دکتر موریس ستودگان
📍چرخه خشونت در رابطه ی بزرگسالان را بشناسیم و واکنش مناسب نشان دهیم.
▪️آنها خود درمانی بی صدا انجام میدهند. یعنی یا قهر میکنند یا محیط را ترک میکنند.
▪️آنها فریاد میزنند و با به هم کوبیدن درها در پشت سر خود که واکنش هیجانی شدیدی میباشد, ایجاد ترس و وحشت می کنند.
▪️آنها با استفاده از ایجاد احساس گناه یا منت گذاشتن "اگر مرا دوست داشتی، فلان چیز یا کار را انجام نمی دادی و یا من به تو این همه ...".
▪️آنها با تاثیر گذاری بروی احساس دیگری یا تلاش برای تسلط بر دیگری دیدگاهی مانند «حق» با من است, بوجود می اورند.
▪️آنها محدودیت ها و مرزهای دیگری را نادیده می گیرند.
▪️انها حتی از حمله کلامی به دیگری همانند توهین، ایجاد شرمساری و بی احترامی دریغ نمی کنند.
▪️انها با بی ارزش کردن و سابوتاژ تجربه دیگری به دلیل احساسی بدی که در خود دارند, فرافکنی می کنند.
باید گفت که بسیاری از بزرگسالان عمدتا یاد نگرفته اند که چگونه احساسات خود را مدیریت کنند. به همین دلیل است که کج خلقی و چرخه خشونت می تواند در طول زندگی انها ادامه یابد. تا زمانی که روش های سالم تری برای کنار آمدن، برقراری ارتباط و پاسخگویی را نیاموزند, در روابط خود دچار احساس عدم امنیت و شکست در روابط خواهند بود.
👈 اگر زمانی در یک چرخه عصبانیت که ذهن ما در گیر بود و مهارت کافی برای گفتگو نداشتیم، ممکن است به گونه ای واکنش نشان داده باشیم که در واقع ناخواسته بود. طبیعتا ما می خواهیم که حتما بعد از آن وقایع هم بتوانیم به رابطه ما ادامه دهیم. یک پیشنهاد من این است که می توانیم به دیگری بگوییم:
"من واقعا متاسفم که به آنجایی رسیدم که ان واکنش نامناسب را انجام دادم و از فریاد زدنم و رفتارم عذرخواهی می کنم. من قصد دارم روی نحوه بیان خودم در این موقعیت ها به روش های امن تر کار کنم تا از این موارد پیشگیری کنم."
و یا مثلا اگر ما در اطراف فردی هستیم که در چرخههای کج خلقی و خشونت خود درگیر است، تعیین حد و مرزها از طرف ما مهم و کمک کننده است: مثلا میتوانیم به او بگوییم; "میدانم که ناراحت میشوی و میدانم ممکن است این رفتار را از قصد انجام ندهی که مرا بترسانی ، اما وقتی این کار را انجام میدهی، مثل واکنشی را که امروز انجام دادی، مرا جدن میترسانی. اگر این اتفاق دوباره بیفتد، من احتمالادمحیط را ترک می کنم, چون نمی توانم خودم را در معرض اینگونه رفتار و خطر قرار دهم و احساس امنیت نمیکنم چون برای من موقعیت و رفتارت قابل پیش بینی نیست. و این برای اعصاب و روان من هم سالم نیست. تا زمانی که شما تصمیم بگیری در اینگونه زمانها به نوع دیگری گفتگو و رفتار کنید, من این رفتارم خواهد بود."
اینگونه میتوانیم هم رابطه را بهتر کنیم و هم مرزهای خود را در رابطه بهتر مشخص کنیم. برای مهارت حل مشکل و مدیریت خشم با یک مشاور و درمانگر صحبت کنید.
@thinkpluswithus
📍چرخه خشونت در رابطه ی بزرگسالان را بشناسیم و واکنش مناسب نشان دهیم.
▪️آنها خود درمانی بی صدا انجام میدهند. یعنی یا قهر میکنند یا محیط را ترک میکنند.
▪️آنها فریاد میزنند و با به هم کوبیدن درها در پشت سر خود که واکنش هیجانی شدیدی میباشد, ایجاد ترس و وحشت می کنند.
