پیام رفتن هوک!

صابر گل عنبری

برایان هوک نماینده ویژه آمریکا در امور ایران که دیروز استعفا کرد، از سرسخت‌ترین منتقدان جمهوری اسلامی در میان جمهوری‌خواهان و از هماهنگ‌ترین اعضای کابینه با دونالد ترامپ در سیاست فشار حداکثری بود. از این رو، استعفای ناگهانی وی آن هم سه ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا پرسش‌برانگیز است و هنوز دلایل این استعفا و یا احتمالا برکناری مشخص نیست؛ این که بر اثر اختلافات شخصی با دونالد ترامپ بوده است یا انگیزه شخصی و تصمیم وی برای بازگشت به فعالیت در بخش خصوصی عامل اصلی است. پیام مایک پومپئو وزیر خارجه آمریکا که نشان از خرسندی دولت آمریکا از عملکرد هوک داشت و چیز خاصی را رو نمی‌کرد و باید دید ترامپ در ساعات و روزهای آتی در توییتی به رفتن وی و دلایل آن می‌پردازد یا خیر.
اما به هر حال رفتن هوک حامل هیچ پیام مثبتی به ایران نیست و اگر از منظر هویت شخص جایگزین به قضیه بنگریم که انتخاب الیوت آبرامس به جای وی می‌تواند حامل این پیام باشد که سیاست فشار حداکثری آمریکا سرسختانه‌تر از قبل دنبال خواهد شد؛ از این جهت که آبرامس از طراحان اصلی جنگ عراق است و هم اکنون نیز نماینده ویژه دولت آمریکا در امور ونزوئلاست. به هر حال این جابجایی نشان از آن دارد که هر نوع گشایس دیپلماتیک در تنش میان آمریکا و ایران در سه ماهه منتهی به انتخابات غیرممکن‌تر از قبل خواهد بود.
همچنین احتمالا ترامپ خواسته باشد با کنار گذاشتن هوک این پیام را برساند که دوره جدیدی از تشدید تنش را آغاز خواهد کرد.
اما در این میان، احتمالا برخی تلاش کنند رفتن هوک، سخنان روحانی و قالیباف درباره "خبر خوب" اقتصادی، و اظهارات دیشب واعظی درباره روزهای پایانی تحریم‌ها و دریافت سیگنال‌هایی از آسیا و اروپا را به هم ربط دهند و این گمانه را برانگیزند که اتفاقاتی پشت پرده میان آمریکا و ایران در جریان است و گشایشی در تنش فیمابین در راه است، اما به نظر نمی‌رسد ارتباطی میان رفتن هوک و این اظهارنظرها وجود داشته باشد و هر چند در عالم سیاست هیچ چیز غیر ممکنی وجود ندارد، ولی چنین گشایشی را در شرایط فعلی بعید می‌دانم.

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

https://sariolghalam.com/2020/08/06/کرونا-و-توسعه-یافتگی-اثرات-و-پی-آمدها/


دکتر محمود سریع القلم

@EuroAtlantic
🇪🇺🇺🇸

🔺از رسوایی ایران‌کنترا تا نمایندگی ویژه در امور ایران؛ الیوت آبرامز، جانشین برایان هوک کیست؟

🔹با کناره‌گیری برایان هوک از نمایندگی ویژه وزارت خارجه آمریکا در امور ایران، الیوت آبرامز جایگزین او می‌شود.

آقای آبرامز با چهار دهه حضور در سیاست خارجی آمریکا در رویدادهای مهمی چون رسوایی ایران-کنترا یا ماجرای مک‌فارلین و جنگ عراق نقش داشته است.

الیوت آبرامز از دسته سیاستمداران آمریکایی است که به نومحافظه‌کاران یا نئوکان‌ها مشهورند و در سیاست خارجی به دنبال نقش فعال آمریکا در امور کشورهای دیگر هستند و تبلیغ دموکراسی و ارزش‌های لیبرال را در کنار نظامی‌گری دارند.

🔹چرا برایان هوک کنار رفت؟

برایان هوک کارش را کمی پس از آن شروع کرد که آمریکا با دستور دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای با ایران خارج شد.

یک "گروه کاری ویژه ایران" تشکیل شد و آقای هوک چهره اصلی سیاست "فشار حداکثری" بود که از حکومت ایران انتقاد می‌کرد و به دفاع از سیاست آمریکا درباره ایران می‌پرداخت.

