ببینید دوستان خیلی از شما واقعا نمیدونید چرا دارید مخالفت میکنید و صرفا با سیاست‌های ضد ترنس همراه شدید. و مشخصا مخالفت شما هم از این جهت نیست که کلا با جراحی افراد زیر ۱۸ سال مخالفید، مسئله خیلی ریشه‌ای تر و حیاتی تره. مخالفت شما از دل این واقعیت میاد که باور ندارید جنسیت افراد ترنس معتبر باشه. اصلا برای همین من شخصا ترجیح میدم همیشه دست روی این نقطه بذارم و درمورد جنسیت حرف بزنم و نه خود جراحی. شما باور دارید جنسیت افراد ترنس "یک فازه" و با گذشت زمان قراره از بین بره. یا فکر میکنید جنسیت افراد ترنس یک "ترند" و یا فشنه که روزی از مد میفته. شما از اساس به افراد ترنس به چشم افراد عاقل و برابر با خودتون نگاه نمیکنید و مشکل هم همینه. اگر بپذیرید که جنسیت افراد ترنس معتبره، خود به خود در مراحل بالاتر مثل جراحی با مشکلی رو برو نمیشید. اصلا برای همینه که در متن بالا اولین چیزی که مطرح کردم به رسمیت شناختن جنسیت افراد ترنس بود.

یکسری هاتونم افراد ترنس بخصوص پسرای ترنس رو در کنار فشار و خطری که از سمت والدین و جامعه و قوانین متحمل میشن، تا حد مرگ بولی میکنید و دربارشون تو اینترنت جوک های مخرب میسازید و بعد که سعی میکنن ترنس بودنشون رو مخفی کنن تا از این حمله ها و فشارها در امان باشن، این رو به حساب این میذارید که ترنس واقعی نبودن و فقط فاز داشتن. عزیزم مشکل از توعه نه اون.

این کانال "قصد توهین داریم" بزرگترین پایگاه گسترش ترنسفوبیا در فضای استنه. میرن میگردن عکس های کودکان ترنس و یا افرادی که ترنس نیستن و فقط میکاپ و تیپ خاصی دارن رو پیدا میکنن و با کپشن "ددی ارتا" میذارن که همه مسخرشون کنن و ادرس پیج هاشونم میذارن که براشون قلدری بشه و هر وقت هم انتقاد میکنی در جواب میگن ما خودمون ال‌جی‌بی‌تی هستیم به ما نگین ترنسفوب. جدای از ترنسفوب بودن زنستیزم هستن و برای بچه ها هم قلدری میکنن و ویدیوهای شخصیشونو پخش میکنن تا مسخرشون کنن. کلا افرادی که از تمسخر دیگران مخصوصا بچه های کوچیک کسب درامد میکنن نجاست خالصن.

اینم جواب کوبنده‌شون😜🍆

https://news.1rj.ru/str/sdailyh/2710
دخترخاله من ۱۱ سالش بود و تو اینستا با اجازه خودمون فیلماشو آپلود می کرد
حتی من و مامانش و پدرش پیجش رو داشتیم و پسووردش رو هم داشتیم که مراقبش باشیم
فقط برای فان بود
روز تولدش با دوستاش آهنگ از کیپاپ می خوند و مامانش آپلودش کرد تو پیجش
این چنل ( با اینکه اون ویدیو وایرال هم نشده بود )گذاشت تو چنلش و آیدی پیج دخترخاله من تو ویدیو مشخص بود
حتی باورت نمی شه چقدر به این بچه فحش دادن و بادی شیم و اسلات شیم شد
تک تک اسکرین شات ها رو دارم و هیچ وقت اونا رو نمی‌بخشم.

