زن باشی
و مردی از چشمانت بنویسد،
از تردی بوسه هایت،
از نرمی رایحه ی تنت،
از منحنی خلقتت.
مرد باشی و کسی یادش نیاید
از چه برایت بنویسد.

#ای_لیا
@boiereihan

حس خوب خودش پا نمیشود بیاید بنشیند روی زانوهایت، لبهایش را بگذارد روی لبهایت و تنت را داغ کند!
نه عزیز من! حس خوب را باید خودت بوجود بیاوری.
خود خودت ...

#ای_لیا
@boiereihan

تنهایی خیال را
چای پرمیکند
اما آغوش را چه کنیم؟

#ای_لیا
@boiereihan

مردها همه شان اینطور نیستند که توی ذهن برخی زنها حک شده است، موجوداتی بی خیال و فقط در پی خوشی های لحظه ای رابطه، خیلی چیزها را درک میکنند، اتفاقن احساس رقیقی هم دارند، دوست داشتن را خوب میفهمند، سعی میکنند شریک رابطه احساسی شان را سر ذوق بیاورند، الزامن خیانتکار نیستند ولی چشم چران شاید و این هم اگر در همین سطح چراندن چشم بماند نفرت انگیز نمیشود. گاهی دوست دارند ولو شوند جلوی تلوزیون، آشغالها را همان لحظه نبرند، گاهی شبیه شامپانزه برخورد کنند، ولی هیچ کدام اینها دلیل نمیشود همه را سرو ته یک کرباس کرد، همانطور که نمیشود گفت که همه زنها مثلن فلان!
به هرحال بدون همین مردان هیچ رابطه دو طرفه ای شکل نمیگیرد، پس قدر بدانید ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

خدایا!
به روزه دارِ ما بیاموز اونی که روزه نمیگیره به خودش ربط داره!
به روزه ندارِ ما بیاموز اونی که روزه میگیره به خودش ربط داره!
خدایا!
این وسط به یه سری هم بیاموز عقده بازی حکومت رو نندازن گردن بقیه کسانی که روزه می گیرن، به اونا ربطی نداره که حکومت داره چه غلطی میکنه، یعنی اون بیچاره ها نماینده حکومت نیستن، تازه شاید مخالف حکومت هم باشن. در ضمن یاد بده که هی نیایم بگیم این کار احمقانه ست یا چی! هرکی هر کاری تو حوزه فردی میکنه به خودش ربط داره.
خدایا!
هیچی، ولش کن اصلن ... چایت یخ نکنه!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

