#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۶۱

#دخالت_کودکان_در_صحبتها

سلام من بچم پنج سالشه خیلی به حرف بزرگترها دقت میکنه توحرفها وبحثها خیلی شرکت میکنه.لطفا کمکم کنید چکار کنم

@HarfBeManBot

درود

وقتی با کودک پنج ساله به مهمونی میدید و کودک باید تمام شب بشینه و به حرف بزرگها گوش بده طبیعتا حوصله بچه سر میره و نیاز به جلب توجه داره.
براش مهمانی که میرین وسایل بازی انتخاب کنید از خونه چیزی که همیشه باهاش بازی نکنه که حوصله اش سر بره. بعد براش توضیح بدین با آرامش (فقط خود شما نه تمام خانواده و همسایه) که چرا اینکار رو شما نمیپسندید. و ازش بپرسید چی میخواد در واقع بگه میتونه با شما در موردش صحبت کنه. این مهمه و اینطور توجه دوباره بهش میشه و کم حوصله نمیشه.
این درست مثل این هست که ما رو ساعتها سر یک کلاس اشتباهی بنشونند که همه فرانسه حرف میزنن و ما یک کلمه هم نمیفهمم. عکس العمل ما چه خواهد بود؟

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۵۶
#نازایی_مردان

سلام ببخشید اگر زنی فقط دو دختر داشته باشد و دیگر بچه دار نشود و یکی از دخترانی که شوهر کرده اونم دو دختر داشته باشه آیا ازدواج با دختر بعدی این خانم صحیح است یا نه؟ آیا مشکلی از طرف مادرش مربوط به نازایی میتواند ارثی هم به این دختر برسد یا نه ؟ ممنون

@HarfBeManBot

درود
سوال شما در واقع کاملا گنگ هست. بانویی که دو تا دختر بدنیا هدیه کرده به هیچ عنوان نازا نیستند. اگر پسر دار شدن مدنظر شماست باید بگوئیم که کروموزم مرد در درجه اول تعیین کننده جنسیت بچه هست. و میشه با اسیدی و بازی کردن محیط آمیزش کروموزم و اوول تا چند درصد کم تاثیر گذار بود.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۵۷
#تغییر_خلق_در_دوران_پریود

سلام.ببخشید من یه مشکلی دارم ممنون میشم راهنماییم کنین
من همیشه چند روز قبل دوران مریضی زنانه دچار افسردگی شدی میشم.و بشدت پرخاشگر.همش دوست دارم گریه کنم یا کسی باهام حرف بزنه دعوا می کنم باهاش.
کوچکترین حرفی باعث عصیانیتم میشه.و اطزافیانم از این موضوع چون آگاهای ندارن فکر می کنند من عمدی اینکارا رو می کنم بیشتر عصبانیم می کنند ک هم باعث ناراحتی خودم و هم‌اونا میشه
میشه بگین چکار کنم اون دوران دچار افسردگی نشم

@HarfBeManBot

درود بانوی محترم

این یک امر بسیار طبیعی و موروثی هست که بانوان در این دوره با هورمونها در جدال هستند و بهم خوردن سیستم هورمونها خلق رو دگرگون میکنه. در بانوان متفاوت میتونه عواقب متفاوت داشته باشه.

از دید من شما افسرده نیستید. چون پرخاشگری خلاف افسردگی هست در واقع. ولی موقعیت شما کاملا قابل درک هست.
راه حل من، سعی کنید با حرف های دیگران تحریک نشید و شما میدونید چرا اینطور هست و این مهم هست. نیازی نیست در مقابل حرف های دیگران در این زمان جبهه گیری کنید. بگین دکتر گفت اجازه حرف زدن در این مورد رو ندارم. و یکبار و برای آخرین بار به خانواده توضیح بدین که این امر چیز طبیعی هست و در بانوان وجود داره. اگه قبول نکردند مشکل شما نیست. بیشتر به حال خودتون فکر کنید.

#پیام_ناشناس
📍کد مراجع ۲۰۲۰
کداختصاصی ۱۶۰
#ناسازگاری_با_داماد

درود
شما نیازی ندارید حتما رابطه با افرادی برقرار کنید که احساس میکنید بیشتر شما رو تحقیر میکنه تا تشویق‌.

از دید من با اونها مستقیم اینرو مطرح کنید. اگر پذیرفتند چه بهتر در غیر اینصورت مرزها رو مشخص کنید. با همسرتان قبلا حتما هماهنگی کنید.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۵۹
#نوزاد_سترس_پرخاشگری

سلام خسته نباشید من یه دختر ۲۰ماهه دارم که رفتارش خیلی ناراحتم میکنه همیشه جیغ می کشه خودم یا اطرافیان و چنگ میزنه وخیلی تحرک هم داره و بیشتر وقتی دورش شلوغ میشه بیشتر این کارا رو میکنه خواستم بدونم چطور باهاش رفتار کنم که این رفتاراشو ترک کنه و علت این رفتاراش چیه بغضی وقتا هم خیلی آرومه تو رو خدا راهنماییم کنید

@HarfBeManBot

درود
شما راه حل مشکل رو در سوالتان بازگو کردید.