فرق این نجاستا با ادمینای کانال حاج احمد گیلانی و خشم نامه و امثالهم که پروفایل دخترا رو میذارن کانالشون و تهدید میکنن چیه؟

اینم ویس ادمینشون که داره ادمین ترنسی که داشتنو میسجندر میکنه و بهش میگه دختر جو زده

بیچاره ها با این سطح عقل بیشتر توهین به بشریت محسوب میشن
درواقع ادم سوپرایز میشه که چطور تا اینجای زندگی انتخاب طبیعی حذفشون نکرده

قصد زنستیزی دارن

افراد ترنس شهروند تلگرام لند نیستن، دارن تو خونه های واقعی و خیابون های واقعی و شهرهای واقعی و جوامع واقعی با ترنسفوبیای ملموس زندگی میکنن. لطفا قبل از هر چیزی اینو در نظر بگیرید. در دنیای واقعی بر خلاف اینجا هیچ راهی برای فرار نیست. هیچ راهی برای اجوکیت کردن و سخنرانی کردن وجود نداره. ولی از اینجا میشه کمک کرد که حتی ذره‌ای هم شده باورها عوض بشن. پس باید مرحله به مرحله اصلاحشون کنیم و سیاست به خرج بدیم. نباید ایزوله بشیم.
افراد ترنس تحت تبعیضن چون سیستم سرکوب وجود داره و سیستم سرکوب به حیاتش ادامه میده چون جامعه رو خطکشی کرده و ساختارهای اشتباه رو مثل ستون همه جا چیده. بدون در نظر گرفتن یک جامعه و تاثیراتش نمیشه رو به جلو حرکت کرد. نمیشه با چشم بستن روی مرجع تبعیض علیه تبعیض جنگید. من میفهمم که نفرتتون از من باعث میشه میل زیادی به کژ فهمی و تحریف حرف هام داشته باشید ولی درباره‌ش فکر کنید کلا‌.

ایناعم که فکر میکنن ترنسا و کلا افراد LGBT+ از لپ لپ در میان. بابا بخدا ما بچه ایم که بزرگ میشیم ما یزمانی بچه بودیم و از بچگی همینی بودیم که هستیم ما فرقه نیستیم ما عقیده نیستیم ما انسانیم که بدنیا میایم و چندین مرحله نوزادی خردسالی کودکی نوجوانی رو طی میکنیم.

برهنگی یا پوشیدگی؟ کدام یک مورد تایید فمینیست هاست؟

وقتی صحبت از نوع پوشش زنان میشه، اغلب تصور میشه که تنها دو گزینه برای انتخاب وجود داره که اون انتخاب، ارزش هر زن رو تعیین میکنه. ولی این ارزش در جایگاه های متفاوت، جلوه ای متفاوت و گاها متضاد پیدا میکنه. در این مباحث، منظور از "پوشیدگی" لباس هایی ضخیم، بلند، گشاد و چندلایه که کاربرد اون‌ها پوشاندن حداکثری بدن باشه هست و از "برهنگی" منظور به لباس های کوتاه، تنگ، باز و نازک که حداقل بدن رو بپوشونن و یا بخشی از بدن رو عریان کنن هست؛ به طوری هیچکدوم بیانگر یک اصل ثابت نیستن و وابسته مفاهیم تاریخی، سیاسی و جغرافیایی هستن.

در غرب آسیا:

در جوامعی مثل ایران و افغانستان و بسیاری از کشورهای منطقه، زنان با ساختارهایی دست و پنجه نرم میکنن که پوشش رو از یک انتخاب شخصی به یک اجبار ایدئولوژیک تبدیل کردن. زنان باید علیه حجابی بجنگن که به نام فرهنگ، دین، قانون و "عفت" بر اون‌ها تحمیل شده، بدنشون رو کنترل و پنهان میکنه، مالکیت بر بدنشون رو ازشون سلب میکنه، هویت اون‌ها رو سانسور میکنه و از عرصه‌های اجتماعی حذفشون میکنه. زنان در این جوامع باید از فرهنگی که اون‌ها رو از خردسالی، بدلیل سکشوالایز کردن و کالا‌انگاری سیستماتیک مجبور به انتخاب پوشش های بلند، گشاد، سنگین و محدود کننده میکنه رها بشن. پس اینجا عموما پوشیدگی باری زنستیزانه و سرکوب کننده داره و در مقابل برهنگی ارزشی فمینیستی جلوه میکنه که میتونه حرکتی در جهت بازپس گیری حق کنترل زنان بر بدن خودشون تلقی بشه.

