"من به کسی که بر علیه جنسیت من تبعیض قائل خواهد شد زندگی نخواهم داد، گوشت و خون من نباید تبدیل به تیغه‌ای در برابر خودم شود. اگر دنیایی که از بدن من زاده میشود به من ستم میکند، من نمیگذارم آن دنیا وجود داشته باشد."
- شعار ضد تولد و بارداری از جنبش 4b کره جنوبی

در پی ادامه افزایش سرسام آور نرخ ارز و کسادی بازار در ایران، شمار زیادی از کسبه و شهروندان در خیابان جمهوری تهران تجمع کرده و شعارهای اعتراضی سر دادند. در ویدیوهایی که از اطراف پاساژ علاالدین منتشر شده، معترضان خواستار پیوستن مردم و سایر بازاریان به آن‌ها می‌شوند. گزارش‌های مشابهی از تجمع و اعتصاب در بازار شوش تهران نیز منتشر شده است.

در کامنت‌ها یکسری‌ها گفتن با این اعتراضات همراهی نمیکنن چون خیلی ناقصه، شعارهاش جالب نیست (دارن میگن نیروی انتظامی، حمایت حمایت) و برای آزادی هم نیست بلکه منحصرا بخاطر اقتصاده. برای همین ترجیح میدن خودشون بصورت مستقل، و نه همراه این‌ها، با حکومت روبرو بشن.
این باعث شد بعضی‌ها اشتباه برداشت کنن و توضیح بدن که زنان هم از مشکلات اقتصادی رنج میبرن. ولی موضوع این نیست که زنان از مشکلات اقتصادی رنج میبرن یا نه، اگر بر این مبنا نگاه کنیم بدلیل عدم اشتغال زنان، محرومیت زنان ار تحصیل، نصف بودن دیه و ارث، سکس‌ورک، بیخانمانی، قاچاق جنسی، قوانین تبعیض آمیز، سقف شیشه‌ای، اختلاف دستمزد، نابودی مشاغل زنان در دوران کرونا، کار بی مزد زنان، کنیز داری در کشورهای اسلامی، نداشتن ثروت بین نسلی، کشاورزی بی مزد زنان، نقش‌ها و کلیشه‌های جنسیتی، کار خانگی و .... در دیدگاه فمینیستی فقر یک مشکل زنانه تلقی میشه و زنان همواره آسیب پذیری بیشتری در برابر مشکلات اقتصادی دارن. زنان ایرانی همیشه امید برای مهاجرت، تحصیل و اشتغال داشتن که با خراب شدن وضع اقتصادی قادر نیستن بهش برسن. موضوع اینه اعتراضات کسانی که در جهنمی به اسم ایران زندگی میکنن و آگاهانه مصائب زنان، افراد LGBT+ و گروه‌های اقلیت رو نادیده میگیرن نتیجه مطلوبی برای زنان نخواهد داشت. زنان به حقوق پایه خودشون نیاز دارن، به آزادی و استقلال نیاز دارن. اقلیت‌ها به آزادی و امید برای زندگی نیاز دارن. اعتراض به اقتصاد چیزی نیست که جون ما رو نجات بده یا آینده‌ی روشنی رو برای ما ترسیم کنه. ما نیاز به ژن ژیان ئازی داشتیم که مردم ایران نشون دادن اصلا لیاقت دزدیدن شعارش از زنان کورد رو نداشتن و سالها با رسیدن به شعور لازم براش فاصله دارن. اگر این اعتراضات اجازه داد زنان از مصائب و مشکلاتشون حرف بزنن و همه افراد از جمله افراد LGBT+ رو پذیرا شد، اگر حکومت رو برای محرومیت‌ها و خشونت‌های علیه زنان و اقلیت ها زیر سوال برد، اون موقع همه میتونن بدون ترس و تردید بهش ملحق بشن.
بعضی ها با انقلاب اینجوری برخورد میکنن که اوکی اگه این یکی خوب نبود بعدش دوباره یکی دیگه میکنیم بهتر بشه. ولی اینطور نیست. اگر انقلاب پیش رو برای ما مطلوبیت نداشته باشه راه پیش و پسی باقی نمیمونه. نمیشه از زنان و اقشار و گروه های تحت تبعیض انتظار داشت که یکبار بخاطر بقیه انقلاب کنن و بعد که بدنشون رو برای مطالبات بقیه فرش کردن و جونشون رو فدا کردن، دوباره بشینن و دنبال عمیق ترین اصلاحات ممکن باشن تا حق زنده بودنو در ساختار و حکومت جدید طلب کنن.
به هر حال من که شخصا از گروه‌ها و چهره‌هایی حمایت میکنم که نماینده زن، زندگی و آزادی باشن. فقط هم برای زن، زندگی و آزادی حاضرم هزینه بدم و مبارزه کنم. الان وقتشه که نهایت توان خودمون رو بذاریم و در سمت کسانی بایستیم که واقعا دلسوزن و راه درست رو میرن و باید با تمام توان افراد سودجویی مثل پهلوی و طرفداران متعصب و زنستیزش رو پس بزنیم.