▪️آنها با استفاده از ایجاد احساس گناه یا منت گذاشتن "اگر مرا دوست داشتی، فلان چیز یا کار را انجام نمی دادی و یا من به تو این همه ...".
▪️آنها با تاثیر گذاری بروی احساس دیگری یا تلاش برای تسلط بر دیگری دیدگاهی مانند «حق» با من است, بوجود می اورند.
▪️آنها محدودیت ها و مرزهای دیگری را نادیده می گیرند.
▪️انها حتی از حمله کلامی به دیگری همانند توهین، ایجاد شرمساری و بی احترامی دریغ نمی کنند.
▪️انها با بی ارزش کردن و سابوتاژ تجربه دیگری به دلیل احساسی بدی که در خود دارند, فرافکنی می کنند.
باید گفت که بسیاری از بزرگسالان عمدتا یاد نگرفته اند که چگونه احساسات خود را مدیریت کنند. به همین دلیل است که کج خلقی و چرخه خشونت می تواند در طول زندگی انها ادامه یابد. تا زمانی که روش های سالم تری برای کنار آمدن، برقراری ارتباط و پاسخگویی را نیاموزند, در روابط خود دچار احساس عدم امنیت و شکست در روابط خواهند بود.
👈 اگر زمانی در یک چرخه عصبانیت که ذهن ما در گیر بود و مهارت کافی برای گفتگو نداشتیم، ممکن است به گونه ای واکنش نشان داده باشیم که در واقع ناخواسته بود. طبیعتا ما می خواهیم که حتما بعد از آن وقایع هم بتوانیم به رابطه ما ادامه دهیم. یک پیشنهاد من این است که می توانیم به دیگری بگوییم:
"من واقعا متاسفم که به آنجایی رسیدم که ان واکنش نامناسب را انجام دادم و از فریاد زدنم و رفتارم عذرخواهی می کنم. من قصد دارم روی نحوه بیان خودم در این موقعیت ها به روش های امن تر کار کنم تا از این موارد پیشگیری کنم."
و یا مثلا اگر ما در اطراف فردی هستیم که در چرخههای کج خلقی و خشونت خود درگیر است، تعیین حد و مرزها از طرف ما مهم و کمک کننده است: مثلا میتوانیم به او بگوییم; "میدانم که ناراحت میشوی و میدانم ممکن است این رفتار را از قصد انجام ندهی که مرا بترسانی ، اما وقتی این کار را انجام میدهی، مثل واکنشی را که امروز انجام دادی، مرا جدن میترسانی. اگر این اتفاق دوباره بیفتد، من احتمالادمحیط را ترک می کنم, چون نمی توانم خودم را در معرض اینگونه رفتار و خطر قرار دهم و احساس امنیت نمیکنم چون برای من موقعیت و رفتارت قابل پیش بینی نیست. و این برای اعصاب و روان من هم سالم نیست. تا زمانی که شما تصمیم بگیری در اینگونه زمانها به نوع دیگری گفتگو و رفتار کنید, من این رفتارم خواهد بود."
اینگونه میتوانیم هم رابطه را بهتر کنیم و هم مرزهای خود را در رابطه بهتر مشخص کنیم. برای مهارت حل مشکل و مدیریت خشم با یک مشاور و درمانگر صحبت کنید.
@thinkpluswithus
📍 12 نشانه عشق ورزیدن به خود را بشناسیم
1) در مورد گفتار و اعمال خود هدفی داریم
۲) تمرین های خودآگاهی را انجام می دهیم
3) سعی می کنیم به جای واکنش نشان دادن به رفتاری با ارامش و آگاهی پاسخ دهیم
4) برای تعیین کردن مرزهای خود در روابط و احترام به آنها تلاش می کنیم
5) به طور فعال اعتماد به نفس خود را روزانه تقویت می کنیم
6) به قول هایی که به خود می دهیم عمل میکنیم و وفادار به انها میمانیم
7) مسئولیت کارهایی که انجام می دهیم و حرفهایی که میزنیم را بر عهده می گیرید
8) خودمان را میتوانیم ببخشیم
9) تجربیات خود را بزرگ می شماریم, چون هیچ چیزی را دوبار تجربه نخواهیم کرد.