اروپا و آمریکا:

در جوامع غربی، گاهی مبارزه‌ی فمینیستی در جهتی معکوس جریان داره و زنان سعی دارن علیه ساختاری مبارزه کنن که بدن اون‌ها رو کالایی در خدمت بازار و تبلیغات مردانه قرار داده. زنان میجنگن که پوششی غیر جنسیتی، راحت و برابر با مردان داشته باشن. یا لباس های ورزشی زنان مثل مردان پوشیده و بلند طراحی بشه که به دور از نگاه های جنسی و سکشوالایز شدن بتونن ورزش کنن و یا در مجلات و فیلم‌ها تنها یک بدن بیش جنسی شده نباشن. پس در اینجا احتمالا به برهنگی به چشم یک ابزار زنستیزانه در دست سرمایه داری و نظام مردسالار، و به پوشیدگی بعنوان یک ارزش فمینیستی برای رهاسازی زنان نگاه میشه. اما این به این معنا نیست که تمام اشکال برهنگی در غرب زنستیزانه‌ست. مثلا سینه‌ی زنان بر خلاف مردان جلوه‌ای قبیح و بیش از حد جنسی پیدا کرده و زنان تابو شکن و مبارز با عریان کردن سینه‌های خودشون علیه مردسالاری قد علم میکنن یا در جوامع دینی مسیحی گونه‌ای لباس میپوشن که از عرف اون جوامع پوشانندگی کمتری داره. پس در عین حال برهنگی یک ارزش فمینیستی هم محسوب میشه.

ولی آیا این جوابی قانع کنندست؟

ما فهمیدیم همه چیز انقدر ساده نیست که با یک کلمه پاسخ داده بشه و دو راهی پوشیدگی یا برهنگی تنها در ذهن مردسالاران منطقی جلوه میکنه. نه برهنگی و نه پوشیدگی هیچکدوم به نحوی نیستن که منظور و تعریفی یکسان داشته باشن. درک جوامع از برهنگی و پوشیدگی یک درک مطلق و جهان شمول نیست. و بالاتر دیدیم حتی اگر ساده انگارانه از برهنگی و پوشیدگی صحبت کنیم میبینیم که هیچکدوم به خودی خود زنستیزانه و یا فمینیستی نیستن. بلکه زمینه اجتماعی، ساختار قدرت و عاملیت زنان در انتخاب اون‌ها چیزیه که معنا رو تعریف میکنه.

تضاد تعاریف بیانگر یک نکته‌ی مهمه:

برهنگی در یک جامعه هم میتونه کنشی فمینیستی و باز پس گیری حق کنترل بر بدن محسوب بشه و هم میتونه بازتولید کننده‌ی باورهای مردسالارانه باشه. پوشیدگی در یک جغرافیای ثابت میتونه هم زنستیزانه و در جهت جنس دوم نمایان شدن و کالای مردان بودن تلقی بشه و هم میتونه حق کنترل زنان بر بدن خودشون رو تحکیم کنه. درواقع اینجا جاییه که هدف پوشش به چشم‌ میاد. ما فمینیست‌ها در اینجا به دین، سیاست، قوانین، فرهنگ و عرف جوامع واقع در یک جغرافیای مشخص نگاه میکنیم تا بسنجیم چه پوششی میتونه در چه موقعیتی در جهت مبارزه با این ساختارها بکار بره و چه پوششی سرکوب کننده‌ی زنان تلقی میشه.

