- چرا مردم از سلبریتی‌های متجاوز دفاع می‌کنند؟

1. علاقه افراطی:

گاهی طرفدار یک سلبریتی بودن بخش بزرگی از هویت افراد رو تشکیل میده و برای همین فرد اتهامات رو نه فقط حمله‌ای علیه سلبریتی محبوبش، بلکه همچنین حمله‌ای علیه شخص خودش برداشت میکنه. برای همین با محکوم کردن فرد قربانی سعی در نجات هویت خودش داره.

2. همبستگی و وجه اشتراک داشتن:

گاهی افراد اتهامات علیه سلبریتی‌ها رو مشابه بحران‌هایی که خودشون درش گرفتار شدن میبینن و برای همین پذیرش مجرم بودن سلبریتی، به معنای پذیرش اینه که خودشون هم مرتکب جنایتی شدن. پس برای توجیه و اثبات بی‌گناهی خودشون از متجاوزین و مجرمین دیگه حمایت میکنن. برای همین اکثر مردان آزارگر همبستگی زیادی با سلبریتی‌های متجاوز دارن.

3. تاثیر مردسالاری بر دیدگاه جامعه:

نظام مردسالار مردم رو شرطی میکنه که در هر شرایطی حق رو به مردان بدن و زنان رو نپذیرن. حالا اگر این مردان قدرتمندتر، ثروتمندتر و با نفوذتر از از اکثریت جامعه باشن، میل افراد به محافظت از اون‌ها و پیروی ازشون افزایش پیدا میکنه. مردم طی تاریخ و در گذر نسل‌ها مردانگی رو با صفات مثبت پیوند زدن و زنانگی رو با مکر و حیله، دروغ و جادو. به برداشت سیمون دوبووار، از اونجایی که مردان اصل انسانیت و زنان بعنوان "دیگری" تعریف شدن، رفتارهای منفی انسانی هرچند در مردان خنثی برداشت میشن، ولی در زنان بصورت برچسب‌های مخرب جنسیتی درمیان. پس این حمایت‌ها اتفاقی و یا حتی مستدل نیستن؛ بلکه از آموزش‌های زنستیزانه و ستم تاریخی علیه زنان نشات میگیرن.

4. ناآگاهی درباره تجاوز:

فقدان آموزش صحیح جنسی باعث شده تفاوت بین روابط رضایتمندانه و روابط اجباری برای مردم روشن نشه و بسیاری از مردم ندونن تجاوز یعنی چی. بعضی‌ها تجاوز رو نوعی رابطه جنسی عادی میدونن، بعضی‌ها فکر میکنن تجاوز یعنی سکس خشن، عده‌ی زیادی فکر میکنن تجاوز در اصل برای خود قربانی لذتبخشه، و خیلی‌ها هم اصلا تلاش نمیکنن که معنی خاصی رو براش در نظر بگیرن. نظراتی مثل «اون برای جلب توجه اینو گفته»، « رفته کارشو کرده الان پشیمون شده از رابطه میگه تجاوزه»، «خودش با پای خودش رفته اونجا معلومه دلش میخواسته»، «تجاوز دو طرفست حتما خودشم کاری کرده» و... حاصل این نادانی عمیق هستن.

5. توهم استعداد و شهرت=شخصیت خوب:

مردم گمان میکنن که افراد هنرمند، ورزشکار، ثروتمند و موفق، بواسطه توانایی‌هاشون در زمینه خاصی، لزوما انسان های خوب و با اخلاقی هستن. یا حتی رفتار حرفه‌ای اون سلبریتی‌های متجاوز در حضور مطبوعات و در مقابل همکارانشون رو به زندگی شخصیشون که در قاب دوربین‌ها ثبت نمیشه تعمیم میدن. مثلا "فلان ورزشکار با طرفدارانش خوش برخورد و مهربونه، پس نمیتونه تجاوز کنه." یا "این بازیگر همیشه محترمانه جواب همکاران زنش رو میده پس متجاوز نیست." در حالی که چهره‌ای که از سلبریتی‌ها در رسانه‌ها ساخته میشه، حاصل سرمایه کلان، وقت زیاد تیم‌های مختلف، و همینطور رفتارهای حساب شده و اعمال کنترل زیادی بر اخبار و مدیاست و قاعدتا با شخصیت واقعی اون سلبریتی‌ها یکی نیست.