10) با مهر و احترام با خود صحبت می کنیم (از تحقیر و ناسزاگویی به خود جدا خودداری می کنیم)
11) در مورد سلامتی خود فعال هستیم
12) با خودمان صادق هستیم
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
1) در مورد گفتار و اعمال خود هدفی داریم
۲) تمرین های خودآگاهی را انجام می دهیم
3) سعی می کنیم به جای واکنش نشان دادن به رفتاری با ارامش و آگاهی پاسخ دهیم
4) برای تعیین کردن مرزهای خود در روابط و احترام به آنها تلاش می کنیم
5) به طور فعال اعتماد به نفس خود را روزانه تقویت می کنیم
6) به قول هایی که به خود می دهیم عمل میکنیم و وفادار به انها میمانیم
7) مسئولیت کارهایی که انجام می دهیم و حرفهایی که میزنیم را بر عهده می گیرید
8) خودمان را میتوانیم ببخشیم
9) تجربیات خود را بزرگ می شماریم, چون هیچ چیزی را دوبار تجربه نخواهیم کرد.
10) با مهر و احترام با خود صحبت می کنیم (از تحقیر و ناسزاگویی به خود جدا خودداری می کنیم)
11) در مورد سلامتی خود فعال هستیم
12) با خودمان صادق هستیم
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
📍نقطه کور
👈نقطه کور ذهن ما کجا ست؟
ما اغلب عادت به این داریم که خطاهای دیگران را سریعتر و راحت تر از خطاهای خودمان ببینیم. گرایش به این باور که ما کمتر از دیگران دچار اشتباه می شویم را 🔻"خطای نقطه کور"🔻 می گویند. حتما در هنگام رانندگی به نقطه کور اینه های بغل پی برده اید و این نقطه کور در انسانها نیز به وضوح قابل مشاهده است. زمانیکه نتوانیم اشتباه خود را دریابیم، ممکن است قضاوتها و رفتارهای ما در قبال دیگران آسیب زا بوده و پسامد غیر قابل جبران به همراه داشته باشد. بیشتر مردم باور دارند که تصمیم هایی که خودشان می گیرند، عاقلانه تر از تصمیم های دیگران است . هستند افرادی که، به کشف خطاهای دیگران دقت میکنند و کشف آن خطاها را ناشی از هوش بالای خودشان می دانند! و غافل از اینکه خودشان هم از دید بیرون جزو دیگرانند. در یک تحقیق از یک دانشگاه معتبر امریکا که بر روی ۶۰۰ شهروند آمریکایی انجام شد، نتایج نشان داد که ۸۵ درصد مردم خود را کمتر از میانگین جامعه در معرض اشتباه می دیدند ! نتایج تحقیقات به نکاتی جالب اشاره می کند که حتی بعد از آنکه خطای نقطه کور برای افراد تشریح می شود، مقاومت در برابر پذیرش اشتباه از طرف آنها بیشتر می شود! و افراد بیش از آنکه به نصيحتها گوش بدهند، شروع به پند و اندرز نیز می کنند! اگر دیده باشید در بسیاری از جدالهای زناشویی و یا تصادفات خیابانی هیچکدام از طرفین حاضر نیستند از مواضع خودشان کوتاه بیایند و این دقیقا بخاطر بروز همین خطا از جانب دو فرد است که کسی حاضر به دیدن اشتباه خود در آن لحظه نیست. .گر چه این تحقیق در یک اِفکت جانبی خود نشان داد؛ خانمها نسبت به اقایان خطا خود را زودتر میپذیرند.