او در حالی از مقامش کنار رفت که به نظر می‌رسد بازگشت تحریم‌های آمریکا برخلاف خواسته دولت ترامپ نتوانسته ایران را برای توافقی دیگر به میز مذاکره بازگرداند.

حال چند ماهی بیشتر به انتخابات ریاست جمهوری نمانده و روزنامه واشنگتن پست از قول منبعی آگاه نوشته کناره‌گیری آقای هوک به درخواست دولت بوده تا "شکست استراتژی در مورد ایران به گردن او بیفتد."

🔹سابقه آبرامز در دولت ترامپ چیست؟

الیوت آبرامز که قرار است جانشین برایان هوک شود مسئول سیاست آمریکا در امور ونزوئلا بوده است، یک کشور دیگر که حکومتش مانند ایران در فهرست تحریم‌های آمریکا است.

آقای آبرامز هرچند پرسابقه‌تر است و به سرسختی مشهور، عملا در مورد ونزوئلا موفق‌تر از آقای هوک در مورد ایران نبوده است.

نیکولاس مادورو همچنان در قدرت است و تحریم‌های پیاپی، به رسمیت شناختن و حتی تلاش‌های مخالفان برای سرنگونی دولت از طریق کودتا به جایی نرسیده است.

در واقع اعزام نفتکش‌های ایرانی به ونزوئلا هرچند توان نجات اقتصاد دو کشور را ندارد، نمایشی سیاسی از این بوده که این دو می‌توانند همچنان خلاف سیاست‌های اعلام‌شده آمریکا عمل کنند.

حال قرار است آقای آبرامز نماینده ویژه دولت آمریکا در امور هر دو کشور باشد.
در آغاز کار دولت دونالد ترامپ گزارش‌ها حاکی از آن بود که رکس تیلرسون می‌خواست آقای آبرامز را به عنوان معاون وزیر خارجه انتخاب کند، اما به دلیل مخالفت آقای ترامپ نتوانست.

آقای آبرامز پیش از انتخابات سال ۲۰۱۶ مقاله‌ای در نقد دونالد ترامپ نوشته بود که با مثالی تاریخی از حزب دموکرات در انتخابات ۱۹۷۲ آمریکا این طور شروع می‌شد: "حزب کسی را نامزد کرده که نمی‌تواند برنده شود و نباید رئیس جمهور ایالات متحده شود."

خود رکس تیلرسون یکی از مقام‌های پرشماری بود که دولت ترامپ را ترک کردند، اما آقای آبرامز در سال آخر به دولت او پیوست.

🔹آبرامز در دولت‌های قبلی آمریکا چه سابقه‌ای دارد؟
الیوت آبرامز در دولت رونالد ریگان معاون وزیر خارجه در امور حقوق بشر و بعدتر معاون امور قاره آمریکا شد.

هرچند که مقامش عنوان حقوق بشری را در خود داشت، گروه‌های حقوق بشری منتقدش بودند.

عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر در دوران ریگان الیوت آبرامز را متهم می‌کردند که در لاپوشانی جنایت‌های حکومت‌های نظامی متحد آمریکا در آمریکای لاتین نقش داشته است.

او گزارش‌ها از کشتار غیرنظامیان به دست نیروهای دیکتاتوری نظامی السالوادور را رد می‌کرد و حامی افراین ریوس مونت، دیکتاتور نظامی گواتمالا بود.

الیوت آبرامز همچنین خواهان مداخله مستقیم آمریکا برای سرنگونی مانوئل نوریگا در پاناما شده بود؛ سرنوشتی که در واقعیت برای این عامل سابق سیا و دشمن بعدی آمریکا اتفاق افتاد.

در پایان دوره ریگان آمریکای لاتین برای آقای آبرامز دردسرساز شد.

ایران-کنترا یا آن طور که در ایران مشهور است "ماجرای مک‌فارلین" داستان فروش پنهانی سلاح به ایران بود که مقام‌های آمریکایی می‌خواستند با پول آن از شبه‌نظامیان دست راستی کنترا در نیکاراگوئه حمایت کنند.

اما معامله مخفیانه دو طرف فاش شد و در آن رسوایی، الیوت آبرامز برای پنهان کردن اطلاعات از کنگره مجرم شناخته شد.

