اگه دوست پسرتون تو این ده روز رفت مسجد و هیئت و مراسم عزاداری، حتما ازش جدا بشید و جون خودتون رو نجات بدید.

متوجه ناراحت شدن و لفت دادنتون نمیشم. شما با یک نفر که اعتقاد داره شما ابزار تولید مثلی اون هستید و ارزش کمتری از اون دارید و هر وقت دلش خواست میتونه کتکتون بزنه و عقلتون ناقصه و... وارد رابطه جدی میشید و بعد که گندش در میاد میخواید بگید کاش زودتر میفهمیدم چه شخصیتی داره. (دیدم که میگم). در حالی که طرف کل مدت بهتون گفته چه دینی داره و شما هم میدونستید اعتقادات دینیش زنستیزانه و وحشتناکه.

دینی که در اون من سنگسار و اعدام میشم چون فقط بعنوان یک فرد LGBT+ وجود دارم و دینی که در سوره محمد حکم جهاد و قتل من رو داده چون قبولش ندارم و دینی که در کتاب آسمانیش درباره برتری مردان به زنان و کتک زدن زنان و دیه و ارث و شهادت نصف زنان حرف زده یکچیز شخصی نیست. این رو بفهمید و انقدر گوه و نجاست تو حلقتون نکنید.

شما که در جمهوری اسلامی متولد شدید و همون بدو تولد در گوشتون اذان خوندن و مسلمونتون کردن و اگه الان دیگه نخواید مسلمون باشید مرتد به حساب میاید و حکمتون مرگه انقدر احمقید و میگید دین هر کس به خودش مربوطه بعد ما ناراحتیم که چرا غربی ها دارن اسلام رو گوگولی نشون میدن

یک چیز دیگه ام بگیم و بحث امروز رو ببندیم. دوره‌ی "اسلام به ذات خود ندارد عیبی هر چه عیب هست در مسلمانی ماست" خیلی وقته گذشته و این حرف ها خریدار نداره. بله تعداد زیادی مسلمان هستن -نزدیک دو میلیارد نفر- که قاعدتا هر کدوم شخصیت و رفتار منحصر بفرد خودشون رو دارن ولی این دلیلی بر این نیست که هرچی عقاید و اعمال زننده و اشتباه هست به چشم "برداشت اشتباه مسلمانان" دیده بشه و جنایات اسلام اینطور توجیه بشه. ما هنگام نقد اسلام، داریم درباره پایه‌ی دین حرف میزنیم نه درباره تک تک مردم مسلمان. ما درباره‌ی قرآن حرف میزنیم. ما درباره محمد حرف میزنیم. اگر ریشه فاسد باشه، مهم نیست تو چقدر دورش بچرخی و ازش دوری کنی، در نهایت تو هم چون بهش وصلی غرق فساد میشی مگر اینکه خودت رو جدا کنی. البته که برداشت های متفاوتی از قران وجود داره، حتی تفاسیر شیعیان هم مثل هم نیست، ولی مسئله اینجاست که چرا باید عبارات جنایتکارانه‌ای نوشته شده باشن که در برابر مسائل حساسی مثل حقوق زنان، برده‌داری، کودک همسری، مالکیت و برتری مرد نسبت به زن و.. امکان بحث ومناظره بوجود بیارن؟ مسئله اینجاست که چرا باید پدوفیلیا در این دین وجود داشته باشه که بعدا هر شاخه‌ی مذهبی برای خودش توجیهی بیاره و روایتی بسازه؟ چرا باید زنان تن به این بدن که مرگ و زندگی اون‌ها از قبل براشون نوشته شده باشه و سرنوشتشون در اختیار سلیقه‌ی خواننده قرار بگیره؟ مسئله بعدی اینه که تنوع در تفاسیر لزوما مشروعیتی به اون تفسیرها اعطا نمیکنه. مسلمانی که برداشت خودش از دین زنستیزی نیست، نمیتونه بگه دین من زنستیزانه نیست و ما هم نمیتونیم همچین چیزی رو فقط به حرف یک نفر بپذیریم، بلکه باید آیات قرآن که داره ضدشون حرف میزنه رو توجیه کنه‌ و اگر مغایر با اعتقادات خودش هست اون آیات رو رد کنه که رد این آیات اون رو تبدیل به کافر خواهد کرد. انگار که یک نازی بگه من نژادپرست نیستم و بخاطر حرفش از فردا آویزون کردن عکس هیتلر در مدارس رو آزاد کنیم. اینجا تناقضی شدید وجود داره. به این مغلطه میگن extreme relativism. مسئله‌ی بعدی اینه تنوع در جامعه مسلمانان نباید به منزله پذیرش تنوع در اسلام برداشت بشه و این مغلطه دقیقا همونیه که غربی‌ها بکار میبرن تا وجود زنان بی‌حجاب و افراد LGBT+ در تهران رو به معنی آزادی جمهوری اسلامی جا بزنن. اینکه طرف گی و لزبین و ترنس و فمینیست و گیاهخوار و زنه ولی میخواد این دو روز امام حسینی باشه به معنی این نیست که اسلام بر آزادی همجنسگرایان و حقوق زنان تاکید داره، بلکه فقط نشون دهنده‌ی تناقض بیشتر مسلمانان هست و درک ناقص اون‌ها از دین خودشون. وقتی قرآن مینویسه پسران دو برابر دختران ارث میبرن، فمینیست مسلمان باید به تناقض ایده‌های خودش پاسخ بده و یکی از اون ها رو انتخاب کنه، اگر هم که انتخاب نکنه صرفا یک آدم متناقض و دور از منطق خواهد بود که قادر نیست توازن اجتماعی رو به هم بزنه و با سلطه‌گری اجتماعی مردسالارانه تقابل کنه؛ پس قطعا نتیجه فقط تداوم وضعیت نامطلوب و مصونیت اسلام از نقد شدن خواهد بود. اسلام در یک خلأ بوجود نیومده و در بی طرفی کامل بمدت چهارده قرن پایه‌های فرهنگی و تاریخی خودش رو بنا نکرده‌. اسلام در جامعه‌ای مردسالار و سلطه‌گر متولد شده و به رشد ادامه داده.
برای رسیدن به جامعه‌ای آزاد باید شجاعت این رو داشته باشیم که از باورهایی که اساسا از تبعیض تغذیه میکنن دست بکشیم و بجای ماله‌کشی با تفاسیر مختلف به تحلیل ریشه‌ای این نابرابری ها بپردازیم.