کودک ۲۰ ماهه (فرزند اول شما احتمالا) عادت به آرامش داره و وقتی افراد بیشتری دور و برش هستند دچار سترس و ناآرامی میشه چون طبیعتا محیط شلوغ تر میشه و توجه شما به اون کمتر و یاد گرفته که اگه عکسالعمل نشون بده شما توجه میکنید.
شما میتونید در منزل براش موزیک یا داستان پخش کنید که ساعتها فقط با شما تنها نباشه و به محیط کمی هیجانی تر عادت کنه‌...
خوب هست در مواقع ناآرامی همه با هم سعی بر آرامش بچه نکنند. چند دقیقه ای برین بیرون از اون جمع و برگردید.
برای بچه مهمانی میرید چند تا اسباب بازی ببرید که مشغول باشه و حواسش فقط به محیط ناارام نباشه.
گاهی در جمع سر و صدا بلند میتونه کودکان رو به شدت آزار بده. پس در محیط خیلی شلوغ میتونه عکس العمل نشون بده. کم کم به دنیای شلوغ بزرگها عادت میکنه.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۵۰
#walking_depression
سلام
من مدتیه خیلی بی حس و حال شدم اصن حوصله هیچی رو ندارم از همه چی زده م هیچ شوقی ندارم نه از چیزی خوشحال میشم و ن ازچیزی ناراحت ودلگیر هیچ دلخوشی ب زندگی ندارم قبلا ی چیز کوچولو هم ذوق زده م میکرد و قلبمو میلرزوند ولی الان هیچی...همش احساس حقارت و کوچیکی میکنم خیلی داغونم هیچ حسی ب هیچی ندارم از همه چی زده م
من چیکار کنم که به حالت قبلم برگردم خیلی عذاب میکشم
(من دختر هستم)حالم از خودم بهم میخوزه

@HarfBeManBot

دکتر موریس ستودگان:
سنتون چقدره؟ موقعیت تحصیلی و خانواده و غیره و از چه زمانی اینطور شدن؟ فکر میکنید چرا اینطور شدید اتفاق خاصی افتاده؟

لطفا با همین شماره ۱۵۰ تو ربات جواب بدین.

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۴۵
#بارداری_در_زمان_مصرف_دارو

سلام خسته نباشيد ممنون ازگروه خوبتون من پارسال يه حاملگي داشتم كه تو شش ماهگي به علت فشارخون بالا برام ختم بارداري دادن البته دكترقلب ميگفت ٣ماهه كه من فشاربالاداشتم ودكترامتوجه نشدن امكان داره بازم اگه حامله بشم اين مشكل برام پيش بياد درضمن توحاملگي اولم هيچ مشكلي نداشتم درضمن الان قرص فشارخون وتيروئيدمصرف ميكنم زيادم استرسي هستم

@HarfBeManBot

درود مهربانو

ما پیشنهاد میکنیم تا سلامتی کامل و مشاوره با پزشک بخاطر مصرف داروها از اقدام به بارداری خودداری کنید. این میتونه برای سلامتی شما و بچه خطرناک باشه.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۴۲
#عصبانیت_بدلیل_بی_احترامی

سلام . من حدودا یه سال روانم سر مساعل کوچیک بهم میریزه فکرمو درکیر میکنه جدیدا تحمل بی احترامیای کسیو ندارم‌ ب کسی احترام میزارم احترام نمیزاره عصبی میشم اکثرشون بزرگ‌تر از خودمن همیشه ب خودم میگم منم مثل خودشون جوابشون بدم در صورتی ک وقتی همون حرفی ک بمن زدن ب خودشون بگم ناراحت و عصبی میشن و منجر ب دعوا میشه و من همیشه حس میکنم باید دعوا کرد ک دگ تو کارت تو زندگیت دخالت و بی احترامی نکنن من خودم اخلاقم اینه ب بزرگ تر یا همه احترام بزارم و بعضی وقتا افراد با بحث یا بی احترامی میکنن چ کنم؟

