مرده هم برگشته پست گذاشته گفته خیلی بی بندوباری که گفتی بهت تعرض شده کسی که بهش تعرض بشه نباید بره بگه

ایشون وکیل هستن

کتایون ریاحی:
کنار قربانی دادخواه بایستیم و برای روند تصحیح قانون تلاش کنیم. محاکمه چهره های قدرتمند با اتهامات خشونت جنسی این پیام را به جامعه میدهد که هیچکس فراتر از قانون نیست و باید پاسخگوی رفتار خود باشد، حتی اگر از جایگاهی معتبر، قدرت، نفوذ و ثروت بی‌انتها برخوردار باشد.

وقتی زنان دستمزد نصف گرفتن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی حق سقط از زنان گرفته شد، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دسترسی به لوازم پیشگیری از بارداری ممنوع شد تا زنان مجبور به زایمان بشن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو بدلیل زن بودن استخدام نمیکردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی اکثریت زنان قربانی خشونت خانگی شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان درگیر نقش‌های سنتی مردسالارانه شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی حضور زنان در سیاست ممنوع شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان حق مالکیت زمین و دارایی نداشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان نمیتونستن تجارت کنن یا حتی حساب بانکی باز کنن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان درگیر ازدواج اجباری شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان حق طلاق نداشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان قربانی آزار جنسی در محیط کار شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از دسترسی به مراقبت های بهداشتی ضروری محروم شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان هم از اشتغال و کسب درآمد منع شدن و هم وظیفه بزرگ کردن کودکانشون به گردنشون افتاد و مجبور شدن برای سیر کردن شکم بچه‌ها به بدترین خفت‌ها تن بدن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان در سیستم حقوقی دیوانه انگاشته شدن و شهادت و شکایات اون ها نادیده گرفته شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو در سرتاسر رسانه‌ها ابژه انگاری کردید و اون هارو حیوان‌خو، احمق، ضعیف، ناتوان و بیش‌جنسی شده نشون دادید جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ابتدایی ترین آموزش‌ها محروم شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ارث محروم میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان در مذاهب و آیین‌ها قربانی میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی ادیان مردانه وجود زنان رو گناه خوندن و از حقوق انسانی محرومشون کردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی جلوی سفر و آزادی اجتماعی زنان گرفته شد و در خانه هاشون حبس شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی هزاران سال برای پوشش زنان تصمیم گرفتن و بدن زن در هر جغرافیایی به نحوی تابو شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دختران رو از نوزادی و شیرخوارگی به عقد و ازدواج مردان دراوردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی اندام جنسی زنان رو مثله کردن تا جلوی لذت جنسیشون رو بگیرن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی در جنگ‌های مردانه، به زنان تجاوز میشد و به اسارت و بردگی گرفته میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی در ادیانی مثل زرتشت در زمان پریود زنان رو از حضور در شهرها و منازلشون منع میکردن و در محل نگهداری حیوانات حبسشون میکردن و اون ها رو نجس میخوندن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو با اتهام روابط جنسی سنگسار میکردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از حق تحصیل منع شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی فقر چهره زنانه گرفت چون زنان به طور کلی از اقتصاد کنار گذاشته شده بودن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی بدن زنان رو برای فروش کالاها به نمایش میذاشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی که فرهنگ تجاوز روایات زنان رو کم اهمیت جلوه میداد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ورزش محروم بودن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی که دختربچه‌ها تحت فشار اجتماعی شدیدی برای ازدواج و خانه نشینی بودن و بعد از ۱۲ سالگی ترشیده لقب میگرفتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو از زمینه های مهندسی، ریاضی، تکنولوژی و.. حذف کردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی تجاوز و خشونت جنسی علیه زنان رو بعنوان یک سلاح برای تحقیر و مجازات بکار بردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو در اینترنت تا سر حد مرگ تحت آزار و اذیت جنسی و حملات انلاین قرار میدادن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنانِ قربانی، مقصرِ جرائم جنسی جلوه داده شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دستاورد های زنان در علم، هنر، سیاست و زمینه‌های اجتماعی نادیده گرفته شد و نتایج تحقیقات زنان در علم به طور سیستماتیک کنار گذاشته میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی نقش زنان در جنبش ها و انقلاب ها در کتب تاریخی سانسور میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی آثار ادبی و هنری زنان توسط مردان به سرقت میرسید جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی هویت حاکمانِ زن، توسط تاریخ نویسان، به عروسک های جنسی زینتیِ دست نشانده تقلیل پیدا میکرد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی تحقیقات و مطالعات و حتی اختراعات زنان برای قرن‌ها به نام مردان زده میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان بخاطر میل جنسی داشتن مجرم شناخته شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان برای متهم شدن به سواد داشتن سوزانده میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دختر بچه ها توسط پدران و برادرانشون سلاخی میشدن جنگ جنسیتی نبود.

