اگر بپذیریم مردها "ذاتا" خشن و متجاوزن، یعنی پذیرفتیم خشونت مردانه یک اتفاق طبیعی و غیرقابل اجتنابه، مردها هیچ مسئولیتی در قبالش ندارن و هیچکاری جز زجر کشیدن نمیتونیم بابتش انجام بدیم. در حالی که مردها میتونن آدم بدی نباشن، تجاوز نکنن و زنان رو نکشن. رفتارها بیولوژیک نیستن. مردان آزارگر با مسئولیت کامل خودشون و با کنترل کامل روی رفتارشون تصمیم میگیرن تا به زنان آسیب بزنن. این ذاتی نیست و مردان ذاتا متجاوز نیستن. برای همینه که ما میتونیم امید به تغییر داشته باشیم. برای همینه که فمینیسم وجود داره. اگر رفتارها رو به ذات مردان ربط بدیم فقط بهشون یک بهونه میدیم که از زیر مسئولیت فرار کنن. یادتون باشه ذاتگرایی و ربط دادن رفتار افراد به اندام و ذات جنسیتیشون یکی از روش‌های مردسالاری برای تثبیت نقش‌های جنسیتی و ادامه دادن خشونت و سرکوبه. مردسالاری هزاران ساله سعی کرده اینطور به جامعه دیکته کنه که برتری مردان، خشونت مردان و آسیب دیدن زنان با سرشت و خلقت انسان گره خورده. اما درواقع مردان خشونت میکنن چون سیستم اینطور تعلیمشون میده، بهشون حق ابراز خشونت بدون هیچ عواقبی رو میده و جرائم و اشتباهاتشون رو تشویق میکنه. و مردان همچنان انتخاب میکنن که اینطور رفتار کنن چون از این خشونت‌ها و سرکوب‌ها نفع میبرن. برای همینه که ما میتونیم مردان رو بابت جنایاتشون پاسخگو کنیم و اون‌ها رو مسئول بدونیم.

- مردستیزی واقعی نیست

برای شروع باید به معنای "ستیز" بپردازیم. در جامعه شناسی، به ستم سیستماتیک علیه یک قشر، ستیز گفته میشه. ستیز یکسری ویژگی ها داره.

اول اینکه ستیز بوسیله نهادهای مختلف در جامعه تثبیت میشه. بوسیله روابط بین مردم، دین و مذهب، سیستم آموزشی، تربیت کودکان، نهاد خانواده هسته‌ای، خانه، محل کار، قوانین و سیاست.

دوم اینکه در ستیز، یک قشر به صورت ساختاری بر اقشار دیگه برتری داره و از ستم کردن به اون اقشار سود میبره و صاحب امتیاز میشه. به عبارت ساده تر، قشری که به دیگران ستیز میکنه، دنبال کسب امتیاز از استثمار اون‌هاست.

سوم اینکه ستیز، طی نسل‌ها بازتولید میشه و دارای یک تاریخ قابل توجهه. اغلب اقشاری که از ستیز نفع میبرن، به دنبال آموزش گسترده‌ی مصادیق اون ستیز به دیگران هستن و از رسانه‌ها، نهاد های مذهبی، قانونگذاری و... استفاده میکنن.

چهارم اینکه ستیز با پشتوانه‌ی تثبیت شدن و آموزش گسترده در جوامع، شروع به مشروع جلوه کردن میکنه. یعنی افراد بعنوان یک واقعیت انکار ناپذیر به مصادیق اون ستیز رجوع میکنن.

پنجم اینکه ستیز، سیستماتیکه و به طور گسترده و همه جانبه از سوی تمام جوامع با قدرت زیادی یک قشر خاص رو هدف میگیره و نه به صورت موردی و سلیقه‌ای.

