آقای کلود موریاک درباره زن‌ها نوشت: "به حرف درخشان ترین زنان گوش میکنیم، تنها چون ذهن کم و بیش درخشان آن‌ها همان افکاری که از ما ناشی میشود را بازتاب میکند." مردان بسیاری نیز عقایدی را که خود ابداع نکرده‌اند، همان عقاید خود میدانند. قابل توجه است که او با استفاده از کلمه‌ی دو پهلوی "ما" خود را با هگل، لنین و نیچه یکی میکند و از فراز عظمت آنان، زن هایی که به طور برابر با اون سخن میگویند را با تحقیر نگاه میکند. در این مورد باید پافشاری کرد زیر ساده لوحی مردانه رقت انگیزی دارد.

- کتاب «#جنس_دوم»

بدلیل ایده‌آل دموکراتیک که در جامعه راه یافته، مرد جوان در بطن خانواده میتواند عقیده داشته باشد که میان جنسیت‌ها سلسله مراتبی وجود ندارد و زن روی هم رفته فردی برابر است. او مادر و همسر را محترم میشمارد. اما همین که با زنی تضاد یابد، وضع معکوس میشود و او به نابرابری استناد میجوید تا به انکار فردیت زن بپردازد. مثلا مرد اعلام میدارد که از نظر او زنش به سبب نداشتن کسب و کار، هیچگونه کاستی ندارد و کار خانگی نیز به اندازه کار او شریف است. اما در نخستین دعوا بانگ بر می‌آورد که "اگر من نبودم تو حتی قادر به تامین معاشت هم نبودی". علت این امر آن است که تبعیض های اجتماعی از سوی بیرون بی معنا مینماید اما واکنش‌های روانی‌شان نسبت به زنان به قدری ریشه دار است که برای یک مرد غیرقابل سنجش است. به این ترتیب است که مردان میگویند زنان برابر با مردان هستند و چیزی نمانده که مطالبه کنند و در همان حال میگویند که زنان هرگز نمیتوانند برابر با مردان باشند و ادعاهای آنان بیهوده است.

- کتاب «#جنس_دوم»

"خوشبختی" نظرگاه دیگری است که غالبا به آن برمیخوریم. آیا زنان حرمسرا، خوشبخت تر از زنان رای دهنده نیستند؟ زن خانه‌دار خوشبخت تر از زن کارگر نیست؟ خیلی معلوم نیست خوشبختی چه ارزش هایی را در بر دارد و امکان اندازه گیری سعادت مطلقا وجود ندارد. انسان پیوسته و به آسانی میتواند وضعی که بخواهد به دیگران تحمیل کند را سعادتبار بخواند. از این رو ما به خوشبختی استناد نمیجوئیم. چشم اندازی که میپذیریم، چشم انداز اخلاقی‌ست. هر نفسی خود را به نحو واقعی و ملموس در خلال طرح ها مطرح میکند و فقط با فراروی مستمر به سوی آزادی های دیگر به آزادی خود تحقق میبخشد. زن مانند هر فرد بشری عبارت از آزادی خودمختاری است که در دنیایی که مردان میخواهند به او بقبولانند که خود را به مثابه دیگری و فرعیت بپذیرد، خود را کشف و انتخاب میکند.

- کتاب «#جنس_دوم»

نه تورو خدا همون MAGA بس بود الان داریم موشکاشو میخوریم

ترامپ قشنگ عین یک کودک رفتار میکنه

فکر کن پیشبینی میشد سال ۲۰۲۵ ماشین پرنده سوار بشیم و مغزمون رو به کامپیوتر پیوند بزنیم بعد داریم زیر موشکای اسرائیل به هموطنانمون حالی میکنیم یکی که کل هویتش اینه که از اسپرم شاهه نباید بیاد حکومتو دست بگیره

قوانین زنستیز حکومت پهلوی که فرق چندانی با قوانین فعلی نداشت!

‼️چند زنی: یکی از قوانین مربوط به خانواده تعدد زوجات یا چندزنی است. قانون حمایت از خانواده ۱۳۴۶ به استناد قرآن شرط عدالت را برای چندزنی منظور کرد. اما در این قانون مرد موظف شد برای ازدواج مجدد از دادگاه اجازه بگیرد. دادگاه نیز باید در مورد او و توانایی مالی‌اش تحقیق می‌کرد و در موقع مناسب با زن اول وی تماس می‌گرفت و از او نیز تحقیق می‌کرد. به این ترتیب ازدواج مجدد بدون اجازه دادگاه جرم کیفری محسوب می‌شد. قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۵۴ ضمن حفظ قانون قبلی، شرایط سخت‌تری برای تعدد زوجات ایجاد کرد. در این قانون «رضایت زن اول» نیز شرطی لازم برای ازدواج مجدد قرار گرفت. اما این قانون استثناهایی داشت، مثلا رضایت زنی که نمی‌توانست بچه‌دار شود یا نمی‌توانست با همسرش روابط جنسی برقرار کند، شرط نبود ولی زن حق داشت به دلیل اینک شوهرش زن دوم گرفته‌است تقاضای طلاق دهد.

‼️حوزه شغلی زنان: طبق ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی، شوهر حق داشت همسرش را از انجام شغلی که فکر میکرد حیثیت او را به خطر می‌اندازد منع کند. قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۴۶ نیز نه تنها این ماده را اصلاح نکرده بود، بلکه آن را در ماده ۱۶ خود تأیید کرده بود. قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۵۳ در ماده ۱۸ به زنان این حق را داد که شوهر را از انجام شغلی که موجب بی‌آبرویی آنان می‌شود منع کنند اما به شرط اینکه دادگاه اطمینان یابد اگر مرد شغل خود را رها کند در میزان درآمد خانواده اختلال ایجاد نمی‌شود. این قانون نه تنها به زنان همان حقی را که به مردان داده بود نمی‌داد، در عمل نیز صورت نمی‌پذیرفت.

‼️حق طلاق: ایران در اوایل دهه ۱۳۵۰ چهارمین کشور جهان از نظر تعداد طلاق‌ها بود. پیش از سال ۱۳۴۶ مرد حق داشت هرگاه بخواهد و در هر شرایطی زنش را طلاق دهد. مراسم طلاق باید با حضور دو شاهد که برای آشتی زن و شوهر تلاش می‌کنند انجام می‌شد ولی در عمل حضور شاهدان اجرا نمی‌شد. در شرایط محدودی زن می‌توانست به دادگاه درخواست طلاق دهد و دادگاه شوهر را موظف می‌کرد زن را طلاق دهد. این شرایط ناتوانی جنسی مرد، جنون، ناتوانی در تأمین زن، بدرفتاری یا داشتن بیماری مسری بودند.


‼️حداقل سن ازدواج: ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی ایران حداقل سن ازدواج دختران را ۱۵ سال و پسران را ۱۸ سال تعیین کرده بود و با ارائه گواهی دادگاه این سن می‌توانست برای دختران به ۱۳ سالگی کاهش یابد. اما در مناطق روستایی این قانون (حتی سن ۱۳ سالگی) عملاً رعایت نمی‌شد.
قانون حمایت از خانواده سال ۱۳۵۳ سن ازدواج را برای دختران ۱۸ سالگی و برای پسران ۲۰ سالگی در نظر گرفته بود، اما در سال ۱۳۵۷ برای راضی کردن روحانیون این قانون بی‌اعتبار اعلام شد و سن ازدواج به ۱۳ سالگی بازگشت.

‼️حق خروج از کشور:
قانون صدور گذرنامه، زنان شوهردار را مشروط بر اجازه کتبی شوهر و در موارد اضطراری اجازه رسمی دادستان شهرستان محل اقامت زن میکرد.

‼️حقوق زن در ارث: در مورد ارث و تقسیم آن، چه قبل از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی/ ۱۹۷۹ میلادی و چه بعد از ان واقعه، قوانین مدنی انعکاس ترتیبات فقهی بود. سهم پدر از ارث فرزند دو ثلث و سهم مادر یک ثلث بود و فرزند پسر دو برابر فرزند دختر ارث میبرد. به همین فصول این نابرابری برای وراث درجه دوم و سوم نیز اعمال میشد.

‼️مجوز قتل زنان: یکی از وحشیانه ترین و غیر متمدنانه ترین ماده‌ی قانونی مربوط به قوانین جزایی در قبل از انقلاب در قانون مجازات عمومی مصوب ۲۳ دی ۱۳۰۴ کمیسیون عدلیه که در ماده ی ۱ آن نوشته شده است، که قوانین مجازات عمومی بر اساس قوانین شرعی و موازین اسلامی هستند. در ماده ی ۱۷۹ قانون مجازات عمومی امده هرگاه شوهری زن خود را با مرد اجنبی مشاهده کند و مرتکب قتل یا جرح یا ضرب یکی از آن یا هردو شود، معاف از مجازات است. در ادامه گفته شده ؛ هرگاه از طریق مزبور دختر یا خواهر خود را با یک مرد اجنبی ببیند و مرتکب قتل بشود فقط از ۱ تا ۶ ماه زندان دارد. این قانون هم‌اکنون تحت عنوان ماده ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی اجرا می‌شود. در این قوانین چنین حقی برعکسش و مشابهش برای زنان وجود ندارد و حتی حق خیانت قانونی به مرد داده شده است.

وقتی وارد کانال فمینیستی میشید باید بدونید تنها چیز مقدس حقوق زنانه نه تاج طلایی و عمامه سیاه.

بچه‌ها اکثر این چیزایی که با دیدنشون میگید وای دوران پهلوی چقدر ایران جای فوق‌العاده ای بوده🥹🥹🥹،
حاصل زحمات فرح و دفتر شهبانوعه.
به طور مثال:
کانون پرورشی فکری کودک و نوجوان، جشن هنر شیراز، باله ملی، جشنواره فیلم تهران، فشن شو لاله زار، فوتوگرافی ووگ در ایران، مسابقه دختر شایسته، دانشگاه فرح مخصوص دختران، اکادمی هنر بانوان ایران، بورسیه شدن دخترای دانشجو برای تحصیل در خارج از ایران و....

همه خارجیا دارن با صدها هزار لایک از جمهوری اسلامی دفاع میکنن خیلی خنده داره

تا حالا انقدر احساس درموندگی نکرده بودم

یه مرد وایت اومده بود چندتا عکس از تهران گذاشته بود میگفت نگاه کنید موهاشون بیرونه و کسی دستگیرشون نمیکنه پس گول پروپگاندای اسلاموفوب ها رو نخورید ایران خیلی ازاد و خوبه و ۳۰۰ کا لایک داشت و من حدودا بیست دقیقه گریه کردم

حدود پنجاه ساله فمینیست های ایرانی در هیچ شرایطی برای یک لحظه هم ساکت نشدن و دارن درباره زنستیزی های جمهوری اسلامی حرف میزنن، هر چندسال یکبار هزاران کشته روی دستمون میمونه و لیست اسم و عکس هاشون رو به جهان نشون میدیم، بخاطر اگاه سازی های در فضای مجازی به اتهامات مسخره دستگیر میشیم و پای چوبه دار میریم ولی هیچکدوم هیچ فایده ای نداره چون چهارتا امریکایی قراره تصمیم بگیرن چی واقعیه و چی نیست

احساس میکنم داریم فقط عمرمون رو دور میریزیم چون این جهان هیچوقت درست نمیشه

آمریکایی خنگول هم داره میم میسازه میگه ایران لطفا ایالت مارو نزن ما به ترامپ رای ندادیم انگار ایران جز کشورهای همسایش میتونه جای دیگه ای رو هم بزنه