دکتر موریس ستودگان💫
@thinkpluswithus
👈نقطه کور ذهن ما کجا ست؟
ما اغلب عادت به این داریم که خطاهای دیگران را سریعتر و راحت تر از خطاهای خودمان ببینیم. گرایش به این باور که ما کمتر از دیگران دچار اشتباه می شویم را 🔻"خطای نقطه کور"🔻 می گویند. حتما در هنگام رانندگی به نقطه کور اینه های بغل پی برده اید و این نقطه کور در انسانها نیز به وضوح قابل مشاهده است. زمانیکه نتوانیم اشتباه خود را دریابیم، ممکن است قضاوتها و رفتارهای ما در قبال دیگران آسیب زا بوده و پسامد غیر قابل جبران به همراه داشته باشد. بیشتر مردم باور دارند که تصمیم هایی که خودشان می گیرند، عاقلانه تر از تصمیم های دیگران است . هستند افرادی که، به کشف خطاهای دیگران دقت میکنند و کشف آن خطاها را ناشی از هوش بالای خودشان می دانند! و غافل از اینکه خودشان هم از دید بیرون جزو دیگرانند. در یک تحقیق از یک دانشگاه معتبر امریکا که بر روی ۶۰۰ شهروند آمریکایی انجام شد، نتایج نشان داد که ۸۵ درصد مردم خود را کمتر از میانگین جامعه در معرض اشتباه می دیدند ! نتایج تحقیقات به نکاتی جالب اشاره می کند که حتی بعد از آنکه خطای نقطه کور برای افراد تشریح می شود، مقاومت در برابر پذیرش اشتباه از طرف آنها بیشتر می شود! و افراد بیش از آنکه به نصيحتها گوش بدهند، شروع به پند و اندرز نیز می کنند! اگر دیده باشید در بسیاری از جدالهای زناشویی و یا تصادفات خیابانی هیچکدام از طرفین حاضر نیستند از مواضع خودشان کوتاه بیایند و این دقیقا بخاطر بروز همین خطا از جانب دو فرد است که کسی حاضر به دیدن اشتباه خود در آن لحظه نیست. .گر چه این تحقیق در یک اِفکت جانبی خود نشان داد؛ خانمها نسبت به اقایان خطا خود را زودتر میپذیرند.
دکتر موریس ستودگان💫
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
📍دوازده خطای شناختی رایج
ذهن خوانی
منفی نگری
فاجعه سازی
باید اندیشی / مطلق نگری
تعمیم بیش از حد
عاقبت بینی
توجه انتخابی
توهم کنترل
سیاه و سفید اندیشیدن
احساس گناه برای ناتوانی
حق به جانب بودن
در عدالت پنداری جهان
@thinkpluswithus
ذهن خوانی
منفی نگری
فاجعه سازی
باید اندیشی / مطلق نگری
تعمیم بیش از حد
عاقبت بینی
توجه انتخابی
توهم کنترل
سیاه و سفید اندیشیدن
احساس گناه برای ناتوانی
حق به جانب بودن
در عدالت پنداری جهان
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
دوستان عزیز + think
ما وارد ششمین سال کار در این گروه ما شدیم و از همه عزیزان که ما رو همراهی می کنند و همچنین عزیزانی که در مدیریت بودند, هستند و همواره در تمام شرایط نیز یاورند صمیمانه سپاسگزارم.
موریس ستودگان
@thinkpluswithus
ما وارد ششمین سال کار در این گروه ما شدیم و از همه عزیزان که ما رو همراهی می کنند و همچنین عزیزانی که در مدیریت بودند, هستند و همواره در تمام شرایط نیز یاورند صمیمانه سپاسگزارم.
موریس ستودگان
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
📍صمیمیت عاطفی چیست؟
Emotional Intimicy
صمیمیت عاطفی برقراری ارتباط با کسی است که با تمام احساسات خود به سراغ او برویم و درباره هر چیزی و هر احساسی با او گفتگو کنیم. در کنار ان شخص میتوانیم کاملاً احساس امنیت کنیم و میتوانیم بودن و قضاوت نشدن را احساس کنیم. این ارتباط با طرف مقابل میتواند چه در قالب کلمات، از طریق تبادل نگاه ها، یا فقط با هم بودن در حالت ارتباط در سکوت و گاهی بدون واژه شکل بگیرد و امن باشد. صمیمیت عاطفی احساسی عمیقاً رضایت بخشی است و این میتواند در ما دقیقاً همان چیزی که هستیم و دیده می شویم را ایجاد کند. اگر کسی را داریم که می توانیم به او بگوییم که وجود او ارزشمند است و این احساس را به ما انتقال میدهد که به دنبال شناخت عمیق تر و درک ماست و نه قضاوت و استفاده از ما, در ان زمان به این صمیمیت عاطفی دست یافته ایم.
