شما کاملا درست می فرمائید و افکار شما. قابل تقدیره. چون این گونه "کمال" همان "وابستگی" میتونه باشه.

نگاه کنیم ابتدا که این کمال گرایی چه ریشه ای داره: کمال گرایی در شرق آموزه ای هست که کمال شخصیت اخلاقی را بالاترین شاخص فرد می دونه که حالت عدم عمل به گناه بر روی زمین رو قابل دستیابی میبینه. که عملا بدست اوردنی نیست چون گناه تعریف و تعبیر جهانی نداره و کاملا نسبی هست. بنابراین کامل بودن و کامل شدن نسبتا یک توهم هست. هیچ کس و هیچ چیز در این جهانِ فانی کامل و باقی نیست و نخواهد شد. در غیر اینصورت پروسه تکامل بی معنی خواهد شد. و تکامل یک پروسه طبیعی هست که پایان نخواهد داشت پس کمالِ هیچ چیزی قطعی نیست.

من شخصا این جمله رو که انسان با ازدواج کامل میشه رو در هیچ کتاب علمی و از هیچ عاقلی و منبعی تا به امروز نشنیدم.

من حتی مطمین نیستم که آیا ازدواج یکی از اهداف زندگی هست پس همه انانی که بدون ازدواج بوده اند ناقص هستند؟ ایا فقط این یا ان (دوالیتی) وجود داره؟ انسانها فقط میتونند کامل و ناقص باشند؟ خود دوالیتی یک فلسفه شرقی هست‌ که سیاه و سفید، بد و خوب، گناه و ثواب، زشت و زیبا، بهشت و جهنم و این و آن را میشناسه.

با کسی در رابطه وارد شدن میتونه به زندگی رنگ و نور جدیدی ببخشه و ما رو در بسیاری از موارد به بازتاب وادار کنه. میتونه ما را با داشتن فرزند و مهارت تربیت آنها رشد بده، میتونه به ما در تعاملات مهارت جدیدی بیاموزه (اگر از نظر روح‌و روان یک حداقل سلامتی وجود داشته باشه). ولی فکر کنید اکر این جمله درست باشه که افراد با ازدواج کامل میشن، چرا آمار طلاق این کامل ها روزبروز در حال افزایش هست و در کشورهای پیشرفته صنعتی نیاز به این کامل شدن روز بروز کمتر میشه. این جمله - قول کامل شدن - یک قول تو خالی هست که افراد رو میتونه به نابودی روحی و افسردگی بفرسته. آنهایی که این کمال رو در ازدواج پیدا نکنند و نا امید میشوند و اونهایی که هرگز به ازدواج به دلایل متفاوت راضی نمیشن و این جمله میتونه هراس در آنها ایجاد کنه با افکار اینکه؛ آیا من ناقص ماندم!؟
با ازدواج مهارت های جدیدی کسب میکنیم و با پدر و مادرشدن که تنازع بقا هست مهارت های جدیدتری ولی توهم کامل شدن با این مهارت ها تمام مهارت های دیگر کسب شده رو زیر سوال میبره.

اگر کامل شدن انسان با یک ازدواج (نه فقط شکل قانونی ان) فقط ۱% امکان داشت پس چرا بسیاری چندین بار ازدواج میکنند؟ تا شاید کامل تر شوند؟؟؟ خیر این کمالیت پیشکش آنهایی که رشد کردن رو در خود پیدا نمیکنند بلکه آن را با وابستگی در دیگران‌ یا بدنبال مادر یا پدر در یک نقش جدید به اشتباه در جستجو هستند.


جمله های وعده ای اینگونه از دید من نه تنها اشتباه هستش بلکه با هیچ تیوری علمی هم نمیشه این رو حداقل در شرف احتمالات هم قرار داد. باید به کمال گرایی غلبه کرد نه وارد این اختلال شد.

کتاب تنها دوست مهربانیست که همیشه برای ما وقت دارد و اگر هم ترکش کنیم اموخته هایش در ما جاویدانست.