6. باورهای مذهبی و سنتی:

لازم به ذکر نیست که مذهبیون و افراد محافظه‌کار، اغلب در صف طرفداری از متجاوزان پرچم‌داری میکنن. در دین عموما زن بعنوان ابزار سکس برای لذت دنیا و پاداش روز موعود به تصویر کشیده شده و به همین دلیل نماد "گناه و فساد" معرفی میشه. زنی که علیه یک مرد قدرتمند حرف میزنه "گناهکار" تلقی می‌شه، چون جرات کرده سکوت سنتی و رسم اطاعت بی چون و چرا از مردان رو بشکنه. زنان همیشه باید خودشون رو به این افراد "اثبات" کنن. اگه لباسشون، رفتار یا گذشته‌شون مطابق کلیشه‌های "زن خوب" نباشه، کسی باورشون نمیکنه.

7. ربط دادن جایگاه به رفتار:

مردم غالبا اعتقاد دارن که تجاوز رفتاری برای رفع نیاز جنسی مردان در شرایطی که دسترسی به شریک جنسی ندارن هست و به همین دلیل در قضاوت اینکه یک فرد با موقعیت اجتماعی بالا تجاوز کرده به مشکل برمیخورن. چون اعتقاد دارن اون سلبریتی امکان همخوابگی با زنان بسیاری رو داشته و به راحتی میتونسته به کمک ثروت و محبوبیتش شریک دلخواهش رو پیدا کنه. در این شرایط رفته رفته تجربه تجاوز فرد قربانی بجای اینکه خشونت‌آمیز و ناخواسته بنظر بیاد، یک افتخار و شانس تعبیر میشه. در حالی که تجاوز فقط به نیاز جنسی محدود نمیشه، بلکه گره‌خورده با مفاهیمی مثل قدرت، اعمال کنترل، خشونت جنسی، احساس برتری و ... هست که کاملا آگاهانه از طرف متجاوز اعمال میشه.

8. تلاش آگاهانه برای حفظ سیستم:

عده‌ی زیادی هم با وجود آگاهی نسبت به این خشونت، سعی میکنن با حمایت از متجاوزین سیستم مردسالار رو حفظ کنن و از اینکه قربانیان پشتوانه داشته باشن جلوگیری کنن، چون تداوم این نظام برای اون‌ها منفعت داره. برای مثال میشه به مردان زنستیز، سرمایه‌داران، مدیران فعال در حوزه‌های سرگرمی و رسانه‌ای و ... اشاره کرد.

وقتی فردی قربانی تجاوز میشه سکوت نکنید. وقتی اطرافیانتون قربانی‌نکوهی میکنن سکوت نکنید. وقتی مردم بدون آگاهی از زنستیزی سیستماتیک، به نتایج دادگاه برای طرفداری از متجاوز استناد میکنن سکوت نکنید. وقتی پوشش و رفتار قربانی دلیل تجاوز معرفی میشه سکوت نکنید. سکوت به معنای بی‌طرفی نیست، بلکه اصلی ترین شیوه‌ی طرفداری از متجاوزه. سکوت ما انقدر بلنده که صدای فریاد دیگران رو خفه میکنه.