@HarfBeManBot

پاسخ ما

درود بزرگوار
موقعیت شما کاملا قابل درک هست. هر کسی در مقابل بی احترامی ناراحت میشه و فقط شما نیستید. ولی نمیتونیم دیگران را مسئول عصبانیت و بیحوصلگی و خوش خلقی ما کنیم. چون فقط ما مسئول احساس خودمون و مدیریت و کنترل خشم خودمون هستیم.
نمیشه یک روش پیشنهاد کرد که چطور پیش برید ولی ما فقط میتونیم در خودمون تغییر ایجاد کنیم. و از دید من ما باید انتظارها خودمون رو از دیگران کم کنیم.
اگر در تعاملات با مردم به طور غیر طبیعی جر و بحث فراوان دارید که میتونه یک طرحواره ناسازگاری اموخته شده باشه که میشه حلش کرد.
گاهی باید از سر راه دیگران کنار رفت اگه امکانش باشه. اگر کسی به شما بی احترامی میکنه، نزارید به اونجا برسه و خیلی قبل برآورد کنید که آیا این شخص برای تعامل با شما مناسب هست یا خیر.

نکته بعدی میتونه این باشه که ما فکر کنیم حق داریم و برای دیگران میخوایم معلم باشیم. و این میتونه سبب بشه که اختلاف نظر بوجود بیاد و چون سن شما کمتر هست و پذیرش افراد متفاوت میتونه دچار سو تفاهم بشه. به همین جهت گاهی فکر کنید شخص مقابل حق داره و واگذارش کنید به دانستن یا ندانستنش. اینطور آسایش خودتون رو حفظ خواهید کرد.
در نظر بگیرید که آسایش شما مهمترین اصل در بقای شماست و عوامل سترس زا و حتی احترام بی مورد رو هم فراموش کنید.

اگه سوالی بود با همین شماره ادامه بدین تو ربات.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۴۳

#قطع_دارو
سلام
من چند وقتیه دچار مشکلات روحی شدم به حدی که روی اندامهای بدنم هم تاثیر گذاشته به طوری که حالت نیمه فلج بهم دست میده
پاهام بی حس میشن و می افتم یا دستام که نمی تونم چیزی رو بگیرم واز دستم می افته.
همیشگی نیست گاهی که عصبی میشم این حالت برام پبش میاد
رفتم پیش روانشناس به روانپزشک معرفی شدم
برام دارو نوشت عوارضی که داشت در من بر عکس بود یه ماه داروهارو خوردم ولی دیگه پیگیر نشدم
بعد از چند ماهی وضعیتم مثل قبل شد پرخاشگرتر وخشن تر والبته نسبت به همه چیز و همه کس به شدت بی احساس.
دوباره رفتم دکتر الان سه ماهه دارو میخورم ولی فرق آنچنانی نکردم
کمی حمله های عصبی که داشتم کمترشده ولی بیرمقی و بی تفاوتی همچنان باعث آزارم میشه
به نظر شما باید دارو هارو ادامه بدم یاروش دیگری وامتحان کنم
سرترالین 50و پروپرانول10 مصرف میکنم

@HarfBeManBot

پاسخ ما
#قطع_دارو

درود بزرگوار
شما نمیتونید دارو رو به میل خودتون قطع کنید. بدن شما نیاز به زمان داره که بتونه به دارو عادت کنه. گاهی قطع کردن دارو میتونه خطرناک باشه و تشنج به همراه داشته باشه و بعد مشکل روحی شما شدیدتر حس بشه.
نظر ما این هست که حتما تحت نظر روانپزشک به داروها ادامه بدین و تا بهبودی حداقل شش ماه مصرف کنید و باز تحت نظر روانپزشک به ادامه و یا قطع اون یفبن حاصل کنید.

بدن شما علائم رو به شما نشون میده و شما رو تو حالت ستندبای موقت میزاره و این به این معنی هست که باید بیشتر مراقب اعصاب و روان و بدن خودتون باشید. حتما ورزش و حرکت کنید. اگر امکانش رو دارید با روانشناس صحبت کنید و مشکلات سیستمی و رفتاری رو درمان کنید.
اگر برای شما مقدور هست در کنار دارو از روشهای ذهن اگاهی و مدیتیشن و یوگا استفاده کنید‌. بسیار کمک خواهد کرد.

اگر راجب به شغل و وضعیت اجتماعیتون اندکی میگفتین، شاید پیشنهادهای ما متفاوت تر میشد.
چون این آسیب ها بدون اینکه فرد خودش متوجه بشه به سمت گوشه گیری و خانه نشینی رو میاره که وضعیتو بدتر میکنه.
ارتباط اجتماعی بهتر، رفت و آمد مناسب با اطرافیان و سرگرم شدن به یک حرفه میتونه موثر باشه.

اگه سوالی بود با همین شماره ادامه بدین تو ربات.