دانسته‌های زیست شناختی بی‌نهایت دارای اهمیت هستند و از این رو است که آن ها را به تفصیل مورد مطالعه قرار داده‌ایم؛ اما آن چه نمی‌پذیریم این فکر است که این دانسته‌ها سرنوشت تعیین شده‌ای برای زن بسازند.

- کتاب «#جنس_دوم»

بله من با پورن مخالفم. ولی فمینیسم من شامل زنان پورن‌استار و کودکان ستم دیده‌ای میشه که به هر نحوی در این صنعت کثیف مورد تجاوز قرار میگیرن و صدمه میبینن.
بله من با اسلام مخالفم. ولی فمینیسم من شامل زنان و کودکان مسلمانی میشه که دارن در جوامع اسلامی مورد ستم و بهره کشی قرار میگیرن.
بله من با سکس ورک مخالفم. ولی فمینیسم من شامل زنان سکس ورکر میشه که از سن پایین آسیب های فراوانی میبینن، در خشونت و فقر فرو میرن و محرومیت های زیادی رو تجربه میکنن.
من با اسلام و سکس ورک و پورن مخالفم چون زنان و دختران رو مورد ستم و استثمار و تبعیض قرار میده و غرق در پدوفیلیا، زنستیزی، نژادپرستی و ... هست. نه اینکه چون با پورن استارها و سکس ورکر ها حال نمیکنم. برای همین ظلم رو میشناسم و مظلوم رو حمایت میکنم نه اینکه ظلم رو رها کنم و مظلوم رو خفه کنم.

سقط جنین "قتل" نیست و توضیحش هم خیلی ساده‌ست، چون جنین موجودیت مستقلی از بدن فردی که داره حملش میکنه نداره. اگر فردی نخواد جنین رو حمل کنه جنین نمیتونه خارج از بدن اون به رشد ادامه بده. جنین مثل یک انگل از بدن میزبانش تغذیه میکنه و همونجا ساکن میشه. سقط جنین فقط بیرون کردن این انگل از بدنه. جنین یک انسان کوچک در رحم نیست، بلکه چند سلول تقسیم شوندست که حتی اگر اندامش هم کامل بشن تا بعد از ماه ششم بارداری، حتی جزئی ترین حسمندی رو هم نداره و اگر متولد بشه بین ۶۰ تا ۹۰ درصد امکان مرگش وجود داره و اگر بدنیا بیاد عمر کوتاه و سختی رو خواهد داشت و برای کارکرد تمام اعضای بدن به دستگاه نیاز خواهد داشت چون این اعضا کامل شکل نگرفتن. جنین بصورت یک نوزاد که در رحم انگشتش رو میمکه نیست، این تصاویر گرافیکی فقط پروپاگاندا هستن تا جنین رو یک موجود زنده جلوه بدن. جنین تا اواسط بارداری غشای نازکی داره و با تخلیه خون شبیه یه دستمال کاغذی مچاله شده بنظر میرسه. به این دلیل دولت‌ها و مذهبیون پایان خودخواسته‌ی بارداری رو با قتل مقایسه میکنن که تصمیم خصوصی افراد درباره بدن خودشون رو با احساسات و دروغگویی تبدیل به امری غیر اخلاقی کنن و افرادی که فقط میخوان تصمیم بگیرن با بدنشون چیکار کنن رو مجرم نشون بدن.
ممنوعیت سقط جنین برای حفاظت از زندگی نیست، بلکه برای به اسارت گرفتن زندگیه. با این ممنوعیت ادامه‌ی حیات زنان وابسته به نهادهای مذهبی و دولتی میشه و ساختار مردسالارانه‌ای که در اون زنان ابزارهای تولید مثلی شمارده میشن حفظ میشه. دولت با این ممنوعیت میتونه کنترل زندگی زنان و کنترل جمعیت رو در دست داشته باشه بدون اینکه مجبور باشه زیرساختی رو اصلاح کنه و یا وضعیت زندگی عمومی رو بهبود ببخشه.

