مفتخرم که الهام‌بخش شخصیت اصلی سلستینا واربک در مجموعۀ هری پاتر بوده‌ام. جان بخشیدن به موسیقی او در این پروژه جاه‌طلبانه از سوی انتشارات پاترمور و آدیبل بسیار لذت‌بخش بود و امیدوارم این آهنگ‌ها در طول کتاب‌های صوتی، تجربه شنیداری واقعاً جادویی‌ای را برای طرفداران در سراسر جهان رقم بزنند.

من بدجوری خورۀ کتابم. هیچ‌وقت خیلی با فیلم‌ها حال نکردم. البته دیدمشون‌ها، ولی از طریق فیلم‌ها وارد دنیاش نشدم. وقتی داشتم بزرگ می‌شدم عاشق کتاب‌ها بودم. من جزو اون دسته آدمایی بودم که وقتی کتاب اومد دستم، ۱۱ سالم بود؛ هری هم ۱۱ سالش بود. باهاشون بزرگ شدم. بعدش که سنم رفت بالاتر، یه مدت یه جورایی از زندگیم رفتن بیرون. تا اینکه دوباره از طریق کتاب‌های صوتی با صدای استیون فرای کشفشون کردم. شش هفت سال گذشته، هر شب موقع خواب گذاشتمشون روی دور تکرار و گوش دادم؛ یه جورایی برام حکم قرص خواب رو داره. مثل کف دستم حفظمشون. سرِ این کتاب‌ها یه نِرد (خوره‌) تمام‌عیارم.

احتمالاً «شاهزاده دورگه». «جام آتش» هم خوبه و پایان‌بندی محشری داره. ولی یه سری سؤال‌ها دربارۀ حفره‌های داستانیِ بخش مسابقه‌ش دارم. تورنمنتِ خیلی جذابی برای تماشا کردن نیست، مگه نه؟ غیر از اون مرحلۀ اژدها، [تماشاچی‌ها] که زیر آب رو نمی‌بینن، توی هزارتو رو هم که نمی‌تونن ببینن؛ پس نمی‌فهمم چه لذتی برای بقیۀ مدرسه داره؟

تحقیق خیلی کمی لازم داشت، چون کتاب رو خیلی خوب می‌شناسم و در اصل از همون دنیایی میام که لاکهارت میاد. من اینجوری بهش نگاه می‌کنم: یه تیکۀ کوچیک از لاکهارت توی همه‌مون هست، و توی من بیشتر از یه تیکه کوچیک ازش پیدا میشه! واسه همین لازم نبود خیلی به خودم فشار بیارم. می‌دونستم وقتی قراره بیای و کار صوتی کنی، واسه همچین شخصیتی باید حسابی مایه بذاری. نمی‌خواستم خیلی باکلاس و اتوکشیده بازیش کنم. اون‌قدر از واقعیت پرته که هر چقدر بخوای می‌تونی بزرگ و شلوغش کنی.
لاکهارت رو خیلی دوست دارم. دلم می‌خواد یه هفته باهاش وقت بگذرونم.

صددرصد! بی‌صبرانه منتظرم کتاب‌ها رو برای بچه‌هام بخونم. باید زور بزنن تا جلومو بگیرن! کتاب‌های فوق‌العاده‌ای‌ هستن برای اینکه یه پدر یا مادر بخواد باهاش بچه‌ش رو وارد دنیای کتاب‌خونی و ادبیات کنه.

هر نقشی باشه قبول می‌کنم. حتی اگه سیاهی‌لشکر اون پشت هم باشم پایه‌م، برام مهم نیست. عاشق اینم که توش باشم.