این به خوبی ثابت میکنه که مردان هرگز نمیتونن هدف ستیز باشن. مردان در راس هرم قدرتن، صاحب ادیان و دولت‌ها هستن، قانون و سیاست رو مینویسن، در جایگاه رهبری و مدیریت تک تک چیزها قرار دارن، سرپرستان خانوار هستن و در خانواده هسته‌ای پدرسالار شخص اول شمارده میشن. این قدرت اول بودن مردان در تمام عرصه ها برای هزاران سال ادامه داشته و داره و خواهد داشت. هیچ زنی قادر به اعمال ستم سیستمی و گسترده علیه مردان نیست ولی مردان برای هزاران سال تک تک زنان جهان رو پست و حقیر شماردن و حتی به جنازه دختران نوزاد هم برای تجاوزگری یورش بردن.
ساخته شدن لفظ "مردستیزی" فقط یک دهن کجی به مبارزات فمینیست‌ها در جهت احقاق حقوق زن هاست. شاید باور نکنید ولی سافرجتها که حق رای برای زنان میخواستن هم مردستیز خطاب میشدن. با ظهور جنبش فمینیستی پیشروی طالب حق رای، مردان به طور گسترده ای کاریکاتور هایی از زنان کشیده بودن که اگر زنان موفق بشن رای بدن، دیگه بچه بدنیا نمیارن و کارهای خونه رو انجام نمیدن و اینکار توطئه شیطانی برای ناراحت کردن مردهاست. اون‌ها به طور وحشتناکی ابتدایی ترین حق یک زن یعنی "انتخاب کردن" رو یک امر مردستیزانه به تصویر میکشیدن. این باید بهتون نشون بده که مردستیزی از نگاه مردان مورد ظلم واقع شدن نیست، بلکه از دست دادن امتیازات جنسیتیه که به واسطه مرد بودن بدست اوردن. در کشور خود ما، دخترانی که در سن زیر ۱۵ سال به همسری مردان درومدن و چندین بار بچه زاییدن، هرروزه سر بریده میشن و مردان قاتل سر اون هارو با افتخار در شهر نمایش میدن و در نهایت حتی سه سال حبس رو هم نمیگذرونن چون مالک همسر و دختر خودشون هستن و قتل همسر برای "حفظ آبرو" در قوانین ایران بدون مجازات تعریف شده. ولی کافیه در توییتر به یه مرد بگی ابله تا بشی بدترین ادم روی زمین چون مردستیزی کردی! امیدوارم دیگه بدلیل این گزاره‌ی غلط به مردان سواری ندید. اگر قرار بود ما نگران چیز مضحکی مثل "مردستیزی" باشیم، حتی حق رای دادن هم نداشتیم و با دیوانگان و کودکان در یک دسته از انتخاب کردن محروم میشدیم چه برسه تحصیل و سواد اموزی و اشتغال و شهروند بودن.
شما با اعتقاد داشتن به مردستیزی، فمینیست بهتری نمیشین. حتی برابری خواه هم نمیشین. بلکه زمینه رو برای عقب روندن جنبش زنان فراهم میکنید.

«مردها از این می‌ترسند که زن‌ها به آن‌ها بخندند و زن‌ها می‌ترسند که مردها جانشان را بگیرند.»

مارگارت اتوود

سالها این باور که "زنان جمع کننده دانه‌ها و گیاهان، و مردان شکارچی و جنگجو بودن" بر تحقیقات حاکم بود؛ و قطعا باید این باور رو زاده‌ی جنسیت زدگی آشکار محققان دونست. این باور باعث میشد نقش زنان در تمدن‌ها و تاریخ بشر عامدانه نادیده گرفته بشه و سانسور بشه. اما مطالعات پنج سال اخیر به طور کلی این ایده رو زیر سوال برده.

مشخص شده زنان در هشتاد درصد جوامع شکارچی بودن و فعالانه در شکار گروهی شرکت میکردن. محققان 391 جامعه‌ی تولید غذا رو بررسی کردن و در 63 جمعیت شکارچی، 79 درصد زنان شکارچی بودن و 70 درصد اون‌ها عامدانه شکار میکردن یعنی حرفه‌ی اون‌ها شکار بوده نه اینکه حین فعالیت‌های دیگه به شکار بپردازن. در جوامعی که شکار عامل اصلی بقا بوده، زنان به شکل 100 درصدی در شکار شرکت میکردن. زنان ابزار شکار خودشون رو میساختن و مادربزرگ‌ها معمولا بهترین شکارچیان روستا بودن.