پرسش اصلی این نیست که "از نگاه فمینیسم، پوشیدگی بهتر است یا برهنگی؟"

در نهایت بهتره پرسیده بشه "چه کسی، با چه هدفی، و با انتخاب چه شخصی، چه پوششی رو در چه جامعه‌ای به تن میکنه؟". ما بررسی میکنیم که آیا این پوشش یک انتخابه؟ آیا تحمیل شده‌ست؟ آیا یک مرد اون رو دیکته کرده و یا یک زن اون رو انتخاب کرده؟ آیا هدف این پوشش زنستیزانه هست و یا نه؟ و... مثلا حجاب به ذات خود نماد ایدئولوژیک دینی برای سرکوب زنان هست پس حجاب فارق از سایر فاکتورها یک پوشش زنستیزانه و تحمیلی از سمت یک باور مردسالارانه به حساب میاد. یا مثلا در پی جنبش "Free the Nipple" فهمیدیم نپوشیدن سوتین اکتی فمینیستی محسوب میشه فارق از اینکه تطابقی با پوشیدگی یا برهنگی داره یا نه. فمینیسم به جای قضاوت تمامی شرایط رو تحلیل میکنه.

آزار جنسی در بازی‌های آنلاین

با توجه به عدم پیگیری موثر و نبود عواقب جدی، بازی‌های آنلاین اغلب به طور فعال زنان رو به حاشیه میرونن و اون‌ها رو از حضور موثر محروم میکنن. این محرومیت‌ها خودشون رو به مرور به شکل آزار جنسی و قلدری جنسیتی در چت‌ها و انجمن‌های فعال نمایان میکنن که با اسم آزار و اذیت آنلاین و یا سایبرمیساجنی شناخته میشه. میشه از کمپین "گیمرگیت" در سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ بعنوان نمونه‌ای از آزارهای آنلاین هدفمند علیه زنان نام برد. گیمرگیت از متهم کردن بازی‌سازان زن به همخوابی با خبرنگاران مرد برای گرفتن بازخوردهای مثبت از بازی‌هاشون شروع شد و با تخریب زنان توسعه دهنده بازی های اینترنتی، خبرنگاران، منتقدان و دیگر زنان فعال این حوزه، تا فاش کردن اطلاعات شخصی اون‌ها، تهدید به تجاوز، تهدید به قتل و آزار جنسی آنلاین گسترش پیدا کرد. اگرچه کمپین گیمرگیت متوقف شد، اما آزارجنسی هدفمند به بقای خودش ادامه میده؛ با ظهور نسل جدید گیمرها، نفرت پراکنی اینترنتی به طرز خطرناکی داره دوباره اوج میگیره و توسعه دهندگان بازی ها به انواع ابزارهای هوش مصنوعی متوصل شدن تا بتونن به درستی به گزارش ها رسیدگی کنن اما هنوز هم بطور کارآمدی موفق نبودن. تحقیقات نشون میده بدلیل این آزارها، بسیاری از زنان از بازی کردن منصرف میشن و این خودش به بیشتر شدن شکاف جنسیتی دیجیتال منجر میشه. نظرسنجی‌های دهه گذشته در آمریکا و بریتانیا نشون میده که حداقل حدود یک سوم از زنان گیمر آزارهای جنسی رو تجربه کردن و ۱۷ درصد از اون‌ها تهدید به تجاوز شدن. در سال ۲۰۲۴ گزارش شد که بیش از ۵۶ درصد زنان گیمر قربانی آزار جنسی هستن.

شکل های رایج آزار جنسی آنلاین شامل نظرات جنسی، ارسال تصاویر مستهجن، درخواست رابطه جنسی و تهدید به تجاوز میشه.

