[تشکر میکنم از خدایِ هدیه دهنده برای کتاب طراحی، برای کلاهی که دایی هدیه داد برای لباس هایی که همسرِ پسر خاله هدیه داد، قدردانم، ادامه بده ای مهربان.]
⁦( ⚈̥̥̥̥̥́‿⚈̥̥̥̥̥̀)⁩

اینو چند بار ببینیم، خب؟
https://www.instagram.com/tv/CGaX1EMAq_t/?igshid=iejrgftcfi7m

دلم میخواست الان مامان می‌بودم و بچم رو که لباسش نرم بود و بوی بچه‌ی تازه میداد رو بغل کرده بودم و اون اولین کلمه ی زندگیش رو می‌گفت و من همینطوری غرق تو لذت و آرامش، نفس کشیدنش رو حس میکردم.
(بعد از بیست دقیقه به زندگیم برمیگشتم.)

بچه‌ها یه سوال دارم کسی اینجا تو بانک ملی کار میکنه؟

امروز تو یه تونل خنک و خلوت قدم زدم و جالب بود، انتظار داشتم تهش نارنیا باشه.

همینطوری که این تصویر زیبا رو می‌بینین(چند لحظه طولانی نگاهش کنین قشنگه)
بگم که چند هفته ست اینجا رو پرایوت کردم.

و دیلیت اکانت و نقطه‌ها رو ریمو کردم.
حالا راحت‌تر باشیم و بشینیم دور شومینه کارامونو بکنیم. 👩🏻‍💻🧝🏻‍♀🧛🏻‍♀🕵🏻‍♀👨🏻‍⚖

چون خب، همه‌مون شانس قهرمان بودن رو پیدا نمی‌کنیم، ولی دلیل نمی‌شه سعیمون رو نکنیم. و سعیمون از همین چیزهای کوچیکه. از خوشحالی‌های کوچیکی که ازشون محافظت می‌کنیم. از جنگ‌های کوچیکی که می‌بریمشون. از سرسختی‌های کوچیک. از صبح بیدار شدن، لبخند زدن، قوی بودن. پخش زیبایی‌های جهان. محافظت از زیبایی‌های جهان.

ما نقطه‌های پراکنده‌ی نوریم. تنهایی شاید نتونیم تاریکی رو پس بزنیم، ولی وقتی با همیم، یه عالمه نقطه‌ی نورانی تو دل تاریکی‌ایم. :)
‌‌