Munich - February 14

نوریه یه دختر بچه ۱۳ ساله‌ اهل افغانستانه. بعد از دست دادن پدرش مجبور شد موهاشو کوتاه کنه و لباس پسرونه بپوشه فقط برای اینکه بتونه تو رستوران کار کنه و نون بیاره خونه و کمک خرج خانواده ش باشه. نوریه الان توسط طالبان بازداشت شده و تو بازداشگاهای طالبان جوری دارن ازش بازجویی میکنن که انگار یه مجرم خطرناکه درصورتی که تنها جرمش اینه که دختره و می‌خواسته که زنده بمونه.
چون زیر سلطه‌ی طالبان، زن بودن خودش جرم حساب می‌شه. زن‌ها حق تحصیل ندارن، حق کار ندارن، حق زندگی معمولی ندارن.
این کاریه که حکومت‌های مردسالار مذهبی و زن‌ستیز با زن‌ها می‌کنن: زن رو از انسان بودن می‌ندازن، تبدیلش می‌کنن به موجودی که باید حذف بشه یا زندانی.
از همه بدتر سکوت عجیب و ترسناک جهانه. سکوتی که کم از همدستی نداره. دنیا داره نگاه می‌کنه و هیچ کاری نمی‌کنه، انگار زندگی دخترای افغانستان ارزش نداره.
هر کسی هم که سعی میکنه از جنایاتی که حکومت های اسلامی و مسلمونا در حق زنان افغانستان و ایران میکنن حذف بزنه، سریع با برچسب‌هایی مثل «اسلاموفوب» ساکتش می‌کنن، به جای اینکه کنار زن‌ها بایستن و جلوی اسلام و این سیستم زن‌ستیز رو بگیرن.
نوریه فقط یه اسم نیست… نوریه صدای هزاران دختره که دارن زیر چکمه‌ی طالبان له می‌شن.

تورنتو

راه حل حکومت تروریستی اسلامی برای کاهش هزینه‌های دولت اخراج کودکان از مدارس بود، نه قطع حقوق نجومی مسئولین و جلوگیری از دزدی‌ها و چپاول‌ها. البته این جای تعجب نداره، همیشه همینطور بوده.
چیزی که خشم آدم رو برانگیخته میکنه اینه که ایرانی‌ها بجای اعتراض، یا حتی بجای بی‌تفاوت بودن، دارن برای دولت دست میزنن و در کامنت‌ها تشویق میکنن. مگه وسط انقلاب نیستیم؟ پس چرا نژادپرستیتون باعث میشه بیفتین تو بغل آخوند؟

زنده باد جنبش آزادی خواه مردم ایران

مرحوم اپستین از پتانسیل مساجد بی‌خبر بود.