به دوران ابتدایی برگشتم، هرررر فاکینگ شب مشق دارم!

این چند روز یه نفر تو ذهنم همش فریاد میزنه تو بازنده‌ای... خیلی سعی کردم فقط یه بُرد به یاد بیارم تا بزنم تو دهنش، ولی پیدا نشد. الان گوشه رینگ افتادم رو زمین، داور تا ۹ شمرده، کم کم knock out می‌شم... بلند شم؟ ضربه‌هایی که خوردم بسم نبودن؟ دووم میارم؟ شاید وقت پذیرفتن شکستم رسیده، نه؟

و حماسه ای دیگر :))
نه تنها هر سوال ۲۴ ثانیه زمان داره بلکه ۲۴ ثانیه که تموم شه خودکار میره بعدی ووووووو نمره منفی داره!
بگو می‌خوام بندازمتون، این وحشی بازیا چیه مرد مومن....

من این روزها زیاد به تو فکر می‌کنم.
راضی نیستم از این بابت.

این کلیپ‌ها که یک دفعه می ایستن تا ببین چقدر طول می‌کشه دوستاشون به نبودشون پی ببرن رو دیدید؟ منم ایستادم، دوستام حتی آخر خیابون رو هم پیچیدن و رفتن. چقدر دیگه بایستم و صبر کنم و نگاه کنم؟ وقتش نیست که واقعیت رو بپذیرم و برم؟

آه با ۲۲ سال سن روحم توی ۷ سالگیش گیر کرده. استادها که در جواب تکلیفم میگن بسیار عالی مثل اون دوران گویا کارت صدآفرین، هزار و سیصد آفرین گرفتم مثل خرِ تی‌تاب خورده ذوق می‌کنم.

https://news.1rj.ru/str/theunknownest/472


مجهول جانم تشویق ینی آرزومند کردن، راغب کردن، به شوق انداختن ...
تشویق یه محرک خوشایند هست ...
اتفاقا یکی از اصول تدریسه که مدرس تشویق کنه ... این ذات تشویقه... خیلی کم پیش میاد تو دانشگاه کسی این اصل رو رعایت کنه 😶 و بیشتر رو اصل تنبیه فوکوس میکنن😶
من باید خیلی خوشحال باشم که ممبر کانالی هستم که ادمینش اینقدر. خوب به وظایفش عمل می‌کنه که تشویق بشه ...😍😍😍😍

مجهول جانم این کودک دورنت نیست و این حتی مجهول ۷ ساله درون ۲۲ سالگیت هم نیست.
ما همه نیاز به تایید شدن داریم مخصوصا توقع داریم از کسانی که ما رو تایید کنن و تشویق پس بدان و آگاه باش که اون استادت آدم خوبیه و درک اینو داره که اینکار جواب میده!
متاسفانه تو دنیای آدم بزرگ ها تشویق کمترین کاریه که بلدن انجام بدن! و تنبیه شده براشون اصل کاری اونجاست که ما آدم ها دچار مشکل میشیم!
اگه به خاطر کاری که دیگران میکنند تشکر نکنیم حتی اگه برای کارشون قراره دستمزدی بدن بهشون! اگه از کارشون تعریف نکنیم وقتی وظیفه‌شون رو خوب انجام ندن!
پ.ن:درباره این موضوع میتونم ساعت ها حرف بزنم و حداقل ۱۰ الی ۱۵ تا پست منتشر کنم ولی خب قطعا از حوصله جمع خارجه!
https://news.1rj.ru/str/theunknownest/472

-You're quiet.
+Thanks, I'm overthinking.

به همه اهدافم رسیدم بدون سین

نمی‌دونم کی یه بار نوشته بود: بدترین قسمت افسردگی اینه که دنیا و آدماش واست صبر نمی‌کنن.

اگر نصف علاقه‌ای که به سیب زمینی سرخ کرده دارم رو به درس داشتم تمام قله‌های علم رو فتح می‌کردم.

قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود فقط درس‌های نخونده من...

مامان میگه میدونی معنی اسمت روشناییه؟ خواستیم نور بپاشی به زندگیمون.


اما بلعنده‌ی روشنایی‌ها شدم.

-چرا باید تو رو انتخاب کنم؟
+چون استیصال رو تو چشمام می‌بینی.
-متاسفم آدمِ انتخاب کردن شکست نیستم.

بارالها! طب ایرانی جزای کدامین گناه نابخشودنی این بنده حقیرته؟

اگر یک‌دهم سردرد بهم علاقه‌مند بودی الان میتونستیم خونمون رو مهدکودک کنیم.

پری‌آ بحث اسامی داره بعد من گفتم گریزی بزنیم به مکس امینی که می‌گفت پوپک ( PooPack )های ایران باید وقتی میان خارج بشن Ann و بالعکس. :))