این متن در  یک صومعه بودایی نوشته شده است

چه کسی "روح خوشحال" است؟
1. روح خوشحال، تلاش نمیکند برای تغییر دیگران بلکه تمرکز میکند برای تغییر خود.
2.روح خوشحال، کسی است که مردم را میپذیرد به همان شکلی که هستند.
3. روح خوشحال، کسی است که درک می کند که هر کسی درست میگوید از دیدگاه خودش.

4. روح خوشحال، کسی است که یاد می‌گیرد که برود.
5.روح خوشحال، کسی است که قادر به رها کردن انتظارات در هر رابطه است و به فراموشی  سپردن است.
6. روح خوشحال، کسی است که درک می کند که هر کاری که انجام می دهیم، ما آن را برای صلح خود انجام می دهیم.

7. روح خوشحال، کسی است که به جهان ثابت می کند که هوشمند است.
8. روح خوشحال، کسی است که از طرف دیگران به دنبال تایید نیست
9.روح خوشحال، کسی است که خود را با دیگران مقایسه نمیکند .

10. روح خوشحال، کسی است که با خود در صلح است .
11. روح خوشحال، کسی است که قادر به تمایز بین «نیاز» و «خواسته» است و می تواند به خواسته های خود برسد.
12. روح خوشحال، کسی است که شادی اش با مسائل مادی متوقف  نمی‌شود

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library

به قول عباس معروفی:
عشق اگر عشق باشد
ریشه‌اش مثل درخت گردو
چنان در جان زمین پنجه می‌گشاید
که فرصت به گیاه دیگر نمی‌دهد.🤩

📚 @Academic_Library

🔴 بازدید رایگان از موزه‌ها و اماکن فرهنگی‌ تاریخی

🔺بازدید از موزه‌ها، پایگاه‌های میراث فرهنگی و محوطه‌های فرهنگی‌تاریخی زیر پوشش وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در روزهای پنجشنبه ۱۰ و جمعه ۱۱ مهر رایگان خواهد بود.

📚 @Academic_Library

- ارزش ده سال را از زوج‌هایی بپرس که تازه از هم جدا شده‌اند
- ارزش چهار سال را از يک فارغ‌التحصيل دانشگاه بپرس
- ارزش يک سال را از دانش‌آموزی بپرس که در امتحان نهایی مردود شده است
- ارزش يک ماه را از مادری بپرس که کودک نارس به دنيا آورده است
- ارزش يک هفته را از ويراستار يک مجله هفتگی بپرس
- ارزش يک دقيقه را از کسی بپرس که به قطار ، اتوبوس يا هواپيما نرسيده است
- ارزش يک ثانيه را از کسی بپرس که از حادثه‌ای جان سالم به در برده است
- ارزش يک ميلی ثانيه را از کسی بپرس که در مسابقات المپيک ، مدال نقره برده است

[ زمان برای هيچکس صبر نمي‌کند، قدر هر لحظه خود را بدانيد ]

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library

سرکوب احساسات در بلندمدت به آسیب‌های روان‌تنی منجر می‌شود

بدن و ذهن ارتباطی تنگاتنگ دارند
و آنچه سرکوب می‌شود، جایی بروز می‌کند.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که سرکوب مداوم احساسات می‌تواند باعث بروز مشکلات جسمانی شود.

دردهای مزمن، اختلالات گوارشی، تنش عضلانی و حتی برخی بیماری‌های خودایمنی با سرکوب احساسی مرتبط دانسته شده‌اند.
این پدیده با نام
«روان‌تنی» (Psychosomatic) در پزشکی شناخته می‌شود.

وقتی احساسات بیان نمی‌شوند، بدن آن‌ها را
به زبان خود بازگو می‌کند.

بسیاری از افراد بدون اینکه دلیل پزشکی مشخصی برای دردهایشان پیدا شود، رنج می‌برند و علت، یک زخم احساسی قدیمی است.

حتی برخی روان‌درمانگران از اصطلاح «جسمی شدن اندوه» استفاده می‌کنند.

افرادی که احساساتشان را بروز نمی‌دهند، اغلب خواب نامنظم، اضطراب مزمن یا بی‌حوصلگی دائمی را تجربه می‌کنند.

