاری پرریسک اما پربازده که می‌تواند مشغله ذهنی بسیاری از معامله‌گران باشد. رمزارزها که این روزها دائم با پذیرش از سوی نهادهای جدید مواجه می‌شوند، در حال تبدیل شدن به ابزارهای مهمی در طبقات دارایی هستند و شاید به‌تدریج بتوانند جای خود را به‌عنوان ابزار مبادله هم باز کنند و در برخی مبادلات جای پول‌های رایج را بگیرند.

🔸پس تعجبی نیست اگر بانک‌های مرکزی از این ناحیه احساس خطر کنند و به‌دنبال در دست گرفتن کنترل رقیب باشند؛ حتی به این فکر بیفتند که برای استفاده از ظرفیت‌های موجود در این بازار خودشان دست به تولید ریال دیجیتال و یوآن دیجیتال بزنند.

🔸نیما نامداری، امیرحسین خالقی و سهند حمزه‌ئی در این میزگرد با بررسی چشم‌انداز رمزارزها در ایران از ضرورت تغییر نگاه سیاست‌گذار، لزوم رگولاتوری و تنظیم‌گری در بازار، رفع محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها می‌گویند و تاکید دارند که این بازار ظرفیت بسیار بالایی برای غافلگیر کردن همگان دارد و اگر با رویکرد سلبی با آن برخورد کنیم، هیچ بعید نیست به‌طور کامل همه ظرفیت‌های موجود در آن را از دست بدهیم.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
3👍3
⭕️تخریب خانواده
بررسی پیامدهای بحران اقتصادی بر نهاد خانواده در گفت‌وگو با رضا شریفی‌یزدی

✍️صبا نوبری / نویسنده نشریه

🔸در منظومه نهادهای اجتماعی، «خانواده» همواره به‌مثابه آخرین پناهگاه و مستحکم‌ترین دژ در برابر تلاطم‌های محیطی شناخته شده است. اما آیا این دژ، توان مقاومت در برابر سونامی‌های پی‌درپی اقتصادی و ناکارآمدی‌های سیستمی را دارد؟ جامعه ایران در دوران گذار خود، با پدیده‌ای سهمگین مواجه شده است که در آن، بحران‌های کلان از سطح سیاست‌گذاری و اقتصاد، سرریز کرده و به خصوصی‌ترین لایه زندگی شهروندان، یعنی خانواده نفوذ کرده‌اند.

🔸روایت رسمی، کاهش فرزندآوری و تاخیر در ازدواج را به تغییر سبک زندگی و نفوذ فرهنگ غرب تقلیل می‌دهد، اما تحلیلگران اجتماعی با رد این ساده‌سازی‌ها، انگشت اتهام را به سمت «دُژکارکردهای» نهادهای دیگر نشانه می‌روند. زمانی که اقتصاد ناتوان از تامین معیشت است، سیاست در ایجاد ثبات ناکام می‌ماند و آموزش به کالایی لوکس بدل می‌شود، نهاد خانواده مجبور است جورِ تمام این ناتوانی‌ها را بکشد.

🔸نتیجه این فشار ساختاری، پدیده‌ای است که می‌توان آن را «تخلیه کارکردی خانواده» نامید؛ وضعیتی که در آن خانواده دیگر فرصتی برای تربیت و تولید نسل ندارد، چرا که تمام انرژی آن صرف بقای محض می‌شود.

🔸در گفت‌وگوی پیش‌رو با رضا شریفی‌یزدی، جامعه‌شناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی، تلاش کرده‌ایم تا از کلیشه‌های رایج عبور کنیم و با نگاهی آسیب‌شناسانه، رابطه دیالکتیک میان اقتصاد سیاسی و نهاد خانواده در ایران امروز را واکاوی کنیم. او معتقد است بحرانی که امروز در خانواده می‌بینیم، درواقع، آوار ناکارآمدی سایر نهادهاست که بر سر این نهاد فروریخته است.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
👍32
⭕️نقطه بی‌بازگشت
درس‌های سیل و خشکسالی اخیر در گفت‌وگو با عیسی کلانتری

✍️جواد حیدریان / دبیر تحریریه

🔸ایران در ماه‌های گذشته، چهره دوگانه و متناقض اقلیم خود را با شدتی بی‌سابقه به نمایش گذاشت. از یک‌سو خشکسالی طولانی‌مدت و افت کم‌سابقه بارش‌ها که بسیاری از استان‌ها را در آستانه تنش آبی و فرارسیدن روز صفر آبی قرار داد و از سوی دیگر، بارش‌های سنگین و سیلاب‌های ناگهانی در 15 روز پایانی آذرماه که پهنه‌های وسیعی از کشور را تحت‌ تاثیر قرار داد.

🔸این دوگانه به ظاهر متضاد، در واقع چهره یک بحران است؛ نشانه‌ای از ناترازی ساختاری و مزمن در حکمرانی آب ایران. کشوری که همزمان، هم از کمبود آب رنج می‌برد و هم قادر به مدیریت سیلاب نیست، کشوری است که سیستم مدیریت منابعش از اصول علمی فاصله گرفته و سال‌ها از ظرفیت واقعی طبیعت، فراتر رفته است.

🔸در چنین بستری، گفت‌وگو با عیسی کلانتری، از وزرای پیشین کشاورزی و رئیس اسبق سازمان محیط‌ زیست، تصویری نگران‌کننده از عمق بحران ارائه می‌دهد. کلانتری با صراحت می‌گوید، ایران بیش از دو دهه است که ۱۰۰ درصد آب تجدیدپذیر خود را مصرف می‌کند، یعنی ۶۰ درصد فراتر از حد هشدار جهانی مصرف کرده است.

🔸او بر این باور است که آنچه امروز در قالب خشکسالی، فرونشست، نابودی تالاب‌ها، سیلاب‌های مخرب و کاهش تاب‌آوری سرزمینی دیده می‌شود، نتیجه مستقیم دهه‌ها سیاست‌گذاری اشتباه، بزرگ‌نمایی خودکفایی کشاورزی، برداشت‌های بی‌محابا از سفره‌های زیرزمینی و بی‌توجهی به اصول اساسی توسعه پایدار است.

🔸ایران، اکنون با بدهی آبی بیش از ۲۰۰ میلیارد مترمکعب روبه‌روست. عددی که کل ساختار حکمرانی آب کشور را با چالشی وجودی روبه‌رو می‌کند. کلانتری تاکید می‌کند که ادامه این مسیر، سرزمین را به سمت «نقطه بی‌بازگشت» می‌برد و تنها راه نجات، اصلاح فوری سیاست‌ها، کاهش مصرف بخش کشاورزی، بازنگری در سیاست خارجی و تولید ثروت، برای تامین امنیت غذایی پایدار است.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
2👍2