Як скараціць надзвычайныя выпадкі з-за падзення аварыйных дрэў?

Інстытут эксперыментальнай батанікі НАН аказвае платныя паслугі па вызначэнні аварыйнага стану дрэў, піша газета «Навука». Прычым як расказаў супрацоўнік Інстытута Віталь Лукін, навукоўцы могуць вызначыць аварыйнасць дрэва нават па фотаматэрыялах добрай якасці.

У гэтым годзе навукоўцы ацанілі стан каля 400 гарадскіх дрэў. Часам прыгожае дрэва можа аказацца небяспечным. Напрыклад, з-за пашырэння парковак, калі дрэву абразаюць карані і яно губляе апору (нельга пашкоджваць карані на адлегласці 16-кратнага дыяметра дрэва).

Навуковец лічыць, што ў горадзе павінны быць устаноўлены тэрміны эксплуатацыі аб'ектаў расліннага свету. Двары з зялёнымі пасадкамі 1960-80-х гадоў зараз становяцца найбольш небяспечнымі. Іх неабходна дэталёва абследаваць, замяняць дрэвы. Павінна быць канцэпцыя: праектаванне будынкаў неабходна праводзіць разам з праектаваннем бяспечнага азелянення, каб дрэвы не высаджваліся ля камунікацый.

Свежае выданне – «Традыцыйны светалад беларусаў. Кніга 4. Грамадства»

У чацвёртай (з запланаваных пяці) кнізе серыі, прысвечанай ключавым тэмам традыцыйнага светапогляду беларусаў, гаворка ідзе пра тое, як традыцыйная культура бачыць сям’ю, грамадства і функцыянаванне ў розных жыццёвых сітуацыях.

Сярод раздзелаў – «Шлюб», «Муж і жонка», «Бацькі і дзеці», «Сяброўства», «Шанаванне продкаў. Дзяды». Ва ўспрыняцці кожнага артыкула і кнігі ў цэлым значную ролю адыгрываюць ілюстрацыі.

Адна з рэдактараў кнігі Ірына Дубянецкая адзначыла ў газеце «Навука»: «Гэта кніга, як і ўся серыя, можа дапамагчы нам убачыць суадносіны паміж самаразуменнем сучаснага грамадства і яго светапогляднымі асновамі… Для замежнага чытача кніга таксама можа шмат расказаць пра Беларусь, пра духоўны і інтэлектуальны космас яе традыцыйнай культуры, бо ўсе беларускамоўныя тэксты дублююцца на рускай і англійскай мовах. Яна можа стаць добрым падарункам і ўпрыгожваннем вашай бібліятэкі».

Здымак – з Instagram-старонкі @ akademkniga.minsk.

Універсітэт Мікалая Каперніка ў Торуні выклаў у вольны доступ выданне інвентара езуіцкага калегіума ў Мінску, складзенага пасля роспуску Таварыства Ісуса на мяжы 1773 і 1774 гадоў. Гэты рукапіс, які ў цяперашні час захоўваецца ў Нацыянальнай бібліятэцы Украіны імя В. Вернадскага ў Кіеве, дае выключна каштоўны матэрыял для разумення гісторыі старажытнага Мінска. Езуіты пасяліліся ў горадзе ў другой палове XVII стагоддзя, каб развіць шырокую рэлігійную і адукацыйную дзейнасць. Пра гэта сведчыць былы езуіцкі касцёл, які стаіць на рыначнай плошчы і сёння служыць кафедральным саборам Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.

Уступ да манаграфіі прадстаўляе паходжанне і развіццё калегіума на фоне гісторыі горада. У першай частцы інвентара апісаны не толькі будынкі калегіума, але і яго фонд. Асабліва каштоўнымі з'яўляюцца бібліятэчны каталог і аптэчны інвентар. У другой частцы абмяркоўваюцца памешчыцкія маёнткі.

Кітайскія навукоўцы прааналізавалі рост Мінска за 30 год: да якіх высноў яны прышлі?

Даследаванне групы кітайскіх навукоўцаў на чале з супрацоўнікамі Уханьскага ўніверсітэта апублікавана ў апошнім нумары Journal of Urban Management. Яны правялі ўсебаковы аналіз пашырэння гарадской забудовы ў Мінску з 1990 па 2020 год.