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
Emotional Intimicy
صمیمیت عاطفی برقراری ارتباط با کسی است که با تمام احساسات خود به سراغ او برویم و درباره هر چیزی و هر احساسی با او گفتگو کنیم. در کنار ان شخص میتوانیم کاملاً احساس امنیت کنیم و میتوانیم بودن و قضاوت نشدن را احساس کنیم. این ارتباط با طرف مقابل میتواند چه در قالب کلمات، از طریق تبادل نگاه ها، یا فقط با هم بودن در حالت ارتباط در سکوت و گاهی بدون واژه شکل بگیرد و امن باشد. صمیمیت عاطفی احساسی عمیقاً رضایت بخشی است و این میتواند در ما دقیقاً همان چیزی که هستیم و دیده می شویم را ایجاد کند. اگر کسی را داریم که می توانیم به او بگوییم که وجود او ارزشمند است و این احساس را به ما انتقال میدهد که به دنبال شناخت عمیق تر و درک ماست و نه قضاوت و استفاده از ما, در ان زمان به این صمیمیت عاطفی دست یافته ایم.
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
📍تنهایی عاطفی چیست؟
Emotional Loneliness
والدینی که از نظر عاطفی نابالغ هستند، آنقدر درگیر خود هستند که متوجه تجربیات درونی فرزندان خود نمی شوند. علاوه بر این، آنها احساسات خود را بروز نمی دهند و از صمیمیت عاطفی می ترسند. آنها حتی از نیازهای عاطفی خود ناراضی و نگران هستند و بنابراین نمی دانند چگونه در بُعد احساسی فرزندان خود را حمایت کنند - در واقع انان را با احساس خود تنها میگذارند. چنین والدینی حتی ممکن است در صورت ناراحتی و بروز احساس فرزندانشان عصبی و از بروز احساس کودکانشان خشمگین شوند و به جای دلداری دادن, آنها را تنبیه فیزیکی یا روانی کنند. این واکنش ها میل غریزی کودکان را برای بروز احساسات را از بین می برد و تمام کانالهای تماس عاطفی و احساسی را نابود می کند. اگر یکی یا هر دو والدین به اندازه کافی بالغ نباشند که از کودک خود حمایت عاطفی کنند، کودک فقدان احساس والد را احساس میکند، اما لزوماً نمیداند مشکل چیست و کجاست و خود را مقصر میپندارد - ایجاد احساس گناه در کودک شکل می گیرد. ممکن است کودک حتی احساس پوچی و تنها بودن را تجربه کند و این چیزی است که کودکان را از هم متمایز می کند. به عنوان یک کودک، هیچ راهی برای دانستن این موضوع ندارد که به این احساس توخالی بودن، پاسخی عادی بدهد. «تنهایی عاطفی» اصطلاحی است که اثر خود را نشان میدهد: علاقهی دلسوزانه به شخص دیگری در یک رابطه و عملکردی برای هر انچه که احساس می شود نیاز است تا مورد توجه قرار گیرد. این نوع تنهایی یک احساس عجیب و غریب یا بی معنی نیست. این نتیجه قابل پیش بینی بزرگ شدن کودکان بدون همدلی کافی از سوی والدین است. برای کامل کردن این توصیف از تنهایی عاطفی باید به کودکانی که تنبیه فیزیکی و یا روانی شده اند نیز دقت کنیم چون انها عموما در دوره های دراز مدت غم, تنهایی, عدم توجه و قهر والد و افسردگی های کوتاه قرار گرفته اند.