فقط وقتی جنگ جنسیتی شروع شد که زنان قادر شدن و تصمیم گرفتن که حرف بزنن. مگه نه؟

متجاوز جمشیدی تا چند ساعت دیگر آزاد خواهد شد

مردان سلبریتی و فمینیسم نمایشی

در سال‌های اخیر، شاهد ظهور نسلی از مردان سلبریتی هستیم که با ژست فمینیستی سعی در مطرح کردن خود دارند و یا میخواهند چهره عمومی خود را بازسازی کنند. این عمل در ظاهر برای طرفداران این مردها دلگرم کننده و خوشایند است، اما متاسفانه چیزی نیست که برگرفته از حسن نیت و دلسوزی واقعی باشد. درواقع این نمایش‌های برنامه‌ریزی شده فقط در جهت حفظ شهرت و منافع اقتصادی هستند. از آنجایی که اکثریت مخاطبین این مردان را زنان تشکیل میدهند، حقوق زنان برایشان تبدیل به نوعی استراتژی بازاریابی شده است. در این فضا فمینیسم معنایی ندارد، هدفی ندارد، نیازی به اثربخش بودن ندارد و فقط یک ترند برای صنعت سرگرمی است.

وقتی آثار زنانه ابزار طمع مردان میشوند!

حتما بارها شاهد بودید که مردان هنرمند، مشهور، ورزشکاران و سلبریتی‌ها با استوری کردن آهنگ‌های فمینیستی، انتشار عکس در حال "مثلا خواندن" کتاب‌هایی چون "کیم جی‌یونگ متولد ۱۹۸۲" و یا با پست گذاشتن از بلیط فیلم‌های سینمایی نظیر "باربی"، تلاش میکنند از خود تصویری آگاه، همدل زنان، مدرن و فمینیست بسازند و حتما برایتان تعجب برانگیز بوده است چون این مردان همان کسانی هستند که همواره درحال بازتولید نظامی هستند که وانمود کرده‌اند با آن مخالف اند. نگران نباشید، مشکل از شما نیست و زیادی حساس نشده‌اید؛ چون این مردان واقعا حقوق زنان را تبدیل به سپری برای جلوگیری از انتقاد و رسوایی کرده‌اند. فمینیسم به مردان میگوید اگر همراه‌اند، باید از امتیازات خود دست کشیده و با جنبش‌های زنانه همراهی کنند، اما افسوس که "فمینیسم مردانه" برای مردان نارسیسیست سرمایه‌دار، راه دیگری برای جلب توجه و "بازسازی چهره عمومی" است. چهره‌ای که شاید بارها با جرائمی چون "خشونت خانگی، اظهارات ضد زن، آزار و اذیت همکاران زن، لیریک‌ها و دیالوگ‌های زنستیزانه، تجاوز و ..." لکه دار شده است.

