🔠قهر یک واکنش روانشناختی و رفتاری است که معمولاً به دلیل احساس ناخشنودی، ناراضی بودن یا احساس ناپایداری در مورد یک موقعیت، رفتار یا وضعیت اتفاق می‌افتد. قهر می‌تواند از نظر فیزیولوژیکی و شناختی تأثیرات مختلفی داشته باشد و ممکن است با تغییرات در ضربان قلب، تنش عضلات، افزایش ترشح هورمون‌ها و تغییرات در فعالیت مغزی همراه باشد.

مکانیزم‌های روانشناختی قهر ممکن است شامل توجه به تهدید، احساس از دست دادن کنترل، نقض انتظارات، تضاد داشتن با ارزش‌ها یا انتظارات شخصی، احساس ناادری، ناکامی یا ناپذیرش شدن باشد. همچنین، تفاوت‌های فردی نیز می‌توانند باعث شود که افراد به شیوه‌های مختلفی به موقعیت‌های محرک قهرآور واکنش نشان دهند.

بعضی از دلایل رایج قهر شدن شامل این موارد می‌شود:

*️⃣1. احساس ناپایداری: وقتی که افراد احساس ناپایداری، عدم امنیت یا تهدید به وضعیت یا ارزش‌های خود می‌کنند، ممکن است به شکل قهرآمیز واکنش نشان دهند.

*️⃣2. احساس ناخشنودی: وقتی که افراد احساس می‌کنند که نیازها یا انتظارات آن‌ها مورد توجه نیست و یا نارضایتی‌شان را نادیده گرفته می‌شود، این احساس می تواند سبب خشم‌ و اندوه و نهایتا قهر شود.

1

@thinkpluswithus

*️⃣3. از دست دادن کنترل: وقتی که افراد احساس می‌کنند که کنترل بر یک موقعیت یا وضعیت را از دست داده‌اند، ممکن است به شکل قهرآمیز واکنش نشان دهند.

*️⃣4. تضاد با ارزش‌ها یا انتظارات: وقتی که رفتار یا وضعیتی با ارزش‌ها یا انتظارات فرد تضاد دارد، احساس قهر و ناخشنودی ایجاد می‌شود.

*️⃣5. ناکامی یا ناپذیرش شدن: وقتی که افراد احساس ناکامی یا ناپذیرش شدن می‌کنند، ممکن است به شکل قهرآمیز واکنش نشان دهند.

🔠باید گفت که قهر یک واکنش اموخته شده از کودکیست که ممکن است به دلایل مختلفی از جمله احساس ناخشنودی، ناپایداری یا از دست دادن کنترل اتفاق بیفتد. درک اینکه چرا واکنش قهرآمیز ظاهر می‌شود و چگونه می‌توان این واکنشات را مدیریت کرد، می‌تواند در فهم بهتر رفتارهای انسانی و ارتباطات موثر کمک کند.


2

@thinkpluswithus

دکتر موریس ستودگان

*️⃣نگاهی توضیحی به کمپلکس مادر و پدرِ مثبت و منفی و اثرات انها

#کمپلکس

@thinkpluswithus

یکی از اساس تحلیل طبیعتا عقده مادر و پدر چه به شکل مثبت و چه به شکل منفی ان مورد توجه قرار میگیرد. البته کمپلکس مادر نقش مهمتری در رشد کودک دارد چرا که وابستگی کودک به مادر حتی فیزیکی تا دوران شیرخوارگی نقش اساسی در رشد و شکل گیری شخصیت ایفا میکند.

اگر بخواهیم به شکل خلاصه بگوییم؛ میل به انفعال در یک فرد را عقده مادر می نامیم. زمانی که شخصی ترجیح می دهد کاری انجام ندهد، اهمال کاری و یا انجام آن را به زمان نامعلومی موکول کند که باز هم اهمال کاری محسوب می شود، از این تعریف، ساده ترین و ابتدایی ترین تعریف در مورد عقده مادر استفاده می کنیم. عقده مادر رابطه ی نزدیکی با تنبلی دارد و به همین علت عقده مادر خوانده می شود که در تعریف روانکاوی عقده تحلیلی از ساختار و شیوه ای از ساخت تمامی اجزای روان شخص محسوب میشود و این عقده عمدتا از دو بخش اساسی هسته عقده و پوسته عقده (شکلی از اتم) تشکیل می شود.