За гэты час гарадская тэрыторыя Мінска павялічылася на 93,3%, а плошча забудовы – на 87,2%. Пры гэтым з пашырэннем ускраін назіралася ўшчыльненне ўнутранай забудовы, што падкрэслівае інтэграцыю розных формаў развіцця. Даследнікі адзначылі ў аналізе аптымізацыю ўнутраных гарадскіх структур, павышэнне эфектыўнасці землекарыстання і ахову навакольнага асяроддзя.

Аналіз росту беларускай сталіцы ўносіць уклад у стратэгічнае разуменне ўстойлівага гарадскога планавання і аптымізацыі землекарыстання ў гарадах, якія хутка ўрбанізуюцца, лічаць навукоўцы.

На дыяграме: шэры колер – забудова на 1990 год, сіні – пашырэнне ўскраін, зялёны – запаўненне, чырвоны – скачок-пашырэнне.

Навукоўцы выявілі, што касаткі прапануюць людзям ежу ў спробе пасябраваць

Паводле дадзеных, апублікаваных Амерыканскай псіхалагічнай асацыяцыяй, за апошнія два дзесяцігоддзі ў дзікай прыродзе – у самых розных кутках свету – было зафіксавана сама меней 34 выпадкі, калі касаткі добраахвотна дзяліліся з людзьмі сваёй здабычай.

Касаткі падплывалі да людзей — плыўцам у вадзе, людзям на лодках ці нават тым, хто знаходзіўся на беразе, — і пакідалі перад імі сваю здабычу: рыбу, кальмары, птушкі і інш. Часцей за ўсё касаткі чакалі рэакцыі чалавека на зробленую прапанову. У некалькіх выпадках, калі іх першапачатковая прапанова была адхіленая, дэльфіны нават паўтаралі спробу і прапаноўвалі свой дар яшчэ раз.

Навукоўцы лічаць, што такія паводзіны, відавочна нацэленыя на пабудову грамадскіх сувязяў, што ў дзікіх жывёл назіраецца вельмі рэдка і можа быць праявай жадання касатак завесці сабе прыяцеля ці ў цэлым лепей вывучыць чалавечы свет.

Выйшла біяграфія вядомага беларускага біяхіміка «Астроўскі. Сонечны круг»

Біяграфія заснавальніка Інстытута біяхіміі Акадэміі навук БССР акадэміка Юрыя Астроўскага (1925 - 1991) напісана ў актуальнай традыцыі гісторыка-біяграфічнага жанру. Аўтар Святлана Воцінава выкарыстоўвае не толькі архіўныя звесткі і газетныя публікацыі, дзённікавыя нататкі і вусныя ўспаміны, але і фотаздымкі, асабістыя рэчы, візіты на месцы падзей.

А разам з тым ужывае мастацкія прыёмы, якія, не скажаючы рэальнасці, ствараюць адчуванне набліжанасці. На 404 старонках кнігі «Астроўскі. Сонечны круг» вядомы беларускі біяхімік паўстае і як даследчык, і ў іншых сваіх іпастасях: як педагог і грамадскі дзеяч, публіцыст і паэт, патрыёт і сем’янін.

Аўтар Святлана Воцінава – выпускніца біялагічнага факультэта БДУ, журналістка, да 2021 года – галоўны рэдактар літаратурна-мастацкага часопіса «Маладосць».

Росквіт і заняпад Міністэрства беларускіх спраў Літвы (1918 - 1924)

Пра дзейнасць і прававы статус міністэрства піша гісторык Аляксандр Панасюк у свежым нумары ўкраінскага часопіса Eminak. Літоўцы, якія прэтэндавалі на Віленскі край і частку Гарадзеншчыны, спадзяваліся, што пазіцыя беларускага насельніцтва паўплывае на міжнароднае замацаванне межаў на карысць Літвы. Беларусы спадзяваліся на развіццё самасвядомасці і ўтварэнне аўтаноміі.

Гісторык вылучыў пяць перыядаў дзейнасці міністэрства: лістапад-снежань 1918 г. – Вільня, станаўленне; снежань 1918-красавік 1919 – гродзенскі перыяд, найбольш плённы; май 1919-ліпень 1920 – Каўнас, перыяд абмежаванай працы; жнівень 1920-люты 1922 – дыпламатычны (кантакты, накіраваныя на абарону Паўднёвай Літвы ад анексіі Польшчай); сакавік 1922-студзень 1924 – зніжэнне ролі і канчатковая ліквідацыя.