اگر فمینیست هستید پس چرا کاری برای زنان نمیکنید؟

این سوال اهمیت بالایی دارد و حتما باید هنگام قضاوت سلبریتی‌های مرد در ذهنمان باشد. چندی پیش رویداد یا ایونت خیریه‌ای جهت پیشگیری و درمان سرطان سینه در کره جنوبی برگزار شد و سلبریتی‌هایی که این مراسم را با پارتی و کلاب اشتباه گرفته بودند رسوایی‌های فراوانی برای خودشان رقم زدند. اما از میان همه، طرفداران چند سلبریتی مرد سعی داشتند با این ادعا که "او فیلم باربی را تماشا کرده پس فمینیست است" از این رسوایی نجاتشان دهند. ما این سوالات را از این طرفداران میپرسیم:
اگر او فمینیست است چرا از وضعیت اسفناک زنان کشورش حرف نمیزند؟
اگر او فمینیست است چرا تنها وقتی که جرم و جنایت مرتکب میشود و نیاز به پاک کردن اسمش دارد یاد خیریه‌های زنان می‌افتد؟
اگر او فمینیست است چرا قرارداد خود را با کمپانی‌ها و رسانه‌های زنستیز فسخ نمیکند؟
اگر او فمینیست است چرا سفیر شرکت‌های اسرائیلی مسبب مرگ زنان فلسطینی است؟
اگر او فمینیست است چرا هنوز با سلبریتی‌های پرابلماتیک و متجاوز، رابطه دوستی دارد؟

"زنان فمینیست بد و مردان فمینیست‌ خوب‌تر"

بیایید به بحث همان مجلاتی که این مردان را فمینیست معرفی میکنند و برایشان جوایز افتخاری تدارک میبینند برگردیم‌. چون در بخش قبل به ایونتی در کره پرداختم، اینجا هم باز کره جنوبی را مثال میزنم. این کشور یکی از محافظه‌کار ترین و زنستیزترین کشورهاست، بطوری که نرخ تجاوز، خشونت خانگی، اخراج زنان از محل کار، زنکشی و آزار جنسی کودکان در آن بسیار بالاست و حتی فمینیست بودن در آن یک تابوی بزرگ است که میتواند باعث مرگ زنان شود. در چنین شرایطی آیا عقلانی است که "فمینیست غیرواقعی بودن" مردان ثروتمندی که سابقه‌ی طولانی زنستیزی دارند جشن گرفته شود؟ آیا در شرایطی که زنان سلبریتی بیشماری در کره جنوبی بخاطر کوچکترین رفتار فمینیستی تهدید به مرگ شده‌اند، طرفداران خود را از دست داده‌اند، از قراردادهای خود کنار گذاشته شده‌اند و آزار جنسی و سایبربولی فراوانی را متحمل شده‌اند تا حدی که تعداد زیادی از آن‌ها یا خودکشی کرده و یا اقدام به خودکشی ناموفق داشته اند، باید از مردان زنستیز بخاطر خواندن یک کتاب و عکس گرفتن با یک نویسنده تقدیر شود؟ چه چیزی باعث میشود زن فمینیست بد باشد و مرد فمینیست حتی از خوب هم خوب تر؟ چرا مردان را حتی در "فمینیسم" هم از زنان برتر میدانید؟؟؟...

دوستان قشنگم، لطفا مردان تاثیرگذار، ثروتمند و پرنفوذی که طرفدارشون هستین و جایگاه بالایی در رسانه‌ها دارن رو با performative man های رندوم که تو خیابون و کافه ماچا میخورن و کتاب دستشون میگیرن که توجه زنان رو جلب کنن مقایسه نکنید. دلیل اینکه ما متن متفاوتی برای این سلبریتی ها نوشتیم هم این اعتبار و قدرتشون بود. این افراد محبوبیت، اعتبار و ثروت زیادی از طریق این اداهای مثلا فمینیستی‌شون درمیارن و بواسطه جایگاه خودشون توانایی و امتیاز این رو دارن که زندگی زنان زیادی رو تباه کنن و یا آسیب بزرگی به زنان و جنبش حقوق زنان وارد کنن. فمینیسم مذهب و فرقه نیست که بگیم هرکسی بیشتر تظاهر کنه فمینیسته برای ما بهتره، مسائل فمینیستی حساسیت بالایی دارن و سختگیری ما هم از این جهته. این فمینیست خطاب شدن برای اون‌ها فقط سود و ثروته و اگر سواستفاده‌ای صورت بگیره و یا خطایی ازشون سر بزنه و یا از اعتباری که از جنبش زنان کسب کردن استفاده کنن تا کار اشتباهی مرتکب بشن، این ما هستیم که باید با زندگیمون هزینه رو پرداخت کنیم.