در مجموع کمپلکس مادر مثبت و مادر منفی اصطلاحاتی هستند که در روانکاوی و روانشناسی برای توصیف الگوهای رفتاری و احساسی از جمله "وابستگی و خودمختاری" در ارتباط با نقش مادر در زندگی فرد نیز استفاده می‌شوند.

👈به گفته محققان از آنجائیکه رابطه با مادر تعیین کننده کیفیت ِ "ارزیابی‌های فردی ما نسبت به خودمان" است، تجلی مثبت ِ اهرم ایگو/سلف، در واقع بازتاب رابطه حمایت شده و صیقل یافته میان مادر و فرزند است. هر چقدر این رابطه مثبت تر باشد، رابطه فرد با بخش نااگاه خود بهتر خواهد بود.


کمپلکس مادر مثبت به وضعیتی اطلاق می‌شود که فرد تجربه‌های مثبت و حمایت‌آمیزی از سوی مادر خود را داشته است. این تجربیات می‌تواند باعث ایجاد اعتماد به نفس، احساس ارزشمندی و ایجاد ارتباطات سالم با دیگران در فرد شود.

کمپلکس مادر منفی همچنین به وضعیتی اطلاق می‌شود که فرد تجربه‌های منفی و ناپایداری در تعاملات از سوی مادر خود را تجربه کرده است. این تجربیات ممکن است باعث ایجاد اضطراب، کمبود اعتماد به نفس، و مشکلات در برقراری روابط می‌شود. عمدتا مادران با مشکلات روانی بخصوص اضطراب و افسردگی در برقراری رابطه پایدار با کودکان دچار اختلال می‌گردند چرا که گاهی انفعال و گاهی نگرانی بیش از حد در مراقبت از کودکان می‌تواند تأثیرات فراوانی در شکل گیری شخصیت و رشد کودک داشته باشد. البته ناگفته نماند که نقش پدر و برقراری رابطه و تعاملات به همین اندازه مهم است که به آن می‌پردازم.

اکنون پس از گذشت سالها و تجربه های فراوان در روانکاوی، بررسی این کمپلکس‌ها و تأثیر آنها بر روی روانی فرد می‌تواند به فهم عمیق‌تری از رفتارها و الگوهای فکری او کمک کند و در فرایند درمان و رشد شخصیتی مورد استفاده قرار گیرد.

نشانه هایی که نمایشگر این کمپلکس ها می شوند را در زیر نام می‌بریم.

کمپلکس‌های مادر مثبت و مادر منفی می‌توانند در رفتار و احساسات فرد به شکل‌های مختلف ظاهر شوند. برخی از نشانه‌های ممکن این کمپلکس‌ها عبارتند از:

🔠نشانه‌های کمپلکس مادر مثبت:
1. احساس اعتماد به نفس و ارزشمندی
2. توانایی برقراری روابط سالم با دیگران
3. قدرت تحمل و مقابله با مواجهه با چالش‌ها
4. احساس امنیت و آرامش در روابط
5. مهارت‌های اجتماعی مناسب و مهارت‌های رفتاری مثبت

🔠نشانه‌های کمپلکس مادر منفی:
1. اضطراب و نگرانی‌های مداوم
2. کمبود اعتماد به نفس و احساس عدم ارزشمندی
3. مشکلات در برقراری روابط مثبت و سالم با دیگران
4. الگوهای رفتاری نامناسب یا خودکشی
5. مشکلات در مدیریت استرس و احساسات

در ظاهر، این کمپلکس‌ها ممکن است در رفتار و اندیشه‌های فرد به شکل‌های مختلف نمایان شوند.

مثلاً فردی که از کمپلکس مادر مثبت برخوردار است، ممکن است اعتماد به نفس بالا و رفتارهای مطلوبی را نشان دهد. از سوی دیگر، فردی که از کمپلکس مادر منفی رنج می‌برد، ممکن است با اضطراب، احساسات ناامنی، یا رفتارهای خودمختاری مواجه شود.

این کمپلکس‌ها معمولاً نیازمند مشاوره روانشناختی و درمان‌های روان‌درمانی هستند. از جمله روش‌های درمانی که می‌تواند مفید باشد عبارتند از:

1. مشاوره روانشناختی: مشاوره با یک روانشناس، روان تحلیل گر یا روان‌درمانگر متخصص می‌تواند به فهم عمیق‌تر از این کمپلکس‌ها و تأثیرات آنها بر روی زندگی فرد کمک کند.