- قربانی نکوهی یعنی چی؟

قربانی نکوهی به این معناست که افرادی که چیزهایی مثل آزار جنسی، تجاوز، خشونت خانگی، اذیت و آزار و... تجربه کردن رو تا قسمتی یا کاملا مقصر اتفاقی که براشون افتاده بدونیم، بجای اینکه روی مسئولیت مقصر و آزارگر تمرکز کنیم و درباره اتفاقی که افتاده حرف بزنیم. قربانی نکوهی یک مکانیسم اجتماعی برای حفاظت از قدرت، تقویت پدرسالاری در جامعه و تثبیت سکوت در برابر خشونت هست.
وقتی کسی چیزهایی مثل:
"اون نباید شب میرفت اونجا" ، "باید مقاومت میکرد و جیغ و داد راه مینداخت" ، "چی تنش بود؟" ، "چرا شکایت نکرد؟" ، "چرا بلافاصله با اون قطع ارتباط نکرد؟" ‌، "چرا ازش مدرک جمع نکرد؟" و...
رو میگه، درواقع داره بار مسئولیت رو از روی دوش ابیوزر برمیداره و به بازمانده‌ی خشونت تحمیلش میکنه و جریان بحث رو از اینکه "چرا اون ابیوزر انجامش داد" به سمت "چرا قربانی کاری نکرد؟" منحرف میکنه. این مسئله باعث ایجاد این توهم میشه که این خشونت قابل پیشگیریه اگر قربانی‌ها "درست" رفتار کنن، بجای اینکه فردی که مرتکب خشونت شده مسئول دونسته بشه.
قربانی نکوهی با ایجاد این باور که "چیزهای بد فقط برای آدم‌های بد اتفاق میفته" باعث میشه بسیاری از قربانیان سکوت کنن، چون گزارش دادن و متهم کردن ابیوزر فقط باعث میشه اعتبار خودشون از بین بره و مورد حملات تازه‌ای قرار بگیرن.

و یادمون باشه بردن و باختن پرونده‌ها ملاک تعیین متجاوزان نیستن، مخصوصا در ایران. سیستم قضایی ایران هیچ عدالتی نداره و کاملا در دست مردان و بر مبنای قوانین تاریخ گذشته مردسالارانه و اسلامی میچرخه. کسانی که در بحث جرائم جنسی به دنبال قضاوت مسئله براساس حکم دادگاه هستن، درواقع حامی تجاوزن. چون خوب میدونن که دادگاه در اکثریت پرونده‌ها به نفع متجاوز حکم صادر میکنه و اکثریت پرونده‌ها به نفع متجاوز تموم میشه.

جالبه که اسمتون برانداز حکومته چون فکر میکنید این سیستم عدالت نداره، ولی مرجعتون برای حمایت از یک قربانی تجاوز "دادگاه حکومتی"عه.

اگر توجه کنید میبینید در طرفداری از متجاوز و "جنس" و "شیء" دیدن زنان ارتباط تنگاتنگی وجود داره. بیاید به چندتا از استدلال های طرفداران این مرد نگاه کنیم:
"دختر براش ریخته"
"مگه ندید بدیده"
"صدتا از این بهتر دورشن چرا بخاطر این دردسر درست کنه برای خودش"
و....
بپذیرید که این مرد به یک زن تجاوز کرده، نه اینکه توی عروسی موز زیاد خورده باشه یا از یکی دزدی کرده باشه و یا جنس زیر قیمت از حراجی خریده باشه. این استدلال ها رو توی مسئله تجاوز آوردن، یعنی شما زن رو کالای مصرفی میبینی، نه یک انسان.

وقتی عشق ابدی اومد و ما فمینیست‌ها گفتیم نگاهش نکنید، دربارش حرف نزنید و بهش توجه ندید چون نه تنها سبک برنامش زنستیزانست، در فرهنگ ناسالم و زنستیزانه‌ای ساخته شده و عوامل زنستیزی داره، بلکه ده ها اتفاق ناجالب زنستیزانه‌ هم داخلش رخ داده و با زن‌های شرکت کننده بدرفتاری شده، بهمون گفتن پلیس فان و زیادی تعصبی و...
و خب نتیجه این شد که تو فصل دومش یکی از شرکت کننده‌های زن لیترلی قربانی آزار جنسی شد و داره از طرف مردها و بیننده ها هم تهدید میشه چون دربارش حرف زده. ولی بازم مطمئنم حرف حالیتون نمیشه و فصل سومشم بسازن با کله میرید ببینید.