У сувязі з вырашэннем пытання Сярэдняй Літвы на карысць Польшчы літоўскія ўлады страцілі цікавасць да супрацоўніцтва з беларусамі. На здымку – будынак міністэрства ў Каўнасе.

Навуковец расказаў пра знаходку, якая сведчыць пра жудасны звычай першых славян

У маі на навуковай канферэнцыі беларускія археолагі падвялі вынікі раскопак за мінулы год. Пазней у газеце «Навука» загадчык Цэнтра археалогіі Беларусі Інстытута гісторыі НАН Аляксей Аўласовіч расказаў пра цікавыя знаходкі.

Сярод іншага навуковец расказаў: «На Магілёўшчыне праходзяць даследаванні курганных могільнікаў. Было раскапана некалькі насыпаў, намі выяўлены цікавыя дахрысціянскія матэрыялы першых славян, якія засялілі гэтыя тэрыторыі ў другой палове X ст. і пазней трансфармаваліся ў радзімічаў.

У адным кургане знойдзены кальцыніраваныя косці адразу двух чалавек, як мяркуецца, мужчыны і жанчыны... Магчыма, пахаваны муж з жонкай. Не выключана, што яе муж памёр першы, а яе забілі і спалілі разам з ім. У тыя часы гэта было ўзаконеным, таму што язычнікі верылі, што пасля смерці жанчына можа патрапіць на нябёсы толькі з мужчынам».

Пра кнігу «Максім Танк. Асоба, паэзія, лёс»

Манаграфія Міколы Мікуліча на 499 старонак пабачыла свет у 2023-м. Літаратуразнаўца закрануў не толькі асаблівасці творчасці Максіма Танка, але і многія аспекты жыцця паэта, у тым ліку стасункі з рознымі людзі.

Летась у часопісе «Весці НАН. Серыя гуманітарных навук» на манаграфію выйшла рэцэнзія Вольгі Русілкі. Яна адзначае: «Вельмі многа новага і нават нечаканага… Палемічны запал увогуле з’яўляецца адметнай рысай новай кнігі М. Мікуліча, аўтар шчыра імкнецца абараніць любімага пісьменніка ад неразумення і пустых папрокаў». І дадае: «Безумоўную цікавасць выклікаюць удакладненыя факты біяграфіі Танка, звесткі (у тым ліку і трагічныя) пра яго блізкіх і самога паэта як пра выключна сціплага і прыгожага душой чалавека».

«Аўтар, які многія гады добра ведаў паэта і сябраваў з ім, мае права сказаць: “Думаецца, якраз сінтэз рэдкага чалавечага характару і яркага мастацкага таленту, а таксама ўнікальнай біяграфіі абумовіў вялікія творчыя здабыткі Максіма Танка”».

Сківіца узростам у 200 млн гадоў: навукоўцы адкрылі новы від птэразаўра

Птэразаўр – у перакладзе са старажытнагрэцкага «крылатая яшчарка». Новы від жыў побач з дыназаўрамі каля 209 млн гадоў таму і з'яўляецца найстаражытным з выяўленых у Паўночнай Амерыцы птэразаўраў. Яго сківіцу знайшлі яшчэ ў 2011 годзе, але толькі зараз сучасныя тэхналогіі дазволілі выявіць, што астанкі належаць новаму віду, піша BBC.

Навукоўцы далі яму імя – Eotephradactylus mcintireae, што можна перакласці як «попелакрылая багіня світанку», што, з аднаго боку, адсылае да старажытнагрэцкай багіні Эас, а з іншага – да вулканічнага попелу, які дапамог захаваць косткі рэптыліі.

Памер Eotephradactylus параўноўваюць з памерам невялікай чайкі. Найбольш верагоднай здабычай гэтага птэразаўра былі прымітыўныя рыбы, пакрытыя касцістай луской. Месца знаходкі ўяўляе сабой «маментальны здымак» старажытнай экасістэмы, у якой вымерлыя цяпер групы жывёл жылі побач з прадстаўнікамі фаўны, якія існуюць дагэтуль – напрыклад, з жабамі і чарапахамі.

