جنبش #زن_زندگی_آزادی و برنامه ی هدفمند

در ۱۲ اپریل ۲۰۲۳ 

دکتر موریس ستودگان

در خوش بينانه ترين حالت ممکن فرض را براين بگذاريم که جمهوری اسلامی و سرانشان عاقل شده، رفراندوم تشکیل دهند و به رای مردم که - نه به جمهوری اسلامی و ولی فقیه - میباسد، احترام بگذارند و داوطلبانه دست از ناکارامدی خود کشیده و یا در ایده ال ترین حالت ایران را ترک کنند. و سوال اینجاست که بعد چه خواهد شد؟ آيا چيزی تغيير خواهد کرد و اوضاع اقتصادی و سیاسی و اجتماعی به شدت نابسامان و فلاکت بار چهل و چهار ساله ی مملکت ما رو به بهبود خواهد رفت؟
به باور من نیاز به زمان دارد و اینکه نیاز به افراد کاردان - فرهنگ سازی. ما در بهترین حالت تازه به دوران ۵۰ سال گذشته خواهیم رفت شاید زمان نخست وزیری هویدا تا تغييرات اساسي و بهبودی در جهت دمکراتيزه کردن سياست و اقتصاد صورت بگیرد. در این چهل و چند سال حتی اگر هم گاهی رییس جمهور ها می خواستند کاری دراين راستا انجام بدهند، نمی توانستند. يک رئيس جمهور و يا هر نماينده ی انتخابی مجلس در نظامی که همه قوانين آن را شرع و مذهب تعيين کرده و ولی فقيه اش تعین تکليف می کند چه نقش‌ مهمی می توانند داشته باشند؟ آيا غیر از این است که همه اینها مانند مهره های تسبیح در دست سید علی می چرخند؟ چهل سال و اندی است که در بر همين پاشنه اسلام چرخيده و چنانچه بزودی به نکات اصلی بحران زايی اقتصادی و سیاسی و نیازهای نسل جدید در پسا مدرن به طور جدی به شکل انقلاب پرداخته نشود هيچ راه و اميدی برای برقراری آزادی و دمکراسی و عدالت وجود نخواهد داشت.

چهل و چند سال نهاد اختاپوسی ولايت فقيه با قوه ی ناعادل قضائيه و مجلس ناخبرگان و نهادهای زیر نظر نامبارکش از جمله سپاه ناپاسداران مملکت را با حکمرانی ناموفق خود به تباهی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و انزوا در عرصه جهانی کشانده اند. اگرهم سید علی امروز با عربستان دوباره رفیق شده همين دلالان مافيايی سپاه و هلدینگ های قدرتمدار اصلی که مملکت را به طویله خانوادگی خود تبديل کرده به کارشان ادامه می دهند و برای بردگی در قبال چین و شوروی از اذربایجان و اسراییل زهر چشم میگیرند. با افزايش اعدام ها، ترورهای شخصیتی، و زندانی کردن ها و شکنجه های بيشتر و نظامي تر کردن جامعه با استاندارهای سپاهی و ویران کردن اقتصاد با اختلاس در بانکهای بنیاد شهید و غیره و اقدامات اینگونه
خوش بينی ساده لوحانه ای است که امیدی به تغییر از درون سیستم باشد. بدون گذر از پاستور درگاه اصلی استبداد راه برون رفت از بزرگترین بحران ایران و پيشروی به سوی آزادی و جامعه دمکراتيک غیر ممکن است. جای تعجب ندارد که مردم در خیابان در این انقلاب علی الخصوص خواهان حذف کامل ولايت فقيه و استقلال مطلق سکولار و مردمی هستند.
سیستمی که برپايه ی رعايت حقوق برابری شهروندی نمی باشد، که این ابتدايی ترين حق مردم است هرگز به رسميٌت شناخته نخواهد شد. انقلاب زن زندگی آزادی و جنبش های پیش از ان در واقع از اوٌلين گام های آن در پی ازادی و برابری واقعی می‌بودند که متاسفانه همیشه با زور و خفقان به پستوی جامعه رانده شده، غافل از آنکه آتش زیر خاکستر خاموش نمی‌شود.
در این چهل و چندی سال همه حزب ها و نهادها و گروه های پشتیبان رژیم اسلامی حتی با زور اسلحه سعی بر این نمودند که مردم دين و مذهب را به عنوان مقولاتی اخلاقی و فردی بپذیرند در حالیکه انها حتی بنام دین دخالت مستقیم در فردی ترین تصمیمهای افراد جامعه و تصميم گيری ای در زندگی شخصی آنها و رفتار اجتماعی و خصوصی شان داشته اند که خلاف همه قوانين حقوق بشری میباشد.