2. روش‌های روان‌درمانی: از جمله روش‌هایی که ممکن است موثر باشند می‌توان به روان‌درمانی مبتنی بر روابط، روان‌درمانی شناختی رفتاری (CBT)، و روان‌درمانی گشتالت یا همان گشتالت تراپی اشاره کرد.

3. مداخله‌های گروهی: شرکت در گروه‌های حمایتی یا ترکیبی از مداخله‌های گروهی و فردی می‌تواند به فرد کمک کند تا با دیگران تجربیات خود را به اشتراک بگذارد و از تجربیات دیگران بهره‌مند شود.

4. تمرینات مشاهده: فرد می‌تواند از تمرینات مشاهده و تأمل برای فهم عمیق‌تر از الگوهای خود و تغییر آنها استفاده کند.

#کمپلکس_مادر

۱

@thinkpluswithus

همانطور که از گفته های بالا در مورد کمپلکس مادر مثبت میتوان گفت که اگر رابطه مثبت مادر و فرزند بیش از حد نیاز ادامه یاید و کودک در استقلال و عدم وابستگی خود پشتیبانی نشود، یا هر گونه اختلالی در ب قراری رابطه و سکل گیری ابژه درونی کودک ایجاد شود، می‌تواند به کمپلکس عقده مادر منفی نزدیکتر شود و همین امر در مورد پدر و حمایت های او در شکل گیری مثبت و منفی رابطه نیز صدق می کند‌.
یکی از مهمترین عواملی که در اینجا قابل ذکر است ➕نیاز به دوست داشته شدن کودک➕ است که ارضا آن در شکل گیری کمپلکس ها کاملا بنیادین است. یکی از دلایلی که انسان‌ها خود را با دیگران مقایسه می کنند، جبران کمبود این احساس دردناک است که ایگو سعی دارد خود را بهتر از دیگران ارضا کند که متاسفانه توجه ایگو را به بیرون از خود متمرکز می‌کند. و این پدیده در بسیاری از رفتارها مانند حسادت، رشک و حتی آسیب عمدی به خود و دیگران قابل توضیح است.

*️⃣و اما مفهوم کمپلکس پدر مثبت در روانکاوی به مفهومی اشاره دارد که فرد در زندگی اولیه خود تجربه‌های مثبت و حمایت‌آمیزی از سوی پدر خود را داشته است. این تجربیات می‌تواند شامل ارتباط مثبت، حمایت و تشویق، ایجاد اعتماد به نفس، تقویت استقلال و مهارت‌های اجتماعی، و ارتباطات سالم با دیگران باشد.

کمپلکس پدر مثبت نشان از این دارد که فرد به عنوان یک کودک یا نوجوان، تجربه‌های مثبتی از حضور پدر خود، حمایت او و ارتباط صمیمانه‌ای که با او داشته است. این تجربیات می‌توانند تأثیر بزرگی بر شکل گیری شخصیت و روان فرد داشته باشند و به ایجاد اعتماد به نفس، ارتباطات سالم با دیگران، و توانایی‌های اجتماعی و مهارت حل مسائل در زندگی کمک کنند.

در روانکاوی، بررسی این کمپلکس و تأثیرات آن می‌تواند به فهم عمیق‌تری از روان فرد کمک کرده و در فرایند درمان و رشد شخصیتی مورد استفاده قرار گیرد.

*️⃣کمپلکس پدر منفی به وضعیتی اطلاق می‌شود که فرد تجربه‌های منفی و ناپایداری از سوی پدر خود را داشته است. این تجربیات می‌تواند شامل نقص‌های حاضری در ارتباط با پدر، عدم حمایت و تشویق، اهمال و ترک شدن، حضور فیزیکی یا روحی ناپایدار و یا حتی تجربه‌های ناخوشایندی مانند سوء استفاده یا سوء‌رفتار به وسیله پدر می‌باشد.
این تجربیات ممکن است باعث ایجاد اضطراب، کمبود اعتماد به نفس، مشکلات در برقراری روابط سالم با دیگران، اجتماع گریزی و الگوهای رفتاری نامناسب شود.