مرضیح یا mansplaining چیست؟

مرضیح (یا مردفهم کردن) ترکیب واژه‌های مرد و توضیح هست که معادلی فارسی برای کلمه mansplaining با معنایی مشابه بشمار میاد. این اصطلاح به این موضوح اشاره داره که مردان معمولا واضحات رو به شیوه‌ای که انگار زنان عقل یا دانش و تجربه کافی ندارن بهشون توضیح میدن و با توهم برتری داشتن سعی میکنن زنان رو در هر بحثی با نگاه از بالا به پایین آموزش بدن. مردان مرضیحگر در موضوعات مختلف خودشون رو معتبر تر از زنان میدونن و نظرات و عقاید خودشون رو با ژست عاقل اندر سفیه و عقل کل بودن به زنان دیکته میکنن، حتی اگر این زنان صلاحیت و دانش بیشتری داشته باشن و یا حتی متخصص در اون زمینه باشن.

لیلا علیرمایی زن ۴۰ ساله اهل مریوان توسط یکی از همسایگان خود (کیوان باسامی) که از اعضای رسمی سپاه پاسداران می‌باشد بوسیلەی سلاح گرم بە قتل رسید. قاتل سپاهی به خانه‌ی او وارد شده بود و از او خواسته بود از همسرش طلاق بگیرد و با او ازدواج کند، اما لیلا مخالفت کرده بود که همین موضوع انگیزه قتل او شد. کیوان باسامی، لیلا علیرمایی را روبروی مغازه پلاستیک فروشی‌اش که در مجاورت یک مدرسه قرار داشت، بوسیله‌ی کلاشینکف به رگبار بست و به قتل رساند. این عضو سپاه دو همسر دیگرش را نیز تحت خشونت شدید قرار داده بود. همسر اولش را با اسلحه تهدید کرده و همسر دومش نیز بدلیل خشونت مداوم درخواست طلاق به او داده بود.
#زنکشی

طبق گفته‌ ها مجله هم میهن با قربانی کیس پژمان جمشیدی مصاحبه کرده، پژمان جمشیدی 50 میلیارد بهش پیشنهاد داده تا شکایتش رو پس بگیره ولی قبول نکرده و پژمان با وثیقه آزاد شده، پزشک قانونی هم تجاوز رو دوبار تایید کرده.

متجاوز جمشیدی که گفته بود برای دیدن پدرم به ترکیه رفتم، ساعاتی پیش به کانادا فرار کرد.

جمشیدی در فرودگاه در حال فرار

استوری مامک جمشیدی، خواهر پژمان جمشیدی متجاوز خطاب به بازیگران زن:
"شما تو سینما هیچی نشدین و حالا که از سکه افتادین یادتون افتاده بهتون تجاوز شده"

جسد لیا اسمیث زن ترنسجندر بیست و یک ساله، ورزشکار سابق و دانشجوی کالج در مزرعه‌ای پیدا شد. این درحالیه که ظاهراً مقامات محلی مرگ او خودکشی اعلام کرده‌اند!