در نظر سنجی ها ۵۹ درصد زنان گیمر از تاکسیک بودن بازیکنان مرد، ۲۵ درصد از آزار جنسی و ۱۲ درصد از تهدید شدن به تجاوز حرف زدن.
افراد LGBT+ حتی وضعیت بدتری دارن و ۵۲ درصد زنان کوییر به طور منظم با سواستفاده‌های جنسی آنلاین دست و پنجه نرم میکنن. نظرسنجی کوچکی که اینجا داشتیم هم نشون داد ۴۱ درصد شما آزارجنسی رو تجربه کردید و ۴۶ درصد شما آزارجنسی علیه دیگران رو شاهد بودید. افراد زیر سن قانونی هم هدف حملات جنسی مردان قرار میگیرن؛ بررسی ها نشون میده حتی کودکان ده ساله تا حد زیادی تهدید به تجاوز و مرگ میشن. در سال ۲۰۲۱ در پی اعتراض کاربران زن و سیاهپوست، توییچ از کاربرانی که پشت حملات نژادپرستانه، زنستیزانه، ترنسفوبیک و هموفوبیک بودن شکایت کرد. اما همچنان گزارش‌ها حاکی از این هستن که ۸۶ درصد گیمرها آزار انلاین رو به نحوی تجربه کردن و میلیون‌ها نوجوان با تبلیغات زنستیزانه و نژادپرستانه روبرو هستن. بسیاری از زنان آسیایی در واکنش به این آزارها، آواتارهای مردانه برای خودشون انتخاب میکنن و یا با بستن صدا سعی میکنن هویت خودشون رو مخفی کنن تا از آزار جنسی در امان باشن. نظرسنجی ما هم نشون داد ۷۳ درصد شما برای تجربه بازی امن‌تر، جنسیت خودتون رو مخفی میکنید و یا با هویت جعلی بازی میکنید.
از جمله راه حل ها برای پایان دادن به این شکاف جنسیتی در صنعت گیمینگ، میشه به حمایت از بازی‌سازان زن، حمایت از بازی‌هایی که درصد بیشتری از گیمرهای زن رو در خودشون جا دادن، تولید محتوای زنان گیمر از بازی‌ها، ایجاد انجمن های امن برای پلیرهای زن، نظارت شدید والدین بر بازی‌های انلاین کودکان، حمایت بیشتر از استریمرهای زن و گزارش جدی کاربران پرابلماتیک اشاره کرد. شما چطور با آزارهای جنسی و جنسیتی آنلاین مقابله میکنید؟

زن ترنس ۶۷ ساله انگلیسی در اعتراض به قوانین جدید این کشور، تاپلس در مسابقات شنا شرکت کرد.

[1/3] داروها اثری ندارند! (بخشی از کتاب #زنان_نامرئی)

دوازده سال طول کشید که بیماری میشل تشخیص داده بشه: "چهارده ساله بودم که اولین علائم رو تجربه کردم، ولی خیلی خجالت میکشیدم که به پزشک مراجعه کنم." او دو سال علائمی مثل دفع مکرر، دردناک و خون‌آلود رو مخفی کرده بود تا اینکه یک شب درد انقدر شدید شد که فکر میکرد ممکنه بمیره. وقتی میشل همراه والدینش به اورژانس مراجعه کرد پزشک مرد در حضور والدین و بدون معاینه از میشل پرسید آیا بارداره یا نه؟ "توضیح دادم که تا به حال رابطه جنسی نداشتم و به هر حال درد در روده هامه. من رو بدون هیچ توضیحی روی تخت خوابوندن و در یک لحظه اسپکولوم فلزی سرد و بزرگی رو وارد واژنم کردن. انقدر درد شدید بود که از جا پریدم و فریاد کشیدم. اینکار برای این بود که تایید کنن حامله نیستم! در نهایت چند قرص اسپرین و یک روز استراحت تجویز کردن و به خونه برگشتیم."
ده سال بعد میشل به دو متخصص مرد دیگه مراجعه کرد که از هر دو شنید مشکل درواقع در سر میشله و اضطراب و ناآرامی روانی هست که بعدا برطرف میشه.
در بیست و شش سالگی میشل به یک پزشک زن مراجعه کرد و پزشک براش کولونوسکوپی تجویز کرد. مشخص شد تمام سمت چپ روده میشل درگیر بیماریه و بیماری اون ترکیبی از سندروم روده تحریک پذیر و زخم روده بزرگ بود. بخاطر دوازده سال تاخیر در درمان میشل با ریسک سرطان روده مواجه شده. میشل طعنه زد: "خیلی خنده داره چون روده هام توی سرم نیستن."
وقتی پرونده‌های این‌چنینی رو میخونی سخته که عصبانیتت رو کنترل کنی ولی این‌ها فقط چند پزشک بیسواد نیستن که باید پروانه پزشکی اون‌ها باطل بشه. اون ها محصولات سیستمی هستن که از ریشه زنان رو مورد تبعیض و نادیده گیری قرار میدن.

