چالش تازه صنعت هوایی

🔹با تصمیم اخیر سازمان هواپیمایی کشوری، حداقل ناوگان لازم برای صدور مجوز تاسیس ایرلاین از ۵ فروند به ۲ فروند کاهش یافته؛ تصمیمی که به باور کارشناسان می‌تواند به شکل‌گیری واحدهای هواپیمایی «پرریسک» منجر شود.

🔹زیرا عملکرد این شرکت‌ها به سلامت یک یا دو هواپیما وابسته است و زمین‌گیر شدن هر فروند، کل برنامه پروازی را مختل می‌کند. این سیاست در تضاد با روند جهانی ادغام ایرلاین‌ها، تجمیع منابع و ایجاد ناوگان‌های مقیاس‌پذیر است.

🔹صنعت هوایی ایران در شرایط حساسی است؛ صنعتی سرمایه‌بر و فناوری‌محور که سال‌ها تحت فشار تحریم‌های خارجی و داخلی، کمبود قطعات، فرسودگی ناوگان، نوسانات ارزی و سیاستگذاری‌های ناپایدار بوده است.

🔹حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد ناوگان کشور زمین‌گیر است، اما تعداد ایرلاین‌ها به حدود ۲۷ شرکت رسیده که بسیاری از آنها کمتر از ۵ فروند عملیاتی دارند. این افزایش، حاصل توسعه منطقی بازار یا برنامه راهبردی نبوده و به انگیزه‌هایی مانند رقابت استانی، رانت، سوخت یارانه‌ای و ارز ارزان نسبت داده می‌شود.

🔹به گفته حمید نجف، کارشناس صنعت حمل‌ونقل هوایی، تحریم‌های خارجی هزینه تامین قطعات را چند برابر کرده و میانگین سن ناوگان را به بیش از ۲۳ سال رسانده است.

🔹در کنار آن، تحریم‌های داخلی شامل تصمیم‌های متناقض، صدور مجوزهای گسترده، نبود سیاست ادغام و نگاه استان‌محور، صنعت را تضعیف کرده‌اند. وی تاکید می‌کند ایرلاین‌های دو فروندی از نظر فنی و اقتصادی پایدار نیستند، ایمنی عملیاتی را تضعیف می‌کنند و بدون یارانه و رانت قادر به ادامه فعالیت نیستند.

🔹به اعتقاد او، آزادسازی قیمت بلیت در شرایط فعلی، با وجود یارانه‌های سوخت و ارز و نبود رقابت واقعی، به افزایش قیمت و رانت منجر می‌شود.

🔹راهکارهای پیشنهادی شامل ادغام ایرلاین‌ها، نوسازی ناوگان، حذف رانت‌ها، حمایت هدفمند از شرکت‌های موجود، ایجاد کنسرسیوم مشترک تعمیر و نگهداری و تمرکز بر کیفیت به‌جای کمیت است.

🔗متن کامل

✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir