NEW BOT Телеграм, страница

نظرات زنستیزانه محمدرضا پهلوی

😭227👍50

15.8K views07:30

قوانین زنستیز حکومت پهلوی که فرق چندانی با قوانین فعلی نداشت!

‼️چند زنی: یکی از قوانین مربوط به خانواده تعدد زوجات یا چندزنی است. قانون حمایت از خانواده ۱۳۴۶ به استناد قرآن شرط عدالت را برای چندزنی منظور کرد. اما در این قانون مرد موظف شد برای ازدواج مجدد از دادگاه اجازه بگیرد. دادگاه نیز باید در مورد او و توانایی مالی‌اش تحقیق می‌کرد و در موقع مناسب با زن اول وی تماس می‌گرفت و از او نیز تحقیق می‌کرد. به این ترتیب ازدواج مجدد بدون اجازه دادگاه جرم کیفری محسوب می‌شد. قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۵۴ ضمن حفظ قانون قبلی، شرایط سخت‌تری برای تعدد زوجات ایجاد کرد. در این قانون «رضایت زن اول» نیز شرطی لازم برای ازدواج مجدد قرار گرفت. اما این قانون استثناهایی داشت، مثلا رضایت زنی که نمی‌توانست بچه‌دار شود یا نمی‌توانست با همسرش روابط جنسی برقرار کند، شرط نبود ولی زن حق داشت به دلیل اینک شوهرش زن دوم گرفته‌است تقاضای طلاق دهد.

‼️حوزه شغلی زنان: طبق ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی، شوهر حق داشت همسرش را از انجام شغلی که فکر میکرد حیثیت او را به خطر می‌اندازد منع کند. قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۴۶ نیز نه تنها این ماده را اصلاح نکرده بود، بلکه آن را در ماده ۱۶ خود تأیید کرده بود. قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۵۳ در ماده ۱۸ به زنان این حق را داد که شوهر را از انجام شغلی که موجب بی‌آبرویی آنان می‌شود منع کنند اما به شرط اینکه دادگاه اطمینان یابد اگر مرد شغل خود را رها کند در میزان درآمد خانواده اختلال ایجاد نمی‌شود. این قانون نه تنها به زنان همان حقی را که به مردان داده بود نمی‌داد، در عمل نیز صورت نمی‌پذیرفت.

‼️حق طلاق: ایران در اوایل دهه ۱۳۵۰ چهارمین کشور جهان از نظر تعداد طلاق‌ها بود. پیش از سال ۱۳۴۶ مرد حق داشت هرگاه بخواهد و در هر شرایطی زنش را طلاق دهد. مراسم طلاق باید با حضور دو شاهد که برای آشتی زن و شوهر تلاش می‌کنند انجام می‌شد ولی در عمل حضور شاهدان اجرا نمی‌شد. در شرایط محدودی زن می‌توانست به دادگاه درخواست طلاق دهد و دادگاه شوهر را موظف می‌کرد زن را طلاق دهد. این شرایط ناتوانی جنسی مرد، جنون، ناتوانی در تأمین زن، بدرفتاری یا داشتن بیماری مسری بودند.

‼️حداقل سن ازدواج: ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی ایران حداقل سن ازدواج دختران را ۱۵ سال و پسران را ۱۸ سال تعیین کرده بود و با ارائه گواهی دادگاه این سن می‌توانست برای دختران به ۱۳ سالگی کاهش یابد. اما در مناطق روستایی این قانون (حتی سن ۱۳ سالگی) عملاً رعایت نمی‌شد.
قانون حمایت از خانواده سال ۱۳۵۳ سن ازدواج را برای دختران ۱۸ سالگی و برای پسران ۲۰ سالگی در نظر گرفته بود، اما در سال ۱۳۵۷ برای راضی کردن روحانیون این قانون بی‌اعتبار اعلام شد و سن ازدواج به ۱۳ سالگی بازگشت.

‼️حق خروج از کشور:
قانون صدور گذرنامه، زنان شوهردار را مشروط بر اجازه کتبی شوهر و در موارد اضطراری اجازه رسمی دادستان شهرستان محل اقامت زن میکرد.

‼️حقوق زن در ارث: در مورد ارث و تقسیم آن، چه قبل از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی/ ۱۹۷۹ میلادی و چه بعد از ان واقعه، قوانین مدنی انعکاس ترتیبات فقهی بود. سهم پدر از ارث فرزند دو ثلث و سهم مادر یک ثلث بود و فرزند پسر دو برابر فرزند دختر ارث میبرد. به همین فصول این نابرابری برای وراث درجه دوم و سوم نیز اعمال میشد.

‼️مجوز قتل زنان: یکی از وحشیانه ترین و غیر متمدنانه ترین ماده‌ی قانونی مربوط به قوانین جزایی در قبل از انقلاب در قانون مجازات عمومی مصوب ۲۳ دی ۱۳۰۴ کمیسیون عدلیه که در ماده ی ۱ آن نوشته شده است، که قوانین مجازات عمومی بر اساس قوانین شرعی و موازین اسلامی هستند. در ماده ی ۱۷۹ قانون مجازات عمومی امده هرگاه شوهری زن خود را با مرد اجنبی مشاهده کند و مرتکب قتل یا جرح یا ضرب یکی از آن یا هردو شود، معاف از مجازات است. در ادامه گفته شده ؛ هرگاه از طریق مزبور دختر یا خواهر خود را با یک مرد اجنبی ببیند و مرتکب قتل بشود فقط از ۱ تا ۶ ماه زندان دارد. این قانون هم‌اکنون تحت عنوان ماده ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی اجرا می‌شود. در این قوانین چنین حقی برعکسش و مشابهش برای زنان وجود ندارد و حتی حق خیانت قانونی به مرد داده شده است.

👍216❤25

10.6K viewsedited 07:46