ریشه مشکل: آموزش پزشکی مرد محور

این مشکل از نحوه آموزش پزشکی شروع میشه. سالها آموزش پزشکی تنها بر اساس هنجارهای مردانه طراحی شده و هر چیزی خارج از بدن مردان سیسجندر استثنایی یا غیرطبیعی در نظر گرفته میشه. استانداردها طوری تنظیم شدن که گویی مردی جوان با ۷۰ کیلو وزن نماینده‌ی تمام انسان‌های سیاره است. دانشجویان در درس‌هاشون "فیزیولوژی" و "فیزیولوژی زنان" یا "آناتومی" و "آناتومی زنان" رو مطالعه میکنن، بطوری که انگار بدن مرد خود اصل پیکر انسان و بدن زن یک مسیر فرعی از اون هست.

این توهمات مردانه به یونان باستان برمیگرده.

جایی که زنان رو "مردان ناقص" تعریف میکردن! (با تشکر از ارسطو!) زن مردی بود که از بیرون به داخل برگشته بود و تخمدان‌هایش بیضه های مردانه‌ای بودن که به داخل جمع شده بودن و رحم کیسه‌ی بیضه تصور میشد. دلیل این تفاوت هم این تصور میشد که بدن ایده‌ال مردان گرمای مناسبی برای بیضه ها داره و بدن زنان چون نیروی حیات کافی نداره بیضه ها رو داخل جمع کرده تا گرم کنه. البته که دیگه در پزشکی مدرن همچین باوری نیست، اما بدن مردان سیسجندر همچنان "بدن انسان استاندارد" بشمار میره. تحلیل کتاب های درسی ۲۰ دانشگاه معتبر اروپا نشون داد از ۱۶۳۲۹ تصویر از بدن انسان، بدن مردان سه برابر بیشتر از بدن زنان برای نمایش "انسان" استفاده شده. مطالعات هلند هم نشون دادن حتی در بخش‌هایی که زنان علائم متفاوتی از مردان دارن مثل افسردگی یا اثرات الکل، زنان از تحقیقات حذف شدن و کارکرد بدن مردان سیسجندر برای تمامی افراد استاندارد در نظر گرفته شده.

[2/3] داروها اثری ندارند! (بخشی از کتاب #زنان_نامرئی)

برای تحقیق بیشتر به کتابفروشی بزرگ لندن رفتم که بخش پزشکی قابل توجهی داشت. اما چیزی عوض نشده بود: جلد کتاب های آناتومی همچنان با مردان عضلانی تزئین شده بود. تمامی عکس‌های اعضای بدن و نقاشی‌ها درواقع اعضای بدن مردان سیسجندر بود. البته پوستر سیستم عروقی یک لگن کوچک زنانه داشت که من و لگنم به این لطف کوچک راضی شدیم.

بدن زنان مطالعه نمیشود!

بررسی های پایگاه داده کر-میت نشون داد فقط ۹ دانشگاه از ۹۵ دانشگاه دوره‌های "سلامت زنان" ارائه میدادن و تنها "دوره‌ی زنان و زایمان" در اون‌ها اجباری بود. با اینکه زنان ۷۰ درصد بیشتر در معرض سرطان ریه هستن، ۸۰ درصد مبتلایان بیماری‌های خودایمنی زنان هستن، واکنش انتی‌بادی زنان سیسجندر در مقابل واکسن‌ها قوی‌تر و عوارض واکسن‌ها در این بیماران شدیدتر هست هیچ داده‌ای درباره‌ی چگونگی بهبود این وضع در دسترس نیست. بیشتر تحقیقات اولیه درباره بیماری های قلبی و عروقی روی مردان سیسجندر انجام شده بطوری که زنان تنها ۲۵ درصد شرکت کنندگان از ۳۱ مطالعه مهم مطالعات درباره نارسایی قلبی رو تشکیل میدن. زنان ۵۵ درصد بیماران مبتلا به HIV رو شامل میشن و در برخی مناطق احتمال ابتلای زنان به HIV شش برابر مردان همسن خودشون هست، همچنین میدونیم زنان علائم و عوارض متفاوتی رو تجربه میکنن اما تنها ۱۹ درصد از شرکت کنندگان مطالعات واکسن و ۱۱ درصد از مطالعات درمان رو تشکیل میدن.