در پی صحبت های دیروز، شما فکر کنید ما با همچین مردی و عقاید این‌چنینی همراه بشیم. بنظرتون بعد از اینکه انقلاب کرد قراره تف بندازه تو صورتمون؟ حقوقمون که پیشکش. انقلابی که آزادی و حقوق ما یکی از محورهای اصلیش نباشه، قراره فقط تکرار بیهوده‌ی جمهوری اسلامی باشه که این مردان جای بسیجی‌ها رو بگیرن.

جمهوری اسلامی سالها سعی کرد هر ضدیتی با خودش رو به سلطنت نسبت بده و تمام مخالفین خودش رو سلطنت‌طلب و پادشاهی‌خواه معرفی کنه. نتیجه این شد که مردم در یک دو راهی کاذب گیر افتادن و هرکسی که باهوش تر از این بود که از بین این دو انتخاب کنه از معادله حذف شد. هرکسی که به پهلوی انتقاد کرد برچسب آخوند و عرزشی گرفت و هرکسی که به خامنه‌ای انتقاد کرد شد سطلی. انگار که مردم بیچاره‌ی ایران لیاقت دموکراسی و زندگی مدرن رو ندارن و محکومن که هر پنجاه سال انقلاب کنن تا دیکتاتور جدیدی رو به کشورشون بیارن. واقعا خسته شدم از این همه بی‌فکری و استیصال.

ژینو بابامیری، دختر زندانی سیاسی رزگار بابامیری، در لیست چهره‌های الهام بخش روزنامه گاردین در سال ۲۰۲۵ قرار گرفت.

روزنامه گاردین در مطلبی با تیتر «می‌توانیم قهرمان باشیم» ده نفر از چهره‌های الهام بخش و تاثیر گذار مورد توجه خودش را از کشورهای مختلف انتخاب کرده است. در این نام‌گذاری ویژه گاردین، ژینو بابا‌میری به خاطر فعالیتش در حوزه دادخواهی و تاسیس گروه «دختران دادخواه» به همراه مریم حسینی فرزند زندانی سیاسی اعدام شده مورد توجه ويژه قرار گرفته است. گاردین نوشت:

«دیدن ژینو که در تبعید مبارزه میکند، ما را به یاد روزهای بعد از مرگ ژینا امینی می‌اندازد. زمانی که زنان جوان ایرانی در خیابان‌ها برای آزادی می‌جنگیدند.»

روز یکشنبە ٧ دی ماه، یک زن ۶۲ سالە در ساوە توسط همسر خود بەقتل رسید. انگیزه‌ی این فرد از ارتکاب جرم در رسانه‌های حکومتی تحت عنوان مبهم "اختلافات خانوادگی" اعلام شده است.
#زنکشی

هرجا بیو داشتم تبدیلش کردم به زن زندگی آزادی. لطفا شما هم همین کار رو بکنید. این پیام رو فوروارد کنید یا کپی کنید یا هرچی لطفا به همه اطلاع بدید، زن زندگی آزادی نباید بمیره.