ستودگان💫

از دکتر #موریس ستودگان

📍#اخاذی_احساسی: زمانی که شریک زندگی با ترک کردن (ترک مهر Liebesentzug
یا withdrawal of affection) ترک عشق تهدید میکند!

📣 اغلب در رابطه و زندگی مشترک با شریک زندگی فشارهای متفاوت و زیادی وجود دارد. دیگری باید دقیقا انطور باشند یا رفتار کنند که طرفین دوست دارند. اگر این کار را نکنند، در شخص دیگر نوعی احساس گناه با قهر، آه و قر زدن، گوشه گیری و حتی گاهی با گریه کردن بوجود میآورند.

خانم Doris Wolf روانشناس از Mannheim المان، در کتاب جدید خود درباره چالش های احساسی صحبت می کند. او میگوید اگر یکی از طرفین رابطه خواسته های دیگری را برطرف کند، با مهربانی و مهر پاداش می گیرد و اگر همراهی نکند و خواسته دیگری را نبیند، حتما اخاذی، تهدید و ترک عشق به همراه خواهد داشت.

در موارد زیادی برای جلوگیری از تهدید و ترک عشق، شریک زندگی اغلب کاملا ناخودآگاه مطیع میشود. روانشناس فرانکفورتی، کریستین باک هاوس، می گوید: "فرد موردنظر اقدام می کند یا مطیع میشود، زیرا او از ناامیدی یا از دست دادن دیگری می ترسد." کسی که خود را مطیع میکند، بسیاری از چیزها را از روی میل و باورش انجام نمیدهد، بلکه احساس وظیفه میکند. او احساس مسئولیت می کند تا که دیگران احساس خوبی داشته باشند و نمی خواهد متهم به نارضایتی دیگران شود. "اگر کسی متوجه شود که او با این طرحواره نااگاهانه به بازی گرفته میشود، قادر خواهد بود بارها و بارها شریک خود را تحت اخاذی احساسی به نفع خود قرار دهد.
Manipulation effect.
در تمام رابطه های اینگونه نکات مشترکی وجود دارد. مطیع شدن در قبال سو استفاده!
در این رابطه ها جملات مشترک عبارتند از: "اگر فقط من را دوست داشتی، پس تو ..." - "چه کاری برای تو انجام دادی و چه کار میکنی؟" - "همسر دوست من هم همینطور ..." - "اگر شما این کار را انجام ندهید، من باید وقت استراحت خودم را کنار بگذارم بخاطر تو...".

این به نظر می رسد تا حدودی سخت باشد و در چنین وضعیت هایی حتما هم دشوار است که با اینگونه جملات کنار بیاییم. خانم wolf می گوید: "اساسا، شریکی که احساسات دیگری را منفی تحت تاثیر قرار میدهد و اخاذی میکند manipulation خود را مانند قربانی احساس می کند." شاید هم یک گریه ای در این میان برای کسب تمجید و محبت بیشتر باشد، چون او به اندازه کافی احساس نمی شود. Backhaus توضیح می دهد: "این نیز می تواند چیزی مانند کمبود عزت نفس در شخص باشد."

اما شاید یک نفر انتظارات زیادی از رابطه داشته و احساس می کند که دیگران نمی توانند خوشحالش کنند یا نمی تواند خوشبخت شود. همچنین ممکن است که کسی خواسته های خود را بیان نکند و به طور غیر منتظره انتظار دارد که دیگران او را درک کنند و کاری انجام دهند که انتظار میرود. اگر شخصی نتواند افکار دیگری را برای ارضا او بخواند، در نهایت از نظر احساسی به چالش کشیده خواهد شد.

"اغلب اینگونه الگوهای رفتاری از زمان بسیار قدیم در خانواده وجود داشته اند،" Backhaus توضیح می دهد. اگر این رفتارها در خانواده از کودکی مشاهده شود که مادر یا پا پدر با یک عملکردهای مشابه ای به خواسته های خود رسیده اند و دیگری را با اخادی احساسی تحت تاثیر قرار میدادند، بعید نخواهد بود که این شخص از همان طرحواره ها در رابطه خود بعدها استفاده کند چرا که اموخته دیگری ندارد‌. و این به این معنیست که شخص نیاز به شریک زندگی دارد که از این طرحواره نابجایش پشتیبانی کند و بصورت منفی تقویت شود تا طرحواره کاملا مستحکم گردد. خانم wolf می گوید اینها اغلب افراد خجالتی و هارمونیک (گریزان از بحث و جدال) هستند.