البته جورج بوش پدر، که پس از ریاست سازمان سیا معاون رونالد ریگان شد، پس از رسیدن به ریاست جمهوری الیوت آبرامز را عفو کرد.

چند سال بعد که پسر او به قدرت رسید آقای آبرامز دوباره به دولت آمریکا برگشت و مقام‌هایی از جمله دستیار ویژه رئیس‌جمهور و جانشین مشاور امنیت ملی شد.

در دوره جورج بوش پسر و جنگ عراق الیوت آبرامز در سیاستگذاری کاخ سفید برای خاورمیانه نقش داشت.

در سال ۲۰۰۲ روزنامه گاردین گزارش کرد که آقای آبرامز در حمایت از کودتای نافرجامی علیه هوگو چاوز، رئیس جمهور وقت ونزوئلا، نقش داشته است.

🔹موضع آبرامز درباره ایران چیست؟

الیوت آبرامز در یکی از صحبت‌های اخیرش درباره ونزوئلا آن را در کنار ایران دو "حکومت منفور" خوانده است.

🌐BBC

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

🔸نشریه فارن‌پالیسی: #آمریکا قطعنامه‌ای را که خواستار تمدید تحریم‌های تسلیحاتی #ایران است، در #شورای_امنیت به رأی می‌گذارد. این قطعنامه همچنین به‌دنبال ملزم کردن کشورها به مقابله با کشتی‌های ایران و توقیف آنها است.

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

💢آمریکا: ایران، چین و روسیه به دنبال 'دخالت در انتخابات ما هستند

🔹یکی از روسای نهادهای اطلاعاتی آمریکا می‌گوید مسکو، پکن و تهران به دنبال "دخالت و اثرگذاری" بر نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری که قرار است نوامبر پیش رو برگزار شود هستند. به گفته این مقام اطلاعاتی چین به دنبال رای نیاوردن آقای ترامپ، روسیه به دنبال بدنام کردن جو بایدن و ایران به دنبال تضعیف ارکان نظام آمریکا و شکست دونالد ترامپ است.

🔹ویلیام اوانینا، رئیس مرکز ضدجاسوسی آمریکا می‌گوید دولت‌های خارجی با "عملیات‌های مخفی و آشکار" به دنبال اثرگذاری بر انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا هستند.

🔹در بیانیه ویلیام اوانینا همچنین آمده:
🔻ترجیح چین "شکست دونالد ترامپ است - چرا که پکن او را غیرقابل پیش‌بینی می‌داند"
🔻روسیه به دنبال "بدنام کردن" جو بایدن و بقیه سیاست مدارانی است که آنها را بخش "ضدروسیه حکومت" در آمریکا می‌خواند. آقای اوانینا گفته عوامل دیگر مرتبط با کرملین هم به دنبال "تقویت نامزدی دونالد ترامپ در شبکه‌های اجتماعی و تلویزیون روسیه" هستند
🔻به گفته این مقام ارشد اطلاعاتی ایران به دنبال "تضعیف ارکان دموکراتیک نظام حکومتی در آمریکاست"، تهران همچین به دنبال تضعیف دونالد ترامپ و "تفرقه افکنی" در میان مردم این کشور است و این کار را از طریق انتشار "اخبار جعلی و اطلاعات غلط و ضد آمریکایی" در فضای مجازی انجام می‌دهد. از نظر آقای اوانینا ایران به این علت به دنبال تاثیرگذاری بر انتخابات آمریکاست که گمان می کند دور دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ به معنای ادامه سیاست فشار حداکثری بر ایران با هدف سرنگونی نظام در این کشور است.
⬇️
https://bbc.in/2EXKanD

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

🔺موفقیتی دیگر برای شرکت آمریکایی اسپیس‌اکس؛ ایلان ماسک می‌گوید سفر به مریخ «انجام‌پذیر» است

🔹پس از آن که نمونه اولیه پرتابگر «استارشیب اس‌ان۵» شرکت اسپیس‌اکس در نخستین پرواز آزمایشی خود با موفقیت در هوا اوج گرفت، ایلان ماسک، بنیان‌گذار شرکت اسپیس‌اکس، نسبت به انجام‌پذیر بودن سفر انسان به مریخ اظهار خوشبینی کرد.

https://ir.voanews.com/persiannewsscience-technology/spacex-starship-sn5-prototype-1st-test-flight

🌐VOA

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

Capitalizing on Crisis

The Political Origins of the Rise of Finance

GRETA R. KRIPPNER

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

📙Dreams from my father

✍🏻Barack Obama

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

🔻 چین یازده آمریکایی از جمله ۵ سناتور را تحریم کرد دولت چین اعلام کرد که ۱۱ شهروند آمریکایی از جمله ۵ سناتور این کشور را تحریم کرده است.