روایت یکی از زنان ایرانی از کار معدن:

Instagram: @hermeticc.ir

"چندسال پیش یک‌ معدنی‌ کار می‌کردم قرار شد نیروهارو تقسیم بندی کنیم، طبق کاری که ازشون دیده بودم داخل کارگاه، صرفا روی کاغذ بهشون عنوان متناسب با کارشون دادم. گویا از عناوین راضی نبودند، بعد از پایین رفتن از دویل، سنگ بود که پشت سر‌ من می‌اومد. از اون به بعد هرموقع تو کارگاه با نیروها بحث داشتیم بعدش می‌گفتم: پشت سر من سنگ و زغال رها نکنید.🙂"

هرچند هنوز همه جای شهر نوشته‌های زن زندگی آزادی باقی موندن، ولی دلم میخواد دوباره شروع کنیم و همه جا بنویسیمش

استوری یک وکیل از شروط یک داماد در ازدواج...

اگر قرار باشه پام رو از خونه بیرون بزارم با سر دادن شعار زن زندگی آزادی این کار رو می‌کنم چون من از سرکوب‌های شبانه روزی جامعه نسبت به زنانی که فقط‌ نفس می‌کشند و فقط وجود دارند خسته شدم.

دغدغه‌ی من حجابه
دغدغه‌ی من زن زندگی آزادیه
دغدغه‌ی من نفس کشیدنه
و تا وقتی که پسشون نگیرم همیشه همین میمونه‌.

سلطنت طلب‌ها دارن تو ایران اینترنشنال میگن هرکسی که بگه زن زندگی آزادی حکومتیه و فقط شعار این آخرین نبرده پهلوی برمیگرده و جاوید شاه درسته...
سطلی‌های عزیز چرا انقدر از "زن" میترسید؟

چرا سلطنت پهلوی زنستیزانه است؟

- اول، در سطح حقوقی، خود قانون سلطنت مشروطه صراحتا زنستیز است.

اصل ۳۶ متمم قانون اساسی مشروطیت (اصلاح‌شده در ۱۳۰۴) به روشنی بیان می‌کند سلطنت در «اعقاب ذکور» شاه برقرار است. این یعنی زن نه‌تنها از سلطنت، بلکه از امکان بالقوه‌ی سلطنت نیز حذف شده است. اصل ۳۷ نیز ولایت عهدی را حق «پسر بزرگتر شاه» می‌داند و حتی در سناریوی نداشتن پسر، باز هم تصمیم‌گیری نهایی در اختیار شاه و مجلس برای انتخاب یک مرد دیگر برای سلطنت باقی می‌ماند، نه به رسمیت شناختن حق برابر زنان.

- دوم، دیدگاه شخصی محمدرضا پهلوی و پدرش راجع به زنان نیز این ساختار را بازتولید کرده است.

اظهارات محمدرضا شاه در گفت‌وگو با خبرنگاران خارجی نمونه‌ای روشن از زنستیزی ساختاری است؛ او صراحتا توانایی زنان برای حکومت را زیر سوال برده و حتی از نایب السلطنه بودن فرح ابراز نارضایتی می‌کند. او میگوید زنان متقلب و شرور هستند و هرگز در طول تاریخ حتی نتوانسته اند یک آشپز فوق العاده تحویل جامعه دهند. او میگوید زنان فقط باید زیبا باشند و لبخند بزنند چون توانایی برابر با مردان ندارند. او میگوید نگران به قدرت رسیدن فرح است چون زنان نمیتوانند واکنش‌های منطقی در شرایط بحرانی داشته باشند. محمدرضا تمام این حرف‌ها را در حضور فرح میزند. این نشان می‌دهد که حتی در چارچوب «مدرن سازی» پهلوی، برابری جنسیتی هرگز بعنوان یک اصل سیاسی پذیرفته نشد، بلکه صرفا به سطح نمادین یا ابزاری (آموزش، پوشش، نمایش چهره‌ی مدرن دولت) محدود ماند.