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
Emotional Loneliness
والدینی که از نظر عاطفی نابالغ هستند، آنقدر درگیر خود هستند که متوجه تجربیات درونی فرزندان خود نمی شوند. علاوه بر این، آنها احساسات خود را بروز نمی دهند و از صمیمیت عاطفی می ترسند. آنها حتی از نیازهای عاطفی خود ناراضی و نگران هستند و بنابراین نمی دانند چگونه در بُعد احساسی فرزندان خود را حمایت کنند - در واقع انان را با احساس خود تنها میگذارند. چنین والدینی حتی ممکن است در صورت ناراحتی و بروز احساس فرزندانشان عصبی و از بروز احساس کودکانشان خشمگین شوند و به جای دلداری دادن, آنها را تنبیه فیزیکی یا روانی کنند. این واکنش ها میل غریزی کودکان را برای بروز احساسات را از بین می برد و تمام کانالهای تماس عاطفی و احساسی را نابود می کند. اگر یکی یا هر دو والدین به اندازه کافی بالغ نباشند که از کودک خود حمایت عاطفی کنند، کودک فقدان احساس والد را احساس میکند، اما لزوماً نمیداند مشکل چیست و کجاست و خود را مقصر میپندارد - ایجاد احساس گناه در کودک شکل می گیرد. ممکن است کودک حتی احساس پوچی و تنها بودن را تجربه کند و این چیزی است که کودکان را از هم متمایز می کند. به عنوان یک کودک، هیچ راهی برای دانستن این موضوع ندارد که به این احساس توخالی بودن، پاسخی عادی بدهد. «تنهایی عاطفی» اصطلاحی است که اثر خود را نشان میدهد: علاقهی دلسوزانه به شخص دیگری در یک رابطه و عملکردی برای هر انچه که احساس می شود نیاز است تا مورد توجه قرار گیرد. این نوع تنهایی یک احساس عجیب و غریب یا بی معنی نیست. این نتیجه قابل پیش بینی بزرگ شدن کودکان بدون همدلی کافی از سوی والدین است. برای کامل کردن این توصیف از تنهایی عاطفی باید به کودکانی که تنبیه فیزیکی و یا روانی شده اند نیز دقت کنیم چون انها عموما در دوره های دراز مدت غم, تنهایی, عدم توجه و قهر والد و افسردگی های کوتاه قرار گرفته اند.
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
تفاوت محرومیت هیجانی و بازداری هیجانی چیست؟
اکثر مراجعین به اشتباه طرحواره محرومیت هیجانی و طرحواره بازداری هیجانی را اشتباه برداشت می کنند و تشخیص تفاوت میان این دو طرحواره را نمی شناسند - گرچه اسان هم نیست. با یک تعریف ساده میتوانم بگویم که:
👈 محرومیت هیجانی همانطور که پیداست با این احساس در فرد بروز میکند که خود را تنها و بیپناه میبیند و خود را از سوی دیگران دوست داشتنی و حمایت شده تلقی نمیکند.
👈در حالیکه در بازداری هیجانی، شخص به جای ابراز هیجان و بیانگر بودن ان و حتی هیجانی بودن خود، از نظر عاطفی بسیار منفعل و بیتفاوت عمل میکند. در این حالت فرد به جای برون ریزی احساسی و هیجانات، در یک خویشتنداری افراطی گرفتار میشود که اجازه بروز عواطف و احساسات را به خود نمیدهد.
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
اکثر مراجعین به اشتباه طرحواره محرومیت هیجانی و طرحواره بازداری هیجانی را اشتباه برداشت می کنند و تشخیص تفاوت میان این دو طرحواره را نمی شناسند - گرچه اسان هم نیست. با یک تعریف ساده میتوانم بگویم که:
👈 محرومیت هیجانی همانطور که پیداست با این احساس در فرد بروز میکند که خود را تنها و بیپناه میبیند و خود را از سوی دیگران دوست داشتنی و حمایت شده تلقی نمیکند.
👈در حالیکه در بازداری هیجانی، شخص به جای ابراز هیجان و بیانگر بودن ان و حتی هیجانی بودن خود، از نظر عاطفی بسیار منفعل و بیتفاوت عمل میکند. در این حالت فرد به جای برون ریزی احساسی و هیجانات، در یک خویشتنداری افراطی گرفتار میشود که اجازه بروز عواطف و احساسات را به خود نمیدهد.
دکتر موریس ستودگان
کلکسیون 2022
@thinkpluswithus
دکتر موریس ستودگان
📍چگونه بچه های درس نخوان را تشویق کنیم و یا بهتر بگوییم چگونه والدین را تشویق به رفتار درست کنیم.
🔺درس نخواندن بچه ها ، ریشه در رفتار والدین دارد. کمال گرایی و کنترل بی مورد و داستانهای نامربوط گفتن به کودکان و در باره هبجانهای خانوادگی در حضور کودکان صحبت کردن در انها اضطراب را تشدید داده و تمرکز را از انها میگیرد.