کمپلکس پدر منفی می‌تواند تأثیرات عمیقی بر روان فرد داشته باشد و می‌تواند به شکل‌گیری الگوهای رفتاری و احساسی منفی در زندگی او ختم شود. این الگوها ممکن است به شکل‌های مختلف در رفتار و اندیشه‌های فرد ظاهر شود، از جمله اضطراب، افسردگی، سرخوردگی، پارانویید، احساسات ناامنی، ناکامی، اعتماد به نفس پایین، و حل مشکلات و مدیریت سترس...

کمپلکس پدر منفی می‌تواند در زندگی فرد به شکل‌های مختلفی خود را نشان دهد. برخی از نشانه‌هایی که ممکن است از این کمپلکس در زندگی فرد دیده شود عبارتند از:

➖1. اضطراب و نگرانی‌های مداوم: فرد ممکن است با اضطراب و نگرانی‌های مداوم در مورد روابط و زندگی اجتماعی خود مواجه شود.

➖2. کمبود اعتماد به نفس: فرد ممکن است از کمبود اعتماد به نفس رنج ببرد و احساس کند که نمی‌تواند به خوبی با موقعیت‌ها و چالش‌ها برخورد کند. یا حتی عدم توان برقراری در رابطه به شکل جدی.

➖3. مشکلات در برقراری روابط مثبت: فرد ممکن است دشواری‌هایی در برقراری روابط صمیمانه و سالم با دیگران داشته باشد، زیرا الگوهای ناپایدار رفتاری و احساسی در این زمینه وجود دارد.

➖4. الگوهای رفتاری منفی: ممکن است فرد الگوهای رفتاری منفی مانند افسردگی، اضطراب، خشم، یا اعتیادهای مختلف را برای جبران خلا تجربه کند.

➖5. مشکلات در مدیریت استرس: فرد ممکن است دشواری‌هایی در مدیریت استرس و احساسات ناشی از تجربیات ناپایدار با پدر خود داشته باشد.

این تجربیات ممکن است به شکل‌های مختلف در زندگی فرد ظاهر شوند. از آنجا که هر فرد و شرایطش منحصر به فرد و وابسته به شخصیت و محیط فرد هستند، تجربه‌های ناشی از کمپلکس پدر منفی می‌تواند با توجه به شخصیت و موقعیت فردی متفاوت بروز کند‌.

#کمپلکس_پدر

منبع: متون آموزشی دانشگاهی، ستودگان

۲

@thinkpluswithus

دکتر موریس ستودگان


〰️ نگاهی به نقش واقعیت عینی و واقعیت روانی دراختلال ها


✨فروید می نویسد "آنچه نوروتیک ها به توسط آن هدایت می شوند نه واقعیتِ عینیِ معمولی بلکه واقعیتِ روانی است."

این گفته فروید کلید بسیاری از اختلال هاست. در ابتدا به معنی این دو مفهوم بپردازیم تا بتوانیم اثرات آن را بررسی کنیم. هر دو واقعیت عینی و واقعیت روانی دو مفهوم مهم در روانشناسی و فلسفه هستند. اما این دو مفهوم تفاوت‌های مهمی دارند:

🔠1. واقعیت عینی:
واقعیت عینی به واقعیتی اشاره دارد که مستقل از ذهن و تجربه شخصی فرد است. به عبارت دیگر، واقعیت عینی وجود دارد حتی اگر هیچ کسی آن را تجربه نکند. این نوع واقعیت شامل واقعیت‌های فیزیکی و شیء‌هایی است که در جهان خارجی وجود دارند و مستقل از دیدگاه‌ها و ادراک‌های فردی هستند. مثلاً، کوه‌ها، درختان، اشیاء و پدیده‌های فیزیکی دیگر مثالی از واقعیت عینی هستند.

🔠2. واقعیت روانی:
واقعیت روانی به تجربه و ذهنیات شخصی اشاره دارد. این نوع واقعیت به تجربه‌ها، احساسات، باورها و دیدگاه‌های فردی مرتبط است که ممکن است با واقعیت خارجی هماهنگ یا ناهماهنگ باشند. به عبارت دیگر، واقعیت روانی نشان‌دهنده تجربه و تفسیر شخصی از واقعیت عینی است. این شامل احساسات، خواسته‌ها، باورها و ادراکات شخصی است.