- سوم، رفتار و گفتار جریان‌های سلطنت طلب امروز نیز استمرار همان منطق زنستیزانه را نشان می‌دهد.

تلاش برای طرح نام نور پهلوی به‌عنوان ولیعهد، نه از سر باور به حق زنان برای حاکمیت، بلکه واکنشی مصلحتی به بن بست ژنتیکی سلطنت است. اینکه عده‌ای نور زهرا پهلوی را بعنوان ولیعهد معرفی می‌کنند به این خاطر است که رضا پهلوی فرزند مشروع دیگری برای سلطنت ندارد. حتی در این سناریو نیز بسیاری از سلطنت‌ طلبان به‌دنبال انتقال «مشروعیت» از بدن زن به مرد مرتبط با او هستند: شوهر، پسر آینده، یا یک واسطه‌ی مذکر.
بنابراین منطق سلطنت منطقی است که ناگزیر به «اسپرم محوری» و در نتیجه مرد محوری و حذف زنان از سوژگی سیاسی می‌رسد. سلطنت با برابری جنسیتی ناسازگار است. حذف زنان، ستون فقرات این نظام است.

کسی که بخاطر ضدیت با حقوق زنان از اعتراضات عقب بکشه لیاقتشه به بدترین شیوه توسط این حکومت بمیره. نه اینکه با استفاده از همراهی زن ها به مطالباتش برسه. ایرانی بفهم. ایرانی زن‌ها آدمن. ایرانی زن ها حقوقشون رو میخوان. ایرانی انقدر زن‌ها رو از همه چیز حذف نکن.

خیلی خنده داره واقعا. هم جمهوری اسلامی میخواد ما خفه بشیم، ما سانسور بشیم و ما در اجتماع حضوری نداشته باشیم، هم جمعیت ضد جمهوری اسلامی میخوان ما خفه بشیم و خودمونو پنهان کنیم. هنوز گفتن "زن" در این کشور تابو محسوب میشه و ازمون انتظار میره باهاش مشکلی نداشته باشیم.
بخاطر همینه که ما نمیذاریم زن زندگی آزادی رو زیر جاوید شاه گفتن هاتون دفن کنید. زن ایرانی دوباره شهروند درجه دو نمیشه.

ما این دفعه نه پراید فلگ هامون رو قایم میکنیم 🏳‍🌈، نه ترنس فلگ رو🏳‍⚧. ما این دفعه نه لباس مورد نظر شما رو میپوشیم و نه اهمیتی میدیم که قشر خاکستری دلسرد میشه یا نه. ما نه شعارهامون رو بخاطر شما تغییر میدیم و نه خودمون رو بخاطرتون حذف میکنیم. ما به اندازه شما مهمیم، مطالبات ما به اندازه شما مهمه و متاسفانه شرایطی رو برامون ساختید که اتفاقا مطالبات ما بشدت از شما حیاتی تره. اگر فکر میکنید ما باید برای شما حذف بشیم پس اصلا دلخوش به همراهی ما نباشید.

"زن زندگی آزادی" غنیه، تاریخی از مبارزه رو پشت خودش داره، نوید دهنده‌ی روزهای جدیده، دربرگیرنده تمام مطالبات ملته. حقوق زنان و اقلیت‌ها رو فریاد میزنه، از معیشت و زندگی میگه و آزادی که مهم ترین خواسته یک ملته رو از قلم نمیندازه. زن زندگی آزادی نا آشناست، چون ما هیچوقت زندگیش نکردیم. ولی جاوید شاه چیزیه که تجربش رو داریم و کل تاریخ کشور رو میشه درش خلاصه کرد. جاوید شاه یعنی برگشت، زن زندگی آزادی یعنی گذشت. عادیه که ملت تحت آزار مثل رفتار افراد قربانی خشونت به الگوهای آشنا بچسبه و نخواد که آزاد بشه. ولی منطقی نیست. دوست داشتنی و مطلوب نیست.