@ZanAzadeh7

آشنایی با ادبیات تجاوز

ادبیات تجاوز به مجموعه‌ای از واژه‌ها، شوخی‌ها، اصطلاحات، ناسزاگویی‌ها و تهدید‌هایی گفته میشه که بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم به عمل تجاوز اشاره دارن و خشونت جنسی رو عادی‌سازی، توجیه و یا تمجید میکنن. این نوع گفتار که اکثر مواقع در بستر ساختار مردسالارانه برای حفظ سلطه و بروز خشم بکار میره، میتونه زمینه قربانی‌نکوهی (از اینجا بخوانید) و تداوم چرخه خشونت جنسی در جامعه رو فراهم کنه.

اولین گام برای مبارزه با تجاوز، حذف آن از گفتار روزمره است.

در واقع سطح گفتار و نوع ادبیاتی که افراد بکار میبرن، بازتابی از ارزش‌ها و نوع تفکرات اون‌هاست. بنابراین وقتی خشونت جنسی در ادبیات روزمره افراد یک جامعه به چشم میخوره، نمیشه از اون جامعه انتظار آگاهی جنسی و مقابله موثر با تجاوز و آزار جنسی رو داشت. پس برای مقابله با تجاوز و فرهنگ تجاوز، باید از استفاده‌ی واژگان و جملاتی که برای دیگران آزار دهنده‌ان، تهدید به تجاوز برای برتری‌جویی در مشاجره و یا استفاده از الفاظ و توهین‌های جنسی برای تحقیر و کنترل طرف مقابل مباحثه پرهیز کرد‌.

نمونه‌هایی از ادبیات تجاوز:

- از نمونه‌های ادبیات تجاوز میشه به تحقیر دیگران از طریق اشاره مستقیم به دخول و یا اعمال جنسی در قالب سلطه‌گرانه اشاره کرد‌. یعنی بطور کلی عباراتی که برای نشون دادن قدرت و برتری، از تحقیر جنسی و تهدید طرف مقابل به انجام ناخواسته و یا دردناک و ناخوشایند روابط جنسی استفاده میکنن.
- همچنین بسیاری از فحاشی‌هایی که متوجه مادر، خواهر و یا دیگر بستگان زن یک فرد در فامیل و خانواده هستن از مصادیق آشکار ادبیات تجاوز بشمار میان. چون بکار بردن خشونت جنسی ناخواسته علیه بدن زنان رو یک راه برای انتقام جویی از بستگان و تحقیر افراد نشون میدن.
- بکار بردن جملات حاوی اسلات شیمینگ (هرزه‌نکوهی) و باتم شیمینگ هم اگرچه به خودی خود خشونت‌بار، نادرست و تبعیض‌آمیزن، اما اگر در گفتار و ادبیات ما برای تهدید، توهین و یا اعمال سلطه جنسی استفاده بشن، در چارچوب ادبیات تجاوز هم قرار میگیرن.
اگر نکته‌ی دیگری هست که در پست بهش اشاره نشده، لطفا حتما در کامنت‌ها بنویسید تا مورد استفاده دیگران قرار بگیره‌.

نشریه Glamour تصویری از ۹ زن ترنس رو بعنوان کاور مجله زن سال ۲۰۲۵ انتخاب کرد.

اما این اقدام از طرف جی‌کی‌ رولینگ، نویسنده زنستیز و ترنسفوب هری پاتر، و طرفداران راستگرا و ترنسفوب اون شدیدا مورد حمله قرار گرفته. جی‌کی رولینگ سالهاست بدون خستگی در حال حمله به حقوق افراد ترنس و راه اندازی جریان‌های سایبربولی علیه زنان ترنس فعال در فضای مجازیه و با چک نوشتن برای تصویب لوایح ضد ترنس در بریتانیا و سراسر جهان، میلیون‌ها دلار هزینه کرده تا زنان ترنس از تمام ابعاد زندگی محروم بشن. این شخص با ادعای "حفاظت از زنانگی" اینکار رو انجام میده تا مورد حمله قرار نگیره، ولی با قوانینی که وضع کرده باعث شده زنان بسیاری قربانی تجاوز و آزار جنسی ماموران پلیس بشن، دسترسی به خدمات درمانی نداشته باشن، و معنی "زن" در قوانین کشور به "واژن" و "بچه‌زا" تقلیل پیدا کنه. در همین حین، زنان کشورش دارن حق کنترل بر بدنشون رو از دست میدن و حق سقط جنین در اروپا داره مورد حمله راستگرایان قرار میگیره و زنان قراره حیاتی ترین حقوق خودشون رو از دست بدن. ولی خب، شاید اینکه زنان ترنس به قتل برسن اولویت بالاتری برای این نویسنده داره.