🔺یکی از عوامل ایجاد بی انگیزگی در کودکان و نوجوانان در تنبلی انها و یا در درس خواندن در منزل و یا مدرسه این است که والدین بدون درخواست متقابل تمامی امکانات را برای فرزندانشان فراهم می کنند و در واقع فرزند هیچ انگیزه و هدفی برای ادامه تلاش ندارد. بهتر بگوییم در واقع این مسئله ریشه در تامین بی قید و شرط خواسته های بچه ها توسط والدین می باشد.
وقتی خواسته های بچه ما بدون هیچ خواسته مقابلی ارضا شود به مرور در او یک بی انگیزگی نسبت به تلاش کردن ایجاد خواهد شد، چراکه فرزند ما اینگونه شرطی میشود که برای بدست آوردن هر چیزی نیازی به تلاش کردن ندارد و بدون هیچ مشکلی والدین برای او تهیه خواهند کرد.
🔺بارها شنیده ایم که در منزل و فیلمها و غیره گاهی بزرگسالان در زمان هیجانی بودن رایج ترین اشتباه را مرتکب میشوند، و در حضور کودکان جملاتی را بیان میکنند که کودکان ما هیج درکی از ان ندارند. مثلا این همه سال درس خواندیم مثلا دکتر یا مهندس شدیم، آخرش چه شد؟ یا مثلا آقای فلانی سواد ندارد اما در فلان کار حسابی در آمد دارد. یا فلانی دکتر هست ولی ادم نیست چه فایده؟ یا جملاتی دلسرد کننده برای کودکان و پس مراقب باشیم. کودکان ما مانند اسفنج خشک در اب هستند و شدیدا دریافت میکنند.
🔺 والدین باید بدانند که ابراز محبت به فرزند تا جای ممکن میتواند عزت نفس و اعتماد به نفس فرزند را افزایش دهد. فرزندی درس خوان، با ادب و خوش رفتار در واقع محصول تربیت والد است.
🔺 برآورده کردن نیازهای عاطفی کودک ما عامل مهمی در ساختن انگیزه برای اوست. تحقیقات زیادی نشان داده اند که فرزندانی که از سوی والدینشان بیشتر محبت دریافت نمودهاند و احساس امنیت در خانه دارند و رابطه ایمن تجربه میکنند، وضعیت تحصیلی بهتری نیز دارند. ما میتوانیم فرزندمان را با محبت های متفاوت فیزیکی، در آغوش گرفتن، وقتگذاری عمومی و تنها برای کودک مان، انجام کاری برای فرزندمان و هدیه دادن و حتی واژه های خوب و عدم تحقیر و تنبیه فیزیکی. مهم اینجاست که درس نخواندن فرزند ما نباید موجب لطمه زدن به رابطه بین ما و فرزندمان گردد.
🔺رفتار همکاری و تکنیکی والد میتواند در یاد گیری کودک و تشویق او موثر باشد. مدیریت ذهن کودک امر بسیاری مهمی میباشد. در زیر چند نمونه را میبینیم.
■ یاد دادن فهرست برداری تمامی تکالیف روزانه هفتگی و یا ماهانه (تیک زدن جدول تکالیف) به فرزندمان در همکاری با معلمان. یکی از نکات مثبت تیک زدن این است که با تیک هر یک از آن. تکلیف ها، احساس خوبی به فرزند ما دست می دهد و فعال تر میشود. او همچنین اینگونه تکالیف خود را نیز فراموش نمی کند. همچنین از این فهرست الویت ها را میتواند بیاموزد.
■ مهیا ساختن و قرار دادن وسایل لازم مدرسه برای روز بعد در کیف و بستن کیف به همراه فرزند. این کار مهارت مدیریت را در کودک بالا میبرد.
■ در زمان یادگیری محیطی ارام برای کودک بسازید. تلویزیون عامل حواس پرتی کودکان است و در نتیجه مکان مطالعه و تلویزیون دو دشمن اصلی هستند.
1/2
@thinkpluswithus
📍چگونه بچه های درس نخوان را تشویق کنیم و یا بهتر بگوییم چگونه والدین را تشویق به رفتار درست کنیم.