۱-۳

مسئله امٌا اين جاست که هدف از اشغال ایران توسط چپی ها و آخوندها یا ارتجاع سرخ و سیاه دينی این بوده که نقش فسادزدایی و راهنمای اخلاقی جامعه بعد از پهلویسم شوند. متاسفانه اما مذهب و جنگ و شهدا به ابزار سياسی برای محافظت از منافع اخوندها تبديل شد و هيچ ترديدی در فساد و رانت و ظلم و ستم برای پایداری منافع خود ندارند. تفاوت اشغال ایران در سال ۵۷ با انقلاب امروز در یک چیز است - آگاهی! اگر انزمان دين و مذهب را برای کلاهبرداری الم کردند، آنجایی که مردم را نادیده گرفتند یکباره دین رو به اضمحلال رفت و اگاهی و وجدان اجتماعی خوشبختانه جانشین مذهب دروغین و ریاکاری شد. رژیم دیکتاتور به این واقعیت پی برده ولی هنوز اعتراف نمیکند، چرا که اعتراف یعنی شکست ولی فقیه و ریزش بدنه رژیم و ریزش ابروی به دروغ ساخته برای خود! این رژیم امروز حجاب را چنان بزرگ میشمارد، چون میداند که هیچ تخصصی برای این یاوه گویی هایشان نیاز نیست ولی در باب تورم و اقتصاد و ازادی و حقوق بشر خفقان تاریخی گرفته اند، چرا که تخصص در این زمینه نداشته و ندارند تا مشکلی را حل کنند. تنها چیزی که انان را چهل سال دوام دار کرد، ثروت ایران و وجود پوتین پلید است. چین که در عقد مادربزرگ خامنه ایست، جای خود دارد!

استبداد، جزم انديشی و پرهيز از واقع بينی و عدم رعایت حقوق اجتماعی در شش ماه گذشته مردم ایران را یکبار دیگر بدون هماهنگی ولی با هدف مشخص نابودی دیکتاتور به خیابان‌ها کشید. آنچه امروز شاهد هستیم انقلابیون در داخل و خارج ایران با اتحادی بی سابقه و با آگاه سازی بین‌المللی سیاسی توانستند، انقلاب را بر خلاف جنبش های گذشته که براحتی توسط رژیم سرکوب شد را زنده نگهدارند. امروز شعارهای شبانه و دیوار نویسی و فیلمهای بدون حجاب (اگر ماست مالی نشوند) و همه فعالیت‌هایی که اخبار روزانه سرو میکنند، گواهی بر تداوم انقلاب زن زندگی آزادیست و وحشت رژیم و انتقام جویی سید علی از زنان را انجا به خوبی عریان می شود که روزانه مدارس دخترانه را به ظن طالبان با مسموم سازی و آزار کودکان و نوجوانان زنان را در پستوی خانه راندن می‌خواهند.

در این هیاهو در میان اپوزیسیون راست و چپ در داخل و خارج با تشکل های گوناگون با اهداف مخفی و ننگین تجزیه ایران [دگر چیزی برای تجزیه نمانده] ولی اهداف ناهماهنگ بلای جان این انقلاب جوان شدند. انها که گاهی خود مشروع نیستند مشروعیت افراد مورد نظر مردم ایران که در خیابان ها اسمشان را فریاد میزنند را نیز رد می کنند. گاهی به نظر میرسد که بی اعتنايی به خواست مردم و سازماندهی خودسرانه آن ها بیشتر دلسردی و ناامیدی ببار میاورد تا امید به تغییر. چیزی که رژیم را خوشحال می‌کند- اختلاف و ناهماهنگی و قدرت طلبی در اپوزیسیون!
از نگاه تحلیلی انقلاب امروز و جنبش دمکراتی خواهانه مردم ايران چنان عميق و دارای مطالبات و خواسته های اساسی از نوع حقوق اولیه می باشد که بدون در نظر گرفتن آن ها و يا حداقل توضیح و تعریف روشنی از چهارچوب سیاست اینده برای پيشروی به سوی آن خواسته ها، مردم دیگر حاضر به سکوت نمی شوند. این انقلاب که ریشه در دانشگاه و مدرسه و بازار و کوچه و خیابان دارد از یک ظرفيت، قاطعیت و پتانسيل گسترده ای برای یک تغییر اساسی برخوردار است که میتواند حقوق اساسی جامعه را مبنی بر ايجاد سیستمی سکولار و دمکرات با تمامیت ارضی به اراده و تصميم مردم محقق سازد. گرچه در این انقلاب تاکنون خون های فراوان ریخته شده و چیزی که در این انقلاب شاهد آن هستیم عزیزان زیادی که از ناحیه چشم و دیگر اعضا مجروح میباشند - اما تداوم آن بی نظیر است.

باید ذکر کرد که پيشروی این انقلاب به ادامه ی راهپيمايي ها و گستردگی و حضور هرچه بيشتر مردم از تمام اقشار و اصناف می باشد. حضور در خیابان یعنی نادیده گرفتن خواست رژیم. از سرکوب و آتش و کشتار رژیم نباید هراسید، چرا که برای هر تغییری بهایی پرداخت می‌شود. اگر یکبار این بها را پرداخت نکنیم، همیشه در پرداخت اقساط آن خواهیم بود و این یعنی کشتار جوانان هر روز!

همه ما شاهد بودیم صلابت جوانان و قدرت اتحاد، ترس و وحشت به دل مزدوران رژیم و سید علی انداخته و پاسخ مطالبات مردم را با گلوله می‌دهند.

