#یادداشت
#مقاله_ترویجی | شمارهٔ ۱۷

📱ردپای پنهان؛ تصاویر هوش مصنوعی دنیای جدید را خلق می‌کنند

هوش مصنوعی مولد تصویر، مثل دال‌ای و میدجنری، جمله‌های ساده را به تصاویر پیچیده و گاه عجیب تبدیل کرده و جهان را دگرگون ساخته است. اما پشت این تصاویر فقط الگوریتم‌ها نیستند؛ انسان‌ها در همه مراحل حضور دارند، از دسته‌بندی داده‌ها تا تولید خروجی‌های خلاقانه. با وجود پیشرفت‌ها، مدل‌های متن‌به‌تصویر هنوز با چالش‌هایی مثل ابهام‌های زبانی و معنایی روبه‌رو هستند؛ جایی که «خفاش» می‌تواند هم حیوان باشد و هم چوب بیسبال.

‌‌
پرامپت‌نویسی امروز ترکیبی از هنر و علم است و سبک‌ها و نام هنرمندان به ابزار هدایت هوش مصنوعی تبدیل شده‌اند.

پرسش اصلی اما باقی است:

آیا این تصاویر واقعاً غیرانسانی‌اند، یا بازتابی از انتخاب‌ها، سوگیری‌ها و خلاقیت انسانی؟ وقتی هوش مصنوعی روزانه میلیون‌ها تصویر می‌سازد، جایگاه هنرمند و مخاطب کجاست و ما از این تعامل انسان و ماشین چه می‌آموزیم؟
‌
📎 می‌توانید نسخهٔ کامل مقاله را با ترجمه سامان مطلبی از سایت ما مطالعه کنید.

🖥 پژوهشگاه فضای مجازی
🔗 با ما در ارتباط باشید.

#یادداشت
#مقاله_ترویجی | شمارهٔ ۱۸

📱از ادعای «احساس» تا حقوق اخلاقی؛ آیندۀ روابط انسان و هوش مصنوعی
‌

در سال ۲۰۲۲، بلیک لموین، مهندس گوگل، مدعی شد چت‌بات لامدا به خودآگاهی و احساسات رسیده و آن را یک «شخص» دانست. او برای لامدا مسئولیت اخلاقی قائل شد، اما متخصصان این ادعا را رد کردند و گوگل او را اخراج کرد.

‌

این ماجرا پرسش‌های اخلاقی مهمی را مطرح می‌کند: آیا لامدا احساسات، خودآگاهی یا ویژگی‌های شخصیتی دارد؟ هرکدام پیامد اخلاقی متفاوتی دارند؛ احساسات پایه وضعیت اخلاقی را می‌سازد، خودآگاهی مبنای قضاوت اخلاقی است و «شخص بودن» بالاترین جایگاه اخلاقی و حقوقی را ایجاد می‌کند. هرچند احتمال دارد لموین دچار توهم «هوشیاری مصنوعی» شده باشد، اما تجربه نشان می‌دهد انسان‌ها می‌توانند حتی بدون جسم، با هوش مصنوعی ارتباط عاطفی برقرار کنند.

‌
این موضوع اهمیت گفت‌وگو درباره اخلاق و حقوق هوش مصنوعی و افزایش سواد عاطفی دیجیتال برای پیشگیری از وابستگی و سوءاستفاده را نشان می‌دهد.

📎 می‌توانید نسخهٔ کامل مقاله را با ترجمه سامان مطلبی از سایت ما مطالعه کنید.

🖥 پژوهشگاه فضای مجازی
🔗 با ما در ارتباط باشید.

#یادداشت
#مقاله_ترویجی | شمارهٔ ۱۹

📱چرا «ارتباط انسان با انسان» در دوران هوش مصنوعی تبدیل به کالایی لوکس شده؟

این مقاله بر مبنای کتاب آخرین شغل انسانی نوشته‌ی جامعه‌شناس الیسون پیو ، به بررسی پیامدهای انسانیِ گسترش فناوری و هوش مصنوعی بر مشاغل احساسی و ارتباطی می‌پردازد. پیو در پژوهش خود نشان داد افرادی که او فعالیت‌شان را «کار پیوندی» می‌نامد، بیش از هر زمان دیگر زیر فشار استانداردسازی فناورانه قرار دارند. در این نظام، همدلی و توجه انسانی به داده و گزارش بدل شده است. به باور پیو، بخش بزرگی از «کار مراقبتی» قابل اندازه‌گیری نیست و صنعتی‌سازی آن مخرب است.

‌
نتیجه‌ٔ چنین منطقی، جامعه‌ای است که در آن تعامل انسانی به کالایی لوکس تبدیل شده است. او هشدار می‌دهد که اگر ارزش همدلی و ارتباط را بازنیابیم، در آینده‌ای نزدیک حتی در حساس‌ترین لحظات زندگی، هیچ انسانی برای گرفتن دست‌مان باقی نخواهد ماند.

📎 می‌توانید نسخهٔ کامل مقاله را با ترجمه سیدعلی حسینی از سایت ما مطالعه کنید.

🖥 پژوهشگاه فضای مجازی
🔗 با ما در ارتباط باشید.