Чаму карта вызвалення Полацка 1580 года застаецца актуальнай

У выдавецтве Brill выйшла манаграфія польскіх гісторыкаў (Jakub Niedźwiedź, Karol Łopatecki, and Grzegorz Franczak) прысвечаная аналізу карты Полацкага княства 1580 года. Падчас Лівонскай вайны літоўска-польскія войскі ў 1579 годзе вызвалілі Полацк, які за 16 гадоў да гэтага быў захоплены Маскоўскай дзяржавай на чале з Іванам Жахлівым.

У 1580 годзе Станіслаў Пахалавецкі выдаў у Рыме карты, прысвечаныя аблозе Полацка і праслаўленню караля Стэфана Баторыя. З часам яны перасталі быць крыніцай геаграфічнай інфармацыі, аднак праз стагоддзі атрымалі новую каштоўнасць. У XIX стагоддзі ва ўмовах знаходжання ў Расійскай імперыі карты займелі ў Польшчы сімвалічнае значэнне (напрыклад, іх фрагменты ёсць на гістарычных карцінах Яна Матэйкі).

З 1990-х гадоў фрагменты карт выкарыстоўваюцца ў Беларусі, дзе Полацкае княства лічыцца калыскай дзяржаўнасці. Напрыклад, яны з'явіліся на памятных манетах Нацбанка (1998 і 2015 гг.) і памятных паштоўках.

Выйшла кніга «Архитектура белорусского села – от сельских поселений до агрогородков»

Аўтары – архітэктары Аляксандар Лакотка, Ігар Малкоў-старэйшы і Ігар Малкоў-малодшы. У выданні разгледжана гісторыя фарміравання беларускага сяла з пачатку ХХ стагоддзя і да нашых дзён. Паказаны шлях «станаўлення архітэктурна-планіровачных сродкаў, выкарыстаных пры будаўніцтве».

На 275 старонках выдання асаблівы акцэнт зроблены на архітэктуры аграгарадкоў, асветлены пытанні архітэктурнага фарміравання сялібных (тэрыторый для жылога фонду) і вытворчых зон аграгарадкоў.

Якім быў уклад віленскага Таварыства сяброў навукі (1906 - 1939) у батанічныя даследаванні рэгіёна

Пра гэта піша літоўская даследніца Аўрыка Рычкене ў апошнім нумары польскага Quarterly Journal of the History of Science and Technology. Адным з заснавальнікаў польскага Таварыства стаў Казімір Шафнагель (1858 - 1922), батанік-самавук. Ён апынуўся ў Ашмянскім павеце пасля жаніцьбы і застаўся там, атрымаўшы Кушляны як спадчыну жонкі.

На той час прырода тэрыторый былога ВКЛ была слаба вывучана. Першай публікацыяй выдавецтва Таварыства сяброў навукі ў Вільні сталі яго «Запіскі брыялагічныя» 1908 г. (на здымку). Казімір Шафнагель пералічыў сотні відаў імхоў, большасць з якіх адносілася да Віленскага і Мінскага ўзвышшаў.

Інфармацыя з яе цяпер ёсць у Чырвонай кнізе Беларусі. Агулам Шафнагель правёў экспедыцыі на тэрыторыях сучасных Беларусі, Літвы, Польшчы і Украіны.

Навошта ў Будславе раскапалі падмурак старога касцёла XVII стагоддзя?

Падчас археалагічных раскопак у Будславе знайшлі каменны падмурак старажытнага касцёла (на здымку), які, верагодна, быў пабудаваны ў першай палове XVII стагоддзя, паведаміў Інстытут гісторыі. Будынак меў памеры прыкладна 26 на 13 метраў, быў накрыты чарапіцай, а сцены былі пафарбаваныя вохрай. Пад касцёлам была размешчаная крыпта.

З якой мэтай праводзіліся археалагічныя раскопкі, расказаў прабашч парафіі ў Будславе ксёндз Дзмітрый Дубовік. Па-першае, было жаданне дакрануцца да гісторыі: стары касцёл разабралі і закапалі прыблізна 240 гадоў таму. Па-другое, у Будславе рыхтуюцца да грунтоўнай рэстаўрацыі алтара 1649 года – таму патрэбна было даведацца пра шырыню і даўжыню старога касцёла, каб зразумець, у якую прастору змясціць алтар.

Плануецца кансервацыя падмуркаў – пасля 18 жніўня ўсё будзе засыпана пяском. З суботы 2 жніўня можна прыехаць і паглядзець на раскопкі. Пасля сарціроўкі знаходкі будуць выкладаць у сацсетках.