۲-۳

بسیار مهم هست که ظرفيت این انقلاب را بسنجیم. همانطور که دیدیم راهپیمایی عظیم برلین و زنجیره مردم‌در تورونتو و یا تظاهرات بزرگ در استرالیا و کشورهای دیگر، اعتراض ایرانیان عضو پارلمان‌های آلمان بلژیک سوئد و کانادا در همراهی با ایرانیان در تمام شهرهای کوچک و بزرگ و ادامه ان در جمعه های بلوچستان از طرفی نمایشگر یک سازماندهی میانی و مقطعی و منطقه ایست و از طرف ديگر عظمت انقلاب را نشان می‌دهد. با تمام این تفاسیر میزان سازماندهی به این انقلاب هنوز به مرحله ای نرسيده که بتوان انتظار سقوط دیکتاتور را داشت.

مهم و بهتر است که این سازماندهی بین اللملی برنامه ریزی شده و برای هر کشور و شهر در ایران ستاد و برنامه ای در نظر گرفته شود. شعارها و خواسته ها باید هماهنگ شوند تا صدای اتحاد بیشتر و بهتر شنیده شود. مهم است که کمک رسانی مالی امکان پذیر شود. این قسمت می‌تواند به کمک چندین میلیون ایرانیان خارج از کشور تا حدودی تامین شود و از طرف ديگر ستاد برنامه ریزی و سازماندهز با فاندریزینگ انقلاب و مجروحان را تامین کند.

انقلاب یک پروسه زنده و داینامیک است و نمی‌تواند فقط در خیابان شکل بگیرد. نیاز به اقدامات مکمل مانند کمک به مجروحین و یا پلاکارد نویسی و یا شعارهای شبانه و یا آگاه سازی قشر خاکستری دارد. میبایست در تمام سطوح ماکرو. میکرو، مزو و اگزو برنامه ریزی شکل گرفته تا امید به تغییر زنده بماند. این امید است که تا اینجا ما را همراهی کرده. من عمیقا بر این باورم که شرط پیروزی انقلاب سازماندهی درست در انقلاب است و اگر انقلاب به ماشینی تشبیه شود امید به تغییر موتور آن است و چرخها و بدنه سازماندهی آن.

باید اگاه باشیم که هدف ويژه رژيم با مسموم سازی و یا اعدام خودسرانه بدون دادگاه های واقعی ايجاد ترس و وحشت در میان مردم و جوانان است و در بازی با دلار و طلا تنها توجه ها را به حلال ماه سوق می‌دهد تا زیبایی ماه دیده نشود. در هدف پلید رژیم در این انقلاب به حاشيه کشاندن خواسته ها و به خانه راندن زنان است. امروز در این برهه حساس زمان آگاهی و آگاه سازی نيروهای شرکت کننده در انقلاب و قشر خاکستری و حاميان سر در گم‌ رژيم میباشد. و اینگونه می‌توانیم داینامیک انقلاب را تا پیروزی زنده نگه داریم.

طبیعتا در این برنامه ریزی و سازماندهی همانطور که رضا پهلوی بارها تکرار کردند برای پیشبرد انقلاب از مرحله ی کنونی و ورود به مرحله کيفی انقلاب به اعتصابات عمومی گسترده و حضور خيابانی پی در پی، گام اساسی در پيشبرد انقلاب می باشد که ما تا حدودی شاهد ان بودیم - که تیوریک و عملا برای سقوط کافی نبود! با داشتن يک شخص با مدیریت بالا و با سازماندهی هدفمند و تنطیم فراخوان ها و پشتیبانی از ستادهای اجرایی در همه کشورها و شهرهای ایران می‌توان به اهداف انقلاب نزدیکتر شد. تشکيل ستاد و تنظیم وظایف آنها و مدیریت آنها در شهرها میتواند در روند فعاليت خود نيز نقش بسزایی داشته باشد. غیر ممکن نیست و پیروزی همیشه با مردم بوده و خواهد بود. هیچ دیکتاتوری دوام نداشت حتی سید علی!


با آرزوی ایرانی پیروز و آباد

موریس ستودگان

۳-۳

درود دوستان
گاه‌نیک🌹
دوستان یه‌ سوال!
به طور مثال ما در فیزیولوژیک می‌خونیم که زیر ۳ سال هیپوکامپ کامل نشده.
و طبق جریان روابط ابژه ، مراقب اولیه بر روابط ثانویه ( پارتنر و ...) تاثیر میذاره . و همبستگی مثبت داره.

مسئله من این هست که این رابطه اولیه چطور بر ما اثر میذاره؟ ما که عملا چیزی رو به یاد نداریم.
چطور مطلبی که در خاطرِ ما نیست چنین تاثیر اساسی رو میذاره؟

استاد دیدگاه کلاین بیشتر مد نظرم بود.فروید خدا بیامرز که تا ۶ سالگی باز هم فرجه میداد.
ولی متشکرم بله منظورتون رو متوجه شدم.
اینکه تثبیت میشن و اثرش به صورت ناهشیار بر ما تاثیر میذاره، درسته؟