🔺درس نخواندن بچه ها ، ریشه در رفتار والدین دارد. کمال گرایی و کنترل بی مورد و داستانهای نامربوط گفتن به کودکان و در باره هبجانهای خانوادگی در حضور کودکان صحبت کردن در انها اضطراب را تشدید داده و تمرکز را از انها میگیرد.
🔺یکی از عوامل ایجاد بی انگیزگی در کودکان و نوجوانان در تنبلی انها و یا در درس خواندن در منزل و یا مدرسه این است که والدین بدون درخواست متقابل تمامی امکانات را برای فرزندانشان فراهم می کنند و در واقع فرزند هیچ انگیزه و هدفی برای ادامه تلاش ندارد. بهتر بگوییم در واقع این مسئله ریشه در تامین بی قید و شرط خواسته های بچه ها توسط والدین می باشد.
وقتی خواسته های بچه ما بدون هیچ خواسته مقابلی ارضا شود به مرور در او یک بی انگیزگی نسبت به تلاش کردن ایجاد خواهد شد، چراکه فرزند ما اینگونه شرطی میشود که برای بدست آوردن هر چیزی نیازی به تلاش کردن ندارد و بدون هیچ مشکلی والدین برای او تهیه خواهند کرد.
🔺بارها شنیده ایم که در منزل و فیلمها و غیره گاهی بزرگسالان در زمان هیجانی بودن رایج ترین اشتباه را مرتکب میشوند، و در حضور کودکان جملاتی را بیان میکنند که کودکان ما هیج درکی از ان ندارند. مثلا این همه سال درس خواندیم مثلا دکتر یا مهندس شدیم، آخرش چه شد؟ یا مثلا آقای فلانی سواد ندارد اما در فلان کار حسابی در آمد دارد. یا فلانی دکتر هست ولی ادم نیست چه فایده؟ یا جملاتی دلسرد کننده برای کودکان و پس مراقب باشیم. کودکان ما مانند اسفنج خشک در اب هستند و شدیدا دریافت میکنند.
🔺 والدین باید بدانند که ابراز محبت به فرزند تا جای ممکن میتواند عزت نفس و اعتماد به نفس فرزند را افزایش دهد. فرزندی درس خوان، با ادب و خوش رفتار در واقع محصول تربیت والد است.
🔺 برآورده کردن نیازهای عاطفی کودک ما عامل مهمی در ساختن انگیزه برای اوست. تحقیقات زیادی نشان داده اند که فرزندانی که از سوی والدینشان بیشتر محبت دریافت نمودهاند و احساس امنیت در خانه دارند و رابطه ایمن تجربه میکنند، وضعیت تحصیلی بهتری نیز دارند. ما میتوانیم فرزندمان را با محبت های متفاوت فیزیکی، در آغوش گرفتن، وقتگذاری عمومی و تنها برای کودک مان، انجام کاری برای فرزندمان و هدیه دادن و حتی واژه های خوب و عدم تحقیر و تنبیه فیزیکی. مهم اینجاست که درس نخواندن فرزند ما نباید موجب لطمه زدن به رابطه بین ما و فرزندمان گردد.
🔺رفتار همکاری و تکنیکی والد میتواند در یاد گیری کودک و تشویق او موثر باشد. مدیریت ذهن کودک امر بسیاری مهمی میباشد. در زیر چند نمونه را میبینیم.
■ یاد دادن فهرست برداری تمامی تکالیف روزانه هفتگی و یا ماهانه (تیک زدن جدول تکالیف) به فرزندمان در همکاری با معلمان. یکی از نکات مثبت تیک زدن این است که با تیک هر یک از آن. تکلیف ها، احساس خوبی به فرزند ما دست می دهد و فعال تر میشود. او همچنین اینگونه تکالیف خود را نیز فراموش نمی کند. همچنین از این فهرست الویت ها را میتواند بیاموزد.
■ مهیا ساختن و قرار دادن وسایل لازم مدرسه برای روز بعد در کیف و بستن کیف به همراه فرزند. این کار مهارت مدیریت را در کودک بالا میبرد.
■ در زمان یادگیری محیطی ارام برای کودک بسازید. تلویزیون عامل حواس پرتی کودکان است و در نتیجه مکان مطالعه و تلویزیون دو دشمن اصلی هستند.
1/2
@thinkpluswithus