Варшаўскі ўніверсітэт запрашае маладых даследнікаў на кароткатэрміновыя стажыроўкі

У рамках праекта «Сусветная гісторыя – нееўрапейскія кантэксты сучаснага свету» Варшаўскі ўніверсітэт абвесціў пра фінансаванне індывідуальных навучальных стажыровак для маладых даследнікаў.

Мэта – даць магчымасць гісторыкам альбо антраполагам, якія працуюць у замежных універсітэтах, правесці 2-4 тыдні ў Польшчы (факультэт гісторыі Варшаўскага ўніверсітэта альбо Інстытут этналогіі і культурнай антрапалогіі Варшаўскага ўніверсітэта). Фінансаванне на транспарт і пражыванне – максімум 10 тысяч злотых (на два тыдні) альбо 16 тысяч злотых (на чатыры тыдні).

Дэдлайн – 30 верасня (аднак не пазней за два месяцы да прыезду – стажыроўка мусіць прайсці паміж 1 кастрычніка і 15 снежня). Усе падрабязнасці тут.

Віктар Марціновіч выпускае новую кнігу – англамоўную «Беларусь у аўтаэтнаграфічных наратывах»

Кніга «Беларусь у аўтаэтнаграфічных наратывах: мастацтва міласэрнасці супраць забыцця» выходзіць 19 жніўня ў Routledge, адным з найстарэйшых акадэмічных выдавецтваў у свеце. Перадзамова адкрытая ў многіх інтэрнэт-крамах.

У кнізе Віктар Марціновіч пераплятае асабістыя і калектыўныя гісторыі беларусаў — тых, хто перажыў дзве сусветныя вайны, і іх сучаснікаў, якія цяпер шукаюць выйсця з крызісу ў рэгіёне. Сярод іншага – гісторыя прадзеда аўтара Амяльяна, беларускага селяніна, пакаранага смерцю нацыстамі пасля выратавання габрэя, а таксама прыводзяцца разважанні пра такіх мастакоў, як Хаім Суцін і Марк Шагал, чые лёсы адлюстроўваюць культурную стойкасць рэгіёна.

Назвы некаторых раздзелаў: «Акупацыя», «Крыжовы паход жанчын», «Пошукі мовы»… Тэмы спачування, прабачэння і гуманізацыйнай сілы мастацтва выступаюць як важныя элементы, якія праводзяць чытачоў праз складаныя перасячэнні асабістай і калектыўнай памяці.

Апублікаваны першыя здымкі, атрыманыя з дапамогай рэвалюцыйнага тэлескопа

Пабудаваная ў Чылі амерыканцамі абсерваторыя імя Веры Рубін, дзе знаходзяцца тэлескоп-рэфлектар і самая магутная ў свеце лічбавая камера, абяцае змяніць наша ўяўленне пра Сусвет, піша BBC.

Новае абсталяванне здольнае зазіраць у цёмныя глыбіні Сусвету. На адным з першых здымкаў, зробленых у высокім дазволе (вы бачыце яго вышэй), – рознакаляровыя аблокі з газу і пылу – туманнасці Трохпадзельная і Лагуна, якія знаходзяцца ад Зямлі на адлегласці ў 9 тысяч светлавых гадоў.

Тэлескоп абсерваторыі імя Веры Рубін можа дапамагчы знайсці ў нашай Сонечнай сістэме шмат новых аб'ектаў, пра якія мы пакуль нічога не ведаем. Лічба гэтых новых аб'ектаў можа ў 10 разоў перавышаць колькасць ужо вядомых нам. Калі ў нашай Сонечнай сістэме ўсё ж такі ёсць дзевятая планета, то, як гавораць навукоўцы, новы тэлескоп зможа выявіць яе ўжо ў першы год сваёй працы.

Надвор’е ў Беларусі XVII ст. ва «Успамінах» Альбрэхта Станіслава Радзівіла

Пра запісы канцлера вялікага літоўскага (на ілюстрацыі) піша гісторык Аляксандр Субоцін у свежым зборніку «Актуальные проблемы источниковедения». 29 кастрычніка 1633 г. Альбрэхт Станіслаў Радзівіл, знаходзячыся ў Нясвіжы, апісаў незвычайную прыродную з’яву: «Глядзець на гэты дзень было страшна, таму што, калі ён надыйшоў, можна было бачыць, не без жаху, як сонца то чырванее, то зацямняецца чырвонымі хмарамі, то святлее».