مطالعات گذشته بدلیل تعصب محققان و سوگیری های جنسیتی توانایی شکار زنان رو انکار میکرد اما مطالعات جدید در قاره آمریکا نشون میده زنان حداقل 50 درصد شکارچیان برجسته‌ی ماقبل تاریخ بودن. زنان در شکار مهارت زیادی داشتن چون از تاکتیک های پیچیده و ابزار پیشرفته استفاده میکردن و برخلاف مردان شکار گروهی با زنان دیگر رو ترجیح میدادن.

بررسی شکارچیان به بقایای ابزارهای سنگی دفن شده کنار اسکلت اون ها بستگی داره ولی در حالی که محققان ابزار دفن شده کنار مردان رو به شکارچی بودن اون‌ها ارتباط میدادن، عامدانه کیت ابزار کنار زنان رو زیر سوال میبردن و به نقش های دیگه مرتبط میکردن.

کارا اوکوباک، استاد انسان شناسی و مدیر آزمایشگاه دانشگاه نوتردام، در مطالعه شواهد ماقبل تاریخ کشف کرد که بسیاری از مفاهیم در مورد زنان و مردان اولیه کاملا دقیق نبودن. پیش از این پذیرفته شده تکامل انسان مردان رو از نظر بیولوژیکی برتر قرار داده، اما این تفسیر اشتباهی از ماجراست. این محقق با تکیه بر شواهد فیزیولوژیکی و باستان شناسی، به همراه شریکش سارا لیسی انسان شناس با تخصص باستان شناسی بیولوژیکی در دانشگاه دلاور، اخیرا دو مطالعه منتشر کردن. تحقیقات مشترک اون‌ها نشون داد که نه تنها زنان ماقبل تاریخ در شکار شرکت می کردن ، بلکه آناتومی اون‌ها به طور ذاتی شکار رو برای اون‌ها آسان تر میکرد.

هورمون‌های استروژن و آدیپونکتین، نقش مهمی در فعال کردن بدن فرد برای تنظیم گلوکز و چربی دارن، عملکردی که در ورزش و فعالیت‌های فیزیکی نقش کلیدی داره. استروژن به تنظیم متابولیسم چربی کمک میکنه و بدن رو تشویق میکنه تا قبل از مصرف ذخیره کربوهیدرات، از چربی انباشت شده برای انرژی استفاده کنه. از اونجایی که چربی حاوی کالری بیشتری نسبت به کربوهیدراته سوختن اون طولانی تر و آرام‌تر انجام میشه و باعث میشه یک انرژی پایدار فرد رو مدت طولانی‌تری سرپا نگه داره و خستگی رو به تاخیر بندازه. استروژن همچنین سلول‌های بدن رو از آسیب گرما در فعالیت‌های شدید محافظت میکنه. آدیپونکتین قادر به محافظت از عضلات در برابر تجزیه‌ست و اون‌ها رو در شرایط بهتری برای ورزش مداوم نگه میداره. پس این ساختار از نظر استقامت و اثربخشی همواره برای شکارچیان ماقبل تاریخ مفید بوده. همچنین ساختار لگنی که موجب چرخش آسانتر میشه تونسته به شکار زنان کمک زیادی کنه.

یافته‌های باستان شناسی این دو محقق نشون میده که مردان و زنان ماقبل تاریخ در آسیب‌های ناشی از شکار نزدیک به هم بودن. شکارچیان برای کشتن طعمه اغلب باید زیر اون میرفتن و بلند میشدن به همین ترتیب از ضربه‌ها و لگد‌های شکار، آسیب‌ها و شکستگی‌هایی در بدن اون‌ها بوجود میومد. در اسکلت‌های به جا مانده که به مردان و زنان شکارچی نسبت داده شده، آسیب به سر و سینه، گاز گرفته شدن اندام‌ها و شکستگی به یک میزان مشاهده شد. این مسئله اثبات میکنه زنان در شکار حیوانات عظیم الجثه نقشی برابر داشتن.