سپاس

موریس ستودگان
#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۳۹

درود.من یه خانوم ۳۲ساله م.باهمسرم ۵سال اختلاف سنی دارم.ایشون ۵سال بزرگترن.ازنظر صورت متوسطم ولی اندامم میشه گفت زیباست.همسرمن تو خونواده ایی بزرگ شده که زیاد محبت ندیده زیاد محبت کردن و نازکشیدن بلدنیست.احساسیه اما نمیتونه احساسشو بروز بده.این موضوع یکم رو مسائل جنسیمون اثرگذاشته.ایشون بلدنیستن موقع رابطه شهوتشونو نشون بدن اون حس جذابیتو بهم القانمیکنن منم نیاز دارم حس کنم براشون جذابم.من تو رابطه تاجایی که بتونم کم نمیزارم و بهش میگم و میفهمونم واسم خیلی جذابه.چطور میتونم این مشکلو حل کنم چطور بهشون بگم.همسرم احساس میکنه این حد از توجه و رابطه ی جنسی کافیه اما درواقع واسه من کافی نیس.قبلا هم بهشون گفتم اما یکم زود ناراحت میشن و بهشون برمیخوره.ممنونم بابت وقتی که گذاشتین

@HarfBeManBot

درود بر شما
در یک رابطه معمولا باید انتظارها رو سبک و سنگین کرد. ما همیشه نمیتونیم اونی رو بدست بیاریم که نیاز داریم و باید در تعامل بمونیم. رابطه یعنی دادن و گرفتن و حد وسط برای آن یافتن و این از طریق صحبت کردن میتونه انجام بشه.
از دید من شما زیاد با هم تفاوت ندارید ولی شاید یک مشاوره حضوری بتونه کمک کنه. چون شما نمیتونید کسی رو تغییر بدین‌ بلکه باید با هم تغییرات را شروع کنید.
تقاضا های شما + تقاضای ایشون=X/2

سپاس

#کد اختصاصی۱۳۶
#دعوای_برادران

سلام من دوتا پسر دارم ۷و۹که فاصله سنیشون خیلی کمه .وخیلی باهم دعوا میکنن واکثر وقتا بزرگه به کوچکه ظلم میکنه وبدجور کتکش میزنه اونوقت منم طاقت نمیارم ودخالت میکنم ازهیچکدام طرفداری نمیکنم ولی کوچکه حرصشو سرمن خالی میکنه که من ازرفتارش خندم میگیره وگاه هم عصبی میشم چون دست بزن داره لطفا راهنمایم کنید بایدچکارکنم که بزرگ بشن اینجور نباشن که باهم هم دعوا میکنن

سلام برشما

سپاس از اعتمادتون به مشاوران گروه
باید خدمت شما دوست گرامی عرض کنم دعوای بین بچه ها امری طبیعی هستش
هنگام دعوای بچه ها نباید از کوره در برید چون اغلب کودکان برای حل مشکلاتشون به کمک والدین نیاز دارند
اول دلیل اصلی دعوا رو هنگام دعواشون پیدا کنید و از هر دو توضیح بخواین. بعدم مثل یک قاضی عادل و بیطرف بینشون آشتی برقرار کنید و از هم عذر خواهی کنند. ولی هربار مرزها رو مشخص کنید که قابل قبول نیست رفتارشان.

بهیچ عنوان از نصیحت استفاده نکنید و بهشون نگین کسیکه عاقل تره کوتاه میاد چون نه تنها اونو برای زندگی واقعی پرورش نمیدین بلکه یند میگیره در برابر خواسته های منطقی و غیر منطقی دیگران تسلیم و به بخشنده ایی بیچاره تبدیل شه، پس باید مشکلشون رو شناخت و در صورت امکان حل بشه.
وقتی میانجیگری میکنید بینشون سعی کنید احساس خشمشون رو بفهمید و نگران خشم شون نباشید چون یک احساس طبیعی هست مثل مهرو محبت.
فرزندانتون رو بدون تنبیه تربیت کنید که اونام یاد بگیرند در مشاجراتشون تنبیه به کار نگیرند.
برای عادلانه رفتار کردن در خونه قوانین مشخصی بذارید و با هر خطای کودکان عصبانی نشین در ضمن بهشون هم اجازه ندین هرکاری ک دلشون میخواد انجام بدن. مثلا هرکدوم حرفی بدی زدن یک مقدار از پولشون رو در قلک خانواده باید بندازن(اشتباه کوچک).

اگر اشتباه بزرگتری مرتکب شدن از دیدن فیلم مورد علاقه محروم بشن.
گاهی لازمه بچه هارو رها کنیم خودشون مسائلشون رو حل کنن و دخالت نکنیم
گاهی هم باید بی عدالتی بین اونارو باید جبران کرد.
برای جلوگیری از دعوای بین بچه ها باید هم شما و هم همسرتون عادلانه رفتار کنید ومهم نیست این عدالت چقدر وقت و زمان میبره.