صبح پنج شنبه زنگ میزند که بیا برویم باغمان توی هشتگرد، نگاه میکنم به ساعت و بعدش جواب میدهم :" الان اتوبان کرج قیامته! بعدش تو این گرما چه کاریه خب! میخوام بخوایم!"
کلی اصرار میکند، من هم فقط می گویم نه! ده دقیقه بعد یکی دیگرشان زنگ میزند، این یکی از بانوان محترم فامیل است، سعی کرده اند از جبهه دیگری پاتک بزنند، از گوشه ای که نرمتر است!! این یکی هم هرچه میگوید باز می گویم نه! آخرش یک جوری اسمم را میکشد که دلم ضعف میرود ولی باز مقاومت میکنم و سنگر را نگه می دارم!
سرآخردکتر فامیل یا بزرگتر فامیل زنگ میزند، این یکی می گوید نیم ساعت دیگه جلو در حاضر باشید، می گویم نه! بعد که میگوید " چی گفتی؟" می گویم هیچی نیم ساعت دیگه جلو دریم! دکتر یک جورهائی حرفش پس نمیخورد، حتی یکی مثل من بچه پررو هم توی نه گفتن برای خواسته هایش کم می آورد.
راه افتاده ایم و یک جاهائی بعد وردآورد میخوریم به سیل ماشینهای ساکن، خب هوا گرم است، کولر را هم باید روشن کنیم، دو ساعت بعدش پس از خالی کردن نصف باک ماشین توی ترافیک و سلام عرض کردن خدمت اموات فامیلها می رسیم به جائی که میشود دنده را بعد از دو ساعت زد توی دو بعد هم سه ولی خب نزدیک هشتگرد دوباره میشود همان دنده یک و بعد نیم ساعت میرسیم به باغ! باغ؟!! اوهوم، یک چندتائی درخت گیلاس و آلبالو وچیزهای دیگر آنهم وسط بیابان، نه سایه درست و درمانی نه چادری و نه ...
خب الان چه غلطی کنیم؟!
عاقلترشان جواب میدهد خب بریم آلبالو و گیلاس بزنیم به بدن مهندس!!
مهندس را هم یک جوری می گوید که انگار دارد فحش میدهد، خب توی بازار آهن پنشای من برایش کارگری میکنند!
میروم سمت درخت ها، پائیشان هرچه بوده کنده اند، آن بالاها چندتائی گیلاس مانده است، حالا که کلی بنزین و اعصاب مفت را سوزانده ایم حداقل گیلاس بچینیم شاید دردش کمتر شود! میروم بالای درخت، شبیه همان قدیم ها روی درخت توت کلی که قیقاج میدادم، بعد دوساعت و کلی عرق ریختن و سرویس شدن پنج شش کیلو گیلاس چیده ام، اندازه کل بقیه شان! هرچند اینوسط میرفتند چائی میخوردند و گپ میزدند و عملن چیزی هم نمی چیدند، کلی تعریف میکنند و من ساده دل هم خوش خوشانم میشود که یکهو یکیشان می گوید خب گیلاسارو بیارید تقسیم کنیم!
چیرو تقسیم کنیم؟
گیلاسارو دیگه مهندس!
تازه میفهمم من شبیه زن خرابی بوده ام که برده اند توی خانه شان و پولش را هم نداده اند! آخر سر هم یک لگد زده اند توی ماتحتش!

موقع برگشتن ساعت شش عصر افتاده ایم توی ترافیک قبل کرج، به اندازه دویست و پنجاه گرم گیلاس داده اند سهم ما، چندتائیشان آمده اند توی ماشین ما، دیگر عصمت خانم و عفت خانمی نمانده که توی سوراخش نرفته باشند، سیراب شیردان همه را که در می آورند یکیشان می گوید : مهندس کولر ماشینتون هم خیلی خنک نمیکنه انگار! بعد دست میکند نایلون گیلاس را برمیدارد که بخورد میگویم : خاکیه ها! خدای نکرده مریض میشید!
گیلاس را می مالد به پیراهنش و می گوید : هممون خاک میشیم یه روزی!
تا از ترافیک بیرون بیائیم همان دویست و پنجاه گرم را هم خورده اند، هر دو دستم روی فرمان است، نگاه میکنم به جریان کند ماشین ها!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

زن گفت : من هنوز بعد ده سال که تو چشات نگاه میکنم دلم میلرزه.
مرد هم داشت تلوزیون نگاه میکرد پرسید : چی؟
زن گفت هیچی، گفتم آلبالو نمک زدم بخور!
زن نگاه کرد به تلوزیون و آلبالو خورد، مرد داشت تلوزیون نگاه میکرد و به این فکر میکرد که چقدر خوب است زنی را دوست داشته باشی، زنی که هنوز بعد از ده سال یادش نمیرود برایت آلبالو نمک بزند! زن سرش را گذاشت روی پاهای مرد، مرد دست کرد توی موهای زن ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

ساعت چند دقیقه ای مانده به چهار بعد از ظهر، پشت چراغ تقاطع ملاصدرا و بهارشیراز داخل تاکسی نشسته ام. خسته از یک جلسه بیهوده دیگر به جائی در آنسوی چهار راه خیره شده ام. پیرمرد و پیرزنی ایستاده اند.قد پیرزن تا سرشانه های پیرمرد است. منتظرند تا چراغ سبز شود. پیرزن بازوی پیرمرد را چسبیده است ... آرام آرام سرش را می گذارد روی بازوی پیرمرد.
لبخندی می نشیند روی لبهایم، راننده تاکسی زیر لب فحشی به چراغ قرمز میدهد.