🔹 این تحریم ها به تلافی اقدام هفته گذشته واشنگتن در تحریم کری لم، رییس اجرایی هنگ کنگ و ده مقام دولت او و حکومت چین انجام شده است.

BBCPersian

@usstudies
🇺🇸🇺🇸

🔺 رابرت اوبراین، مشاور امنیت ملی کاخ سفید در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز و در واکنش به رای شورای امنیت گفت: باورش سخت است که ایران می‌تواند سلاح بخرد. ناامیدکننده است اما مایه تعجب نیست. ما بازگرداندن تحریم ها را هنوز در اختیار داریم و این هنوز تمام نشده است.

@usstudies
🇺🇸 🇺🇸

🔺پرزیدنت ترامپ در واکنش به عدم تمدید تحریم تسلیحاتی رژیم ایران در شورای امنیت سازمان ملل: هفته آینده مکانیسم ماشه علیه ایران را فعال خواهیم کرد.

@usstudies
🇺🇸 🇺🇸

زورآزمایی واشنگتن با پکن در آب های چین

نویسنده: شهره پولاب، دکترای جغرافیای سیاسی

دیپلماسی ایرانی

@usstudies
🇺🇸🇺🇸
ایالات متحده در روز ۱۷ ژوئیه دو ناو هواپیمابر "یو‌اس‌اس رونالد ریگان" و "یو‌اس‌اس نیمیتز" را یرای دومین بار در یک ماه در آب‌های دریای جنوبی چین مستقر کرد. در حالی که اعزام این دو ناو هواپیمابر به آب‌های دریای جنوبی چین موجب ناخشنودی چین شده بود، فرماندهی ناو نیمیتز هدف از این اقدام را صرفا یک تمرین دانسته و اعلام کرده که ایالات متحده هر جا که قوانین بین المللی اجازه دهد، تعهد خود را نسبت به برقراری نظم بین المللی در منطقه هند- پاسیفیک و در قبال متحدان منطقه ای خود اعمال می کند.

چین که ادعای مالکیت بر بیش از 80٪ از منطقه دریای چین جنوبی را دارد، این مانور را به عنوان هشداری علیه خود تلقی کرده است. در مقابل ایالات متحده این دریا را جزئی از آب های بین المللی می داند و بر حق قانونی کشتی ها و زیردریایی هایش در رفت وآمد در این دریا تاکید می ورزد.

در سال های اخیر روابط ایالات متحده و جمهوری خلق چین به دلیل مشکلات مختلف حل نشده از جمله اختلافات تجاری و تنش های ژئوپلیتیکی به سردی گراییده و رقابت دو کشور در دو سال گذشته به الگویی از روابط بین الملل تبدیل شده که هم مباحث استراتژیک و هم پویایی های سیاسی، نظامی و اقتصادی واقعی را شکل می دهد.

چین به دنبال آن است تا جایگزین ایالات متحده به عنوان مهمترین و اثرگذارترین کشور در منطقه هند- پاسیفیک و تسلط بر آن باشد و افزایش تنش با ایالات متحده آمریکا با اعزام ناوگان دریایی به دریای جنوبی چین عرصه را برای مبارزه قدرت میان دو کشور در آسیا مهیا ساخته است. چنانچه هنری کیسینجر وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده وضعیت فعلی روابط ایالات متحده و چین را یادآور دوره قبل از جنگ جهانی اول دانسته است.

دریای جنوبی چین به عنوان بازوی اقیانوس آرام غربی در بخش جنوب شرقی آسیا و جنوب چین واقع شده است. این دریا که اقیانوس آرام را به اقیانوس هند، خلیج فارس و اروپا متصل می کند، در حال حاضر بحث برانگیزترین قطعه دریا در جهان و یکی از دلایل اصلی اضطراب ایالات متحده نسبت به اهداف چین در ارتباط با ادعای مالکیت در این دریا است. 