بهتون توصیه میکنم در دعواها فرزند بزرگ رو کتک نزنید چون ازین طریق بهشون این نکته رو آموزش میدین که فرزند کوچکتر یاد میگیره هر زمان که نیاز بود با فریاد و گریه میتونه بهتون متوسل بشه و حقش رو از برادر بزرگتر بگیرین و همین رویه رو در بزرگسالی هم در پیش میگیره و توان حل مسئله (مهارت حل مشکل) رو ازش میگیرن و پسر بزرگتون هم حتما تلافی کتک خوردن بخاطر برادر کوچک رو سرش در میاره.

موفق باشید🌸

طاهری روانشناس بالینی

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۳۵

#کودک_بدغذا

سلام وخسته نباشید خدمت تک تک اعضای محترم گروه دختر من ۵سالشه خیلی بدغذاس نمیدونم چی کار کنم واقعا با وجود اینکه من و پدرش همه چیز میخوریم و تنوع غذایی بالایی رو داریم ما همیشه مواد غذایی سالم میگیریم ولی متاسفانه دخترم نه گوشت میخره نه ماهی نه مرغ ممنونم میشم اگر راهنمایی بفرمایید خیلی سپاسگذارم ممنونم بابته زحماتتون💐💐💐🙏🙏🙏

@HarfBeManBot

درود
کودکان گاهی بر حسب میلشان از خوردن بعضی از غذاها ممانعت میکنند. این میتونه حتی به دوران بارداری مادران مربوط بشه.
ولی اکثرا با گذشت زمان تغییر میکنه.
شاید بتونید با یک مشاور تغذیه صحبت کنید تا شاید راه حلی پیشنهاد بده ولی معمولا اگه با چیزهایی که بچه ها دوست دارن یعنی بدنشان نیاز داره و چیزهایی که دوست ندارند یعنی احساس نیاز نمیکنند، مقابله میکنند. ولی بهتر هست با یک مشاور تغذیه صحبت کنید. لطفا به صفحه تغذیه غذا و کودکان در تلگرام مراجعه کنید، تحقیقات خوبی داره. @foodbaby


یک پیشنهاد از طرف گروه براتون که
وقتی کودک غذا میخوره اونو تشویق نکنید.رعایت این نکته خیلی اهمیت داره وقتی کودکتون غذا میخوره نباید تشویقش کنید.نباید پاداش و جایزه بدین.یا حتی به نوعی نشون بدین که ازین قضیه خوشحال هستید.
غذا خوردن کار خارق العاده یا کاری که باعث تشویق و پاداش بشه نیست.
کودک باید یاد بگیره ما غذا میخوریم برای اینک به غذا نیاز داریم نه برای خوش آیند شما یا در ازای جایزه و تشویق.

اگه کودک متوجه بشه غذا خوردنش براتون خیلی مهمه با بد غذایی کردن باهاتون لجبازی میکنه.

سپاس.

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۳۳
#عدم_ابراز_احساس_همسر

سلام من یک خانم 30ساله هستم که یک دختر سه دارم ،نزدیک 6ساله که ازدواج کردم با شوهرم مشکلی خاصی ندارم ،ولی ایشون از لحاظ ابراز محبت باهام خیلی سرد هستن ،افسردگی گرفتم و تحت نظر روان پزشک هستم تمام روز خوابم میاد و از بچه م غافل هستم چکار کنم از این حالت روحی در بیام

@HarfBeManBot

درود به شما
بسیار کار خوبی کردید که به روانپزشک مراجعه کردید. مطمینا داروهایی که مصرف میکنید خواب آور هستند.
از دید من اگر امکانش رو دارید که ماهی یکبار به یک روانشناس مراجعه کنید که بتونید روی راهکارهای اتکا به احساس خودتون مهارت افزایش اعتمادبنفس خودتون کار کنید و بتونید کمی احساسا به خودتون بیشتر متکی بشین. اگه همسرتان به همراهتان بیاد عالی خواهد بود و در غیر اینصورت حتما تنها مراجعه کنید چون‌ میتونه در کنار دارو به شما کمک کنه. ما‌ متاسفانه نمیتونیم دیگران رو تغییر بدیم ولی میتو نیم ببینیم چاله های احساسی ما کجا هستند و چرا عدم توجه و ابراز احساسات همسر اینقدر مهم هستند که زندگی شما رو مختل میکنه. به این سوال باید جواب داده بشه.