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

ما مردها (حالا نه همه، درصدی!) حتی بدتیپ ترینمان، درونمان یک جرج کلونی بالقوه داریم که در اکثر موارد بالفعل نمیشود! این بالفعل شدن به زنانی که در مسیر زندگی مان قرار می گیرند بستگی دارد، حتی همین دختر ترشیده اقدس خانم! فقط کافیست یک روز که تو را دید، لبخندی بزند ... زندگی از همینجا سروته میشود!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

حرف حرف حرف
فیلیپ گلس قرص نانی می‌خرد
گونه‌های مرگ تروتسکی

نویسنده: دیوید آیوز
مترجم: فرهود کیازند
طراح و کارگردان: علیرضا طاهری
بازیگران: علیرضادست‌افکن، آرمان کلهری، شقایق حمزه‌لو، امید ضیاالدینی، محمدحسین اثنی‌عشری، الهام صادقی، فرشته میرمرعشی
دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: نیلوفر عظیم‌الشأن
آهنگساز: وحید قنوعی
گرافیست: زینب نعیمی
گریم: مریم عزیزی راد، طیبه حقیقت‌منش، سینا دشتی
لباس: شیدا حسین‌زاده
مدیر تولید: علی گلشنی
مشاور رسانه‌ای: سارا کبریایی
عکس: آرمان کلهری، نیلوفرعظیم‌الشأن
دستیار صحنه: حامد احسانی‌فر
زمان: ١۶خرداد تا ۴ تیر ١٣٩۵
ساعت: 19:30
مکان: خیابان انقلاب، ابتدای خیابان ١۶آذر، جنب تالار مولوی، تالار ناصرخسرو
شمارۀ رزرو: ٠٩٣۵١٧١۶٣١٩
خرید اینترنتی:
www.tiwall.com

دیشب که در حمام میخواندم، به این فکر میکردم که شاید استعدادم در خوانندگی نهفته است و ما هم بیخود گرد نویسندگی می گردیم.
صبحی همسایه در راهرو پرسید: دیشب شما هم شنیدید! ی پفیوزی فکر کرده بود شجریانه، زده بود زیر آواز!! اونم تو حموم یا توالت!
خواستم بگم : حموم آقا! حموم ... ولی فقط نگاش کردم!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

گاهی دور
و گاهی دورتر ...
دورتر از خواب دم صبح،
آنقدر دور
که خورشید هم سلامی نخواهد گفت.

#ای_لیا
@boiereihan

رابطه ترمیم میشود ولی جای زخمش میماند, کمتر زخم بزنیم ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