دوستان ترنسفوب نامحترمی که بخاطر پست از زنان ترنس سریع دارید لفت میدید، من زن ترنسم. حالا لفت بدید.

‍ روزنامه Libération فرانسه به پرونده تجاوز پژمان جمشیدی پرداخت و از روایت یک قربانی دیگر پرده برداشت:

"فوتبالیست سابق که به ستاره بزرگ سینما و تلویزیون تبدیل شده بود، در حالی کشور را ترک کرده که از سوی یک زن جوان به تجاوز متهم شده است. این پرونده جامعه ایران را به شدت لرزانده، تا جایی که مقامات نگرانند مبادا موج دوم جنبش #MeToo پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» شکل بگیرد.
تا همین چندی پیش، تنها حضور تصویر او روی پوسترها برای پر کردن سالن‌های سینما کافی بود. در تهران هنوز هم بیلبوردهایی با چهره‌اش بر دیوارها دیده می‌شود؛ نشانه‌ای از شهرتی که تا همین اواخر خدشه‌ناپذیر بود. اما در ۲۱ اکتبر، خبر بازداشت موقت او پس از شکایت یک زن ۲۱ ساله به اتهام تجاوز، همچون بمبی خبری در کشور منفجر شد. بازداشتی بی‌سابقه, در کشوری که در قوانینش واژه‌ای صریح برای «تجاوز جنسی» وجود ندارد و به زندان افتادن مردی با چنین شهرتی تقریبا معجزه به‌ حساب می‌آید.
ماجرا بلافاصله شبکه‌های اجتماعی را شعله‌ور کرد. در ساعات نخست، اکثریت کاربران از بازیگر دفاع کردند و فوتبالیست‌ها، بازیگران و اینفلوئنسرها پیام‌هایی در حمایت از او منتشر کردند و از «اخلاق‌مداری» و «وفاداری» جمشیدی نوشتند. هشتگ #قضاوت_نکنیم نیز به‌ سرعت ترند شد.

اما پس از انتشار روایت شاکی در روزنامه «هم‌میهن»، فضا تغییر کرد: برای نخستین بار، بخشی از جامعه ایران آشکارا جانب قربانی خشونت جنسی را گرفت.

براساس گزارشی که روزنامه هم‌میهن منتشر کرده، ماجرا حدود شش ماه پیش در تهران رخ داده است. زن جوان رویای بازیگری در سینما را در سر داشت. او رزومه‌اش را برای چند بازیگر و کارگردان، از جمله پژمان جمشیدی، فرستاده بود. جمشیدی به او وعده داده بود که «کمکش می‌کند تا بازیگر بزرگی شود». چند روز بعد، او را به محل فیلم‌برداری دعوت کرد و سپس قرار دیگری با عنوان «ملاقات کاری» گذاشت. زن جوان روایت می‌کند: «به او اعتماد داشتم. اما وقتی وارد آپارتمان شدم، در را قفل کرد، مواد مخدر مصرف کرد، من را بست و سپس به من تجاوز کرد.»
او در ادامه توضیح می‌دهد که در لحظه‌ای که بازیگر تحت تأثیر مواد بیهوش شده بود، موفق شده کلید را پیدا کند، در را باز کند و در حالی که فریاد می‌زد، فرار کند. همسایه‌ها او را در حالت شوک پیدا کرده و فورا به پزشکی قانونی رسانده‌اند. طبق گزارش پزشکی قانونی، آثار خشونت جسمی مشاهده شده و آزمایش DNA که به دستور دادگاه انجام شده، تطابق را تأیید کرده است.
در ماه‌های پس از آن، بازیگر و اطرافیانش بارها با تماس، تهدید و پیشنهادهای مالی تا سقف ۵۰۰ هزار یورو تلاش کرده‌اند او را وادار کنند شکایتش را پس بگیرد، اما او نپذیرفته است. پس از ماه‌ها پیگیری قضایی، سرانجام پژمان جمشیدی بازداشت می‌شود. وب‌سایت هم‌میهن که این روایت را منتشر کرده بود، کمتر از ۲۴ ساعت بعد از انتشار مقاله بسته می‌شود. خبرگزاری تسنیم، وابسته به تشکیلات تروریستی سپاه پاسداران، خبرنگار الهه محمدی که پیش‌تر به‌دلیل افشای مرگ مهسا امینی محکوم شده بود را به «فعالیت خصمانه علیه کشور» متهم می‌کند.