سپاس

#پیام_ناشناس
ادامه گفتگو؛ قسمت دوم
کداختصاصی ۱۲۹
ببخشیدخصوصیات مثبت همسرم فقط اینه که اگه بخوادکاری روانجام بده مشورت میکنه اهل کارکردن هستش ولی اصلانمیتونه خودش واسه زندگیش تصمیم بگیره فقط به حرف مادرشه
اوایل زندگیمون بهتربوداونم فقط ازلحاظ محبت کردن به خودم وگرنه اصلانمیذاشت برم خونه حتی عموهام
میگه حق نداری حتی تلفنی بادخترعموهات حرف بزنی همیشه شمارموعوض میکنه سیم کارت جدیدمیگیره برام ومیگه کسی حق نداره بهت زنگ بزنه بدبین نیست واسه دخترهای فامیلمم اینجوریه چون میگه ازهمه فامیلات بدم میادبدون اینکه باهاشون برخوردی داشته باشه
هربارکه دعوامیکنه میگه نمیخوامت بروخونه مادرت بااین وجودتواین سه سال باهاش کناراومدم ولی ازهردوطرف بهم فشاراوردن ازیه طرف خانوادش ازطرفی هم خودش خیلی تغییرکرده

@HarfBeManBot

دوست عزیز
نوشتار شما نشون میده که ایشون دچار حس تملک نسبت به شما هستند و فکر میکنند میتونند با شما مثل یک عروسک کوکی رفتار کنند.
ایشون در رابطه شما با فامیلها دچار مشکل فرافکنی و یا شکاکیت هستند که متاسفانه در فرهنگ ما از این اختلال به وفور یافت میشه. ایشون نیاز به درمان دارند.
از دید من اگر شما دراز مدت این بازی رو ادامه بدین بیمار خواهید شد و اعتماد بنفس خودتون رو از دست میدین.
حتما به یک مشاور حضوری به همراه شوهرتان مراجعه کنید تا کسی از بیرون سیستم ایشون رو بازتاب کنه و راهکار جدید برای زندگی مشترک ارائه بده.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۲۷
#ابراز_مشکلات_بین_زوج

سلام روزتون بخیر.من خانمم ۲۸سالمه همسرم ۳۵سال.۴ساله ازدواج کردیم.رابطمونم باهم خوبه.فقط یه مشکلی هست.من یه آدم درونگرام.وهمسرم نسبت به من برونگرا.من سخت ناراحتیامو به زبون میارم.وقتی از همسرم ناراحت میشم کلی باخودم کلنجارمیرم که چه جوری بهش بگم که ناراحت نشه اما همسرم سریع جوش میاره و ازخودش دفاع میکنه و میگه تو زیادی سخت گیری و زود رنج.میگه خیلی معذبم میکنی همیشه بایدحواسم باشه که چیزی نگم ناراحت شی.اما بخدا اصلا اینطور نیس.من خیلی باگذشتم و واسه شوهرم ازهرلحاظ سنگ تموم میزارم.وقتایی که سرحاله میگه تو تنها کسی هستی همیشه درکم میکنی توبهترین زن دنیایی اما موقع عصبانیت سریع میگه انگاری تو زندانم تو محدودم میکنی.به نظرشما چکارکنم چطور بهش ناراحتیامو بگم به نظرتون منم بعضی وقتا داد بزنم عصبی بشم یا همونطور آروم باشم؟این حرفاش خیلی ناراحت و دلسردم میکنه موقع عصبانیت.به نظرتون چه واکنشی نشون بدم دربرابر حرفاش؟ممنونم از وقتی که گذاشتید

@HarfBeManBot

درود خانم محترم‌

من پیشنهاد میکنم بشینید یکبار با شوهرتون صحبت کنید. همین سوالی که از ما می پرسید از ایشون بپرسید در یک روزی که خوشحال هست.
مثلا: جواد میخوام ازت یک سوال کنم. اگه چیزی هست که تو دلمه در هر موردی و میخوام که حتما تو بدونی بدون اینکه ناراحت بشی چطور بهت بگم. دوست داری کی بهت بگم؟

لطفا وقت غذا یا صبح زود در مورد مشکلات صحبت نکنید. بهترین اوقات صحبت کردن در پیاده روی و تو پارک و یا اینکه رو مبل دراز کشیده باشید و سرتون‌ رو پای همسرتان باشه و یا بر عکس. تماس بدنی (بخاطر ترشح هورمونها) به هنگام ابراز مشکلات میتونه به زن و شوهر کمک کنه تا آرامتر فکر کنند.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۲۸
#روزهای_بعد_طلاق

سلام
من چند روزه طلاق گرفتم.از کسی که دوسش داشتم جدا شدم.حالم خوب نیست...توروخدا کمک کنید تا بتونم روبراه بشم.