حذف سیستماتیک زنان جلوی پیشرفت تحقیقات رو گرفته!

بدلیل کمبود داده‌ها تقریبا هیچ اطلاعاتی درباره نحوه درمان افراد باردار در برابر هیچگونه بیماری وجود نداره. در حالی که افراد باردار قادر به مصرف هرگونه دارویی نیستن و در برابر بیماری ها آسیب پذیر تر از دیگرانن. ویروس انفلوانزا و سندروم تنفسی حاد علائم متفاوت و شدیدتری رو در افراد باردار ایجاد میکنن. اما هیچ تلاشی در جهت ثبت و جمع اوری اطلاعات بیماران باردار نمیشه. در سال ۱۹۶۰ پزشکان شروع به تجویز داروی تالیدومید به زنان باردار کردن که بی خطر تلقی میشد. چون سازندگان نتوانسته بودن دوزی پیدا کنن که موش ها رو در خطر مرگ قرار بده. هرچند که این دارو موش ها رو نمیکشت، اما روی رشد جنین تاثیر میگذاشت. سازندگان دارو از این موضوع مطلع بودن اما چیزی نگفتن. این ماجرا باعث شد ۱۰ هزار کودک در سراسر جهان با بیماری‌ها و معلولیت‌های ناشی از عوارض این دارو متولد بشن. به همین دلیل زنان باردار از تست داروها به طور کامل کنار گذاشته شدن و این راه حل مسخره‌ی مردانه به هیچ وجه مورد پرسش قرار نگرفت.

شناخت بدن زن گران تمام میشود! اما نشناختنش چطور؟

محققان ادعا میکنن انجام آزمایش یا بررسی روی حیوانات ماده و یا بدن زنان سیسجندر پیچیده و پرهزینه محسوب میشه و یک بار سنگین بشمار میاد. در حالی که در بسیاری از آزمایشات تغییرپذیری بدن مردان بیشتر مشاهده میشه. با اینکه زنان بیماری های قلبی بدتری نسبت به مردان دارن، تنها ۱۸ درصد از آزمایش های انسداد عروق و ۳۲ درصد از مطالعات استنت کرونری رو تشکیل میدن. اما در آزمایش های رفع چروک پوست و دستگاه های دندان پزشکی، زنان ۹۰ تا ۹۲ درصد مطالعات رو شامل میشن. تقریبا تمام دارو های مهم روی بدن مردان سیسجندر جوان تست میشه. زنان شرکت کننده نه تنها کمتر هستن بلکه داروهایی که روی بدن اون ها اثر میکنه به احتمال بالا رد خواهد شد چون در بدن مردها تاثیر موثری نداره. در نتیجه دوز داروها برای زنان یا خیلی بالاست و یا خیلی پایین و همچنین عوارضی مثل اریتمی قلبی در نتیجه مصرف این قرص‌ها برای زنان بالاتر میره و در نیمه چرخه‌ی اول قاعدگی این عوارض میتونه مرگبار باشه‌.

زنان حتی در مطالعات بیماری‌های زن محور هم حذف میشوند!