مرده هم برگشته پست گذاشته گفته خیلی بی بندوباری که گفتی بهت تعرض شده کسی که بهش تعرض بشه نباید بره بگه

ایشون وکیل هستن

کتایون ریاحی:
کنار قربانی دادخواه بایستیم و برای روند تصحیح قانون تلاش کنیم. محاکمه چهره های قدرتمند با اتهامات خشونت جنسی این پیام را به جامعه میدهد که هیچکس فراتر از قانون نیست و باید پاسخگوی رفتار خود باشد، حتی اگر از جایگاهی معتبر، قدرت، نفوذ و ثروت بی‌انتها برخوردار باشد.

وقتی زنان دستمزد نصف گرفتن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی حق سقط از زنان گرفته شد، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دسترسی به لوازم پیشگیری از بارداری ممنوع شد تا زنان مجبور به زایمان بشن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو بدلیل زن بودن استخدام نمیکردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی اکثریت زنان قربانی خشونت خانگی شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان درگیر نقش‌های سنتی مردسالارانه شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی حضور زنان در سیاست ممنوع شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان حق مالکیت زمین و دارایی نداشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان نمیتونستن تجارت کنن یا حتی حساب بانکی باز کنن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان درگیر ازدواج اجباری شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان حق طلاق نداشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان قربانی آزار جنسی در محیط کار شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از دسترسی به مراقبت های بهداشتی ضروری محروم شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان هم از اشتغال و کسب درآمد منع شدن و هم وظیفه بزرگ کردن کودکانشون به گردنشون افتاد و مجبور شدن برای سیر کردن شکم بچه‌ها به بدترین خفت‌ها تن بدن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان در سیستم حقوقی دیوانه انگاشته شدن و شهادت و شکایات اون ها نادیده گرفته شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو در سرتاسر رسانه‌ها ابژه انگاری کردید و اون هارو حیوان‌خو، احمق، ضعیف، ناتوان و بیش‌جنسی شده نشون دادید جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ابتدایی ترین آموزش‌ها محروم شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ارث محروم میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان در مذاهب و آیین‌ها قربانی میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی ادیان مردانه وجود زنان رو گناه خوندن و از حقوق انسانی محرومشون کردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی جلوی سفر و آزادی اجتماعی زنان گرفته شد و در خانه هاشون حبس شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی هزاران سال برای پوشش زنان تصمیم گرفتن و بدن زن در هر جغرافیایی به نحوی تابو شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دختران رو از نوزادی و شیرخوارگی به عقد و ازدواج مردان دراوردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی اندام جنسی زنان رو مثله کردن تا جلوی لذت جنسیشون رو بگیرن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی در جنگ‌های مردانه، به زنان تجاوز میشد و به اسارت و بردگی گرفته میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی در ادیانی مثل زرتشت در زمان پریود زنان رو از حضور در شهرها و منازلشون منع میکردن و در محل نگهداری حیوانات حبسشون میکردن و اون ها رو نجس میخوندن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو با اتهام روابط جنسی سنگسار میکردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از حق تحصیل منع شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی فقر چهره زنانه گرفت چون زنان به طور کلی از اقتصاد کنار گذاشته شده بودن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی بدن زنان رو برای فروش کالاها به نمایش میذاشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی که فرهنگ تجاوز روایات زنان رو کم اهمیت جلوه میداد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ورزش محروم بودن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی که دختربچه‌ها تحت فشار اجتماعی شدیدی برای ازدواج و خانه نشینی بودن و بعد از ۱۲ سالگی ترشیده لقب میگرفتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو از زمینه های مهندسی، ریاضی، تکنولوژی و.. حذف کردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی تجاوز و خشونت جنسی علیه زنان رو بعنوان یک سلاح برای تحقیر و مجازات بکار بردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو در اینترنت تا سر حد مرگ تحت آزار و اذیت جنسی و حملات انلاین قرار میدادن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنانِ قربانی، مقصرِ جرائم جنسی جلوه داده شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دستاورد های زنان در علم، هنر، سیاست و زمینه‌های اجتماعی نادیده گرفته شد و نتایج تحقیقات زنان در علم به طور سیستماتیک کنار گذاشته میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی نقش زنان در جنبش ها و انقلاب ها در کتب تاریخی سانسور میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی آثار ادبی و هنری زنان توسط مردان به سرقت میرسید جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی هویت حاکمانِ زن، توسط تاریخ نویسان، به عروسک های جنسی زینتیِ دست نشانده تقلیل پیدا میکرد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی تحقیقات و مطالعات و حتی اختراعات زنان برای قرن‌ها به نام مردان زده میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان بخاطر میل جنسی داشتن مجرم شناخته شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان برای متهم شدن به سواد داشتن سوزانده میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دختر بچه ها توسط پدران و برادرانشون سلاخی میشدن جنگ جنسیتی نبود.