از دیدگاه جغرافیایی سیاسی اگرچه مناقشه دریای جنوبی چین مشاجره عادی دو کشور همجوار و یا مقابل در یک دریا نیست، اما ایالات متحده بواسطه توافق های امنیتی با کشورهایی مانند فیلیپین، سنگاپور و ویتنام در دریای چین به یک مدعی فعال در منطقه تبدیل شده که موضع گیری های تندی در قبال ادعاهای حاکمیت دریایی چین دارد. چین با ترسیم "خط چین شماره نه" در نقشه دریایی خود محدوده وسیعی از این دریا را متعلق به خود محسوب کرده و ایالات متحده و 5 کشور حاشیه این دریا یعنی تایوان، فیلیپین، برونئی، مالزی و ویتنام بعلاوه هند، ژاپن و استرالیا با استناد بر کنوانسیون حقوق دریاها که منطقه انحصاری اقتصادی هر کشوری را تنها محدود به 200 مایل دریایی از ساحل آن کشور اعلام کرده، این ادعای چین را مردود می دانند. دیوان بین المللی لاهه نیز در ژوئیه 2016 در حکمی ادعاهای چین مبنی بر داشتن حقوق انحصاری و اقتصادی بر بخش‌ وسیعی از دریای جنوبی چین را رد کرده بود.

از نظر استراتژیک بدست آوردن حاکمیت بر دریای جنوبی چین و دارا بودن نقش اصلی در تجارت جهانی و استیلای نظامی یک ضرورت در تحقق جاه طلبی چین در به دست آوردن هژمونی جهانی است چنانچه:  

- به لحاظ تجارت جهانی خطوط حمل و نقل و گردش روان کالا از مزایای اقتصادی دریای جنوبی چین است که از یک سو روند انتقال منابع نفتی و معدنی را به سوی بخش شمالی این دریا تسهیل کرده و در مسیر برگشت امکان حمل مواد غذایی و کالاهای تولیدی چین را به سوی سایر کشورهای حاشیه دریا فراهم می نماید. حدود یک سوم از تجارت جهان از طریق دریای جنوبی چین صورت می‌گیرد و به این دلیل خط اصلی حمل و نقل بین بنادر اقیانوس آرام و هند از طریق تنگه مالاکا و دریای جنوبی چین از اهمیت زیادی برخوردار است. از دیگر دلایل اهمیت اقتصادی منطقه، فراوانی منابع طبیعی، وجود ذخایر گاز طبیعی و نفت در بستر دریا بوده که ذخایر نفتی آن در مناطقی مانند شمال برونئی، شرق شبه جزیره مالایا و شمال غربی پالاوان در فیلیپین در حدود 213 میلیارد بشکه تخمین زده می شود.

ادامه مطلب⬇️

- به لحاظ نظامی منطقه دریای جنوبی چین مرکز نظامی سازی گسترده و مانور نظامی کشورهایی است که هزینه های دفاعی زیادی را صرف حفاظت از منطقه مورد ادعای خود در این دریا می کنند. چنانچه پکن با هدف دور کردن آمریکا از حیاط خلوت سرزمین خود در این دریا همزمان با مانور دریایی ایالات متحده در ژوئیه سال جاری مانوری را در این دریا برگزار کرده است. این دریا می تواند برای چین به مثابه یک پایگاه نظامی قوی در شرایط وقوع جنگ تمام عیار با دشمنان عمل کند. چین تاکنون اقدام به نظامی سازی 1.35 میلیون مایل مربع از دریای چین جنوبی کرده که شامل گسترش جزایر مصنوعی در منطقه و ساخت پایگاه های نظامی در جزایر اسپارتلی است که محل مناقشه با چند کشور آسیایی شامل ویتنام و تایوان نیز می باشد.

برای ایالات متحده دریای جنوبی چین شریانی جهت محافظت از امنیت و ثبات متحدان منطقه ای است و ناوگان هفتم ایالات متحده روال ثابتی برای عبور و مرور بین اقیانوس های آرام و هند را در فواصل منظم زمانی دارد. ناوهای آمریکایی با ادعای آزادی ناوبری در این دریا تردد کرده و عبور از تنگه تایوان را نشانگر تعهد واشنگتن به باز بودن مسیر اقیانوس آرام و هند قلمداد می نمایند. 