برگه را داده دست مراقب و احتمالن لبخندی هم زده است، بعد امتحان با دوستانش هم گپی زده لابد، میخندیده شاید، انگار عکس یادگاری هم گرفته اند و بعد هم که پیدایش نشده رفته اند و دیده اند توی سرویس بهداشتی مدرسه جسد بی جانش افتاده است.
خب این چند خط رو میخونیم و کمی هم ممکنه افسوس بخوریم یه سریمون هم وحشت میکنیم ولی تهش برمیگردیم تو زندگی های خودمون و همین بلارو سر بچه هامون میاریم. یا سر بچه های مردم. اینکه همه چیز تک بعدی شده. سیستم آموزشی مزخرف مبتنی بر نمره و نه مهارت و خانواده هائی که کلن همه چیز رو تو نمره بیست و معدل بالا می بینن. توی سال گذشته مثل اینکه هجده دانش آموز خودکشی کردن، شاید هزار دلیل داشته این کارشون ولی چیزی که من میبینم اینوسط احتمالن فاصله ای که بین بچه ها و پدر مادرها هست. پدر و مادر فکر میکنن شرایط مادی رو مهیا کنن خب همه چیز تمومه دیگه و بچه هم اتوماتیک باید مسیر درست رو بره ولی این وسط فراموش میکنن با کم جمعیت شدن خانواده ها عملن پدر و مادر باید جای یه سری چیزهارو برای بچه ها پر کنن، رفیقشون باشن، گاهی اون دختر و اون پسر حرفائی دارن که باید بزنن و چه بهتر این رو به پدرو مادر بگن، ما پدر و مادرها فکر میکنیم خیلی چیزهارو میدونیم درحالیکه نمیدونیم.
ماها یاد نگرفتیم، ما پدر و مادرها خیلی چیزهارو یاد نگرفتیم وسعی هم نداریم یاد بگیریم چون فکر میکنیم کارمون درسته، چون بچه مون میخنده فکر می کنیم خب دیگه پس هیچ مشکلی نداره، نه مشکل هست فقط به من و شما نمیگه!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

همیشه یه چیزائی هست که دلمون میخواد ولی خودمونو تو چارچوب یه سری چیزهای دیگه نگه میداریم! همیشه نمیشه خب، ممکنه فقط یه هوس زودگذر باشه ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

حرف حرف حرف
فیلیپ گلس قرص نانی می‌خرد
گونه‌های مرگ تروتسکی

نویسنده: دیوید آیوز
مترجم: فرهود کیازند
طراح و کارگردان: علیرضا طاهری
بازیگران: علیرضادست‌افکن، آرمان کلهری، شقایق حمزه‌لو، امید ضیاالدینی، محمدحسین اثنی‌عشری، الهام صادقی، فرشته میرمرعشی
دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: نیلوفر عظیم‌الشأن
آهنگساز: وحید قنوعی
گرافیست: زینب نعیمی
گریم: مریم عزیزی راد، طیبه حقیقت‌منش، سینا دشتی
لباس: شیدا حسین‌زاده
مدیر تولید: علی گلشنی
مشاور رسانه‌ای: سارا کبریایی
عکس: آرمان کلهری، نیلوفرعظیم‌الشأن
دستیار صحنه: حامد احسانی‌فر
زمان: ١۶خرداد تا ۴ تیر ١٣٩۵
ساعت: 19:30
مکان: خیابان انقلاب، ابتدای خیابان ١۶آذر، جنب تالار مولوی، تالار ناصرخسرو
شمارۀ رزرو: ٠٩٣۵١٧١۶٣١٩
خرید اینترنتی:
www.tiwall.com

زندگی کوتاه است ...

رفاقت یعنی وقتی دوستت داره می یوفته
دستش رو بگیری،
هرچند بدونی خودت هم باهاش می یوفتی
و دوست داشتن یعنی
وقتی می دونی داری می یوفتی
دست دوستت رو نگیری که اونم با خودت نکشی پائین.

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

زن، مرد را در آغوش میگیرد و تنگ می فشارد، لبهایش را می بوسد و میگوید : دیدار به قیامت! مرد را از روی بالکن هتل پرت میکند پائین!
در هوا معلق میشود، چشمهای زن در آسمان گم میشوند، روی زمین پهن میشود، نگاهش به آسمان است، خیره مانده، دست میکشد روی سرش، باورش نمیشود، هنوز زنده است! دست می گذارد کناره تخت را می گیرد و می نشیند لبه ی تخت! به گوشه تخت نگاه میکند. زن هنوز خواب است، گودی کمرش از پائین نیم تنه ای که پوشیده، پیداست!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

زن تصویری را برای مرد میفرستد، تا تصویر آنطرف لود شود، بوی زن فرسنگها راه را طی کرده است و خودش را پاشیده است زیر دماغ مرد ...

+ داستانک
@boiereihan