شواهدی از شکارچیان زن اولیه در دوره هولوسین پرو وجود داره که در اون زنان با سلاح های شکار دفن شدن. همچنین هیچ شواهدی وجود نداره که نشون بده زنان در دوران بارداری، شیردهی و تربیت کودکان، از وظیفه شکار کنار رفته باشن. تحقیقات زیادی اثبات میکنه که انسان‌های اولیه شکاف‌های جنسیتی چندانی در جوامع خودشون نداشتن‌‌. شکار متعلق به همه بوده و نه فقط مردان. افراد زیادی کنار هم زندگی نمیکردن که هرکدوم تخصصی جداگانه داشته باشن برای همین هر فرد مجبور بود به طور مستقل خودش رو برای شکار و مبارزه آماده کنه.

شواهدی که گردآورنده بودن زنان و شکارچی بودن مردان رو نشون میداد همگی براساس روایت های سوگیرانه محققان از بررسی تاریخ 200,000 سال گذشته بودن. درواقع هیچوقت تحقیقاتی اصولی برای بررسی نقش‌های جنسیتی ماقبل تاریخ انجام نشده بود. اما تحقیقات جدید دانشگاه واشنگتن و دانشگاه سیاتل نشون میده که بیش از یک سوم زنان شکارچی پستانداران غول پیکر بودن.
درک اشتباه از نقش‌های جنسیتی حتی به دانشمندان هم نفوذ کرده بود و بدون بررسی های بیشتر، سوگیرانه نقش زنان رو انکار میکردن. سال 2018 اسکلتی 9000 ساله با تعداد زیادی ابزار شکار کشف شد که در اون زمان اکتشاف عظیمی بود. همه محققان درباره شگفت انگیز بودن اون حرف میزدن و اون رو یک شکارچی ماهر و بزرگ و شاید رئیس یک قبیله معرفی میکردن پس طبیعتا اون اسکلت یک مرد در نظر گرفته شد. اما وقتی اسکلت با تکنولوژی جدیدتری بررسی شد مشخص شد این اسکلت شکارچی متعلق به یک زن بوده. پس دوباره تمام اسکلت‌های اکتشافی در سراسر آمریکا مورد بررسی قرار گرفتن و مشخص شد که حدودا نیمی از اون‌ها زن بودن.

پایان

عید قربان مظهر توحش و جهل نزدیک به دو میلیارد آدمه که هر سال خارج از مسیر عادی صنعت غذا، حیوانات زیادی رو برای خرافات به هلاکت میرسونه. بیاید تا میتونیم فرهنگ سازی کنیم تا اطرافیانمون از قربانی دادن و قربانی نذر کردن دست بردارن.

اگر هم وگن بشید عالیه ولی امشب سردرد دارم و درباره‌ش با کسی بحث نمیکنم فردا بیاید گیاهخوارتون کنم

وای واقعا خاک بر سرمون تو چه کشوری زندگی میکنیم این یه هفته از این همه تجاوز و زنکشی و ترنسفوبیا گذشتیم و حالا باید با عید قربان سر و کله بزنیم که توش موجودات زنده رو سلاخی میکنن که برن بهشت

ایلان ماسک هم تایید کرده که ترامپ در جزیره اپستین بوده و در تجاوز به کودکان نقش داشته

خوبه که با هم دعواشون شده چون قراره پته‌ی هم رو بریزن رو آب

پراید مانث داره دنیا رو درمان میکنه ممنونم

شدم

مردها هیچوقت لیاقت تریبونی که دارن رو نداشتن

if I see one more "she was killed cuz they wanted to steal her phone" I'm gonna start ripping off the ankles of these mfs with my bare hands

ژاپن و کره هم پر قدرت دارن مانگا و مانهوا با تم تجاوز تولید میکنن و از بچگی برای مخاطبین تجاوز رو رمنتسایز میکنن

بازتولید فرهنگ تجاوز هیچوقت پذیرفتنی نیست. چه در مدیا چه در روابط چه در پورن چه در مانگا و مانهوا. تجاوز یک رنج برای قربانیان اونه، نه یک عامل ارضا کننده برای دیگران.