🔠بنابراین، تفاوت اصلی بین واقعیت عینی و واقعیت روانی در این است که واقعیت عینی مرتبط با واقعیت‌های مستقل از ذهن افراد وجود دارد، در حالی که واقعیت روانی به تجربه و تفسیر شخصی از واقعیت عینی مرتبط است. این دو نوع واقعیت در بسیاری از موارد ممکن است همپوشانی داشته باشند، زیرا تجربه‌ها و باورهای فردی اغلب تحت تأثیر واقعیت‌های عینی قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، دو نفر ممکن است تجربه‌های متفاوتی از یک واقعیت عینی مشابه داشته باشند، زیرا تفسیر و تجربه شخصی هر فرد می‌تواند متفاوت باشد.

در اینجا نکته مهمی وجود دارد که واقعیت عینی و واقعیت روانی هر دو مهم هستند و هر یک نقش مهمی در زندگی ما دارند. درک از تفاوت بین این دو نوع واقعیت می‌تواند به ما کمک کند تا بهتر بفهمیم که چگونه تجربه و تفسیرهای شخصی ما از واقعیت عینی می‌تواند تأثیر گذار باشد و چگونه می‌توانیم با آگاهی از این مسائل با دیگران ارتباط برقرار کنیم.


۱

#واقعیت_روانی
#واقعیت_عینی

@thinkpluswithus

به طور خلاصه، می‌توان گفت که واقعیت عینی و واقعیت روانی دو شاخصه‌ی مهم درک و تجربه ما از دنیای اطراف می‌باشند. درک از تفاوت بین این دو مفهوم می‌تواند به ما کمک کند که بهتر بفهمیم چگونه تجربه و تفسیرهای شخصی ما از واقعیت عینی می‌تواند تأثیر گذار باشد و چگونه می‌توانیم با آگاهی از این مسائل با دیگران ارتباط برقرار کنیم.

و اما در بیماری‌های روانی ممکن است تفاوت‌های مهمی در تجربه و درک از واقعیت عینی و واقعیت روانی وجود داشته باشد. به عنوان مثال، در بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی، افراد ممکن است تجربه‌ها یا باورهایی داشته باشند که ناهماهنگ یا متناقض با واقعیت عینی باشند. این افراد ممکن است تجربه‌های توهمی داشته باشند که به آن‌ها احساس می‌دهد که واقعیت روانی آن‌ها از واقعیت عینی متمایز است.

در بیماری‌های روانی دیگر نیز مانند اختلالات شخصیتی، افراد ممکن است باورها، تصورات و احساساتی داشته باشند که متناسب با واقعیت عینی نباشند و در نتیجه واقعیت روانی آن‌ها از واقعیت عینی متمایز باشد.

بنابراین، در بیماری‌های روانی، تفاوت‌های مهمی بین واقعیت عینی و واقعیت روانی وجود دارد که ممکن است در تجربه و رفتار افراد مبتلا به این بیماری‌ها بروز کند.


همانطور که در بالا ذکر شد، در بعضی موارد، توهم ممکن است نتیجه‌ی تفاوت‌هایی باشد که بین واقعیت عینی و واقعیت روانی بوجود اید. به عنوان مثال، در بیماری‌هایی مانند اسکیزوفرنی یا بیماری‌های دیگری که با اختلالات تفکر و ادراک همراه هستند، افراد ممکن است تجربه‌های توهمی داشته باشند. این توهم‌ها ممکن است شامل تجربه‌های حسی مانند شنیدن صداها یا دیدن چیزهایی باشد که در واقعیت عینی وجود ندارد. این توهم‌ها ممکن است نتیجه‌ی اشتباهات در تفسیر واقعیت روانی باشند که در اثر بیماری‌های روانی بروز می‌کند.

بنابراین، توهم یکی از نتایجی است که ممکن است در نتیجه‌ی تفاوت‌های بین واقعیت عینی و واقعیت روانی در بیماری‌های روانی بروز کند. این توهم‌ها ممکن است بر تفکر، احساسات و رفتار افراد تأثیر بگذارند و برای افراد و افرادی که از آن‌ها مراقبت می‌کنند، چالش‌هایی ایجاد کنند.