Сухое надвор’е ў маі 1634 г. справакавала пажары ў гарадах. У чэрвені 1647-га аўтар апісаў з’яўленне ў Нясвіжскім замку нібыта цялегі, запрэжанай коньмі, што кацілася па двары. Гаворка магла ісці пра шаравую маланку.

У лютым 1653 г. былі частыя пацяпленні, што не дало замерзнуць рэкам, па якіх праходзіла перамяшчэнне ў зімні сезон. З-за гэтага кароль Ян Казімір, які прыбыў у Кобрын, не змог накіравацца ў паход супраць казакоў ва Украіну. Такім чынам запісы запаўняюць прабелы ў ведах пра метэаралагічнае мінулае.

Беларускіх даследнікаў запрашаюць на рэтрыт-семінар «Акадэмічнае пісьмо па-ангельску» (падача заявак – да 1 верасня)

Афлайн-семінар ад Scholars for Belarus, прысвечаны акадэмічнаму пісьму ў галіне сацыяльна-гуманітарных навук, пройдзе ў Любліне 13 - 17 кастрычніка. Мэта – паглыбленне ў ключавыя аспекты падрыхтоўкі навуковых тэкстаў на ангельскай мове.

Праводзіць семінар будзе Джозі Дзіксан, якая мае досвед працы ў выдавецтвах Cambridge University Press і Palgrave Macmillan. Тэмы групавых майстар-класаў:
• Акадэмічнае пісьмо па-ангельску: чаго чакаюць рэдактары навуковых часопісаў?
• Падрыхтоўка навуковых публікацый для міжнародных выданняў;
• Напісанне анатацыі для артыкула.

Сярод умоваў удзелу – беларускае грамадзянства ці беларускі ВНЖ, а таксама валоданне ангельскай мовай на ўзроўні не менш, чым В2. Усе выдаткі на харчаванне, пражыванне і праезд пакрываюцца. Дэдлайн падачы заявак – 1 верасня. Усе падрабязнасці тут.

Дзве важныя знаходкі беларускіх археолагаў

Пра іх паведамляе Інстытут гісторыі НАН. Пры раскопках археалагічнага комплекса на рацэ Менка на тэрыторыі Малога гарадзішча ўпершыню знайшлі каменную ліцейную форму Х-ХІ стст. Прычым у вельмі добрай захаванасці (на здымку). Нагадаем, што раскопкамі на Менцы некалькі гадоў кіруе Андрэй Вайцяховіч. Раней навукоўцы высветлілі, калі будавалася гарадзішча на рацэ Менка.

Тым часам у Крупскім раёне на возеры Сялява на помніку Клішына 1 выявілі рэшткі яшчэ аднаго старажытнага пахавання: знойдзены фрагменты чэрапа, зубы, вялікая бярцовая костка. Дакладная храналогія пахавання будзе вызначана па выніках радыевугляроднага датавання.

Нагадаем, што на возеры Селява некалькі гадоў таму было выяўлена самае старажытнае пахаванне на тэрыторыі Беларусі: яго датавалі IX тысячагоддзем да нашай эры.

У Беларусі знайшлі новы «поўзаючы грыб»

Падчас экспедыцыйнай паездкі ў Нацыянальны парк «Белавежская пушча» навуковы супрацоўнік лабараторыі мікалогіі Інстытута эксперыментальнай батанікі НАН Яўген Мароз выявіў новы для Беларусі від міксаміцэтаў – Lycogala roseosporum. Пра гэта паведамляе інстытут у сацсетках. Знаходка навукоўца – на здымку.

Міксаміцэты – клас слізевікоў (Mycetozoa), які ўключае каля 800 відаў арганізмаў, якія спалучаюць рысы як раслін, так і жывёл. Іх памер – ад некалькіх міліметраў да аднаго метра, маюць яркае афарбаванае (ад лімонна-жоўтага ды амаль чорнага).

Міксаміцэты яшчэ называюць «паўзучымі грыбамі». Яны жывуць на сырой драўніне паваленых дрэў альбо лясной подсцілцы, перамяшчаючыся ў больш цёмныя, вільготныя месцы. Міксаміцэты здольныя пераадольваць невялікія перашкоды.