زنان ۷۰ درصد بیشتر از مردان در معرض افسردگی هستن اما مطالعات درباره اختلالات مغزی ۵ برابر بیشتر روی مردان و حیوانات نر انجام میشه. تحقیقی در سال ۲۰۱۴ مشخص کرد در بیماری‌های شایع زنان تنها ۱۲ درصد آزمایش‌ها روی زنان سیسجندر و حیوانات ماده صورت گرفته بود. این مسئله وقتی اهمیت پیدا میکنه که با آزمایشی در سال ۲۰۰۷ فهمیدیم ۵۴ درصد تاثیرات داروها وابسته به جنسیت مصرف کنندگان هست. یا زمان طلایی بقا در حملات قلبی زمانی مطابق با بدن مردان سیسجندر هست درحالی که زنان سیسجندر در همون شرایط شانس بقای پایین تر و تقریبا متضادی رو خواهند داشت. وقتی مشخص شد ویاگرای زنان با الکل تداخل داره شرکت اسپرات فارما برای آزمایش ثانویه ۲۳ مرد و تنها ۲ زن رو استخدام کرد و داده های بدست اومده رو هم تفکیک جنسیتی نکرد.

[3/3] داروها اثری ندارند! (بخشی از کتاب #زنان_نامرئی)

وضعیت در مطالعات غیردولتی بغایت بدتره، بصورتی که تنها ۲۲ درصد مطالعات قلب‌شناسی، تاثیر داروها و درمان بر زنان رو تحلیل کرده بودن.

وقتی که "استاندارد مردانه" زنان را می‌کشد.

سال ۲۰۱۱ سازمان جهانی تحقیقات سرطان اعلام کرد که تنها ۵۰ درصد مطالعات تاثیر رژیم غذایی بر سرطان، نتایج رو برای بیماران زن تفکیک و تحلیل کرده بودن و پنجاه درصد همچنان فاقد هیچ دیتایی در خصوص زنان هستن. سال ۲۰۱۴ بانک اطلاعات FDA در خصوص دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب اعلام کرد که زنان تنها ۲۰ درصد شرکت کنندگان بودن و پراکندگی اون ها در مطالعات مختلف باعث شده بود انقدر داده ها ناچیز باشن که معنایی پیدا نکنن. اما بعدتر نتایج هشدار دهنده‌ای بدست اومد: آستانه‌ی موثر تاخیر سیگنال های الکتریکی قلب بر اساس مردان طراحی شده بود که موجب مرگ صدها زن بیمار قلبی شد. همچنین درخصوص انقلاب قلب پیس‌میکر مصنوعی که خیلی سر و صدا کرد هم مشخص شد این دستگاه برای بدن متوسط زنان زیادی بزرگه و قابل استفاده نیست. معمولا تمامی دستگاه های قلبی زنان بخاطر همچین دلایلی چندین سال با تاخیر نسبت به دستگاه های مردان عرضه میشن.

پوکی استخوان، فشار خون و قند خون در زنان

زنان در سنین بالا در معرض خطر بالای پوکی استخوان هستن در حالی که داروهای رایج بدون توجه به این مسئله عرضه میشن. داروهای فشار خون بر روی زنان به اندازه مردان موثر نیست و موضوعات زیادی تا به امروز بدلیل محرومیت زنان از مطالعات پزشکی ناشناخته باقی مونده. آزمایش دانشگاه لافبورو نشون داد "حمام گرم" در کنترل قند خون و درمان بیماری های متابولیک موثره که در مجلات پزشکی هم به چاپ رسید. اما حتی یک زن هم در آزمایش‌ها حضور نداشت! اون هم وقتی میدونیم دیابت در زنان تا حد زیادی متفاوت بروز میکنه و خطر بیماری های قلبی و عروقی رو افزایش میده. محققان حتی در بخش محدودیت‌های مطالعه هم عنوان نکرده بودن که نتایج ممکنه محرومیت جنسیتی رو در بر داشته باشن. ۲۵ درصد تولیدکنندگان دارو در آمریکا بصورت عمدی روی زنان آزمایش نمیکنن. داروهای مهمی مثل داروی ضد لخته شدن خون، داروی فشار خون، داروی پیشگیری از بیماری قلبی، داروهای پیشگیری از نارسایی کبدی و.. . دوز نامناسب این داروها و عواملی مثل سرعت جذب و دفع متفاوت باعث جلوگیری از درمان، وخیم شدن بیماری و مرگ زنان میشن. همچنان در قرن بیست و یکم این شکاف بالای داده‌ها در حال گسترشه و توجهی به اون نمیشه.