*️⃣منابع

دربارهٔ بیماری‌های روانی و تفاوت بین واقعیت عینی و واقعیت روانی، بسیاری از کتاب‌ها و منابع مفید وجود دارند.

➕1. "سنجش واقعیت: تئوری و عمل" نوشتهٔ راشد محمد اسماعیل و محمدرضا خان‌محمدی: این کتاب به معرفی مفهوم واقعیت از دیدگاه‌های مختلف و نقش آن در زندگی انسان می‌پردازد.

➕2. "مروری بر اختلالات روانی" نوشتهٔ دیوید ه. بارلو و ویلیام تی. دیلون: این کتاب به بررسی گسترده‌ای از اختلالات روانی از جمله اسکیزوفرنی، اختلالات شخصیتی و سایر بیماری‌های روانی می‌پردازد که ممکن است با مسائل مرتبط با واقعیت عینی و واقعیت روانی همراه باشند.

➕3. "راهنمای جامع اختلالات روانی و روانشناختی DSM-5" نوشتهٔ جی. اریکسون، تی. او. هریگن و اس. جی. فرانسیس: این کتاب به معرفی و بررسی اختلالات روانی مختلف از جمله اسکیزوفرنی و اختلالات شخصیتی اختصاص دارد.

۲

@thinkpluswithus

🚩دوستی در پی وی سوال کردند تفاوت عاطفه و احساس چه هست.

عاطفه و احساس دو مفهوم مختلف هستند، اما به‌طور کلی مرتبط با تجربه‌های عاطفی و شناختی انسان‌ها هستند.

انجمن روانشناسی امریکا: «عواطف نحوه برخورد افراد با مسائل یا موقعیت‌هایی است که به طور فردی در نظر  آنها مهم هستند.»

"احساسات با واکنش‌های بدنی وابسته به عاطفه مرتبط هستند و از طریق انتقال دهنده‌های عصبی و هورمون‌های آزاد شده توسط مغز فعال می‌شوند، در واقع احساسات تجربه این واکنش‌های عاطفی غریزی در بدن هستند."

احساس به‌طور عمومی به تجربه‌های حسی و شناختی اشاره دارد که از طریق اعضای حسی ما مانند دیدن، شنیدن، چشیدن و لمس کردن به وجود می‌آید. مثلاً احساس گرما، سرما، درد، خوشحالی و غم یکی از انواع احساسات است.

عواطف بسیار بدوی بوده و جایگاهشان در سیستم لیمبیک بخش مغز هیجانی ماست.عاطفه به تجربه‌های عاطفی و ارتباطات انسانی مرتبط با احساسات عمیقتر و پیچیده‌تری اشاره دارد. عاطفه می‌تواند شامل عشق، نفرت، ترس، خشم، شادی و اندوه باشد و معمولاً نتیجهٔ تجربه‌ها، باورها و ارزش‌های فردی است.

احساسات معمولاً به تجربه‌های فیزیولوژیکی مرتبط با تغییرات در بدن اشاره دارند، در حالی که عاطفه معمولاً به تجربه‌ها و واکنش‌های انسانی به این تجربه‌ها اشاره دارد.
علاوه بر این، عاطفه و احساسات در تصمیم‌گیری‌ها و رفتارهای انسانی نقش مهمی ایفا می‌کنند. عاطفه ممکن است تاثیر بیشتری بر رفتارهای انسانی داشته باشد، زیرا معمولاً به عنوان یک نیروی محرکه برای انجام کارها و اتخاذ تصمیم‌ها عمل می‌کند. از طرف دیگر، احساسات ممکن است به عنوان یک وسیله برای انتقال اطلاعات و ارتباطات در ارتباطات انسانی عمل کنند.

با این حال، تفاوت دقیق میان عاطفه و احساسات به موضوعات فلسفی و روان‌شناختی پیچیده‌تری نیز مربوط می‌شود که ممکن است از دیدگاه به‌طور کامل مشخص نباشد. در نهایت، هر دو عاطفه و احساسات به عنوان بخش‌های مهمی از تجربه انسانی شناخته می‌شوند و نقش‌های مختلفی در زندگی انسانی ایفا می‌کنند.


feelings are experienced consciously, while emotions manifest either consciously or subconsciously!

احساسات به صورت آگاهانه تجربه می شوند، در حالی که عواطف به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه ظاهر می شوند!

ارادتمند ستودگان