فقط وقتی جنگ جنسیتی شروع شد که زنان قادر شدن و تصمیم گرفتن که حرف بزنن. مگه نه؟

متجاوز جمشیدی تا چند ساعت دیگر آزاد خواهد شد

مردان سلبریتی و فمینیسم نمایشی

در سال‌های اخیر، شاهد ظهور نسلی از مردان سلبریتی هستیم که با ژست فمینیستی سعی در مطرح کردن خود دارند و یا میخواهند چهره عمومی خود را بازسازی کنند. این عمل در ظاهر برای طرفداران این مردها دلگرم کننده و خوشایند است، اما متاسفانه چیزی نیست که برگرفته از حسن نیت و دلسوزی واقعی باشد. درواقع این نمایش‌های برنامه‌ریزی شده فقط در جهت حفظ شهرت و منافع اقتصادی هستند. از آنجایی که اکثریت مخاطبین این مردان را زنان تشکیل میدهند، حقوق زنان برایشان تبدیل به نوعی استراتژی بازاریابی شده است. در این فضا فمینیسم معنایی ندارد، هدفی ندارد، نیازی به اثربخش بودن ندارد و فقط یک ترند برای صنعت سرگرمی است.

وقتی آثار زنانه ابزار طمع مردان میشوند!

حتما بارها شاهد بودید که مردان هنرمند، مشهور، ورزشکاران و سلبریتی‌ها با استوری کردن آهنگ‌های فمینیستی، انتشار عکس در حال "مثلا خواندن" کتاب‌هایی چون "کیم جی‌یونگ متولد ۱۹۸۲" و یا با پست گذاشتن از بلیط فیلم‌های سینمایی نظیر "باربی"، تلاش میکنند از خود تصویری آگاه، همدل زنان، مدرن و فمینیست بسازند و حتما برایتان تعجب برانگیز بوده است چون این مردان همان کسانی هستند که همواره درحال بازتولید نظامی هستند که وانمود کرده‌اند با آن مخالف اند. نگران نباشید، مشکل از شما نیست و زیادی حساس نشده‌اید؛ چون این مردان واقعا حقوق زنان را تبدیل به سپری برای جلوگیری از انتقاد و رسوایی کرده‌اند. فمینیسم به مردان میگوید اگر همراه‌اند، باید از امتیازات خود دست کشیده و با جنبش‌های زنانه همراهی کنند، اما افسوس که "فمینیسم مردانه" برای مردان نارسیسیست سرمایه‌دار، راه دیگری برای جلب توجه و "بازسازی چهره عمومی" است. چهره‌ای که شاید بارها با جرائمی چون "خشونت خانگی، اظهارات ضد زن، آزار و اذیت همکاران زن، لیریک‌ها و دیالوگ‌های زنستیزانه، تجاوز و ..." لکه دار شده است.