این آسیب‌ها اگر نادیده گرفته شوند، به‌مرور زمان باعث فرسودگی روحی و جسمی می‌شوند. درمان این حالت نیاز به کار هم‌زمان بر ذهن و بدن دارد.

سرکوب احساسات فقط یک رفتار ذهنی نیست؛ پیامی از سوی بدن نیز در آن نهفته است.

وقتی احساسات بیان نشوند، انرژی آن‌ها در روان انباشته شده و گاهی در قالب رفتارهایی غیرمستقیم بروز می‌کند.

این رفتارها می‌توانند شکل‌هایی از پرخاشگری منفعل (Passive Aggression)، وسواس، پرخوری عصبی یا حتی مصرف مواد باشند.

روان‌شناسی این الگو را «جابجایی روانی» می‌نامد، یعنی انرژی سرکوب‌شده به جای بروز طبیعی، راهی انحرافی پیدا می‌کند.

بسیاری از افرادی که احساساتشان را ابراز نمی‌کنند، در موقعیت‌های غیرمنتظره از کوره در می‌روند یا به‌طور غیرعادی حساس عمل می‌کنند.

چون احساسات به‌جای پردازش، درون بدن و ذهن حبس شده‌اند و منتظر لحظه‌ای برای رهایی‌اند.

این لحظه معمولاً غیرقابل‌پیش‌بینی است و باعث سردرگمی فرد و اطرافیان می‌شود.

رفتارهای جبرانی ممکن است در ابتدا «بی‌خطر» به‌نظر برسند، اما در بلندمدت تبدیل به الگوهای آسیب‌زننده می‌شوند.

برای درمان این وضعیت، باید ابتدا منشأ احساس سرکوب‌شده را شناسایی کرد و سپس به‌جای انکار، آن را با مهارت ابراز کرد.

کسانی که در گذشته تجربه تروما داشته‌اند، معمولاً برای بقا و حفاظت روانی، احساسات خود را خاموش می‌کنند.

این نوع سرکوب گاه از نوع «منجمد شدن هیجانی» است که فرد در آن نه فقط احساسات منفی، بلکه مثبت را هم تجربه نمی‌کند.

مغز، برای جلوگیری از فروپاشی روانی، واکنش‌های عاطفی را سرکوب می‌کند تا فرد بتواند ادامه دهد.

این واکنش مفید کوتاه‌مدت، در بلندمدت به قطع ارتباط با خود و دیگران می‌انجامد.
افراد تروما دیده معمولاً از احساساتی چون ترس، خشم یا اندوه اجتناب می‌کنند، چون هر بار احساس کردن، خاطره دردناک را زنده می‌کند.

این اجتناب مزمن می‌تواند به انزوای عاطفی، بی‌خوابی، بی‌حسی روانی یا افسردگی شدید منجر شود. در روان‌درمانی تروما، بازسازی این احساسات در محیطی امن، از نخستین گام‌هاست.

اما این روند زمان‌بر و دردناک است، زیرا لایه‌های دفاعی سال‌ها برای محافظت از ذهن ساخته شده‌اند. درمان موفق نیازمند صبر، حمایت و ابزارهای مناسب بازگشایی عاطفه است.

روان‌شناسی امروز تأکید دارد که «بیان سالم احساسات» مهارتی اکتسابی است.

این یعنی هیچ‌کس ذاتاً بلد نیست چگونه احساساتش را به‌درستی نشان دهد؛ باید آن را یاد گرفت.

آموزش این مهارت می‌تواند از طریق مشاوره، گروه‌درمانی، نوشتن، هنر، یا تمرین‌های خودآگاهی انجام شود.

بازگشت به بدن و تجربه احساسی در لحظه حال، یکی از ابزارهای مهم این بازآموزی است.

کسانی که یاد می‌گیرند احساساتشان را بدون قضاوت بپذیرند و بیان کنند، رابطه‌ای صادقانه‌تر با خود و دیگران خواهند داشت.

این افراد در برابر استرس، تاب‌آوری بیشتری دارند و کمتر دچار بحران‌های روانی می‌شوند. اگرچه این روند ممکن است زمان‌بر باشد، اما نتیجه آن، رهایی روانی و رشد فردی است. از همین رو، بیان احساسات نه یک ضعف، که یک قدرت انسانی مهم به‌شمار می‌آید.

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library