اگر یک شریک دارای این تصور است که دیگری اخاذی احساسی میشود و احساسش مدام تحت تاثیر است، پس باید به وضوح به آن خاتمه دهد peters می گوید. خانم wolf این را دقیقا به طور مشابه می بیند. اتهامات خسته کننده و بی پایان شریک زندگی گاهی دیگری را بیدار میکند. گاهی شریک باید مقابله کند و با سرسختی نشان دادن چرخه های معیوب را بشکند. یک دستور العمل در اینگونه گفتگو ها میتواند به این صورت باشد: "اجازه بده من درک کنم، چرا شما اکنون اینقدر عصبی هستید، چه چیزی آزار دهنده است. چه چیزی شما نیاز دارید که الان ارام بگیرید؟ " یکی دیگر از احتمالات، به گفته wolf، ممکن است تقاضای شریک زندگی برای ابراز صحبت در مورد انتظارات در آینده باشد - "به طوری که آنها به راحتی می توانند تحقق یابند و یا توضیح داده شود که چرا این خواسته امکان پذیر نیست." در هر صورت میتوان در مورد خواسته ها صحبت کرد. و شخص مورد نظر نیز باید در مورد اینکه چه احساسی دارد و زمانی که یکی دیگر او را احساسا زیر فشار قرار می دهد، صحبت کنند.

اما هر کس نیز باید آگاه باشد که هر کسی خودش مسئول احساساتش است. حتا اگر کسی بر اساس ایده های دیگری عمل نمی کند، او به هیچ وجه شخص بدی نیست.

خانم wolf تأکید

دارد که در اینگونه رابطه ها بعد از شناخت مکانیزم اخاذی احساسی میبایست کمک حرفه ای گرفت . شاید ما نیز در یک وضعیت باید بپدیریم که شریک زندگی ما نیازهایی دارد و براوردن انها در توان ما نیست ، اما باید قبول کنیم که شریک زندگی ما با اینگونه مقابله احساس بدی خواهد داشت - اما نباید خودمان را سرزنش کنیم، چرا که لازم است مرزها در روابط مشخص شوند.
در اینگونه مکالمه ها به عنوان مثال میتوانیم بگوییم: "حیف که شما اینطور به این موضوع نگاه میکنید و پیامد ان احساس بدی دارید. من این کار. را نمیکنم که شما احساس بدی داشته باشید، بلکه از پس این بر نمی آیم. شاید بهتر است کاری را انجام بدهیم تا به شما آسیب روحی نرساند. "

کمک های حرفه ای برای جفت ها وقتی لازم است که این بازیها یک رفتار دائمی میشود و با توجه به این رفتارها دیگری احساس گناه و احساس بد پیدا میکند و نهایتا افسرده میشود‌. گاهی ادامه این رفتارها میتواند با توسعه ترس با اختلال اضطراب یا مشکلات فیزیکی مانند اختلالات خواب و خوراک و خشونت به همراه باشد.
اقای Peters توضیح می دهد: هر چقدر کمک زودتر برسد، جفت امنیت بیشتری احساس خواهد کرد و رابطه بهتر خواهد شد. سپس، یک درمانگر یا روانشناس می تواند سبک های ارتباطی و رفتارها را افشا کند، و میتواند نشان دهد که چگونه می توان به اندازه کافی نیازهای خود را نسبت به دیگران بیان کرد.
اما شاید هم پیام این است: انتظارات خود از شریک زندگیمانمان را کمی کاهش دهیم.

منبع: کتاب

Dr. Doris Wolf:
"هنگامی که گناه عذاب میشود"،
PAL-Verlag، ISBN-13:9783923614684،