درود خانم مهربان
این احساس یک چیز طبیعی هست وقتی ما به هر علتی از شخصی جدا میشیم. در مراحل اول آشفتگی خاطر و بی قراری زیاد وجود داره. سعی کنید زیاد تنها نباشید و با دوستان در مورد احساسات خودتون صحبت کنید‌. اگر میتونید چند ساعت پیش یک مشاور برید احتمالا کمک بزرگی خواهد کرد. حتما حرکت یا ورزش زیاد بکنید اگه امکانش رو دارید. بعد از گذشت کمی زمان عادت خواهید کرد. این دوره مثل یک دوره ترک اعتیاد هست در واقع ‌ه بدن با هورمونهای مختلف عکسالعمل نشون میده. حتی گریه کردن میتونه گاهی به برونریزی احساسات کمک کنه. اگه امکانش رو دارید چند روزی از محیط کمی دور بشین و برید مسافرت پیش دوستی یا اقوامی.

در کل باید این دوره رو تحمل کنید و اتفاقهای که افتاده رو درک کنید تا در رابطه بعدی تکرار نشه.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۲۹

سلام من سه سال ازدواج کردم ۲۷سالمه شوهرم۳۸سال بچه ندارم تحصیلات هردودیپلم
مشکلات زیادی توزندگی دارم باخانواده همسرم زندگی میکنم شوهرم خیلی عصبانی هستش اصلانمیتونم نظری توزندگی مشترکم بدم که اگه اون حرف باب میلش نباشه شروع میکنه به دعواکردن بعدش منم خیلی کم جوابشومیدم چون میدونم اگه جواب بدم به جاهای باریک کشیده میشه اوایل بهتربودالان خیلی بدترشده دائم به حرف مادرش گوش میده مادرشم جلوخودم هیچی نمیگه تامن خونه نباشم شروع میکنه به پرکردن شوهرم بااینکه حرفاش اصلادرست نیست ولی به حرف مادرش گوش میده ناگفته نماندمایه سال یه واحدخونه خریدیم وسایل هم توخونه س.قراربودمستقل بشیم الان شوهرم منصرف کردن.
ازمن انتظاردارن من همیشه پیش خانوادش بشینم میگن حق نداری بری تواتاق خودت
منم نمیتونم همیشه دم به دیقه کنارخانوادش بشینم اهل حرف زدن زیادنیستم ولی اونادلشون میخوادمن صب تاشب بشینم پای حرف زدن اگرم حرف بزنم بعدش ازاون حرفم یه چیزدیگه درست میکنن وبه شوهرم میگن
الان دیگه به بن بست رسیدم برگشتم خونه مادرم.دعوامونم سریه حرف الکی بوده
شوهرم زنگ زده بودبهم که من شب خونه نیستم خودتواماده کن میبرمت خونه مادرت منم گفتم چشم بعدکه منواورده میگه چراپیش مادرم نموندی منم گفتم خب الان برمگردون نمیرم خونه مادرم که گفته اشکال نداره شب بعدش که قراربوده بیاددنبالم نرسیده بیادبازشب بعداون بعداذان مغرب گفته میام دنبالت منم فقط این حرفوزدم که مادرم شام درست کرده بعدشام بیادنبالم که گوشی روقطع کرده اس داده وشروکرده به دعواکردن
بازم باهمه حرفاچیزی نگفتم امده دنبالم توماشین هزارتاحرف بهم زده منم اخرش گفتم اگه به دردت نمیخورم همین الان برنمیگردم دیگه پیاده شدم ازماشین امدم خونه مادرم
فقط همین نیست اخلاقای دیگه هم داره باهیچکدوم ازفامیلای نزدیکمم ارتباط نداره حتی نمیذاره من برم خونه هیچکدومشون نمیادخونه خواهرم به زورمیادخونه مادرم اونم اگه کسی اونجانباشه میاد
حتی من اگه باشوهرم باشم به فامیلم برسم حق سلام کردن بهشون روندارم
ازطرفی شوهرمودوست دارم به نظرشماچیکارکنم؟

@HarfBeManBot

درود

میتونید بهم بگین دقیقا چه چیزی رو دوست دارید. شما تو نوشته هیچ چیزی از صفات مثبت این مرد ننوشتید. با نوشته شما من به این نتیجه میرسم که هر دو شما به بلوغ عاطفی کامل نرسیدید.