ممنوعیت پایان خودخواسته‌ی بارداری زنان رو میکشه. ممنوعیت سقط جنین قتله.

سقط جنین امن تر از زایمانه و افرادی که از زایمان میمیرن و بیمار میشن چند برابر افرادی هستن که از سقط جنین آسیب میبینن. سقط جنین اگر قانونی و توسط پزشکان صورت بگیره هیچ خطری نداره و وقتی خطرناک میشه که زیرزمینی و غیرقانونی باشه.

در ادامه مباحث بالا باید اضافه بشه که راه های پیشگیری از بارداری هیچکدوم ۱۰۰ درصدی نیستن و احتمال اینکه افراد با پیشگیری از بارداری هم باردار بشن زیاده پس نمیشه برچسب بی مسئولیتی به کسی زد.
دوما افراد زیادی در ماه های اولیه بارداری متوجه باردار بودن خودشون نمیشن.
سوما تصمیم گیری درباره سقط جنین ممکنه در مقاطعی با توجه به رویدادهایی که در زندگی هر فردی رخ میده تغییر کنه. ممکنه زنی که آماده بچه دار شدن بوده ناگهان همسر خودش رو از دست بده، تصمیم به اشتغال و ادامه تحصیل بگیره و یا درگیر سختی های اقتصادی و یا سلامتی بشه و هر چیز دیگه ای رخ بده که این تصمیم رو عوض کنه.
چهارما تمامی افرادی که اقدام به سقط جنین میکنن زنان بالغ نیستن. بارداری کودکان و نوجوانان بر اثر تجاوز و یا نداشتن علم نسبت به وسیله‌های مراقبتی هم مسئله‌ای جدیه و نمیشه با در نظر داشتن یک فرد بالغ نسخه ای برای سقط جنین پیچید.

در کل اطمینان داشته باشید فردی که درباره بدن خودش تصمیم میگیره و پزشکی که این کار رو براش انجام میده خیلی بهتر میدونن چه چیزی خوبه و یا بده نسبت به ما غریبه‌های اینترنتی.

و تصمیم سقط هم فقط بر عهده‌ی فردیه که داره جنین رو حمل میکنه. نه شوهر و پارتنر و پدر و مادر و هیچکس دیگه‌ای. فقط کسی که ادامه بارداری و یا سقط جنین بر بدنش تاثیر گذاره حق داره تصمیم بگیره.

مهم نیست هر کسی چه دیدگاهی درباره فعالیت سیاسی مسیح علینژاد داشته باشه؛ در هر صورت واقعیت اینه که مسیح خیلی برای فعالیت بعنوان یک زن هزینه داده و تحقیر شده و حملات زیادی رو تحمل کرده. چه حکومت، چه عرزشی‌ها، چه مردهای ایرانی و چه سلطنت طلب‌ها همیشه جنسیت و زندگی جنسی و بدن مسیح رو زیر سوال بردن و تحقیر کردن.
کمپین های "آزادی های یواشکی"، "دوربین ما اسلحه‌ی ما"، "چهارشنبه‌های سفید" و "دختران خیابان انقلاب" مسیح علینژاد هم خیلی بزرگ و خارق العاده بودن.
من بچه بودم ولی یادمه آزادی‌های یواشکی و چهارشنبه های سفید چقدر به برداشتن حجاب زنان کمک کرد. یادمه چقدر جامعه دچار شوک شد و اسلامگرایی بطور جدی آسیب دید. یادمه زن‌های خیلی زیادی بی حجاب در مساجد و زیارتگاه‌ها می‌رقصیدن و حکومت وحشت کرده بود. مخالفت‌های مدنی با جمهوری اسلامی رسما از اینجا شروع شد.

چی بگم؟ در دروازه رو میشه بست ولی دهن مردمو نمیشه بست.

بخش مورد علاقه‌ی من از فارسی ضرب المثل هاشه

بسیاری از شما ششرنگ رو میشناسید. اون‌ها خودشون رو شبکه لزبین ها و ترنسجندرهای ایرانی معرفی میکنن، ولی واقعا همینطوره؟ بیاید گوشه‌‌ای از فعالیت‌های ششرنگی‌ها رو بررسی کنیم.

با بررسی محتوا شروع میکنیم. شما تقریبا هر جایی که رد پایی از ششرنگ باشه کلمات توهین آمیز و منسوخ شده‌ای مثل دوجنسه، تغییر جنسیت، تی اس، ترنسکشوال، هرمافردیت و.. رو مشاهده میکنید. ملیکا زر حتی دوجنسه رو اشاره به ترنس های سکس ورکر میدونه.