اگر فمینیست هستید پس چرا کاری برای زنان نمیکنید؟

این سوال اهمیت بالایی دارد و حتما باید هنگام قضاوت سلبریتی‌های مرد در ذهنمان باشد. چندی پیش رویداد یا ایونت خیریه‌ای جهت پیشگیری و درمان سرطان سینه در کره جنوبی برگزار شد و سلبریتی‌هایی که این مراسم را با پارتی و کلاب اشتباه گرفته بودند رسوایی‌های فراوانی برای خودشان رقم زدند. اما از میان همه، طرفداران چند سلبریتی مرد سعی داشتند با این ادعا که "او فیلم باربی را تماشا کرده پس فمینیست است" از این رسوایی نجاتشان دهند. ما این سوالات را از این طرفداران میپرسیم:
اگر او فمینیست است چرا از وضعیت اسفناک زنان کشورش حرف نمیزند؟
اگر او فمینیست است چرا تنها وقتی که جرم و جنایت مرتکب میشود و نیاز به پاک کردن اسمش دارد یاد خیریه‌های زنان می‌افتد؟
اگر او فمینیست است چرا قرارداد خود را با کمپانی‌ها و رسانه‌های زنستیز فسخ نمیکند؟
اگر او فمینیست است چرا سفیر شرکت‌های اسرائیلی مسبب مرگ زنان فلسطینی است؟
اگر او فمینیست است چرا هنوز با سلبریتی‌های پرابلماتیک و متجاوز، رابطه دوستی دارد؟

"زنان فمینیست بد و مردان فمینیست‌ خوب‌تر"

بیایید به بحث همان مجلاتی که این مردان را فمینیست معرفی میکنند و برایشان جوایز افتخاری تدارک میبینند برگردیم‌. چون در بخش قبل به ایونتی در کره پرداختم، اینجا هم باز کره جنوبی را مثال میزنم. این کشور یکی از محافظه‌کار ترین و زنستیزترین کشورهاست، بطوری که نرخ تجاوز، خشونت خانگی، اخراج زنان از محل کار، زنکشی و آزار جنسی کودکان در آن بسیار بالاست و حتی فمینیست بودن در آن یک تابوی بزرگ است که میتواند باعث مرگ زنان شود. در چنین شرایطی آیا عقلانی است که "فمینیست غیرواقعی بودن" مردان ثروتمندی که سابقه‌ی طولانی زنستیزی دارند جشن گرفته شود؟ آیا در شرایطی که زنان سلبریتی بیشماری در کره جنوبی بخاطر کوچکترین رفتار فمینیستی تهدید به مرگ شده‌اند، طرفداران خود را از دست داده‌اند، از قراردادهای خود کنار گذاشته شده‌اند و آزار جنسی و سایبربولی فراوانی را متحمل شده‌اند تا حدی که تعداد زیادی از آن‌ها یا خودکشی کرده و یا اقدام به خودکشی ناموفق داشته اند، باید از مردان زنستیز بخاطر خواندن یک کتاب و عکس گرفتن با یک نویسنده تقدیر شود؟ چه چیزی باعث میشود زن فمینیست بد باشد و مرد فمینیست حتی از خوب هم خوب تر؟ چرا مردان را حتی در "فمینیسم" هم از زنان برتر میدانید؟؟؟...

