نه دستاورده ای دارم نه منتالی اوکی ام نه دوست اشنایی زیادی دارم نه اونقدرا تنهام که ناله کنم، نه در حدی غمگینم که خودمو بکشم نه در حدی خوشحال که بخوام زندگی کنم، من چمه؟
این کاربر گاهی وقتا نیاز داره خودش اون شخصی باشه که بقیه پیگیر و نگرانشن و برای خوب کردن حالش تلاش میکنن.
سناریو های تو ذهنم رو به جایی رسوندم که به احساسات خودمم اسیب میزنه و شب تا صبح ضجه میزنم.
وا دیوونه ایی ؟؟ معلومه که میشینم به بقیه درمورد زندگی مشاوره میدم در حالی که قصد داشتم شب گذشته خودم رو از چند طبقه پرت کنم پایین.
این کاربر چندین احساس عجیب رو همزمان داره تجربه و تحمل میکنه و افکارش شدیدا به آشوب کشیده شده با این حال ترجیح میده هیچی بروز نده اما تا کی میتونه ادامه بده نمیدونه.
این پیام رو فقط کاربرانی که بین دو راهی درس خوندن یا کشتن خودشون گیر کردن فوروارد کنن.
این کاربر میگه وقتی برسم خونه انجامش میدم و اولین کاری که بعد از رسیدن به خونه انجام میده خوابیدنه.
این کاربر دروغ گفت ، هیچوقت حالش بهتر نشد فقط دیگه درموردش با هیچکس صحبت نکرد.
اگه بخوام صادق باشم دیگه حالم از گوشی و محتوای داخلش بهم میخوره ولی کار دیگه ای برای انجام دادن ندارم.