به نظر می رسد تهدید استراتژیک دریانوردی واشنگتن و فرصت استراتژیک دورکردن دشمنان از آبهای سرزمینی برای چین در دریای جنوبی چین در تایوان با هم تلاقی پیدا می کنند. از این دیدگاه موقعیت جغرافیایی تایوان با قرار گیری در 100 مایلی ساحل چین و حاشیه خطوط حمل و نقل دریای جنوبی چین به قدری حائز اهمیت خواهد بود که دو کشور به طور خوش بینانه به دنبال ائتلاف و همپیمانی با این جزیره و به طور بدبینانه سودای کنترل و محاصره آن را داشته باشند. سفر الکس ایزار وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده امریکا به تایوان به منظور بررسی موفقیت تایوان در مبارزه با پاندمی کرونا و احترام به ارزش های دمکراتیک این جزیره با مخالفت چین روبرو شده که تایوان را بخشی از خاک خود می داد. ایزار بلندپایه ترین مقام امریکا است که پس از قطع روابط دیپلماتیک واشنگتن و تایپه در 1979 به تایوان سفر کرده است. 

کنترل تایوان از سوی چین می تواند حلقه آزادی دریانوردی ایالات متحده را چه از منظر نظم بین المللی و چه به لحاظ حفاظت از منافع متحدان منطقه ای در دریای جنوبی چین تنگ نماید. چین با محاصره تایوان می تواند بهترین امکان را برای اثبات ادعاهای مالکیت دریایی خود در دریای جنوبی چین فراهم آورد، زیرا تغییر خط مبدا از سواحل چین به ورای نقاط ساحلی جنوب تایوان موجب وسعت بخشیدن به مناطق مختلف دریایی اعم از دریای سرزمینی، قلمرو نظارت و قلمرو انحصاری اقتصادی برای چین خواهد بود و پیشروی در این دریا آزادی عمل بیشتری را در اختیار چین قرار خواهد داد تا به راحتی از آب های عمیق تایوان به اقیانوس آرام دسترسی داشته باشد. همچنین چین می تواند با واقعی تر شدن خطوط نه گانه ترسیمی، ادعاهای سرزمینی و دریایی خود را حتی تهاجمی تر علیه فیلیپین، ویتنام، مالزی و برونئی اعمال کند. 

آمریکا با داشتن پایگاه های نظامی در کره جنوبی، فیلیپین و اوکیناوای ژاپن می تواند تهدیدی جدی برای خطوط دریایی باشد که بنادر چینی را به جهان وصل می کنند و برای چین محافظت از این خطوط دریایی در معرض تهدید نظامی با دستیابی به کنترل تایوان و به دنبال آن کنترل دریای جنوبی چین ضروری است. بنابراین جزیره تایوان یک سرمایه استراتژیک بزرگ برای پکن خواهد بود تا نه تنها بر محدودیت های قانونی و حقوقی در دریای چین جنوبی فائق آید، بلکه اوضاع منطقه را به لحاظ اقتصادی و نظامی به نفع خود برگرداند و از تصرف تایوان به عنوان سکویی برای دور شدن از تأثیرات غربی در منطقه استفاده کند. 

آگاهی از موقعیت استراتژیک تایوان واشنگتن را بر آن داشته تا با فروش تسلیحات در مقیاس و تنوع بیشتر مانند سیستم دفاع موشکی پاتریوت و هواپیماهای F-16V قابلیتهای تهاجمی جدیدی را برای مقابله این جزیره با پکن مهیا سازد. چین که عملکرد واشنگتن را درعبور از خطوط قرمز چینی در وضعیت بین المللی تایوان به شدت خطرناک دانسته، همزمان با افزایش فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی بر تایپه نارضایتی عمومی از رهبری فعلی تایوان را ابراز داشته است. 

نتیجه آن که ایالات متحده و چین در مسیر یک درگیری قرار گرفته اند که می تواند در نهایت منجر به جنگ شود و تایوان اسلحه ای آماده شلیک است که می تواند هر دو کشور را هدف قرار دهد. 

رقابت قدرت در منطقه دو قطبی دریای جنوبی چین در حال اوج گیری است و برای واشنگتن و پکن دشوار خواهد بود تا یک نظم غالب را در منطقه برقرار کنند. آیا دیپلماسی قادر خواهد بود تا منطقه را از فاجعه احتمالی نجات دهد؟

@usstudies
🇺🇸🇺🇸