دوستان قشنگم، لطفا مردان تاثیرگذار، ثروتمند و پرنفوذی که طرفدارشون هستین و جایگاه بالایی در رسانه‌ها دارن رو با performative man های رندوم که تو خیابون و کافه ماچا میخورن و کتاب دستشون میگیرن که توجه زنان رو جلب کنن مقایسه نکنید. دلیل اینکه ما متن متفاوتی برای این سلبریتی ها نوشتیم هم این اعتبار و قدرتشون بود. این افراد محبوبیت، اعتبار و ثروت زیادی از طریق این اداهای مثلا فمینیستی‌شون درمیارن و بواسطه جایگاه خودشون توانایی و امتیاز این رو دارن که زندگی زنان زیادی رو تباه کنن و یا آسیب بزرگی به زنان و جنبش حقوق زنان وارد کنن. فمینیسم مذهب و فرقه نیست که بگیم هرکسی بیشتر تظاهر کنه فمینیسته برای ما بهتره، مسائل فمینیستی حساسیت بالایی دارن و سختگیری ما هم از این جهته. این فمینیست خطاب شدن برای اون‌ها فقط سود و ثروته و اگر سواستفاده‌ای صورت بگیره و یا خطایی ازشون سر بزنه و یا از اعتباری که از جنبش زنان کسب کردن استفاده کنن تا کار اشتباهی مرتکب بشن، این ما هستیم که باید با زندگیمون هزینه رو پرداخت کنیم.

مرضیح یا mansplaining چیست؟

مرضیح (یا مردفهم کردن) ترکیب واژه‌های مرد و توضیح هست که معادلی فارسی برای کلمه mansplaining با معنایی مشابه بشمار میاد. این اصطلاح به این موضوح اشاره داره که مردان معمولا واضحات رو به شیوه‌ای که انگار زنان عقل یا دانش و تجربه کافی ندارن بهشون توضیح میدن و با توهم برتری داشتن سعی میکنن زنان رو در هر بحثی با نگاه از بالا به پایین آموزش بدن. مردان مرضیحگر در موضوعات مختلف خودشون رو معتبر تر از زنان میدونن و نظرات و عقاید خودشون رو با ژست عاقل اندر سفیه و عقل کل بودن به زنان دیکته میکنن، حتی اگر این زنان صلاحیت و دانش بیشتری داشته باشن و یا حتی متخصص در اون زمینه باشن.

لیلا علیرمایی زن ۴۰ ساله اهل مریوان توسط یکی از همسایگان خود (کیوان باسامی) که از اعضای رسمی سپاه پاسداران می‌باشد بوسیلەی سلاح گرم بە قتل رسید. قاتل سپاهی به خانه‌ی او وارد شده بود و از او خواسته بود از همسرش طلاق بگیرد و با او ازدواج کند، اما لیلا مخالفت کرده بود که همین موضوع انگیزه قتل او شد. کیوان باسامی، لیلا علیرمایی را روبروی مغازه پلاستیک فروشی‌اش که در مجاورت یک مدرسه قرار داشت، بوسیله‌ی کلاشینکف به رگبار بست و به قتل رساند. این عضو سپاه دو همسر دیگرش را نیز تحت خشونت شدید قرار داده بود. همسر اولش را با اسلحه تهدید کرده و همسر دومش نیز بدلیل خشونت مداوم درخواست طلاق به او داده بود.
#زنکشی

طبق گفته‌ ها مجله هم میهن با قربانی کیس پژمان جمشیدی مصاحبه کرده، پژمان جمشیدی 50 میلیارد بهش پیشنهاد داده تا شکایتش رو پس بگیره ولی قبول نکرده و پژمان با وثیقه آزاد شده، پزشک قانونی هم تجاوز رو دوبار تایید کرده.

متجاوز جمشیدی که گفته بود برای دیدن پدرم به ترکیه رفتم، ساعاتی پیش به کانادا فرار کرد.

جمشیدی در فرودگاه در حال فرار

استوری مامک جمشیدی، خواهر پژمان جمشیدی متجاوز خطاب به بازیگران زن:
"شما تو سینما هیچی نشدین و حالا که از سکه افتادین یادتون افتاده بهتون تجاوز شده"

جسد لیا اسمیث زن ترنسجندر بیست و یک ساله، ورزشکار سابق و دانشجوی کالج در مزرعه‌ای پیدا شد. این درحالیه که ظاهراً مقامات محلی مرگ او خودکشی اعلام کرده‌اند!

@ZanAzadeh7