زنی دیگر نیز که اکنون در تبعید زندگی می‌کند، سکوت خود را می‌شکند و برای نخستین‌ بار در گفت‌وگو با روزنامه لیبراسیون از تعرض جنسی دیگری توسط این بازیگر سخن می‌گوید:

«عسل» (نام مستعار) که در زمان وقوع حادثه ۲۴ ساله بود، اکنون در فرانسه زندگی می‌کند. او بازیگری شناخته‌شده است و در همان حلقه دوستان جمشیدی حضور داشته است. «او را از طریق پارتنر سابقم می‌شناختم، یک شب زمستانی در سال ۲۰۱۸، دوستم از من خواست به خانه‌اش برویم. قبول کردم، چون فکر می‌کردم مهمانی دوستانه‌ای است، اما فقط سه نفر بودیم. فضا خیلی زود تغییر کرد. او مواد مخدر بیرون آورد، شوخی می‌کرد، از پیشرفت کاری‌ام تعریف می‌کرد. بعد شروع کرد به بوسیدن دوستم. آنها مقابل من شروع به درآوردن لباس‌هایشان کردند. وقتی خواستم بروم، او برهنه جلو در ایستاد و راهم را بست. گفت بمان، کاری باهات ندارم. همان‌جا فهمیدم در دام افتاده‌ام. رفتارش هر لحظه تهاجمی‌تر می‌شد، فریاد می‌زد و من می‌لرزیدم. فقط وقتی تهدیدش کردم که همسایه‌ها را خبر می‌کنم، توانستم فرار کنم.»
او از آسیبی که سال‌ها درونش دفن شده بود سخن می‌گوید. «وقتی شنیدم آن زن جوان توانسته او را به دادگاه بکشاند، فهمیدم دیگر نمی‌توانم ساکت بمانم. او دیوار سکوت را شکست. امیدوارم زنان بیشتری جرأت حرف زدن پیدا کنند تا نشان دهند مردان قدرتمند چگونه با تکیه بر روابط و نفوذشان بدون هیچ مجازاتی از موقعیت خود سوءاستفاده می‌کنند.»

خواهر پژمان جمشیدی متجاوز، هویت شاکی پرونده رو فاش کرد و پیج اون رو در اختیار فالورهاش قرار داد. این اقدام امنیت قربانی رو بشدت به خطر میندازه و ممکنه باعث اذیت و آزارهای زیادی برای اون بشه. طرفداران جمشیدی در فضای مجازی به قربانی حمله‌ور شدن و بخاطر پوششی که داره در حال "هرزه" خطاب کردنش هستن.

مامک جمشیدی: "قربانی در ۶ ماه گذشته غذا خورده پس برادرم بیگناه است"
متاسفانه در کشور ما قربانی اگر زنده باشه و زندگی کنه با همچین وقاحتی ظلمی که بهش شده رو توجیه میکنن.