به نظر من اگر میخواین برگردین با هم پیش یک مشاور زوج درمان برید و برین تو واحدی که یک سال ساختید برای زندگی آینده. چون اگر این روش ادامه پیدا کنه و شما قهر کنید و ایشون تحت تاثیر خانواده قرار بگیره، احتمالا رابطه ناموفقی خواهد بود. حتما روی مهارتهای حل مشکل خودتون کار کنید.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۳۰
#دلتنگی_همسر

سلام وقتتون بخیر من دوهفته شهرستان رفته بودم خونه مادرم که عمل کرده بود و خیلی دلتنگ شوهرم میشدم شوهرمم همش میگفت دلتنگم و طاقت ندارم و هر روز چندبار زنگ میزد و پیام میداد چهارشنبه بهش گفتم خب فردا بعد سرکار ساعت چهار بیا شهرستان و جمعه عصر برگرد که همو ببینیم با اتوبوس ۶ساعت هستش و گفتم اگه سختته با هواپیما بیا گفت بهش فکر میکنم پنجشنبه از صب تا عصر اصلا زنگ نزد و چند بار من زنگ زدم و پیام دادم که تا شب جواب نداد بعد که جواب داد گفتم چرا خبر ندادی که میای یانه گفت فکر کردم شوخی کردی و مسخرم اومده از حرفت ...خیلی ناراحتم و از دلم بیرون نمیره که چرا اینقد دلتنگش بودم که دلتنگیمو مسخره دانسته ...بهش فکر میکنم مدام بغضم میگیره احساس ضعیف و حقیر بودن میکنم ممنون میشم راهنمایی کنین سپاس از پاسخگویتون 💐

@HarfBeManBot

درود مهربانو
احتمالا فقط یک سو تفاهم بوده که‌ پیش اومده. یادتون باشه که همیشه در مورد موضوع های جدی مطمین بشین که کاملا مطلب از هر دو طرف درک شده. و حتما تلفنی و نه با پیامک انجام بشه.
ولی اتفاقی که برای شما افتاده میتونه ناشی از دلتنگی شما باشه که بیماری مادر و نگرانی از طرفی و دلتنگی برای شوهر از طرفی دیگه باعث شده که زودرنج بشین و احتمالا یک سترس در این دوره داشتید.

مطمئنا با دیدن همسرتان حالتون بهتر میشه و کمی از انتظارات متقابل کاهش بدین. بیشتر با هم صحبت کنید و در مورد چیزها بیشتر توضیح بدین تا کاملا فهمیده بشه. از این به عنوان تجربه استفاده کنید و با شوهرتان حتما این موضوع رو باز کنید و بهش با آرامش بپردازید و ببینید چه چیزی باعث شده که اینطور برداشت بشه.

سپاس

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۳۱
#مشکل_کنترل_مدفوع


دختر من دو سالشه موقع دفع نمی شینه و سعی میکنه که کنترلش کنه و متأسفانه دچار یبوست شده، هر کاری می کنم نمی شینه سرپا کارشو انجام میده با چه زور و عرق ریختنی🙈 حدود 18ماهگی این رفتارش بیشتر شده، ممنون از راهنماییتون

@HarfBeManBot

درود مادر مهربان
کودک شما از یک چیزی میترسه. این عکس العمل میتونه بخاطر یک تجربه ناخوشایند باشه. مثلا در موقع دفع یبوست و درد داشته و یا کسی غیر از شما با کودکتون توالت بوده و بچه رو ترسانده. اگه از لگن استفاده میکنید، حتما لگن رو عوض کنید. اگه امکانش هست لگن بچه رو خارج از توالت بزارید یک مدت کوتاه. چیزی رو بهش بدین که دوست داره و بهش احساس امنیت میده موقع دفع.
هر چقدر شما بیشتر سترس داشته باشید بچه بیشتر مقاومت میکنه. عکس العمل خاصی نشون ندین یک مدت و وقتی شما دستشویی میرید در رو باز بزارین ببینه که نشستن چیز طبیعی هست اگه کتابی و تصویری هست بهش نشون بدین که تصویر براش اشنا باشه.
در هر صورت بچه از چیزی سترس داره. بهتر اینکه دفع کنه حالت دفع فعلا مهم نیست چون اگه از دفع کردن به هر سببی خودداری کنه دچار مشکل بیشتری خواهید شد.
👈بچه رو به هیچ عنوان نترسونید!
👈اگه شما مادر کنترل گری هستید، سعی کنید کمتر کنترل کنید چون کنترل یک پدیده انتقالی هست.
👈اگه بچه جایی در نبود شما مراقبت میشه، حتما ببینید اونجا اتفاقی نیفتاده.
👈نزارید کسی به بدن بچه جز شما دست بزنه.
👈اگر شما و یا پدرش وسواس دارید حتما به فکر درمان باشید. چون کودکانی با رفتار مشابه میتونند والدین وسواسی داشته باشند.
👈 اگر خود شما مشکلی دارید در رابطه های شما به فکر حل مشکلات باشید چون کودک میتونه سترس شما رو به این شکل انتقالی نشون بده.

سپاس